Lucas 8
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NAA
1 وبَعْدْهَا، بْدَا يَسُوعْ يْدُورْ مِنْ مْدِينَة لِمْدِينَة ومِنْ قَرْيَة لْقَرْيَة، يْنَادِي ويْبَشِّرْ بْمَمْلَكْةْ اللَّهْ. وكَانُوا مْعَاهْ تْلَامِذْتُو الأَثْنَاشْ،
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 وشْوَيَّة نْسَاء شْفَاهُمْ مِالأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة والأَمْرَاضْ، وهُومَا: مَرْيِمْ الِّي يْعَيْطُولْهَا المَجْدَلِيَّة الِّي خَرِّجْ مِنْهَا سَبْعَة شْوَاطِنْ،
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ويُوَنَّا مَرْتْ خُوزِي الِّي كَانْ لَاهِي بْدَارْ هِيرُودُسْ، وسُوسَنَّة، وبَرْشَة غِيرْهُمْ مِلِّي كَانُوا يْعَاوْنُوا فِي يَسُوعْ وتْلَامِذْتُو مِنْ فْلُوسْهُمْ.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ جَايِّينْ مِنْ كُلْ مْدِينَة، يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ:
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 «خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ الزَّرِّيعَة. وهُوَّ قَاعِدْ يَزْرَعْ، جَاتْ شْوَيَّة مِالزَرِّيعَة عَالطْرِيقْ، يَاخِي تْعَفْسِتْ بِالسَّاقِينْ وكْلَاتْهَا العْصَافِرْ.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 وشْوَيَّة أُخْرَى جَاتْ بِينْ الحْجَرْ، ودُوبْ مَا نِبْتِتْ يِبْسِتْ، عْلَى خَاطِرْ مَا كَانِشْ فَمَّة مَاء.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 وشْوَيَّة زَرِّيعَة طَاحِتْ فِي وُسْطْ الشُّوكْ، ونْبِتْ مْعَاهَا الشُّوكْ وخْنَقْهَا.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 وفَمَّة زَرِّيعَة أُخْرَى جَاتْ فِي أَرْضْ بَاهْيَة، وكِي نِبْتِتْ ثُمْرِتْ وجَابِتْ 100 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعْ». وكِي كَمِّلْ المَثَلْ قَالْ بْصُوتْ عَالِي: «الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 وسِأْلُوهْ تْلَامِذْتُو: «شْنِيَّة مَعْنَاهْ المَثَلْ هَاذَا؟».
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ بَاشْ تَعْرْفُوا أَسْرَارْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ، آمَا غِيرْكُمْ نْكَلَّمْهُمْ بِالأَمْثَالْ، بَاشْ حَتَّى كِي يُخْزْرُوا مَا يْشُوفُوشْ وكِي يِسْمْعُوا مَا يِفْهْمُوشْ.
10 Jesus respondeu:
11 «وهَاذَا المَقْصُودْ بِالمَثَلْ: الزَّرِّيعَة هِيَّ كِلْمِةْ اللَّهْ.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 فَمَّة نَاسْ هُومَا كِيمَا الزَّرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ ومْبَعِّدْ يْجِي إِبْلِيسْ يْنَحِّيهَا مِنْ قْلُوبْهُمْ بَاشْ مَا يَمْنُوشْ ويِنْجَاوْ.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 ونَاسْ أُخْرِينْ كِيمَا الِّي طَاحِتْ بِينْ الحْجَرْ، كِي يِسْمْعُوا الكِلْمَة يِقْبْلُوهَا بْفَرْحَة، آمَا هُومَا مَا عَنْدْهُمْشْ عْرُوقْ، يَمْنُوا مُدَّة قْصِيرَة، ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ يْسَلْمُوا فِيهَا.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 ولِّي طَاحُوا وِسْطْ الشُّوكْ، هُومَا الِّي يِسْمْعُوا الكِلْمَة، آمَا وهُومَا مَاشِينْ تُخْنُقْهُمْ الهْمُومْ ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ وشْهَاوِي الدِّنْيَا، وثَمْرِتْهُمْ مَا تُنْضُجِشْ.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 آمَا الِّي طَاحُوا فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُومَا الِّي قْلُوبْهُمْ صَادْقَة وصَالْحَة، وكِي يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ يْشِدُّوا فِيهَا صْحِيحْ ويِجْتَهْدُوا حَتَّى لِينْ يُثْمْرُوا.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 «ومَا فَمَّاشْ وَاحِدْ يْشَعِّلْ فْنَارْ ويْغُمُّو بْطَاسَة وَلَّا يْحُطُّو تَحْتْ فَرْشْ، آمَا يْحُطُّو فِي بْلَاصَة عَالْيَة بَاشْ الِّي يُدْخُلُوا يْشُوفُوا الضَّوْء.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 عْلَى خَاطِرْ كُلْ حَاجَة مْخُبْيَة بِشْ تُظْهُرْ، وكُلْ سِرْ بِشْ يِتْعْرَفْ ويِتْكْشِفْ.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 مَالَا رُدُّوا بَالْكُمْ وأَعْرْفُوا كِيفَاشْ تِسْمْعُوا. رَاهُو الِّي عَنْدُو يِتْزَادْلُو أَكْثِرْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ حَتَّى الِّي يِسْتْخَايْلُو عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو».
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 وجَاوْ أُمْ يَسُوعْ وخْوَاتُو، آمَا مَا نَجْمُوشْ يُوصْلُولُو مِنْ كُثْرِةْ مَا فَمَّة نَاسْ.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 يَاخِي قَالُولُو: «أُمُّكْ وخْوَاتِكْ وَاقْفِينْ لْبَرَّا، يْحِبُّوا يْشُوفُوكْ».
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 جَاوِبْهُمْ: «أُمِّي وخْوَاتِي هُومَا الِّي يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ ويْطَبْقُوهَا».
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 وفِي نْهَارْ مِالنْهَارَاتْ رْكِبْ يَسُوعْ فِي فْلُوكَة مْعَ تْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «هَيَّا نْشُقُّوا لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة». ومْشَاوْ بِالفْلُوكَة.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 وهُومَا فِي البُحَيْرَة، يَسُوعْ رْقَدْ. وإِذَا بِيهْ هَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة، وبْدَاتْ الفْلُوكَة تِتْعَبَّى بِالمَاء ووَلَّاوْ فِي خْطَرْ.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 يَاخِي جَاوَهْ تْلَامِذْتُو وفَيْقُوهْ وقَالُولُو: «يَا سِيدْنَا، يَا سِيدْنَا، رَانَا بِشْ نُغْرْقُوا!». وَلَّا قَامْ وأْمَرْ الرِّيحْ والمُوجْ الهَايِجْ، يَاخِي رَكْحُوا والدِّنْيَا هْدَاتْ.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 مْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «وِينُو إِيمَانْكُمْ؟». وخَافُوا وتْعَجْبُوا وبْدَاوْ يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا؟ حَتَّى الرِّيحْ والمُوجْ كِي يُأْمُرْهُمْ يْطِيعُوهْ!».
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 ووِصْلُوا لْمَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ الِّي مْقَابْلَة الجَلِيلْ.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 وكِي هْبَطْ يَسُوعْ لِلْبَرْ، عُرْضُو رَاجِلْ مِالمْدِينَة مَسْكُونْ بْأَرْوَاحْ شِرِّيرَة مِنْ مُدَّة طْوِيلَة، عِرْيَانْ بْكُلُّو ومَا يُسْكُنْشْ فِي دَارْ آمَا بِينْ القْبُورَاتْ.
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 ودُوبْ مَا شَافْ يَسُوعْ صَاحْ وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِيهْ، وعَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «آشْ بِينِي وبِينِكْ يَا يَسُوعْ إِبْنْ اللَّهْ العَالِي؟ نِتْرَجَّاكْ، مَا تْعَذَّبْنِيشْ».
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 قَالْ هَاذَا عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ أْمَرْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ بَاشْ يُخْرُجْ مِالرَّاجِلْ، عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة مَرَّاتْ كَانْ يِمْكْنُو، وكُلْ مَا يْشِدُّوهْ بِالسْلَاسِلْ وَلَّا يُرْبْطُولُو سَاقِيهْ بِالحْدِيدْ بَاشْ يْرَيْضُوهْ، كَانْ يْقَطَّعْهُمْ والشِّيطَانْ يْهِزُّو لِلْخْلَاء.
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 سِأْلُو يَسُوعْ: «آشْ إِسْمِكْ؟». قَالْ: «جَيْشْ!» عْلَى خَاطِرْ جَيْشْ كْبِيرْ مِالأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة كَانُوا دَاخْلِينْ فِيهْ.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 وتْشَحْتُوهْ بَاشْ مَا يَبْعَثْهُمْشْ لِلْهَاوْيَة.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 وكَانْ فَمَّة بَرْشَة حْلَالِفْ سَارْحِينْ فِي الجْبَلْ، يَاخِي طَلْبُوا مِنُّو بَاشْ يْخَلِّيهُمْ يُدْخْلُوا فِيهُمْ، ويَسُوعْ خَلَّاهُمْ.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 وخَرْجُوا الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة مِالرَّاجِلْ ودَخْلُوا فِي الحْلَالِفْ. وجْرَاوْ الحْلَالِفْ الكُلْ وتِرْمَاوْ مِنْ حَافِّةْ الجْبَلْ فِي البُحَيْرَة وغُرْقُوا.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 كِي شَافُوا سُرَّاحْ الحْلَالِفْ آشْ صَارْ، هَرْبُوا ونَشْرُوا الخْبَرْ فِي المْدِينَة والدْشُرْ.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 وخَرْجُوا النَّاسْ بَاشْ يْشُوفُوا الِّي صَارْ، وجَاوْ لْيَسُوعْ ولْقَاوْ الرَّاجِلْ الِّي خَرْجِتْ مِنُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة قَاعِدْ عَنْدْ سَاقِينْ يَسُوعْ، لَابِسْ دَبْشُو وبْعَقْلُو، يَاخِي خَافُوا بَرْشَة.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 والنَّاسْ الِّي كَانُوا شَاهْدِينْ حْكَاوِلْهُمْ كِيفَاشْ تِشْفَى الرَّاجِلْ المَسْكُونْ بْأَرْوَاحْ شِرِّيرَة.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 يَاخِي سُكَّانْ مَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ الكُلْ طَلْبُوا مِنْ يَسُوعْ بَاشْ يِبْعِدْ عْلِيهُمْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا بَرْشَة. وَلَّا طْلَعْ فِي الفْلُوكَة ورْجَعْ.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 والرَّاجِلْ الِّي خَرْجِتْ مِنُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة قْعَدْ يْحَاوِلْ فِيهْ بَاشْ يْهِزُّو مْعَاهْ، آمَا يَسُوعْ مَا خَلَّاهِشْ وقَالُّو:
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 «إِرْجَعْ لْدَارِكْ وأَحْكِي عَلِّي عَمْلُو مْعَاكْ اللَّهْ الكُلْ». يَاخِي دَارْ المْدِينَة الكُلْ يَحْكِي عَلِّي عْمَلْهُولُو يَسُوعْ الكُلْ.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 وكِي رْجَعْ يَسُوعْ، رَحْبُوا بِيهْ النَّاسْ الكُلْ عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يِسْتَنَّاوْ فِي رْجُوعُو.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 وجَاهْ رَاجِلْ إِسْمُو يَايْرُسْ، وهُوَّ وَاحِدْ مِنْ رُؤَسَاءْ مَعْبِدْ اليْهُودْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِيهْ وتْشَحْتُو بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ لْدَارُو،
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 عْلَى خَاطِرْ كَانْ عَنْدُو بْنَيَّة وَحْدَة، عْمُرْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة، قْرِيبْ تْمُوتْ. ويَسُوعْ مَاشِي، كَانُوا بَرْشَة نَاسْ يِدَّازُوا عْلِيهْ.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 وكَانِتْ فَمَّة مْرَا عَنْدْهَا نَزِيفْ دَمْ مِنْ أَثْنَاشِنْ سْنَة. ورَغْمِلِّي صَرْفِتْ الِّي وْرَاهَا ولِّي قُدَّامْهَا عَالطُّبَّة، مَا نَجِّمْ حَدْ يِشْفِيهَا.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 وجَاتْ مِنْ وْرَاء يَسُوعْ ومَسِّتْ طَرْفْ مِنْ حْوَايْجُو، وبِالوَقْتْ النَّزِيفْ وْقِفْ.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 يَاخِي يَسُوعْ قَالْ: «شْكُونْ مَسْنِي؟». وكِي النَّاسْ الكُلْ نَكْرُوا، بُطْرُسْ قَالْ: «يَا سِيدْنَا النَّاسْ يِدَّازُّوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة وإِنْتِ تِسْإِلْ شْكُونْ مَسْنِي؟».
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 آمَا يَسُوعْ قَالْ: «فَمَّة شْكُونْ مَسْنِي، عْلَى خَاطِرْ حَسِّيتْ بْقُوَّة خَرْجِتْ مِنِّي».
46 Mas Jesus insistiu:
47 ووَقْتِلِّي عَرْفِتْ المْرَا إِنُّو فَاقْ بِيهَا، جَاتُو وهِيَّ تُرْعُشْ مِالخُوفْ، وتِرْمَاتْ عَنْدْ سَاقِيهْ وحْكَاتْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ عْلَاشْ مَسِّتُّو، وكِيفَاشْ بْرَاتْ بِالوَقْتْ.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 قَالِلْهَا: «يَا بِنْتِي، إِيمَانِكْ شْفَاكْ، إِمْشِي فِي سَلَامْ!».
48 Então Jesus lhe disse:
49 وهُوَّ يِتْكَلِّمْ، جَاء وَاحِدْ مِنْ دَارْ يَايْرُسْ رَئِيسْ مَعْبِدْ اليْهُودْ وقَالُّو: «بِنْتِكْ مَاتِتْ، مِنْ غِيرْ مَا تُقْعُدْ اتَّعِّبْ فِي المُعَلِّمْ».
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 وكِي سْمَعْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، قَالُّو: «مَا تْخَافِشْ، أَمَّنْ بَرْكْ وهِيَّ تِتْشْفَى».
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 وكِي وْصِلْ يَسُوعْ لِلدَّارْ، مَا خَلَّى حَتَّى وَاحِدْ يُدْخُلْ مْعَاهْ كَانْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا ويَعْقُوبْ وبُو الطُّفْلَة وأُمْهَا.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 والنَّاسْ الكُلْ كَانُوا يِبْكِيوْ ويِنْدْبُوا عْلِيهَا، يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «مَا تِبْكِيوِشْ، البْنَيَّة مَا مَاتِتْشْ، آمَا رَاهِي رَاقْدَة».
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 والنَّاسْ ضَحْكُوا عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يَعْرْفُوا الِّي هِيَّ مَاتِتْ.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 آمَا هُوَّ خَرِّجْ النَّاسْ الكُلْ لْبَرَّا، وشَدْ الطُّفْلَة مِنْ يِدْهَا وقَالْ بْصُوتْ عَالِي: «يَا بْنَيَّة، قُومْ!».
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 يَاخِي رَجْعِتِّلْهَا رُوحْهَا ووِقْفِتْ بِالوَقْتْ. وعْطَاهُمْ أَمْرْ بَاشْ يَعْطِيوْهَا تَاكِلْ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 وقَعْدُوا وَالْدِيهَا بَاهْتِينْ، آمَا يَسُوعْ وَصَّاهُمْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ لْحَدْ عَلِّي صَارْ.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.