Marcos 12

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs VC

VC Versão Católica

¹ وبْدَا يَسُوعْ يْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ، وقَالْ: «فَمَّة وَاحِدْ زْرَعْ سَانْيَة عْنِبْ ودَوِّرْ بِيهَا سُورْ، وبْنَى فِيهَا مَعْصْرَة، وبُرْجْ، وكْرَاهَا لْفَلَّاحَة وسَافِرْ.

¹ E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.

² وكِي طَابْ العْنِبْ، بْعَثْ وَاحِدْ مِنْ خَدَّامْتُو لِلْفَلَّاحَة بَاشْ يَاخِذْ بَايُو مِالصَّابَة.

² A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.

³ يَاخِي شَدُّوهْ وضَرْبُوهْ ورَجْعُوهْ يْدِيهْ فَارْغَة.

³ Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.

⁴ عَاوِدْ بْعَثِّلْهُمْ وَاحِدْ آخِرْ. يَاخِي ضَرْبُوهْ عْلَى رَاسُو وهَانُوهْ.

⁴ Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.

⁵ وَلَّى بْعَثْ وَاحِدْ آخِرْ، يَاخِي قَتْلُوهْ. وزَادْ بْعَثْ بَرْشَة غِيرْهُمْ، يَاخِي جِلْدُوا جْمَاعَة وقَتْلُوا جْمَاعَة أُخْرِينْ.

⁵ O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.

⁶ ومَا قْعَدْ لِلرَّاجِلْ كَانْ وِلْدُو الِّي يْحِبُّو بَرْشَة، وَلَّى فِي الإِخِّرْ بْعَثْهُولْهُمْ وقَالْ: "تَوْ يْقَدْرُوا وِلْدِي!".

⁶ Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...

⁷ آمَا الفَلَّاحَة قَالُوا لِبْعَضْهُمْ: "أَهَوَّا الوْرِيثْ، هَيَّا نُقْتْلُوهْ ونَاخْذُوا أَحْنَا الوَرْثَة!".

⁷ Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!

⁸ يَاخِي شَدُّوهْ وقَتْلُوهْ ورْمَاوَهْ لْبَرَّة مِالسَّانْيَة.

⁸ Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.

⁹ آشْ بِشْ يَعْمِلْ مُولَى السَّانْيَة؟ يْجِي ويُقْتِلْ الفَلَّاحَة ويَعْطِي السَّانْيَة لْنَاسْ أُخْرِينْ.

⁹ Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.

¹⁰ يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ الآيَة المَكْتُوبَة:

¹⁰ Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.

¹¹ هَاذَا آشْ عْمَلْ الرَّبْ،

¹¹ Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?

¹² وحَبُّوا يْشِدُّوهْ، خَاطِرْهُمْ فِهْمُوا الِّي هُوَّ كَانْ يُقْصِدْ فِيهُمْ هُومَا بِالمَثَلْ هَاذَا. آمَا خَافُوا مِالنَّاسْ، يَاخِي خَلَّاوَهْ ومْشَاوْ.

¹² Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.

¹³ وبَعْثُولُو جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ وجْمَاعَة تَابْعِينْ هِيرُودُسْ، بَاشْ يْحَصْلُوهْ بْكِلْمَة يْقُولْهَا.

¹³ Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.

¹⁴ وَقْتِّلِي جَاوُوهْ قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، أَحْنَا نَعْرْفُوا الِّي إِنْتِ صَرِيحْ، ومَا تْخَافْ مِنْ حَدْ. عْلَى خَاطْرِكْ مَا تَعْمَلْشْ حْسَابْ لِمْقَامَاتْ النَّاسْ، وتْعَلِّمْ طْرِيقْ اللَّهْ بِالحَقْ. يَاخِي حْلَالْ نَدْفْعُوا الضَّرَايِبْ لِلْقَيْصِرْ وَلَّا لَا؟ نَدْفْعُوا وَلَّا مَا نَدْفْعُوشْ؟».

¹⁴ Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?

¹⁵ يَاخِي هُوَّ فَاقْ بْنِفَاقْهُمْ وقَالِلْهُمْ: «عْلَاشْ تْجَرْبُوا فِيَّا؟ جِيبُولِي دِينَارْ خَلِّينِي نْشُوفُو!».

¹⁵ Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.

¹⁶ جَابُولُو دِينَارْ، يَاخِي سْإِلْهُمْ: «مْتَاعْ شْكُونْ التَّصْوِيرَة هَاذِي، وإِسْمْ شْكُونْ هَاذَا؟» قَالُولُو: «مْتَاعْ القَيْصِرْ».

¹⁶ Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.

¹⁷ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «أَعْطِيوْ الِّي يْخُصْ القَيْصِرْ لِلْقَيْصِرْ، ولِّي يْخُصْ اللَّهْ لِلَّهْ!». وقَعْدُوا الكُلْهُمْ بَاهْتِينْ فِيهْ.

¹⁷ Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.

¹⁸ وجَاوِهْ جْمَاعَة مِالصَّدُّوقِيِّينْ الِّي يْقُولُوا مَا فَمَّاشْ قْيَامَة بَعْدْ المُوتْ، وسِأْلُوهْ:

¹⁸ Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:

¹⁹ «يَا مُعَلِّمْ، مُوسَى كْتِبِّلْنَا: إِذَا كَانْ وَاحِدْ خُوهْ مَاتْ وخَلَّى مَرْتُو مِنْ بَعْدُو مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ، يِلْزِمْ خُوهْ يْعَرِّسْ بِيهَا ويْجِيبْ صْغَارْ ويْقَيِّدْهُمْ بْإِسْمْ خُوهْ الِّي مَاتْ.

¹⁹ Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.

²⁰ «وكَانْ فَمَّة سَبْعَة أَخْوَة، عَرِّسْ الأُوِّلْ بِمْرَا ومَاتْ مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ.

²⁰ Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.

²¹ وعَرِّسْ بِيهَا الثَّانِي ومَاتْ هُوَّ زَادَا مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ وكِيفْ كِيفْ الثَّالِثْ .

²¹ Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.

²² وهَكَّا عَرْسُوا بِيهَا السَّبْعَة ومَاتُوا مِنْ غِيرْ مَا جَابُوا صْغَارْ. وبَعْدْهُمْ الكُلْ، مَاتِتْ المْرَا زَادَا.

²² E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.

²³ مَالَا فِي يُومْ القْيَامَة، وَقْتِلِّي يْقُومُوا مِالمُوتْ، بِشْ تْكُونْ مَرْتْ شْكُونْ فِيهُمْ؟ هَايْ عَرْسِتْ بِيهُمْ السَّبْعَة؟».

²³ Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.

²⁴ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «إِنْتُومَا غَالْطِينْ، عْلَى خَاطِرْكُمْ مَا تِفِهْمُوشْ لَا الكْتُبْ المُقَدْسَة ولَا قُوِّةْ اللَّهْ!

²⁴ Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.

²⁵ بَعْدْ القْيَامَة النَّاسْ لَا يْعَرْسُوا ولَا يْعَرْسُولْهُمْ، آمَا يْكُونُوا كِيفْ المْلَايْكَة الِّي فِي السْمَاء.

²⁵ Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.

²⁶ آمَا كَانْكُمْ عْلَى قْيَامِةْ المُوتَى، يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ فِي التَّوْرَاةْ حْكَايِةْ شَجْرِةْ العُلِّيقَة، كِيفَاشْ اللَّهْ كَلَّمْ مُوسَى وقَالُّو: "آنَا إِلَاهْ إِبْرَاهِيمْ وإِلَاهْ إِسْحَاقْ وإِلَاهْ يَعْقُوبْ"؟

²⁶ Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?

²⁷ مَالَا هُوَّ مُشْ إِلَاهْ المُوتَى، آمَا إِلَاهْ الحَيِّينْ. إِنْتُومَا رَاكُمْ غَالْطِينْ بَرْشَة!».

²⁷ Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.

²⁸ وسْمَعْهُمْ وَاحِدْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يِتْنَاقْشُوا، وعِجْبُو كِيفَاشْ يَسُوعْ جَاوِبْهُمْ. يَاخِي سِأْلُو: «آنَاهِي أَهَمْ وْصِيَّة فِي الوْصَايَا الكُلْ؟».

²⁸ Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?

²⁹ جَاوْبُو يَسُوعْ: «أَهَمْ وْصِيَّة هِيَّ: "إِسْمْعُوا يَا بَنِي إِسْرَائِيلْ، الرَّبْ إِلَاهْنَا هُوَّ رَبْ وَاحِدْ.

²⁹ Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;

³⁰ حِبْ الرَّبْ إِلَاهِكْ بْكُلْ قَلْبِكْ وبْكُلْ رُوحِكْ وبْكُلْ عَقْلِكْ وبْكُلْ قُوْتِكْ".

³⁰ amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.

³¹ والثَّانْيَة هِيَّ: "حِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ". مَا فَمَّاشْ وْصِيَّة أُخْرَى أَعْظِمْ مِنْ هَاذُومَا الإِثْنِينْ».

³¹ Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.

³² وقَالُّو العَالِمْ فِي الشَّرِيعَة: «صْحِيحْ يَا مُعَلِّمْ! قُلْتْ الحَقْ. خَاطِرْ اللَّهْ وَاحِدْ ومَا فَمَّاشْ غِيرُو.

³² Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.

³³ وإِنُّو الوَاحِدْ يْحِبُّو بْكُلْ قَلْبُو وبْكُلْ عَقْلُو وبْكُلْ قُوْتُو، ويْحِبْ قْرِيبُو كِيفْ مَا يْحِبْ رُوحُو، هَاذُومَا أَحْسِنْ مِنْ كُلْ الذْبَايَحْ والقَرَابِينْ الِّي تِتْحْرَقْ».

³³ E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.

³⁴ وكِي شَافْ يَسُوعْ الِّي هُوَّ جَاوِبْ بْحِكْمَة قَالُّو: «مَاكِشْ بْعِيدْ عْلَى مَمْلَكْةْ اللَّهْ!». وحَتَّى حَدْ مَا تْجَرَّأْ يْزِيدْ يِسْأْلُو.

³⁴ Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.

³⁵ وَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ يْعَلِّمْ فِي الهَيْكِلْ، قَالْ: «عْلَاشْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْقُولُوا الِّي المَسِيحْ هُوَّ وِلْدْ دَاوِدْ؟

³⁵ Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?

³⁶ ودَاوِدْ بِيدُو قَالْ بِالرُّوحْ القُدُسْ:

³⁶ Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.

³⁷ «إِذَا كَانْ دَاوِدْ نَفْسُو يَعْيِّطْ لِلْمَسِيحْ رَبْ، مَالَا كِيفَاشْ يْكُونْ وِلْدُو؟». وكَانُوا بَرْشَة نَاسْ يِسْمْعُوا فِيهْ وفَرْحَانِينْ.

³⁷ Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.

³⁸ وكِي كَانْ يْعَلِّمْ قَالِلْهُمْ: «رُدُّوا بَالْكُمْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة، الِّي يْحِبُّوا يْدُورُوا بِاللِّبْسَة الطْوِيلَة، ويْحِبُّوا النَّاسْ تْسَلِّمْ عْلِيهُمْ فِي الأَسْوَاقْ،

³⁸ Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas

³⁹ ويْحِبُّوا يُقْعْدُوا فِي الصَّفْ الأُوِّلْ فِي المَعَابِدْ وفِي المْحَافِلْ،

³⁹ e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.

⁴⁰ وهُومَا يِسِرْقُوا فِي فْلُوسْ الهَجَّالَاتْ، ويْطَوْلُوا فِي الصْلَاةْ بَاشْ النَّاسْ تْرَاهُمْ. هَاذُوكُمْ بِشْ يِتْحَاسْبُوا أَكْثِرْ مِالنَّاسْ الأُخْرِينْ!».

⁴⁰ Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.

⁴¹ وقْعَدْ يَسُوعْ مْقَابِلْ صَنْدُوقْ التَّبَرُّعَاتْ الِّي فِي الهَيْكِلْ، وبْدَا يْشُوفْ فِي النَّاسْ كِيفَاشْ يْحُطُّوا فِي الفْلُوسْ. وبَرْشَة غْنِيِّينْ حَطُّوا بَرْشَة فْلُوسْ.

⁴¹ Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.

⁴² ومْبَعِّدْ جَاتْ مْرَا هَجَّالَة وفْقِيرَة وحَطِّتْ زُوزْ فْرَنْكْ.

⁴² Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.

⁴³ يَاخِي عَيِّطْ لِتْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «نْقُلْكُمْ الحَقْ: المْرَا الهَجَّالَة الفْقِيرَة هَاذِي، حَطِّتْ فِي الصَّنْدُوقْ أَكْثِرْ مِلِّي حَطُّوهْ النَّاسْ الأُخْرِينْ الكُلْ.

⁴³ E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,

⁴⁴ الكُلْهُمْ عْطَاوْ مِلِّي فَاضِلْ عْلِيهُمْ، آمَا هِيَّ رَغْمِلِّي مِحْتَاجَة، حَطِّتْ الِّي عَنْدْهَا الكُلْ. حَطِّتْ الفْلُوسْ الِّي تْعِيشْ بِيهُمْ الكُلْ».

⁴⁴ porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →