1 Coríntios 15
YISASINI KAMA VAYA (AGD) vs NVT
1 Mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, pefá ma Yisas Karaisini kama vaya siaméku ma inire mantaan ákona ukhaona van tian ákona uantano van mi ma vaya senté uno. Mai fara vara seyo, mai vaya ma ineonarái mantaan ákona ukha ono.
1 Agora, irmãos, quero lembrá-los das boas-novas que lhes anunciei anteriormente. Vocês as receberam e nelas permanecem firmes.
2 Mai ma siamenuna kama vayará ma ákona mumunan esin maen mairái Tiyarafenu ano aviranten mifo ena yanáká ma mumunan esin mai ída aviranten mino.
2 São essas boas-novas que os salvam, se continuarem a crer na mensagem como lhes anunciei; do contrário, sua fé é inútil.
3 Mai fara vara seyo, inte vayá mantare rafu mai vaya máan tiretimpin tiamé uno. Tiyarafenui vompon dókifin ma sikhá eníen Yisas Karaisi ano setinti umerái e fúken mino.
3 Eu lhes transmiti o que era mais importante e o que também me foi transmitido: Cristo morreu por nossos pecados, como dizem as Escrituras.
4 Tiyarafenui vompon dóki ano ma sikharé einíen béin masí uran ma kanú manaú damú orivíkan masí pinté e manten mino.
4 Ele foi sepultado e ressuscitou no terceiro dia, como dizem as Escrituras.
5 Masí pinté e mantakharé íkan Pita nare ódaran ínaimpáké eni eyo iyampon kayo ano onen mino.
5 Apareceu a Pedro e, mais tarde, aos Doze.
6 Ódaran maí damú anan dan manápá antareti (500) nanin bantafin afoká íkan onen mino. Afoká íkan ma ontaré ein kéká pinté manáa ano furiyan maen kokhon mano fara van mino.
6 Depois disso, apareceu a mais de quinhentos irmãos de uma só vez, a maioria dos quais ainda está viva, embora alguns já tenham adormecido.
7 Mai oyampáké Yemisi ano véin ódaran ínaimpáké ena baya varen orin kéká onen mino.
7 Mais tarde, apareceu a Tiago e, posteriormente, a todos os apóstolos.
8 Minó ano ontaréí ínaimpáké iyampon ma kain damú ma esantavin ma fasavi yamú ma mo afoká einíi en ten tivorá afokái oné uno.
8 Por último, apareceu também a mim, como se eu tivesse nascido fora de tempo.
9 Mai fara vara seyo, séi ma fefá Tiyarafenui vanasi aruan puriyaré eruna van téin nan ída aposeri oe sen tarantí eyo iyampon kayoi aránaó bano van muno.
9 Pois sou o mais insignificante dos apóstolos. Aliás, nem sou digno de ser chamado apóstolo, pois persegui a igreja de Deus.
10 Máa siyá umpo sesi yoran tasa Tiyarafenu ano séin tarisari usintádá máan tukhe rauno. Ída ino. Mai fara vara seyo, ena aposeri kéká esantaré téi yóké umpo mai seyantasa yóke rauno. Ída ino. Tiyarafenu ano vei sarisari fókéi séin pinté uaren doren mino.
10 O que agora sou, porém, deve-se inteiramente à graça que Deus derramou sobre mim, e que não foi inútil. Trabalhei com mais dedicação que qualquer outro apóstolo e, no entanto, não fui eu, mas Deus que, em sua graça, operou por meu intermédio.
11 Máan tukhanti séi ma sian amiyaruna mai vaya ano fi ena eyo iyampon kayo ano ma siamin nain baya ano fi mai ída enará ukhantiya onan nono. Yisasi ma fúaren e mantakhein baya ma seti siaméku mairá ma mumunan iyaona anon kákan danasí ukhen mino.
11 Logo, não faz diferença se eu prego ou se eles pregam, pois todos nós anunciamos a mesma mensagem na qual vocês já creram.
12 Máan tukhen mifo Yisasi ma fúaren e mantakhein baya ma siamékuya inikha ompo mai faraé tireyá tiréti ankan pinté manáa ano mai ma fúkein nanin banta van ída orun mantanten mino siya rafono.
12 Pois bem, se proclamamos que Cristo ressuscitou dos mortos, por que alguns de vocês afirmam não haver ressurreição dos mortos?
13 Mai fara vara seyo, fúkein nanin banta van ma ída orun mantanten ne sinte mai Yisas Karaisin nan ída evaránen e mantakhen nen tin nono.
13 Pois, se não existe ressurreição dos mortos, Cristo não ressuscitou.
14 Yisas Karaisi ma ída evaránen avían mantakhanti mae mai ma veni furin baya ma sian ameruna vá Tiyarafenurá ma ákona inin kaiyaona vá ano mo faen danasí anan inten mino.
14 E, se Cristo não ressuscitou, nossa pregação é inútil, e a fé que vocês têm também é inútil.
15 Púkein kayo ano ída evaránen orun mantanten ne ma sé tifanté mai seti aposeri kéká ano Tiyarafenun kampun tiantá tifanté uno. Mai fara vara seyo, Tiyarafenu anon Yisas Karaisin masí pintena orun avían mantakhein bantí teti ma siyaruna vaya mai kampun mi siyanté uno.
15 Então estamos todos mentindo a respeito de Deus, pois afirmamos que ele ressuscitou a Cristo. Mas, se não existe ressurreição dos mortos, isso não pode ser verdade.
16 Mai fara vara seyo, fúkein nanin banta ma ída e mantanté intin mai Yisas Karaisin má deren masí pinté ída e mantakhen mino.
16 E, se não existe ressurreição dos mortos, então Cristo também não ressuscitou.
17 Inká Yisas Karaisin ma ída masí pintena orun avián mantakhe ne ma sinteya mai siretíi mumunan mano mo faen danasí intiya siretí ankan umefin para van nono.
17 E, se Cristo não ressuscitou, a fé que vocês têm é inútil, e vocês ainda estão em seus pecados.
18 Máan tukhantin mi Karaisintá ma mumunan uven púkan nain kayo ano o afeyoranten mino.
18 Nesse caso, todos que adormeceram crendo em Cristo estão perdidos!
19 Inká taréa ana Yisas Karaisin nan tiya ino van muno siré ma iniyaruna mai fura sé ma varará ma ída funtákein nanin banta ma vain esantaréi namu uron ukhé bá tifékun mi ena nanin banta ano setin nan arunan usintanten mino.
19 Se nossa esperança em Cristo vale apenas para esta vida, somos os mais dignos de pena em todo o mundo.
20 Máan tukhen mifo Yisas Karaisi ma fúbin masí pintena Tiyarafenu ano orun avían mantakhein mai fura yaná ino. Mai ma fúká intin evaránen orun avían mantan nain kékái véi ano aníen ifan dunan pinte ma araíen duyasein an mi yakhen mino.
20 Mas Cristo de fato ressuscitou dos mortos. Ele é o primeiro fruto da colheita de todos que adormeceram.
21 Mai fara vara seyo, Adamun pinté uaren purin afoká ukháin mi inká Yisas Karaisin pintéi orun mantan afoká en mino.
21 Uma vez que a morte entrou no mundo por meio de um único homem, agora a ressurreição dos mortos começou por meio de um só homem.
22 Máan tukhein nan mi Adamuni kékasi ma in nain mano mai furiyan manan banten mifo Yisas Karaisini kékasi ma in nain kayoi fara van oriyan ban aunan aminten mino.
22 Assim como todos morremos em Adão, todos que são de Cristo receberão nova vida.
23 Aminten mifo evaránen ma e mantani aa mai máan mi ukhen mino. Yisas Karaisin naren púbin mi ifan dunan ma yuyaseiníen béin orun avían mantakhein pasen béi ma ovaránen erin nain damú beni vanasi ma fúkaren masí pinté orun mantanten mino.
23 Mas essa ressurreição tem uma sequência: Cristo ressuscitou como o primeiro fruto da colheita, e depois todos que são de Cristo ressuscitarão quando ele voltar.
24 Orun mantavintin maen namu aunan kayoi ara ara ákona vá inká namuro ano ma yafisiyá ein má maman bararasí uren dafisin ákona maman Tifóe Tiyarafenun kaúdantin mi ínaimpáké bara ma kípan damú afoká inten mino.
24 Então virá o fim, quando ele entregará o reino a Deus, o Pai, depois de ter destruído todos os governantes e autoridades e todo poder.
25 Mai fara vara seyo, Yisas Karaisi ma kin karáká kumantantin maen béi anon beni namuro kayo maman bararasí urantin mi véi yafisinten mino.
25 Pois é necessário que Cristo reine até que tenha colocado todos os seus inimigos debaixo de seus pés.
26 Purin ma vain mai sipá kípan namuron bain mai maman bararasí uren beni ákona yo maman karúdanten mino.
26 E o último inimigo a ser destruído é a morte.
27 Mai fara vara seyo, Tiyarafenui vompon dóki ano sikhen mino. “Tiyarafenu ano minó danáká ma yafisin ákona véin amikhen mino.” Íbo 8:6
27 Pois as Escrituras dizem: “Deus pôs todas as coisas sob a autoridade dele”. Claro que, quando se diz que “todas as coisas estão sob a autoridade dele”, isso não inclui aquele que conferiu essa autoridade a Cristo.
28 Máan turen béi ma minó daná ákona maman barasí uren be Afóen avorá orintin maen mai ma esé arái en be Anin minó ákona amikhá ein Tiyarafenu ano minó danáká o ánoní inten mino.
28 Então, quando todas as coisas estiverem sob a autoridade do Filho, ele se colocará sob a autoridade de Deus, para que Deus, que deu a seu Filho autoridade sobre todas as coisas, seja absolutamente supremo sobre todas as coisas em toda parte.
29 Púká ein kayo ano ma ída e mantantin maen betin aya ono van ma monó non péantáká ein kéká ano náiesá tinten nafino. Ínká púká ein kayo ano ma ída orun mantanté intin mai nái ana vará purin nanin banta aya intó uno siren monó non maman tiyaren nafino.
29 E o que dizer dos que se batizam em favor dos mortos? Se os mortos não ressuscitam, como dizem eles, por que se batizam em favor dos que já morreram?
30 Inká nái vará ena nanin banta aya ono van ena ena yamú tetiyantá uman bariyá bá tife rafuno.
30 E nós, por que arriscamos a vida o tempo todo?
31 Monó nanin banta oe, fura siré ma vaya siamiyá uno. Ena ena yamú maen purin mano sen má áde suron ban mifo Yisas Karaisi ma siretin má túpá ukhen ma siretimpin doriyain nan mi simusin iyá uno.
31 Pois eu afirmo, irmãos, que enfrento a morte diariamente, assim como afirmo meu orgulho daquilo que Cristo Jesus, nosso Senhor, fez em vocês.
32 Nai yanasá barano vará Efesasí ma vain banta kayo vá ma siruviyaruna ano afá tafúna kayo vá ma aruvein an diyá tife rafuno. Ída ma fúkein nanin banta ma orun mantiyain ma vantí maé mai setí ankan ída kanaí é kama yanáká inin kaúdé ave ukhé bá tifanté uno. Mai fara vara seyo, sakhanampa vanta Aisaiya máa sikhen mino.
32 E, se não haverá ressurreição dos mortos, de que me adiantou ter lutado contra feras, isto é, aquela gente de Éfeso? Se não há ressurreição, “comamos e bebamos, porque amanhã morreremos!”.
33 Ída vá áesin ná mai ma furin pinté ída e mantanten ne ma siyain kéká ano éin máka sino. Mai fara vara seyo, “namu avúavá ma variyain kéká ano kama avúavá aruan puré iyan mino.”
33 Não se deixem enganar pelos que dizem essas coisas, pois “as más companhias corrompem o bom caráter”.
34 Ída vá umeí iya váke ovare vá me ineno. Mai fara va máa siya rauno, manáa ano ma ída Tiyarafenun afová ukhanteya mai siretin ayave vá bano.
34 Pensem bem sobre o que é certo e parem de pecar. Pois, para sua vergonha, eu lhes digo que alguns de vocês não têm o menor conhecimento de Deus.
35 Banten mifo manáa vanta ano ina iyan ma “Intesá uren ná púkein nanin banta ano orun mantaven inté ukhein bukhafá mamaren ná erintéi vae” ma siyain,
35 Alguém pode perguntar: “Como os mortos ressuscitarão? Que tipo de corpo terão?”.
36 mai faraé tiré óen banta ano ma inaeiní iya rafono. Danayun ma varafin pafasiren nan maen ída esé ana orun pótiyan mifo fúaren mi ínaimpá orun póté iyan mino.
36 Que perguntas tolas! A semente só cresce e se transforma em planta depois que morre.
37 Inká danayun ma varafin dóden nan baren ma e ampamé iyain mai esesa máan tukhein na yaruan mo yoré iya vaono. Ída ino. Titó asakhakhein ayun mi varafin pafasiren nan baren orun póté iyan mino.
37 E aquilo que se coloca no solo não é a planta que crescerá, mas apenas uma semente de trigo ou de alguma outra planta.
38 Póté iyan mifo Tiyarafenu ano vei anunurái mai yanasinta auí uanté iyan mino. Ara ara ayun ma vain mai vei avúavákái sen orun ampamé iyan mino.
38 Então Deus lhe dá o novo corpo como ele quer. Um tipo diferente de planta cresce de cada tipo de semente.
39 Mai ma ara ara yanayun kayo vá káta kayo vá ano ma e ampamiyain má minó danái au ano ída manaí ukhen mino. Banta au vá uraran au vá nun au vá inká noyana au kayo vá ano enarasí ukhé iyan mino.
39 Da mesma forma, há tipos diferentes de carne: um tipo para os seres humanos, outro para os animais, outro para as aves e outro para os peixes.
40 Máan manan en mi ayompin ma vain danasinta vá barará ma vain danasinta vá ban mino. Ayompin ma auí ukhein danasinta vá barará ma auí ukhein danasinta vá ano ída manaí ukhen mino.
40 Também há corpos celestes e corpos terrestres. A glória dos corpos celestes é diferente da glória dos corpos terrestres.
41 Áau ano veyan enará ukhein daná bákan mi inká biyon má ofu kayo vá ano enará ukhen mino. Máan tukhan ofu kayo mai veyan mana mana ano ena avúaváká panu sirú é iyan mino.
41 O sol tem um tipo de glória, enquanto a lua e as estrelas têm outro. E até mesmo as estrelas diferem em glória umas das outras.
42 Evaránen e mantan nain bukhufa ano máan manan ukhen mino. Mai ma masí ukhá ein bukhafa ano fútaen namu ukhá intin maen evaránen ma orun mantan nain bukhafa ano ída fútaen namu inten mino.
42 O mesmo acontece com a ressurreição dos mortos. Quando morremos, o corpo terreno é plantado no solo, mas ressuscitará para viver para sempre.
43 Tetisi furin bukhafa ma onékun maen tivesara iyan mifo fúká intin ma ínaimpáké orun avían manten orera uvintin maen kama vukhafa vái vanten mino. Inká taréa ída ákona vákan ban mifo ínaimpáké ma evaránen orun avían mantarantin maen kákan ákona vái vanten mino.
43 Nosso corpo é enterrado em desonra, mas ressuscitará em glória. É enterrado em fraqueza, mas ressuscitará em força.
44 Betí ankan mai yan bukhafa vái saréa van mifo fúkaré intin ma ínaimpáké orun avían mantaren maen Kantá Aunan mano ma aunan amin nain bukhafa vái vanten mino. Mai fara vara seyo, ma varará ma ainen purin bukhafa ano ma vainíen inarurá deren mai ma Kantá Aunan mano aunan amin nain bukhafa vái van mino.
44 É enterrado como corpo humano natural, mas ressuscitará como corpo espiritual. Pois, assim como há corpos naturais, também há corpos espirituais.
45 Máan tukhan Tiyarafenui vompon dóki ano máa sikhen mino. “Esé araíintá Adamu ne ma siyain banta ano aun mantaren mino.” Esé 2:7
45 As Escrituras nos dizem: “O primeiro homem, Adão, se tornou ser vivo”. Mas o último Adão é espírito que dá vida.
46 Barará bukhafa naren erivin maen ínaimpái Kantá Aunan mano ma aunan amin bukhafa eren mino.
46 Primeiro vem o corpo natural, depois o corpo espiritual.
47 Esé ma erin banta Adamu maen bara ráke kayó pákaren uvantáin mi ínaimpá ma erin banta Yisas Karaisi mai inarufákéi erikhen mino.
47 O primeiro homem foi feito do pó da terra, enquanto o segundo homem veio do céu.
48 Minó barará nanin banta ano Adamun an den barará bukhafa vái van mifo inaru vukhafa ma vará tifanuna ano mai Yisas Karaisin au vukhafa an mi yanten mino.
48 Os que são da terra são como o homem terreno, e os que são do céu são como o homem celestial.
49 Adamu ma ma varará banta vain an mi yakhé tiferuna maná damusí ma intí maé inaru fáke vanta Yisas Karaisin an dá tifanté uno.
49 Da mesma forma que agora somos como o homem terreno, algum dia seremos como o homem celestial.
50 Mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, séi máan mi siyá uno. Dan bukhafa vá nare vá ano ída kanaíen Tiyarafenui yafisin aúpin orinten mino. Ma ma setinti ainen pútain bukhafa ano ída kanaíen ayáká para oriyan banten mino.
50 Estou dizendo, irmãos, que nosso corpo físico não pode herdar o reino de Deus. Este corpo mortal não pode herdar aquilo que durará para sempre.
51 Máan tukhen mifo inikhesirá taréa Tiyarafenui aúpá baya ma setí ankampin afoká ukhein tiaméku vá ineno. Ída minó ano fura sé puró tifanté umpo maman ena vukhafaíi ó tifanté uno.
51 Mas eu lhes revelarei um segredo maravilhoso: nem todos dormiremos, mas todos seremos transformados!
52 Tipá kípan ufen ma asinti mai ma auu makhí diyaona an den mi mai avúavá afoká inten mino. Mai fara vara seyo, ufen ma asintin mai ma mumunan uven púká in nain kéká ano auyen bukhafa vái orun mantanten mino. Inká mai ma ída fúká ótifanuna nanin banta ano maman auyení é ída furin para oriyá bá tifanté uno.
52 Acontecerá num instante, num piscar de olhos, ao som da última trombeta. Pois, quando a última trombeta soar, aqueles que morreram ressuscitarão a fim de viver para sempre. E nós que estivermos vivos também seremos transformados.
53 Mai fara vara seyo, ma varará ma ainen puren púta iyain bukhafa ano maman inaru rákena ída ma furin para van oriyan ban bukhafaisá ino.
53 Pois nosso corpo mortal precisa ser transformado em corpo imortal.
54 Mai ma ma varará ainen puren púta iyain bukhafa ma maman ída ainen pútain inaru vukhafaí urantin maen mai ma Tiyarafenui vompon dóki ano sikhá ein mi mo kanaí inten mino. Mai máan mi sikhan mino.
54 Então, quando nosso corpo mortal tiver sido transformado em corpo imortal, se cumprirá a passagem das Escrituras que diz: “A morte foi engolida na vitória.
55 Purin noe, intesí eni ákona van nafino.
55 Ó morte, onde está sua vitória? Ó morte, onde está seu aguilhão?”.
56 Mai fara vara seyo, ume anon aruan puriyákan inká ume ano man baya finten ákona variyan mino.
56 O pecado é o aguilhão da morte que nos fere, e a lei é o que torna o pecado mais forte.
57 Máan tiyan mifo Tiyarafenu ano ma setisi Bafan Yisas Karaisin pinté uaren tiyaí ma furin má ume vá ma esantakhé tiferuna vará béin moékantá aví daní iyá tusu siantano.
57 Mas graças a Deus, que nos dá vitória sobre o pecado e sobre a morte por meio de nosso Senhor Jesus Cristo!
58 Máan tukhein nan mi séi ma moéké tinunu iyaruna mumunan tiyofi sifá tiváeyan noe, Tiyarafenui yorantá mantaan ákona uveya vá moékan dorarí ono. Mai fara vara seyo, siretí ankan ma Bafani yorarí iyaona mai ída fa savifá o afeyorantéi afová ukha rono.
58 Portanto, meus amados irmãos, sejam fortes e firmes. Trabalhem sempre para o Senhor com entusiasmo, pois vocês sabem que nada do que fazem para o Senhor é inútil.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.