Marcos 12

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ وبْدَا يَسُوعْ يْكَلِّمْ فِيهُمْ بِالأَمْثَالْ، وقَالْ: «فَمَّة وَاحِدْ زْرَعْ سَانْيَة عْنِبْ ودَوِّرْ بِيهَا سُورْ، وبْنَى فِيهَا مَعْصْرَة، وبُرْجْ، وكْرَاهَا لْفَلَّاحَة وسَافِرْ.

¹ Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.

² وكِي طَابْ العْنِبْ، بْعَثْ وَاحِدْ مِنْ خَدَّامْتُو لِلْفَلَّاحَة بَاشْ يَاخِذْ بَايُو مِالصَّابَة.

² No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.

³ يَاخِي شَدُّوهْ وضَرْبُوهْ ورَجْعُوهْ يْدِيهْ فَارْغَة.

³ Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.

⁴ عَاوِدْ بْعَثِّلْهُمْ وَاحِدْ آخِرْ. يَاخِي ضَرْبُوهْ عْلَى رَاسُو وهَانُوهْ.

⁴ Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.

⁵ وَلَّى بْعَثْ وَاحِدْ آخِرْ، يَاخِي قَتْلُوهْ. وزَادْ بْعَثْ بَرْشَة غِيرْهُمْ، يَاخِي جِلْدُوا جْمَاعَة وقَتْلُوا جْمَاعَة أُخْرِينْ.

⁵ O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,

⁶ ومَا قْعَدْ لِلرَّاجِلْ كَانْ وِلْدُو الِّي يْحِبُّو بَرْشَة، وَلَّى فِي الإِخِّرْ بْعَثْهُولْهُمْ وقَالْ: "تَوْ يْقَدْرُوا وِلْدِي!".

⁶ até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.

⁷ آمَا الفَلَّاحَة قَالُوا لِبْعَضْهُمْ: "أَهَوَّا الوْرِيثْ، هَيَّا نُقْتْلُوهْ ونَاخْذُوا أَحْنَا الوَرْثَة!".

⁷ “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.

⁸ يَاخِي شَدُّوهْ وقَتْلُوهْ ورْمَاوَهْ لْبَرَّة مِالسَّانْيَة.

⁸ Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.

⁹ آشْ بِشْ يَعْمِلْ مُولَى السَّانْيَة؟ يْجِي ويُقْتِلْ الفَلَّاحَة ويَعْطِي السَّانْيَة لْنَاسْ أُخْرِينْ.

⁹ “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.

¹⁰ يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ الآيَة المَكْتُوبَة:

¹⁰ Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.

¹¹ هَاذَا آشْ عْمَلْ الرَّبْ،

¹¹ Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”

¹² وحَبُّوا يْشِدُّوهْ، خَاطِرْهُمْ فِهْمُوا الِّي هُوَّ كَانْ يُقْصِدْ فِيهُمْ هُومَا بِالمَثَلْ هَاذَا. آمَا خَافُوا مِالنَّاسْ، يَاخِي خَلَّاوَهْ ومْشَاوْ.

¹² Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.

¹³ وبَعْثُولُو جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ وجْمَاعَة تَابْعِينْ هِيرُودُسْ، بَاشْ يْحَصْلُوهْ بْكِلْمَة يْقُولْهَا.

¹³ Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.

¹⁴ وَقْتِّلِي جَاوُوهْ قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، أَحْنَا نَعْرْفُوا الِّي إِنْتِ صَرِيحْ، ومَا تْخَافْ مِنْ حَدْ. عْلَى خَاطْرِكْ مَا تَعْمَلْشْ حْسَابْ لِمْقَامَاتْ النَّاسْ، وتْعَلِّمْ طْرِيقْ اللَّهْ بِالحَقْ. يَاخِي حْلَالْ نَدْفْعُوا الضَّرَايِبْ لِلْقَيْصِرْ وَلَّا لَا؟ نَدْفْعُوا وَلَّا مَا نَدْفْعُوشْ؟».

¹⁴ Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?

¹⁵ يَاخِي هُوَّ فَاقْ بْنِفَاقْهُمْ وقَالِلْهُمْ: «عْلَاشْ تْجَرْبُوا فِيَّا؟ جِيبُولِي دِينَارْ خَلِّينِي نْشُوفُو!».

¹⁵ Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,

¹⁶ جَابُولُو دِينَارْ، يَاخِي سْإِلْهُمْ: «مْتَاعْ شْكُونْ التَّصْوِيرَة هَاذِي، وإِسْمْ شْكُونْ هَاذَا؟» قَالُولُو: «مْتَاعْ القَيْصِرْ».

¹⁶ Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.

¹⁷ قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «أَعْطِيوْ الِّي يْخُصْ القَيْصِرْ لِلْقَيْصِرْ، ولِّي يْخُصْ اللَّهْ لِلَّهْ!». وقَعْدُوا الكُلْهُمْ بَاهْتِينْ فِيهْ.

¹⁷ “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.

¹⁸ وجَاوِهْ جْمَاعَة مِالصَّدُّوقِيِّينْ الِّي يْقُولُوا مَا فَمَّاشْ قْيَامَة بَعْدْ المُوتْ، وسِأْلُوهْ:

¹⁸ Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:

¹⁹ «يَا مُعَلِّمْ، مُوسَى كْتِبِّلْنَا: إِذَا كَانْ وَاحِدْ خُوهْ مَاتْ وخَلَّى مَرْتُو مِنْ بَعْدُو مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ، يِلْزِمْ خُوهْ يْعَرِّسْ بِيهَا ويْجِيبْ صْغَارْ ويْقَيِّدْهُمْ بْإِسْمْ خُوهْ الِّي مَاتْ.

¹⁹ “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.

²⁰ «وكَانْ فَمَّة سَبْعَة أَخْوَة، عَرِّسْ الأُوِّلْ بِمْرَا ومَاتْ مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ.

²⁰ Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.

²¹ وعَرِّسْ بِيهَا الثَّانِي ومَاتْ هُوَّ زَادَا مِنْ غِيرْ مَا يْجِيبْ صْغَارْ وكِيفْ كِيفْ الثَّالِثْ .

²¹ O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.

²² وهَكَّا عَرْسُوا بِيهَا السَّبْعَة ومَاتُوا مِنْ غِيرْ مَا جَابُوا صْغَارْ. وبَعْدْهُمْ الكُلْ، مَاتِتْ المْرَا زَادَا.

²² O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.

²³ مَالَا فِي يُومْ القْيَامَة، وَقْتِلِّي يْقُومُوا مِالمُوتْ، بِشْ تْكُونْ مَرْتْ شْكُونْ فِيهُمْ؟ هَايْ عَرْسِتْ بِيهُمْ السَّبْعَة؟».

²³ Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.

²⁴ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «إِنْتُومَا غَالْطِينْ، عْلَى خَاطِرْكُمْ مَا تِفِهْمُوشْ لَا الكْتُبْ المُقَدْسَة ولَا قُوِّةْ اللَّهْ!

²⁴ Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.

²⁵ بَعْدْ القْيَامَة النَّاسْ لَا يْعَرْسُوا ولَا يْعَرْسُولْهُمْ، آمَا يْكُونُوا كِيفْ المْلَايْكَة الِّي فِي السْمَاء.

²⁵ Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.

²⁶ آمَا كَانْكُمْ عْلَى قْيَامِةْ المُوتَى، يَاخِي مَا قْرِيتُوشْ فِي التَّوْرَاةْ حْكَايِةْ شَجْرِةْ العُلِّيقَة، كِيفَاشْ اللَّهْ كَلَّمْ مُوسَى وقَالُّو: "آنَا إِلَاهْ إِبْرَاهِيمْ وإِلَاهْ إِسْحَاقْ وإِلَاهْ يَعْقُوبْ"؟

²⁶ “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.

²⁷ مَالَا هُوَّ مُشْ إِلَاهْ المُوتَى، آمَا إِلَاهْ الحَيِّينْ. إِنْتُومَا رَاكُمْ غَالْطِينْ بَرْشَة!».

²⁷ Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.

²⁸ وسْمَعْهُمْ وَاحِدْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يِتْنَاقْشُوا، وعِجْبُو كِيفَاشْ يَسُوعْ جَاوِبْهُمْ. يَاخِي سِأْلُو: «آنَاهِي أَهَمْ وْصِيَّة فِي الوْصَايَا الكُلْ؟».

²⁸ Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.

²⁹ جَاوْبُو يَسُوعْ: «أَهَمْ وْصِيَّة هِيَّ: "إِسْمْعُوا يَا بَنِي إِسْرَائِيلْ، الرَّبْ إِلَاهْنَا هُوَّ رَبْ وَاحِدْ.

²⁹ Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.

³⁰ حِبْ الرَّبْ إِلَاهِكْ بْكُلْ قَلْبِكْ وبْكُلْ رُوحِكْ وبْكُلْ عَقْلِكْ وبْكُلْ قُوْتِكْ".

³⁰ Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.

³¹ والثَّانْيَة هِيَّ: "حِبْ قْرِيبِكْ كِيفْ مَا تْحِبْ رُوحِكْ". مَا فَمَّاشْ وْصِيَّة أُخْرَى أَعْظِمْ مِنْ هَاذُومَا الإِثْنِينْ».

³¹ O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.

³² وقَالُّو العَالِمْ فِي الشَّرِيعَة: «صْحِيحْ يَا مُعَلِّمْ! قُلْتْ الحَقْ. خَاطِرْ اللَّهْ وَاحِدْ ومَا فَمَّاشْ غِيرُو.

³² O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.

³³ وإِنُّو الوَاحِدْ يْحِبُّو بْكُلْ قَلْبُو وبْكُلْ عَقْلُو وبْكُلْ قُوْتُو، ويْحِبْ قْرِيبُو كِيفْ مَا يْحِبْ رُوحُو، هَاذُومَا أَحْسِنْ مِنْ كُلْ الذْبَايَحْ والقَرَابِينْ الِّي تِتْحْرَقْ».

³³ E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.

³⁴ وكِي شَافْ يَسُوعْ الِّي هُوَّ جَاوِبْ بْحِكْمَة قَالُّو: «مَاكِشْ بْعِيدْ عْلَى مَمْلَكْةْ اللَّهْ!». وحَتَّى حَدْ مَا تْجَرَّأْ يْزِيدْ يِسْأْلُو.

³⁴ Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.

³⁵ وَقْتِلِّي كَانْ يَسُوعْ يْعَلِّمْ فِي الهَيْكِلْ، قَالْ: «عْلَاشْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة يْقُولُوا الِّي المَسِيحْ هُوَّ وِلْدْ دَاوِدْ؟

³⁵ Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?

³⁶ ودَاوِدْ بِيدُو قَالْ بِالرُّوحْ القُدُسْ:

³⁶ O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.

³⁷ «إِذَا كَانْ دَاوِدْ نَفْسُو يَعْيِّطْ لِلْمَسِيحْ رَبْ، مَالَا كِيفَاشْ يْكُونْ وِلْدُو؟». وكَانُوا بَرْشَة نَاسْ يِسْمْعُوا فِيهْ وفَرْحَانِينْ.

³⁷ Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.

³⁸ وكِي كَانْ يْعَلِّمْ قَالِلْهُمْ: «رُدُّوا بَالْكُمْ مِنْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة، الِّي يْحِبُّوا يْدُورُوا بِاللِّبْسَة الطْوِيلَة، ويْحِبُّوا النَّاسْ تْسَلِّمْ عْلِيهُمْ فِي الأَسْوَاقْ،

³⁸ Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.

³⁹ ويْحِبُّوا يُقْعْدُوا فِي الصَّفْ الأُوِّلْ فِي المَعَابِدْ وفِي المْحَافِلْ،

³⁹ E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!

⁴⁰ وهُومَا يِسِرْقُوا فِي فْلُوسْ الهَجَّالَاتْ، ويْطَوْلُوا فِي الصْلَاةْ بَاشْ النَّاسْ تْرَاهُمْ. هَاذُوكُمْ بِشْ يِتْحَاسْبُوا أَكْثِرْ مِالنَّاسْ الأُخْرِينْ!».

⁴⁰ No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

⁴¹ وقْعَدْ يَسُوعْ مْقَابِلْ صَنْدُوقْ التَّبَرُّعَاتْ الِّي فِي الهَيْكِلْ، وبْدَا يْشُوفْ فِي النَّاسْ كِيفَاشْ يْحُطُّوا فِي الفْلُوسْ. وبَرْشَة غْنِيِّينْ حَطُّوا بَرْشَة فْلُوسْ.

⁴¹ Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.

⁴² ومْبَعِّدْ جَاتْ مْرَا هَجَّالَة وفْقِيرَة وحَطِّتْ زُوزْ فْرَنْكْ.

⁴² Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.

⁴³ يَاخِي عَيِّطْ لِتْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «نْقُلْكُمْ الحَقْ: المْرَا الهَجَّالَة الفْقِيرَة هَاذِي، حَطِّتْ فِي الصَّنْدُوقْ أَكْثِرْ مِلِّي حَطُّوهْ النَّاسْ الأُخْرِينْ الكُلْ.

⁴³ Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.

⁴⁴ الكُلْهُمْ عْطَاوْ مِلِّي فَاضِلْ عْلِيهُمْ، آمَا هِيَّ رَغْمِلِّي مِحْتَاجَة، حَطِّتْ الِّي عَنْدْهَا الكُلْ. حَطِّتْ الفْلُوسْ الِّي تْعِيشْ بِيهُمْ الكُلْ».

⁴⁴ Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Marcos 12 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →