Lucas 8

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ وبَعْدْهَا، بْدَا يَسُوعْ يْدُورْ مِنْ مْدِينَة لِمْدِينَة ومِنْ قَرْيَة لْقَرْيَة، يْنَادِي ويْبَشِّرْ بْمَمْلَكْةْ اللَّهْ. وكَانُوا مْعَاهْ تْلَامِذْتُو الأَثْنَاشْ،

¹ E aconteceu, depois disso, que andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus; e os doze iam com ele,

² وشْوَيَّة نْسَاء شْفَاهُمْ مِالأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة والأَمْرَاضْ، وهُومَا: مَرْيِمْ الِّي يْعَيْطُولْهَا المَجْدَلِيَّة الِّي خَرِّجْ مِنْهَا سَبْعَة شْوَاطِنْ،

² e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;

³ ويُوَنَّا مَرْتْ خُوزِي الِّي كَانْ لَاهِي بْدَارْ هِيرُودُسْ، وسُوسَنَّة، وبَرْشَة غِيرْهُمْ مِلِّي كَانُوا يْعَاوْنُوا فِي يَسُوعْ وتْلَامِذْتُو مِنْ فْلُوسْهُمْ.

³ e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com suas fazendas.

⁴ وتْلَمُّوا بِيهْ بَرْشَة نَاسْ جَايِّينْ مِنْ كُلْ مْدِينَة، يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ مَثَلْ:

⁴ E, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse por parábolas:

⁵ «خْرَجْ الفَلَّاحْ بَاشْ يَزْرَعْ الزَّرِّيعَة. وهُوَّ قَاعِدْ يَزْرَعْ، جَاتْ شْوَيَّة مِالزَرِّيعَة عَالطْرِيقْ، يَاخِي تْعَفْسِتْ بِالسَّاقِينْ وكْلَاتْهَا العْصَافِرْ.

⁵ Um semeador saiu a semear a sua semente, e, quando semeava, caiu alguma junto do caminho e foi pisada, e as aves do céu a comeram.

⁶ وشْوَيَّة أُخْرَى جَاتْ بِينْ الحْجَرْ، ودُوبْ مَا نِبْتِتْ يِبْسِتْ، عْلَى خَاطِرْ مَا كَانِشْ فَمَّة مَاء.

⁶ E outra caiu sobre pedra e, nascida, secou-se, pois que não tinha umidade.

⁷ وشْوَيَّة زَرِّيعَة طَاحِتْ فِي وُسْطْ الشُّوكْ، ونْبِتْ مْعَاهَا الشُّوكْ وخْنَقْهَا.

⁷ E outra caiu entre espinhos, e, crescendo com ela os espinhos, a sufocaram;

⁸ وفَمَّة زَرِّيعَة أُخْرَى جَاتْ فِي أَرْضْ بَاهْيَة، وكِي نِبْتِتْ ثُمْرِتْ وجَابِتْ 100 مَرَّة قَدْ الِّي تِزْرَعْ». وكِي كَمِّلْ المَثَلْ قَالْ بْصُوتْ عَالِي: «الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

⁸ E outra caiu em boa terra e, nascida, produziu fruto, cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

⁹ وسِأْلُوهْ تْلَامِذْتُو: «شْنِيَّة مَعْنَاهْ المَثَلْ هَاذَا؟».

⁹ E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?

¹⁰ يَاخِي جَاوِبْهُمْ: «إِنْتُومَا تِعْطَالْكُمْ بَاشْ تَعْرْفُوا أَسْرَارْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ، آمَا غِيرْكُمْ نْكَلَّمْهُمْ بِالأَمْثَالْ، بَاشْ حَتَّى كِي يُخْزْرُوا مَا يْشُوفُوشْ وكِي يِسْمْعُوا مَا يِفْهْمُوشْ.

¹⁰ E ele disse: A vós vos é dado conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros, por parábolas, para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não entendam.

¹¹ «وهَاذَا المَقْصُودْ بِالمَثَلْ: الزَّرِّيعَة هِيَّ كِلْمِةْ اللَّهْ.

¹¹ Esta é, pois, a parábola: a semente é a palavra de Deus;

¹² فَمَّة نَاسْ هُومَا كِيمَا الزَّرِّيعَة الِّي جَاتْ عَالطْرِيقْ، يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ ومْبَعِّدْ يْجِي إِبْلِيسْ يْنَحِّيهَا مِنْ قْلُوبْهُمْ بَاشْ مَا يَمْنُوشْ ويِنْجَاوْ.

¹² e os que

¹³ ونَاسْ أُخْرِينْ كِيمَا الِّي طَاحِتْ بِينْ الحْجَرْ، كِي يِسْمْعُوا الكِلْمَة يِقْبْلُوهَا بْفَرْحَة، آمَا هُومَا مَا عَنْدْهُمْشْ عْرُوقْ، يَمْنُوا مُدَّة قْصِيرَة، ودُوبْ مَا يْجِي وَقْتْ صْعِيبْ يْسَلْمُوا فِيهَا.

¹³ e os que estão sobre pedra, estes são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria, mas, como não têm raiz, apenas creem por algum tempo e, no tempo da tentação, se desviam;

¹⁴ ولِّي طَاحُوا وِسْطْ الشُّوكْ، هُومَا الِّي يِسْمْعُوا الكِلْمَة، آمَا وهُومَا مَاشِينْ تُخْنُقْهُمْ الهْمُومْ ومْحَبِّةْ الفْلُوسْ وشْهَاوِي الدِّنْيَا، وثَمْرِتْهُمْ مَا تُنْضُجِشْ.

¹⁴ e a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e, indo por diante, são sufocados com os cuidados, e riquezas, e deleites da vida, e não dão fruto com perfeição;

¹⁵ آمَا الِّي طَاحُوا فِي الأَرْضْ البَاهْيَة، هُومَا الِّي قْلُوبْهُمْ صَادْقَة وصَالْحَة، وكِي يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ يْشِدُّوا فِيهَا صْحِيحْ ويِجْتَهْدُوا حَتَّى لِينْ يُثْمْرُوا.

¹⁵ e a que caiu em boa terra, esses são os que, ouvindo a palavra, a conservam num coração honesto e bom e dão fruto com perseverança.

¹⁶ «ومَا فَمَّاشْ وَاحِدْ يْشَعِّلْ فْنَارْ ويْغُمُّو بْطَاسَة وَلَّا يْحُطُّو تَحْتْ فَرْشْ، آمَا يْحُطُّو فِي بْلَاصَة عَالْيَة بَاشْ الِّي يُدْخُلُوا يْشُوفُوا الضَّوْء.

¹⁶ E ninguém, acendendo uma candeia, a cobre com algum vaso ou

¹⁷ عْلَى خَاطِرْ كُلْ حَاجَة مْخُبْيَة بِشْ تُظْهُرْ، وكُلْ سِرْ بِشْ يِتْعْرَفْ ويِتْكْشِفْ.

¹⁷ Porque não há coisa oculta que não haja de manifestar-se, nem escondida que não haja de saber-se e vir à luz.

¹⁸ مَالَا رُدُّوا بَالْكُمْ وأَعْرْفُوا كِيفَاشْ تِسْمْعُوا. رَاهُو الِّي عَنْدُو يِتْزَادْلُو أَكْثِرْ، ولِّي مَا عَنْدُوشْ حَتَّى الِّي يِسْتْخَايْلُو عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو».

¹⁸ Vede, pois, como ouvis, porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver até o que parece ter lhe será tirado.

¹⁹ وجَاوْ أُمْ يَسُوعْ وخْوَاتُو، آمَا مَا نَجْمُوشْ يُوصْلُولُو مِنْ كُثْرِةْ مَا فَمَّة نَاسْ.

¹⁹ E foram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.

²⁰ يَاخِي قَالُولُو: «أُمُّكْ وخْوَاتِكْ وَاقْفِينْ لْبَرَّا، يْحِبُّوا يْشُوفُوكْ».

²⁰ E foi-lhe dito: Estão lá fora tua mãe e teus irmãos, que querem ver-te.

²¹ جَاوِبْهُمْ: «أُمِّي وخْوَاتِي هُومَا الِّي يِسْمْعُوا كِلْمِةْ اللَّهْ ويْطَبْقُوهَا».

²¹ Mas, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a executam.

²² وفِي نْهَارْ مِالنْهَارَاتْ رْكِبْ يَسُوعْ فِي فْلُوكَة مْعَ تْلَامِذْتُو وقَالِلْهُمْ: «هَيَّا نْشُقُّوا لِلجِّيهَة الأُخْرَى مْتَاعْ البُحَيْرَة». ومْشَاوْ بِالفْلُوكَة.

²² E aconteceu que, num daqueles dias, entrou num barco com seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra banda do lago. E partiram.

²³ وهُومَا فِي البُحَيْرَة، يَسُوعْ رْقَدْ. وإِذَا بِيهْ هَبِّتْ رِيحْ قْوِيَّة، وبْدَاتْ الفْلُوكَة تِتْعَبَّى بِالمَاء ووَلَّاوْ فِي خْطَرْ.

²³ E, navegando eles, adormeceu; e sobreveio uma tempestade de vento no lago, e o barco enchia-se de água, estando eles em perigo.

²⁴ يَاخِي جَاوَهْ تْلَامِذْتُو وفَيْقُوهْ وقَالُولُو: «يَا سِيدْنَا، يَا سِيدْنَا، رَانَا بِشْ نُغْرْقُوا!». وَلَّا قَامْ وأْمَرْ الرِّيحْ والمُوجْ الهَايِجْ، يَاخِي رَكْحُوا والدِّنْيَا هْدَاتْ.

²⁴ E, chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.

²⁵ مْبَعِّدْ قَالِلْهُمْ: «وِينُو إِيمَانْكُمْ؟». وخَافُوا وتْعَجْبُوا وبْدَاوْ يِسْأْلُوا فِي بْعَضْهُمْ: «شْكُونُو هَاذَا؟ حَتَّى الرِّيحْ والمُوجْ كِي يُأْمُرْهُمْ يْطِيعُوهْ!».

²⁵ E disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Quem é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?

²⁶ ووِصْلُوا لْمَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ الِّي مْقَابْلَة الجَلِيلْ.

²⁶ E navegaram para a terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.

²⁷ وكِي هْبَطْ يَسُوعْ لِلْبَرْ، عُرْضُو رَاجِلْ مِالمْدِينَة مَسْكُونْ بْأَرْوَاحْ شِرِّيرَة مِنْ مُدَّة طْوِيلَة، عِرْيَانْ بْكُلُّو ومَا يُسْكُنْشْ فِي دَارْ آمَا بِينْ القْبُورَاتْ.

²⁷ E, quando desceu para terra, saiu-lhe ao encontro, vindo da cidade, um homem que, desde muito tempo, estava possesso de demônios e não andava vestido nem habitava em qualquer casa, mas nos sepulcros.

²⁸ ودُوبْ مَا شَافْ يَسُوعْ صَاحْ وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِيهْ، وعَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «آشْ بِينِي وبِينِكْ يَا يَسُوعْ إِبْنْ اللَّهْ العَالِي؟ نِتْرَجَّاكْ، مَا تْعَذَّبْنِيشْ».

²⁸ E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo com alta voz: Que tenho eu contigo Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-te que não me atormentes.

²⁹ قَالْ هَاذَا عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ أْمَرْ الرُّوحْ الشِّرِّيرْ بَاشْ يُخْرُجْ مِالرَّاجِلْ، عْلَى خَاطِرْ بَرْشَة مَرَّاتْ كَانْ يِمْكْنُو، وكُلْ مَا يْشِدُّوهْ بِالسْلَاسِلْ وَلَّا يُرْبْطُولُو سَاقِيهْ بِالحْدِيدْ بَاشْ يْرَيْضُوهْ، كَانْ يْقَطَّعْهُمْ والشِّيطَانْ يْهِزُّو لِلْخْلَاء.

²⁹ Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem; pois já havia muito tempo que o arrebatava. E guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.

³⁰ سِأْلُو يَسُوعْ: «آشْ إِسْمِكْ؟». قَالْ: «جَيْشْ!» عْلَى خَاطِرْ جَيْشْ كْبِيرْ مِالأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة كَانُوا دَاخْلِينْ فِيهْ.

³⁰ E perguntou-lhe Jesus, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.

³¹ وتْشَحْتُوهْ بَاشْ مَا يَبْعَثْهُمْشْ لِلْهَاوْيَة.

³¹ E rogavam-lhe que os não mandasse para o abismo.

³² وكَانْ فَمَّة بَرْشَة حْلَالِفْ سَارْحِينْ فِي الجْبَلْ، يَاخِي طَلْبُوا مِنُّو بَاشْ يْخَلِّيهُمْ يُدْخْلُوا فِيهُمْ، ويَسُوعْ خَلَّاهُمْ.

³² E andava pastando ali no monte uma manada de muitos porcos; e rogaram-lhe que lhes concedesse entrar neles; e concedeu-lho.

³³ وخَرْجُوا الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة مِالرَّاجِلْ ودَخْلُوا فِي الحْلَالِفْ. وجْرَاوْ الحْلَالِفْ الكُلْ وتِرْمَاوْ مِنْ حَافِّةْ الجْبَلْ فِي البُحَيْرَة وغُرْقُوا.

³³ E, tendo saído os demônios do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se de um despenhadeiro no lago e afogou-se.

³⁴ كِي شَافُوا سُرَّاحْ الحْلَالِفْ آشْ صَارْ، هَرْبُوا ونَشْرُوا الخْبَرْ فِي المْدِينَة والدْشُرْ.

³⁴ E aqueles que os guardavam, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.

³⁵ وخَرْجُوا النَّاسْ بَاشْ يْشُوفُوا الِّي صَارْ، وجَاوْ لْيَسُوعْ ولْقَاوْ الرَّاجِلْ الِّي خَرْجِتْ مِنُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة قَاعِدْ عَنْدْ سَاقِينْ يَسُوعْ، لَابِسْ دَبْشُو وبْعَقْلُو، يَاخِي خَافُوا بَرْشَة.

³⁵ E saíram a ver o que tinha acontecido e vieram ter com Jesus. Acharam, então, o homem de quem haviam saído os demônios, vestido e em seu juízo, assentado aos pés de Jesus; e temeram.

³⁶ والنَّاسْ الِّي كَانُوا شَاهْدِينْ حْكَاوِلْهُمْ كِيفَاشْ تِشْفَى الرَّاجِلْ المَسْكُونْ بْأَرْوَاحْ شِرِّيرَة.

³⁶ E os que tinham visto contaram-lhes também como fora salvo aquele endemoninhado.

³⁷ يَاخِي سُكَّانْ مَنْطَقْةْ الجَرَّاسِيِّينْ الكُلْ طَلْبُوا مِنْ يَسُوعْ بَاشْ يِبْعِدْ عْلِيهُمْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا بَرْشَة. وَلَّا طْلَعْ فِي الفْلُوكَة ورْجَعْ.

³⁷ E toda a multidão da terra dos gadarenos ao redor lhe rogou que se retirasse deles, porque estavam possuídos de grande temor. E, entrando ele no barco, voltou.

³⁸ والرَّاجِلْ الِّي خَرْجِتْ مِنُّو الأَرْوَاحْ الشِّرِّيرَة قْعَدْ يْحَاوِلْ فِيهْ بَاشْ يْهِزُّو مْعَاهْ، آمَا يَسُوعْ مَا خَلَّاهِشْ وقَالُّو:

³⁸ E aquele homem de quem haviam saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:

³⁹ «إِرْجَعْ لْدَارِكْ وأَحْكِي عَلِّي عَمْلُو مْعَاكْ اللَّهْ الكُلْ». يَاخِي دَارْ المْدِينَة الكُلْ يَحْكِي عَلِّي عْمَلْهُولُو يَسُوعْ الكُلْ.

³⁹ Torna para tua casa e conta quão grandes E ele foi apregoando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe tinha feito.

⁴⁰ وكِي رْجَعْ يَسُوعْ، رَحْبُوا بِيهْ النَّاسْ الكُلْ عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يِسْتَنَّاوْ فِي رْجُوعُو.

⁴⁰ E aconteceu que, quando voltou Jesus, a multidão o recebeu, porque todos o estavam esperando.

⁴¹ وجَاهْ رَاجِلْ إِسْمُو يَايْرُسْ، وهُوَّ وَاحِدْ مِنْ رُؤَسَاءْ مَعْبِدْ اليْهُودْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِيهْ وتْشَحْتُو بَاشْ يِمْشِي مْعَاهْ لْدَارُو،

⁴¹ E eis que chegou um varão de nome Jairo, que era príncipe da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que entrasse em sua casa;

⁴² عْلَى خَاطِرْ كَانْ عَنْدُو بْنَيَّة وَحْدَة، عْمُرْهَا أَثْنَاشِنْ سْنَة، قْرِيبْ تْمُوتْ. ويَسُوعْ مَاشِي، كَانُوا بَرْشَة نَاسْ يِدَّازُوا عْلِيهْ.

⁴² porque tinha uma filha única, quase de doze anos, que estava à morte. E, indo ele, apertava-o a multidão.

⁴³ وكَانِتْ فَمَّة مْرَا عَنْدْهَا نَزِيفْ دَمْ مِنْ أَثْنَاشِنْ سْنَة. ورَغْمِلِّي صَرْفِتْ الِّي وْرَاهَا ولِّي قُدَّامْهَا عَالطُّبَّة، مَا نَجِّمْ حَدْ يِشْفِيهَا.

⁴³ E uma mulher, que tinha um fluxo de sangue, havia doze anos, e gastara com os médicos todos os seus haveres, e por nenhum pudera ser curada,

⁴⁴ وجَاتْ مِنْ وْرَاء يَسُوعْ ومَسِّتْ طَرْفْ مِنْ حْوَايْجُو، وبِالوَقْتْ النَّزِيفْ وْقِفْ.

⁴⁴ chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e logo estancou o fluxo do seu sangue.

⁴⁵ يَاخِي يَسُوعْ قَالْ: «شْكُونْ مَسْنِي؟». وكِي النَّاسْ الكُلْ نَكْرُوا، بُطْرُسْ قَالْ: «يَا سِيدْنَا النَّاسْ يِدَّازُّوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة وإِنْتِ تِسْإِلْ شْكُونْ مَسْنِي؟».

⁴⁵ E disse Jesus: Quem E, negando todos, disse Pedro e os que estavam com ele: Mestre, a multidão te aperta e te oprime, e dizes: Quem é que me tocou?

⁴⁶ آمَا يَسُوعْ قَالْ: «فَمَّة شْكُونْ مَسْنِي، عْلَى خَاطِرْ حَسِّيتْ بْقُوَّة خَرْجِتْ مِنِّي».

⁴⁶ E disse Jesus: Alguém me tocou, porque bem conheci que de mim saiu virtude.

⁴⁷ ووَقْتِلِّي عَرْفِتْ المْرَا إِنُّو فَاقْ بِيهَا، جَاتُو وهِيَّ تُرْعُشْ مِالخُوفْ، وتِرْمَاتْ عَنْدْ سَاقِيهْ وحْكَاتْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ عْلَاشْ مَسِّتُّو، وكِيفَاشْ بْرَاتْ بِالوَقْتْ.

⁴⁷ Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se tremendo e, prostrando-se ante ele, declarou-lhe diante de todo o povo a causa por que lhe havia tocado e como logo sarara.

⁴⁸ قَالِلْهَا: «يَا بِنْتِي، إِيمَانِكْ شْفَاكْ، إِمْشِي فِي سَلَامْ!».

⁴⁸ E ele lhe disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou; vai em paz.

⁴⁹ وهُوَّ يِتْكَلِّمْ، جَاء وَاحِدْ مِنْ دَارْ يَايْرُسْ رَئِيسْ مَعْبِدْ اليْهُودْ وقَالُّو: «بِنْتِكْ مَاتِتْ، مِنْ غِيرْ مَا تُقْعُدْ اتَّعِّبْ فِي المُعَلِّمْ».

⁴⁹ Estando ele ainda falando, chegou um da casa do príncipe da sinagoga, dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes o Mestre.

⁵⁰ وكِي سْمَعْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا، قَالُّو: «مَا تْخَافِشْ، أَمَّنْ بَرْكْ وهِيَّ تِتْشْفَى».

⁵⁰ Jesus, porém, ouvindo- o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.

⁵¹ وكِي وْصِلْ يَسُوعْ لِلدَّارْ، مَا خَلَّى حَتَّى وَاحِدْ يُدْخُلْ مْعَاهْ كَانْ بُطْرُسْ ويُوحَنَّا ويَعْقُوبْ وبُو الطُّفْلَة وأُمْهَا.

⁵¹ E, entrando em casa, a ninguém deixou entrar, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai, e a mãe da menina.

⁵² والنَّاسْ الكُلْ كَانُوا يِبْكِيوْ ويِنْدْبُوا عْلِيهَا، يَاخِي قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «مَا تِبْكِيوِشْ، البْنَيَّة مَا مَاتِتْشْ، آمَا رَاهِي رَاقْدَة».

⁵² E todos choravam e a pranteavam; e ele disse: Não choreis; não está morta, mas dorme.

⁵³ والنَّاسْ ضَحْكُوا عْلِيهْ، عْلَى خَاطِرْهُمْ كَانُوا يَعْرْفُوا الِّي هِيَّ مَاتِتْ.

⁵³ E riam-se dele, sabendo que estava morta.

⁵⁴ آمَا هُوَّ خَرِّجْ النَّاسْ الكُلْ لْبَرَّا، وشَدْ الطُّفْلَة مِنْ يِدْهَا وقَالْ بْصُوتْ عَالِي: «يَا بْنَيَّة، قُومْ!».

⁵⁴ Mas ele, pegando-lhe na mão, clamou, dizendo: Levanta-te, menina!

⁵⁵ يَاخِي رَجْعِتِّلْهَا رُوحْهَا ووِقْفِتْ بِالوَقْتْ. وعْطَاهُمْ أَمْرْ بَاشْ يَعْطِيوْهَا تَاكِلْ.

⁵⁵ E o seu espírito voltou, e ela logo se levantou; e Jesus mandou que lhe dessem de comer.

⁵⁶ وقَعْدُوا وَالْدِيهَا بَاهْتِينْ، آمَا يَسُوعْ وَصَّاهُمْ بَاشْ مَا يَحْكِيوْ لْحَدْ عَلِّي صَارْ.

⁵⁶ E seus pais ficaram maravilhados, e ele lhes mandou que a ninguém dissessem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 8 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →