Marcos 12
Angkentye Mwerre (AER) vs NAA
1 Jesus-ele angkentye arrpenhe artemele angkeke, “Apmere arrpenhele, apmereke-artweye anyentele arne kripethe areye kele ngkerneke. Re arrkngerte ngkerneke itepe arrpe-anenhele, iperte atnyetyeke nhenge kripethe itnenhe ingkele arterte-iletyeke ngkwarle mpwaremele. Re apmere arlpentye akngerre arteke nhenge re akertne-ngentyele arerle-anetyenhenge tyerrtye areyele-arle merne anyelkngele ineketye. Urreke re apmere arrpenhe-werne alhetyenhenge, re merne ngkernentye akngerre ikwerenhe artwe arrpenhe itnenhene antherle-alheke ikwere arntarnte-aretyeke. Kele imerte re apmere ikwerenhe-ngentyele impemele apmere arrpenhe ikwere-werne alheke urrekeke-atwetye anetyeke.
1 Depois Jesus começou a falar-lhes por parábola:
2 Kenhe urreke kripethe yanhe areye amangkemele mpenge-irrerlenge, artwe apmere yanheke-artweye re urrkapentye anyente ikwerenhe yanhe ikwere-werne yernirtneke. Alartetyele anteme urrkapentye renhe yerneke kripethe akngetye-alpetyeke akwele, akalkelhe-ilekenge ikwerenhe akwele.
2 No tempo da colheita, mandou um servo para que recebesse dos lavradores a sua parte dos frutos da vinha.
3 Kenhe mpwarentye akngerre areyele renhe arntwirrkewarremele atwerrirreke imerte yernirtnemele iltye-ante.
3 Mas os lavradores o agarraram, espancaram e o despacharam de mãos vazias.
4 Kele apmereke-artweyele urrkapentye akngerrele arrpenhe anteme yerneke. Kenhe garden arntarnte-arentye akngerre itne akenhe akaperte atweke, iltemele renhe yernirtneke.
4 De novo, enviou-lhes outro servo, e eles bateram na cabeça dele e o insultaram.
5 Kenhe apmereke-artweyele arrpenhe anteme yerneke. Kenhe itne renhe atwemele, irrerlknge atweke renhe. Re akwetethe yernetyame arrpenhe areye-arlke, mpwarentye akngerre areyele itnenhe alakenhe akwete mpwaretyame. Arrpenheme itne atwetyame warele. Kenhe arrpenheme akenhe itne atwetyame irrerlkngeke-antele.
5 Mandou ainda outro servo, e a este mataram. Muitos outros lhes enviou, dos quais espancaram uns e mataram outros.
6 Kele imerte, artwe kripethe ngkernentye akngerre yanheke-artweye re-arrpe angkeke, ‘Iwenhe-ame the mpwaretyenhe? Alere atyinhe anyente-arle, re impene anthurre atyenge the apeke renhe yernemere-artaye, itne apeke renhe awerrirretyenhenge atwerrirretyakenhele.’ Kele renhe yerneke.
6 — Restava-lhe ainda um: o seu filho amado. Por fim, mandou o filho, pensando: “O meu filho eles respeitarão.”
7 Kenhe mpwarentye akngerre areyele akenhe renhe arnarewarremele itneke-werne-atheke apetyerlenge, itne-arrpe angkerreke, ‘Yanhe araye, alere apmereke-artweye-kenhe nhenhe-werne apetyerlenge. Anwerne renhe irrerlknge atwerrirreye, kele anwerne imerte ahelhe nhenhe ikwerenge rakewarremele!’
7 Mas os tais lavradores disseram entre si: “Este é o herdeiro; venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa.”
8 Kele itne renhe arntirrkwewarremele tnyante atwerrirreke, renhe apmere merne ngkernentye akngerrenge-ntyele aketheke iwerrirremele.”
8 E, agarrando o filho, mataram-no e o lançaram fora da vinha.
9 Ikwere iperrele Jesus-ele itnenhene apayuthneke, “Iwenhe-ame artwe apmere yanheke-artweyele mpwaretyenhe urrkapentye akngerre areyeke rarle apmere ikwerenhe-werne apetyalpemele? Nhenge re apetyalpemele akurne anthurre yanhe areye irrerlknge atwetyenhe. Ikwere iperrele re mpwarentye akngerre arrpenhe itnenhene kripethe ngkernentye akngerre renhe anthetyenhe itne arntarnte-aretyeke.”
9 — Que fará, pois, o dono da vinha? Virá, exterminará aqueles lavradores e entregará a vinha a outros.
10 Kenhe Jesus re akenhe itnenhene aremele angkeke, “Mwantye itirrewarraye Payepule ikwerele atyenge-akerte-arle angkentye angkeme:
10 Vocês ainda não leram este trecho da Escritura:
11 Ngkartele apwerte renhe akngakemele yanhe ikwere arrerneke.’ Psalm 118:22-23.
11 Isto procede do Senhor
12 Kenhe Jew alartetye areyele akenhe awerrirreke angkentye-arle Jesus-ele ilerlenge artentye akngerre-akerte, itne itelarerrirreke itne-akerte-arle angkeke, itnenhe ilpernemele. Itne renhe arntwirrkewarretyeke. Kenhe itne atere awelhemele renhe impeke nhenge tyerrtye areye itneke ahele-irreme-ketye.
12 E procuravam prender Jesus, porque entenderam que ele havia contado essa parábola contra eles; mas temiam o povo. Então eles o deixaram e foram embora.
13 Jew akngerrepate areye anyente-irremele angkerretyame, Jesus renhe ularele apayuthnetyeke, urrtyirremele, rarle apale angkemere. Itne itirrewarretyame, re apeke apale angkerlenge itne renhe arntwirrkewarretyeke imerte Rome-arenye alartetye iltye anthetyenhenge.
13 E enviaram a Jesus alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Itne alhemele ikwere angkeke, “Akaltyele-anthenhe-anthenhe-aye, anwerne itelareme unte tyerrtye ingkirrekeke akwetethe arratye angkentye akngerre. Unte tyerrtye akngerre areyeke-arlke akwenpe anthurre angkemele. Unte-arle angkentye arratye Ngkarte ikwere-akerte itneke ileme. Kele arratye mwerre rarle. Nthakenhe-ame unte itirreme? Kele mwerre-ame anwerne tax mane artwe alartetye Caesar anthetyeke? Nthakenhe-ame anwerne irreye?”
14 Chegando, disseram-lhe: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e não se importa com a opinião dos outros, porque não olha a aparência das pessoas, mas, segundo a verdade, ensina o caminho de Deus; é lícito pagar imposto a César ou não? Devemos ou não devemos pagar?
15 Kele Jesus-ele itelareke itne-arle renhe ularele ware apayuthnetyeke aneke re imerte itneke alakenhe-arle angkemele, “Arrantherre kwenhe tyerrtye urrtyirremele ware-arle anerlte-aneme mwerre akwele. Iwenheke-ame arrantherre ayenge urrtyirremele apayuthneme? Atyenge-werne mane ngkweltye anyente akngetyaye, arrantherre-arle Caesar renhe anthentye akngerre, the renhe aretyeke.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu:
16 Itne arratye akngetyemele renhe antheke. Mane ngkweltye areke-arle iperre, Jesus-ele itnenhe apayuthneke, “Inngerre-arlke arritnye-arlke angwenhe-kenhe-ame ngkweltye ikwerele aneme?”
16 Eles trouxeram. E Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — De César.
17 Awethe Jesus itneke angkeke, “Arne Caesar-kenhe areye renhe anthirtnewarraye. Kenhe iwenhe apeke renhe Ngkarte-kenhe, Renhe anthirtnewarre.”
17 Então Jesus disse: E muito se admiraram dele.
18 Tyerrtye arrpenheme Sadducee areye-arle akeme, itne Jesus-werne apetyewarreke. Nhenhe areye angkerrirretyarte Ngkartele-arle akwele tyerrtye ilweke-arle-ngentyele areye itethe-ilirtnetyeke arrangkwe. Itne Jesus renhe apayuthnerrirreke,
18 Então alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
19 “Akaltyele-anthenhe-anthenhe-aye, arrule artwe Moses-ele pipe-ke intelhe-ileke anewenhenge angwenhe apeke ikwere-atherre-akerte. Kele imerte artwe anewikwe re apeke ampeke arrangkwe akwete-arle ilweke, kenhe atyeyikwe re anteme-arle warlekwerte renhe anewe akemele, anewenhenge atherre-arle ampe atnyenetyeke kikweke.
19 — Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se um homem morrer e deixar mulher sem filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.
20 Kenhe lyete anwerne angkentye kenhenge-nhenge seven pele-akerte ngkwenge ileme. Kenhe artwe atyeyenhenge areye itne amangkemele akngerre-irrerirremele, meye anyentenge uthene akngeye anyentenge uthene itnekenhe. Kenhe kake akngerrele nhenge re anewe akeke ampeke arrangkwe akwete-arle ilweke.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou e morreu sem deixar filhos;
21 — ausente —
21 o segundo casou com a viúva e morreu, também sem deixar descendência; e o terceiro, da mesma forma.
22 — ausente —
22 E, assim, os sete não deixaram descendência. Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Kenhe urreke re akenhe, Ngkarte re itnenhene itethe-ilintye-alpetyenhe, kenhe anewe angwenhe-kenhe-arle-ame re anetyenhe? Anwerneke ilaye.”
23 Na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles ela será a esposa? Porque os sete casaram com ela.
24 Jesus itneke angkirtnerlenge, “Arrangkwe, arrantherre untyeme itirreme, akutne iwenhele arrule intelhe-ileke-akerte Payepule-nge. Arrantherre akutne Ngkarteke nhenge arne iwenhe apeke-arle Re ngangkerele mpwaremeke.
24 Jesus respondeu:
25 Kenhe tyerrtye areye akenhe itne ilweke-arle iperre itne itethe-irrirtneke, anewe akerretyakenhe anetyenhe. Itne utnenge alkere-arenye areye-arteke alkerele anetyenhe, anewe akerrentye akngerre kwenye.
25 Pois, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos nos céus.
26 — ausente —
26 Quanto aos mortos, que eles de fato ressuscitam, vocês nunca leram no Livro de Moisés, no trecho referente à sarça, como Deus lhe falou: “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”?
27 — ausente —
27 Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos. Vocês estão completamente enganados.
28 Artwe anyente, angkentye Moses-kenhe akaltyele-anthenhe-anthenhe yanhe ikwerele tnetyame. Re aweke Jesus angkerlenge angkentye arratye anthurre Sadducee areyeke. Re anteme apetyemele Jesus apayuthneke, “Ngkartele anwernenhe angkentye atningke akaltyele-antheke, iwenhe-ame angkentye anyente akngerre-ulkere?”
28 Chegando um dos escribas, que ouviu a discussão entre eles e viu que Jesus tinha dado uma boa resposta, perguntou-lhe: — Qual é o principal de todos os mandamentos?
29 Kenhe Jesus anteme angkirtneke, “Angkentye nhenhe arrpenhenge arrekwele aneme, angkentye nhenhe arrpenhe areyenge impene-ulkere: ‘Israel-arenye areye, awerrirraye. Ngkarte-ante kwenhe Alartetye aneme anwerneke renhe-ante ware utyernemele tnakewarraye.
29 Jesus respondeu:
30 Unte Ngkarteke-ante ware ahentye-anetyeke atyepe-atyepe. Ikwerenge untyeme-irretyeke arrangkwe. Ikwere-ante ware urrkaperle-anetyeke atyepe-atyepe!’
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e com toda a sua força.”
31 Angkentye arrpenhe akngerre akenhe aneme-arle alakenhe: ‘Arrpenhe areyeke ahentye-anetyeke, ngkwenge-arrpe ahentye-aneme-arteke.’ Alakenhe-arle. Angkentye yanhe atherre arrpenhe areyenge akngerre anthurre-ulkere.”
31 O segundo é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.” Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Nhenge angkentye Moses-kenhe akaltyele-anthenhe-anthenhele renhe awemele re angkeke, “Yewe Akaltyele-anthenhe-anthenhe, unte kwenhe arratye anthurre angkerne. Ngkarte kwenhe anyente, ngkarte arrpenheke arrangkwe-arle.
32 Então o escriba disse: — Muito bem, Mestre! E com verdade o senhor disse que ele é o único, e não há outro além dele,
33 Anwerne Ngkarte Ikwere-ante ware akangkentye anetyeke. Ikwerenge untyeme-irretyeke arrangkwe-arle. Ikwere-ante ware urrkaperle-anetyeke atyepe-atyepe. Arrpenhe areyeke ahentye-anetyeke, ngkwenge-arrpe-arle unte ahentye-aneme-arteke. Alakenhe re. Anwerne yepe-yepe irrerlknge atwemele itnenhe Ngkarteke itemele. Kenhe angkentye yanhe atherre nhenhenge impene ulkere.”
33 e que amar a Deus de todo o coração e de todo o entendimento e com todas as forças e amar o próximo como a si mesmo é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Kenhe Jesus-ele aweke-arle-iperre re akangkeke alakenhenge artwe-arle mwerre anthurre angkerlenge. Re angkeke, “Unte kwenhe kele-arle Ngkarte ngkwenge alartetye anetyeke.”
34 Vendo Jesus que o escriba havia respondido sabiamente, declarou-lhe: E ninguém mais ousava fazer perguntas a Jesus.
35 Jesus-ele akaltyele-anthemele tyerrtye areye tyatye akngerre Jew areye-kenhe kwenenge, re itnenhe apayuthneke, “Nthakenhe-arle-ame angkentye Moses-kenhe akaltyele-anthenhe-anthenhe areye angkeme Christ rarle akwele, artwe yanhe nhenge Ngkartele alhilekenge, David-eke-artweye-ngentyele aneme?
35 Jesus, ensinando no templo, perguntou:
36 Arrantherre itelareme, David-elarle pipe-ke intelhe-ileke ikwere-akerte alakenhe:
36 O próprio Davi falou, pelo Espírito Santo:
37 — ausente —
37 — O próprio Davi chama o Cristo de Senhor; então como ele pode ser filho de Davi? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Re itneke angkeke, “Arelhewarraye! Angkentye Moses-kenhe akaltyele-anthenhe-anthenhe areye angwaretyale! Itne mantere arlpentyeke irrpemele untherlte-aperlenge tnakelhemele, itnenhe akwele tyerrtye areyele aretyenhenge. Nhenge itne alhemele merne uthene kere uthene inetyeke, itne arnterre anthurre-arle akangkemele tyerrtye arrpenhe areye itneke akaperte kwene-irrerlenge itnenhe akaltyele-anthenhe-anthenhe-arlke akerlenge.
38 E, ao ensinar, Jesus dizia:
39 Kele itne imerte tyatye itne-kenheke apurte-irremele, apurtele apeke merne akngerre arlkwemele, itne chair impene anthurre areye-arle akngakeme, chair nhenge areye tyerrtye akngerre areyeke, tyerrtye areyele aretyenhenge itnenhe akwele tnaketyenhenge.
39 buscam as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
40 Itne apmere warlekwerte-kenhe areyeke irrpeme arne areye itnekenhe anyelkngele inerlte-anemele. Kele imerte itne mwerre akwele tyatye-ke irrpemele Ngkarteke akwete anthurre angketyeke. Kele mwerre anetyakenhe-arle alakenhe, akurne-arle alakenhe! Ngkartele-arle itnenhe arerle-aneme alakenhe mpwarerlenge, kele re itneke arne akenge anthurre mpwaretyenhe!”
40 devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações. Estes sofrerão juízo muito mais severo.
41 Jesus tyatye akngerre Jew areye-kenheke irrpenheke re anetyame arne ngkweltye arrernentye akngerre itwele. Re aretyame tyerrtye areyele apwerte mane akngetyemele arne nhenge kweneke akwernemele. Kenhe apwerte ngkweltye akngerre-akertele itne akwernetyame ngkweltye akngerre.
41 Sentado diante da caixa de ofertas, Jesus observava como o povo lançava ali o dinheiro. Ora, muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Kenhe arelhe warlekwerte anteme irrpintyeke merneke arrangkwe. Re ngkweltye akweke atherrame ware akngetyemele kweneke akwerneke.
42 Vindo, porém, uma viúva pobre, lançou duas pequenas moedas correspondentes a um quadrante.
43 Kenhe Jesus re apententye akngerre ikwerenhe areyeke antangkeke itnenhe ilemele, “Nhenhe itelarerrirraye, arelhe yanhele rarle merne atnyenetyakenhe, re kweneke akwerneke apwerte ngkweltye nhenge akngerre-arteke, arrpenhe ingkirrekenge awethe ulkere.
43 E, chamando os seus discípulos, Jesus disse:
44 Tyerrtye arrpenhe areyele apwerte ngkweltye arunthe-akertele, ngkweltye ampenye-ampenye akweke ware itne tyampite-ke iwerrirreke, kenhe arelhe alhengkeye re akenhe apwerte ngkweltye akweke ware atnyeneke, apwerte akweke renhe re ingkirreke antheke, mane rarle ahentye-aneme renhe-arle itetheke atnyenetyenhe utyakenge renhe.”
44 Porque todos eles deram daquilo que lhes sobrava; ela, porém, da sua pobreza deu tudo o que possuía, todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.