Tiago 3
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ACF
1 يَا خْوَاتِي، مَا يِلْزِمْشْ بَرْشَة مِنْكُمْ يْكُونُوا مُعَلْمِينْ. كِيمَا تَعْرْفُوا، أَحْنَا المُعَلْمِينْ بِشْ نِتْحَاسْبُوا حْسَابْ أَقْوَى مِنْ غِيرْنَا.
1 Meus irmãos, muitos de vós não sejam mestres, sabendo que receberemos mais duro juízo.
2 والكُلْنَا نُغْلْطُوا فِي بَرْشَة مَرَّاتْ. وإِذَا كَانْ وَاحِدْ مَا يُغْلُطْشْ فِي كْلَامُو، رَاهُو كَامِلْ ويْنَجِّمْ يِتْحَكِّمْ فِي بَدْنُو الكُلْ.
2 Porque todos tropeçamos em muitas coisas. Se alguém não tropeça em palavra, o tal é perfeito, e poderoso para também refrear todo o corpo.
3 مَثَلًا الحْصَانْ، أَحْنَا نْحُطُّوا اللْجَامْ فِي فُمُّو بَاشْ يْطَاوَعْنَا، ونِتْحَكْمُوا فِي بَدْنُو الكُلْ.
3 Ora, nós pomos freio nas bocas dos cavalos, para que nos obedeçam; e conseguimos dirigir todo o seu corpo.
4 والسْفِينَة زَادَا، رَغْمِلِّي هِيَّ كْبِيرَة، والرِّيحْ الِّي تْحَرِّكْ فِيهَا قْوِيَّة، دَفَّة صْغِيرَة إِدَّوَّرْهَا لْوِينْ يْحِبْ الرَّايِسْ.
4 Vede também as naus que, sendo tão grandes, e levadas de impetuosos ventos, se viram com um bem pequeno leme para onde quer a vontade daquele que as governa.
5 وهَكَّا اللْسَانْ زَادَا، هُوَّ عُضُوْ صْغِيرْ، آمَا يِتْفُوخِرْ بْأُمُورْ عْظِيمَة. وشُوفُوا كِيفَاشْ شْرَارَة صْغِيرَة تْنَجِّمْ تَحْرَقْ غَابَة كْبِيرَة!
5 Assim também a língua é um pequeno membro, e gloria-se de grandes coisas. Vede quão grande bosque um pequeno fogo incendeia.
6 واللْسَانْ كِيمَا النَّارْ، ومِنْ بِينْ أَعْضَاءْ البْدَنْ، هُوَّ قُوَّة مْتَاعْ شَرْ، يْنَجِّسْ البْدَنْ الكُلْ ويْشَعِّلْ حْيَاتْنَا الكُلْ بْنَارْ جَايَة مِنْ جْهَنِّمْ.
6 A língua também é um fogo; como mundo de iniqüidade, a língua está posta entre os nossos membros, e contamina todo o corpo, e inflama o curso da natureza, e é inflamada pelo inferno.
7 الإِنْسَانْ يْنَجِّمْ يْرَوِّضْ كُلْ أَنْوَاعْ الحَيَوَانَاتْ: البَرِّيَّة ولِّي اطِّيرْ ولِّي تَزْحِفْ ولِّي فِي البْحَرْ،
7 Porque toda a natureza, tanto de bestas feras como de aves, tanto de répteis como de animais do mar, se amansa e foi domada pela natureza humana;
8 آمَا اللْسَانْ، حَتَّى حَدْ مَا يْنَجِّمْ يْرَوْضُو. هُوَّ شَرْ مَا يْنَجِّمْ حَدْ يْسَيْطِرْ عْلِيهْ، وهُوَّ مِلْيَانْ بِالسِّمْ الِّي يُقْتِلْ،
8 Mas nenhum homem pode domar a língua. É um mal que não se pode refrear; está cheia de peçonha mortal.
9 بِيهْ نْبَارْكُوا رَبْنَا وبُونَا وبِيهْ نَلْعْنُوا النَّاسْ المَخْلُوقِينْ عْلَى صُورِةْ اللَّهْ.
9 Com ela bendizemos a Deus e Pai, e com ela amaldiçoamos os homens, feitos à semelhança de Deus.
10 مِنْ نَفْسْ الفُمْ تُخْرُجْ البَرْكَة واللَّعْنَة، وهَاذَا مَا يِلْزْمُوشْ يْصِيرْ، يَا خْوَاتِي.
10 De uma mesma boca procede bênção e maldição. Meus irmãos, não convém que isto se faça assim.
11 يَاخِي تْنَجِّمْ نَفْسْ العِينْ تْخَرِّجْ مَاء حْلُوْ ومَاء مَالَحْ؟
11 Porventura deita alguma fonte de um mesmo manancial água doce e água amargosa?
12 يَا خْوَاتِي، تَوَّا تْنَجِّمْ الكَرْمُوسَة تْجِيبْ زِيتُونْ وَلَّا العِنْبَة تْجِيبْ كَرْمُوسْ؟ زَادَا العِينْ المَالْحَة مَا تْخَرِّجِّشْ مَاء حْلُوْ.
12 Meus irmãos, pode também a figueira produzir azeitonas, ou a videira figos? Assim tampouco pode uma fonte dar água salgada e doce.
13 فِيكُمْ شْكُونْ حَكِيمْ وعَنْدُو فَهْمْ؟ خَلِّيهْ بْتَصَرُّفَاتُو البَاهْيَة يْوَرِّي أَعْمَالُو الِّي يَعْمِلْهَا بِالتَّوَاضُعْ الِّي يْجِي مِالحِكْمَة.
13 Quem dentre vós é sábio e entendido? Mostre pelo seu bom trato as suas obras em mansidão de sabedoria.
14 آمَا إِذَا كَانْ قْلُوبْكُمْ فِيهَا الغِيرَة الِّي تُقْتِلْ والأَنَانِيَّة، مَالَا مَا تِتْفُوخْرُوشْ بْحِكْمِتْكُمْ ومَا تُنْكْرُوشْ الحَقْ.
14 Mas, se tendes amarga inveja, e sentimento faccioso em vosso coração, não vos glorieis, nem mintais contra a verdade.
15 الحِكْمَة هَاذِي مَاهِيشْ مِنْ عَنْدْ اللَّهْ، آمَا رَاهِي حِكْمَة أَرْضِيَّة بَشَرِيَّة مِنْ عَنْدْ الشِّيطَانْ.
15 Essa não é a sabedoria que vem do alto, mas é terrena, animal e diabólica.
16 عْلَى خَاطِرْ وِينْ فَمَّة الغِيرَة الِّي تُقْتِلْ والأَنَانِيَّة، تِلْقَى الفَوْضَى وأَنْوَاعْ الشَّرْ الكُلْ.
16 Porque onde há inveja e espírito faccioso aí há perturbação e toda a obra perversa.
17 آمَا الحِكْمَة الِّي جَايَة مِنْ عَنْدْ اللَّهْ، هِيَّ قْبَلْ كُلْ شَيْ طَاهْرَة ومُسَالْمَة وطَيْبَة وسِيْسَة ومَلْيَانَة بِالرَّحْمَة والأَعْمَالْ الصَّالْحَة، مَا تْخَيَّرْ حَدْ عْلَى حَدْ ومَا تْنَافَقْشْ.
17 Mas a sabedoria que do alto vem é, primeiramente pura, depois pacífica, moderada, tratável, cheia de misericórdia e de bons frutos, sem parcialidade, e sem hipocrisia.
18 والنَّاسْ الِّي يْحِبُّوا السَّلَامْ، يَزِرْعُوا السَّلَامْ، ويَحْصْدُوا الثَّمْرَة الِّي هِيَّ الصَّلَاحْ.
18 Ora, o fruto da justiça semeia-se na paz, para os que exercitam a paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.