Lucas 8

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ وبَعْدْهَا، بْدَا يَسُوعْ يْدُورْ مِنْ مْدِينَة لِمْدِينَة ومِنْ قَرْيَة لْقَرْيَة، يْنَادِي ويْبَشِّرْ بْمَمْلَكْةْ اللَّهْ. وكَانُوا مْعَاهْ تْلَامِذْتُو الأَثْنَاشْ،

¹ Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze

² وشْوَيَّة نْسَاء شْفَاهُمْ مِالأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة والأَمْرَاضْ، وهُومَا: مَرْيِمْ الِّي يْعَيْطُولْهَا المَجْدَلِيَّة الِّي خَرِّجْ مِنْهَا سَبْعَة شْوَاطِنْ،

² e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;

³ ويُوَنَّا مَرْتْ خُوزِي الِّي كَانْ لَاهِي بْدَارْ هِيرُودُسْ، وسُوسَنَّة، وبَرْشَة غِيرْهُمْ مِلِّي كَانُوا يْعَاوْنُوا فِي يَسُوعْ وتْلَامِذْتُو مِنْ فْلُوسْهُمْ.

³ Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.

⁴ وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ جَايِّينْ مِنْ كُلْ مْدِينَة، يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ:

⁴ Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:

⁵ «خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ الزَّرِّيعَة. وهُوَّ قَاعِدْ يَزْرَعْ، جَاتْ شْوَيَّة مِالزَرِّيعَة عَالطْرِيقْ، يَاخِي تْعَفْسِتْ بِالسَّاقِينْ وكْلَاتْهَا العْصَافِرْ.

⁵ “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.

⁶ وشْوَيَّة أُخْرَى جَاتْ بِينْ الحْجَرْ، ودُوبْ مَا نِبْتِتْ يِبْسِتْ، عْلَى خَاطِرْ مَا كَانِشْ فَمَّة مَاء.

⁶ Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.

⁷ وشْوَيَّة زَرِّيعَة طَاحِتْ فِي وُسْطْ الشُّوكْ، ونْبِتْ مْعَاهَا الشُّوكْ وخْنَقْهَا.

⁷ Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.

⁸ وفَمَّة زَرِّيعَة أُخْرَى جَاتْ فِي أَرْضْ بَاهْيَة، وكِي نِبْتِتْ ثُمْرِتْ وجَابِتْ 100 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعْ». وكِي كَمِّلْ المَثَلْ قَالْ بْصُوتْ عَالِي: «الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

⁸ Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

⁹ وسِأْلُوهْ تْلَامِذْتُو: «شْنِيَّة مَعْنَاهْ المَثَلْ هَاذَا؟».

⁹ Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.

¹⁰ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ بَاشْ تَعْرْفُوا أَسْرَارْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ، آمَا غِيرْكُمْ نْكَلَّمْهُمْ بِالأَمْثَالْ، بَاشْ حَتَّى كِي يُخْزْرُوا مَا يْشُوفُوشْ وكِي يِسْمْعُوا مَا يِفْهْمُوشْ.

¹⁰ Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.

¹¹ «وهَاذَا المَقْصُودْ بِالمَثَلْ: الزَّرِّيعَة هِيَّ كِلْمِةْ اللَّهْ.

¹¹ “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.

¹² فَمَّة نَاسْ هُومَا كِيمَا الزَّرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ ومْبَعِّدْ يْجِي إِبْلِيسْ يْنَحِّيهَا مِنْ قْلُوبْهُمْ بَاشْ مَا يَمْنُوشْ ويِنْجَاوْ.

¹² As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.

¹³ ونَاسْ أُخْرِينْ كِيمَا الِّي طَاحِتْ بِينْ الحْجَرْ، كِي يِسْمْعُوا الكِلْمَة يِقْبْلُوهَا بْفَرْحَة، آمَا هُومَا مَا عَنْدْهُمْشْ عْرُوقْ، يَمْنُوا مُدَّة قْصِيرَة، ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ يْسَلْمُوا فِيهَا.

¹³ As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.

¹⁴ ولِّي طَاحُوا وِسْطْ الشُّوكْ، هُومَا الِّي يِسْمْعُوا الكِلْمَة، آمَا وهُومَا مَاشِينْ تُخْنُقْهُمْ الهْمُومْ ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ وشْهَاوِي الدِّنْيَا، وثَمْرِتْهُمْ مَا تُنْضُجِشْ.

¹⁴ As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.

¹⁵ آمَا الِّي طَاحُوا فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُومَا الِّي قْلُوبْهُمْ صَادْقَة وصَالْحَة، وكِي يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ يْشِدُّوا فِيهَا صْحِيحْ ويِجْتَهْدُوا حَتَّى لِينْ يُثْمْرُوا.

¹⁵ E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”

¹⁶ «ومَا فَمَّاشْ وَاحِدْ يْشَعِّلْ فْنَارْ ويْغُمُّو بْطَاسَة وَلَّا يْحُطُّو تَحْتْ فَرْشْ، آمَا يْحُطُّو فِي بْلَاصَة عَالْيَة بَاشْ الِّي يُدْخُلُوا يْشُوفُوا الضَّوْء.

¹⁶ “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.

¹⁷ عْلَى خَاطِرْ كُلْ حَاجَة مْخُبْيَة بِشْ تُظْهُرْ، وكُلْ سِرْ بِشْ يِتْعْرَفْ ويِتْكْشِفْ.

¹⁷ Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.

¹⁸ مَالَا رُدُّوا بَالْكُمْ وأَعْرْفُوا كِيفَاشْ تِسْمْعُوا. رَاهُو الِّي عَنْدُو يِتْزَادْلُو أَكْثِرْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ حَتَّى الِّي يِسْتْخَايْلُو عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو».

¹⁸ “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.

¹⁹ وجَاوْ أُمْ يَسُوعْ وخْوَاتُو، آمَا مَا نَجْمُوشْ يُوصْلُولُو مِنْ كُثْرِةْ مَا فَمَّة نَاسْ.

¹⁹ Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.

²⁰ يَاخِي قَالُولُو: «أُمُّكْ وخْوَاتِكْ وَاقْفِينْ لْبَرَّا، يْحِبُّوا يْشُوفُوكْ».

²⁰ Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.

²¹ جَاوِبْهُمْ: «أُمِّي وخْوَاتِي هُومَا الِّي يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ ويْطَبْقُوهَا».

²¹ Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.

²² وفِي نْهَارْ مِالنْهَارَاتْ رْكِبْ يَسُوعْ فِي فْلُوكَة مْعَ تْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «هَيَّا نْشُقُّوا لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة». ومْشَاوْ بِالفْلُوكَة.

²² Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.

²³ وهُومَا فِي البُحَيْرَة، يَسُوعْ رْقَدْ. وإِذَا بِيهْ هَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة، وبْدَاتْ الفْلُوكَة تِتْعَبَّى بِالمَاء ووَلَّاوْ فِي خْطَرْ.

²³ Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.

²⁴ يَاخِي جَاوَهْ تْلَامِذْتُو وفَيْقُوهْ وقَالُولُو: «يَا سِيدْنَا، يَا سِيدْنَا، رَانَا بِشْ نُغْرْقُوا!». وَلَّا قَامْ وأْمَرْ الرِّيحْ والمُوجْ الهَايِجْ، يَاخِي رَكْحُوا والدِّنْيَا هْدَاتْ.

²⁴ Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.

²⁵ مْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «وِينُو إِيمَانْكُمْ؟». وخَافُوا وتْعَجْبُوا وبْدَاوْ يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا؟ حَتَّى الرِّيحْ والمُوجْ كِي يُأْمُرْهُمْ يْطِيعُوهْ!».

²⁵ Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.

²⁶ ووِصْلُوا لْمَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ الِّي مْقَابْلَة الجَلِيلْ.

²⁶ Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.

²⁷ وكِي هْبَطْ يَسُوعْ لِلْبَرْ، عُرْضُو رَاجِلْ مِالمْدِينَة مَسْكُونْ بْأَرْوَاحْ شِرِّيرَة مِنْ مُدَّة طْوِيلَة، عِرْيَانْ بْكُلُّو ومَا يُسْكُنْشْ فِي دَارْ آمَا بِينْ القْبُورَاتْ.

²⁷ Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.

²⁸ ودُوبْ مَا شَافْ يَسُوعْ صَاحْ وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِيهْ، وعَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «آشْ بِينِي وبِينِكْ يَا يَسُوعْ إِبْنْ اللَّهْ العَالِي؟ نِتْرَجَّاكْ، مَا تْعَذَّبْنِيشْ».

²⁸ Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.

²⁹ قَالْ هَاذَا عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ أْمَرْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ بَاشْ يُخْرُجْ مِالرَّاجِلْ، عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة مَرَّاتْ كَانْ يِمْكْنُو، وكُلْ مَا يْشِدُّوهْ بِالسْلَاسِلْ وَلَّا يُرْبْطُولُو سَاقِيهْ بِالحْدِيدْ بَاشْ يْرَيْضُوهْ، كَانْ يْقَطَّعْهُمْ والشِّيطَانْ يْهِزُّو لِلْخْلَاء.

²⁹ Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.

³⁰ سِأْلُو يَسُوعْ: «آشْ إِسْمِكْ؟». قَالْ: «جَيْشْ!» عْلَى خَاطِرْ جَيْشْ كْبِيرْ مِالأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة كَانُوا دَاخْلِينْ فِيهْ.

³⁰ Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.

³¹ وتْشَحْتُوهْ بَاشْ مَا يَبْعَثْهُمْشْ لِلْهَاوْيَة.

³¹ E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.

³² وكَانْ فَمَّة بَرْشَة حْلَالِفْ سَارْحِينْ فِي الجْبَلْ، يَاخِي طَلْبُوا مِنُّو بَاشْ يْخَلِّيهُمْ يُدْخْلُوا فِيهُمْ، ويَسُوعْ خَلَّاهُمْ.

³² Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.

³³ وخَرْجُوا الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة مِالرَّاجِلْ ودَخْلُوا فِي الحْلَالِفْ. وجْرَاوْ الحْلَالِفْ الكُلْ وتِرْمَاوْ مِنْ حَافِّةْ الجْبَلْ فِي البُحَيْرَة وغُرْقُوا.

³³ Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.

³⁴ كِي شَافُوا سُرَّاحْ الحْلَالِفْ آشْ صَارْ، هَرْبُوا ونَشْرُوا الخْبَرْ فِي المْدِينَة والدْشُرْ.

³⁴ Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.

³⁵ وخَرْجُوا النَّاسْ بَاشْ يْشُوفُوا الِّي صَارْ، وجَاوْ لْيَسُوعْ ولْقَاوْ الرَّاجِلْ الِّي خَرْجِتْ مِنُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة قَاعِدْ عَنْدْ سَاقِينْ يَسُوعْ، لَابِسْ دَبْشُو وبْعَقْلُو، يَاخِي خَافُوا بَرْشَة.

³⁵ O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.

³⁶ والنَّاسْ الِّي كَانُوا شَاهْدِينْ حْكَاوِلْهُمْ كِيفَاشْ تِشْفَى الرَّاجِلْ المَسْكُونْ بْأَرْوَاحْ شِرِّيرَة.

³⁶ Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.

³⁷ يَاخِي سُكَّانْ مَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ الكُلْ طَلْبُوا مِنْ يَسُوعْ بَاشْ يِبْعِدْ عْلِيهُمْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا بَرْشَة. وَلَّا طْلَعْ فِي الفْلُوكَة ورْجَعْ.

³⁷ Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.

³⁸ والرَّاجِلْ الِّي خَرْجِتْ مِنُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة قْعَدْ يْحَاوِلْ فِيهْ بَاشْ يْهِزُّو مْعَاهْ، آمَا يَسُوعْ مَا خَلَّاهِشْ وقَالُّو:

³⁸ O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:

³⁹ «إِرْجَعْ لْدَارِكْ وأَحْكِي عَلِّي عَمْلُو مْعَاكْ اللَّهْ الكُلْ». يَاخِي دَارْ المْدِينَة الكُلْ يَحْكِي عَلِّي عْمَلْهُولُو يَسُوعْ الكُلْ.

³⁹ “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.

⁴⁰ وكِي رْجَعْ يَسُوعْ، رَحْبُوا بِيهْ النَّاسْ الكُلْ عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يِسْتَنَّاوْ فِي رْجُوعُو.

⁴⁰ Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.

⁴¹ وجَاهْ رَاجِلْ إِسْمُو يَايْرُسْ، وهُوَّ وَاحِدْ مِنْ رُؤَسَاءْ مَعْبِدْ اليْهُودْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِيهْ وتْشَحْتُو بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ لْدَارُو،

⁴¹ Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.

⁴² عْلَى خَاطِرْ كَانْ عَنْدُو بْنَيَّة وَحْدَة، عْمُرْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة، قْرِيبْ تْمُوتْ. ويَسُوعْ مَاشِي، كَانُوا بَرْشَة نَاسْ يِدَّازُوا عْلِيهْ.

⁴² Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.

⁴³ وكَانِتْ فَمَّة مْرَا عَنْدْهَا نَزِيفْ دَمْ مِنْ أَثْنَاشِنْ سْنَة. ورَغْمِلِّي صَرْفِتْ الِّي وْرَاهَا ولِّي قُدَّامْهَا عَالطُّبَّة، مَا نَجِّمْ حَدْ يِشْفِيهَا.

⁴³ Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.

⁴⁴ وجَاتْ مِنْ وْرَاء يَسُوعْ ومَسِّتْ طَرْفْ مِنْ حْوَايْجُو، وبِالوَقْتْ النَّزِيفْ وْقِفْ.

⁴⁴ Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.

⁴⁵ يَاخِي يَسُوعْ قَالْ: «شْكُونْ مَسْنِي؟». وكِي النَّاسْ الكُلْ نَكْرُوا، بُطْرُسْ قَالْ: «يَا سِيدْنَا النَّاسْ يِدَّازُّوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة وإِنْتِ تِسْإِلْ شْكُونْ مَسْنِي؟».

⁴⁵ “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.

⁴⁶ آمَا يَسُوعْ قَالْ: «فَمَّة شْكُونْ مَسْنِي، عْلَى خَاطِرْ حَسِّيتْ بْقُوَّة خَرْجِتْ مِنِّي».

⁴⁶ Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.

⁴⁷ ووَقْتِلِّي عَرْفِتْ المْرَا إِنُّو فَاقْ بِيهَا، جَاتُو وهِيَّ تُرْعُشْ مِالخُوفْ، وتِرْمَاتْ عَنْدْ سَاقِيهْ وحْكَاتْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ عْلَاشْ مَسِّتُّو، وكِيفَاشْ بْرَاتْ بِالوَقْتْ.

⁴⁷ Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.

⁴⁸ قَالِلْهَا: «يَا بِنْتِي، إِيمَانِكْ شْفَاكْ، إِمْشِي فِي سَلَامْ!».

⁴⁸ Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.

⁴⁹ وهُوَّ يِتْكَلِّمْ، جَاء وَاحِدْ مِنْ دَارْ يَايْرُسْ رَئِيسْ مَعْبِدْ اليْهُودْ وقَالُّو: «بِنْتِكْ مَاتِتْ، مِنْ غِيرْ مَا تُقْعُدْ اتَّعِّبْ فِي المُعَلِّمْ».

⁴⁹ Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.

⁵⁰ وكِي سْمَعْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، قَالُّو: «مَا تْخَافِشْ، أَمَّنْ بَرْكْ وهِيَّ تِتْشْفَى».

⁵⁰ Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.

⁵¹ وكِي وْصِلْ يَسُوعْ لِلدَّارْ، مَا خَلَّى حَتَّى وَاحِدْ يُدْخُلْ مْعَاهْ كَانْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا ويَعْقُوبْ وبُو الطُّفْلَة وأُمْهَا.

⁵¹ Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.

⁵² والنَّاسْ الكُلْ كَانُوا يِبْكِيوْ ويِنْدْبُوا عْلِيهَا، يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «مَا تِبْكِيوِشْ، البْنَيَّة مَا مَاتِتْشْ، آمَا رَاهِي رَاقْدَة».

⁵² A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.

⁵³ والنَّاسْ ضَحْكُوا عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يَعْرْفُوا الِّي هِيَّ مَاتِتْ.

⁵³ A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.

⁵⁴ آمَا هُوَّ خَرِّجْ النَّاسْ الكُلْ لْبَرَّا، وشَدْ الطُّفْلَة مِنْ يِدْهَا وقَالْ بْصُوتْ عَالِي: «يَا بْنَيَّة، قُومْ!».

⁵⁴ Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.

⁵⁵ يَاخِي رَجْعِتِّلْهَا رُوحْهَا ووِقْفِتْ بِالوَقْتْ. وعْطَاهُمْ أَمْرْ بَاشْ يَعْطِيوْهَا تَاكِلْ.

⁵⁵ Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.

⁵⁶ وقَعْدُوا وَالْدِيهَا بَاهْتِينْ، آمَا يَسُوعْ وَصَّاهُمْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ لْحَدْ عَلِّي صَارْ.

⁵⁶ Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →