Lucas 19

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs VC

VC Versão Católica

¹ ودْخَلْ يَسُوعْ لِمْدِينِةْ أَرِيحَا وتْعَدَّى فِي وِسْطْهَا.

¹ Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.

² وكَانْ فَمَّة غَادِي رَاجِلْ غْنِيْ إِسْمُو زَكَّا، وكَانْ رَئِيسْ المَكَّاسَة.

² Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.

³ وحَاوِلْ يْشُوفْ شْكُونْ هُوَّ يَسُوعْ، آمَا مَا نَجَّمْشْ عْلَى خَاطِرْ كَانُوا فَمَّة بَرْشَة نَاسْ قُدَّامُو، وزِيدْ هُوَّ قْصِيرْ.

³ Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.

⁴ يَاخِي سْبِقْ يِجْرِي وطْلَعْ فُوقْ شَجْرَة بَاشْ يْشُوفُو، عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ كَانْ بِشْ يِتْعَدَّى مِنْ غَادِي.

⁴ Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.

⁵ وكِي وْصِلْ يَسُوعْ لِلْبْلَاصَة هَاذِيكَا، هَزْ عِينِيهْ وشَافُو، يَاخِي قَالُّو: «يَا زَكَّا، أَهْبِطْ فِيسَعْ، رَاهُو لَازِمْنِي نَبْقَى فِي دَارِكْ اليُومْ».

⁵ Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.

⁶ وَلَّى زَكَّا هْبَطْ فِيسَعْ، وضَيْفُو وكَانْ فَرْحَانْ بِيهْ.

⁶ Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.

⁷ وكِي شَافُوا النَّاسْ الِّي صَارْ، بْدَاوْ يِتْشَكَّاوْ، ويْقُولُوا: «دْخَلْ لْدَارْ وَاحِدْ مُذْنِبْ بَاشْ يْبَاتْ عَنْدُو!».

⁷ Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...

⁸ آمَا زَكَّا وْقِفْ وقَالْ لِلرَّبْ يَسُوعْ: «يَا سِيدِي، هَانِي بِشْ نَعْطِي نُصْ ثَرْوْتِي لِلْفْقَارَى. وإِذَا كَانْ خْذِيتْ عْلَى وَاحِدْ حَاجَة زَايْدَة، نْرَجَّعْلُو قَدْهَا أَرْبْعَة مَرَّاتْ».

⁸ Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.

⁹ يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «اليُومْ نْجَاوْ أَهْلْ الدَّارْ هَاذِي، عْلَى خَاطِرْ الرَّاجِلْ هَاذَا هُوَّ زَادَا وِلْدْ إِبْرَاهِيمْ.

⁹ Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.

¹⁰ رَاهُو إِبْنْ الإِنْسَانْ جَاء بَاشْ يْلَوِّجْ عَلِّي مَاشِينْ لِلْهْلَاكْ ويْنَجِّيهُمْ».

¹⁰ Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.

¹¹ وهُومَا قَاعْدِينْ يِسْمْعُوا فِي الكْلَامْ هَاذَا، زَادْ يَسُوعْ عْطَاهُمْ مَثَلْ، عْلَى خَاطْرُو قْرُبْ مِنْ أُورْشَلِيمْ والنَّاسْ كَانْ مَاشِي فِي بَالْهُمْ الِّي مَمْلَكْةْ اللَّهْ بِشْ تُظْهُرْ فِي لَحْظِتْهَا.

¹¹ Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:

¹² وقَالْ: «فَمَّة وَاحِدْ مِالأَعْيَانْ سَافِرْ لِبْلَادْ بْعِيدَة، بَاشْ يِتْعَيِّنْ مَلِكْ ومْبَعِّدْ يِرْجَعْ.

¹² Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.

¹³ عَيِّطْ لْعَشْرَة مِنْ خُدَّامُو، وعْطَى لْكُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ بْيَاسَة ذْهَبْ، وقَالِلْهُمْ: تَاجْرُوا بِيهُمْ حَتَّى لِينْ نِرْجَعْ.

¹³ Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.

¹⁴ «آمَا وْلَادْ بْلَادُو كَانُوا يِكْرْهُوهْ، وبَعْثُوا وْرَاهْ جْمَاعَة يْقُولُوا: "مَا نْحِبُّوشْ هَاذَا يْكُونْ مَلِكْ عْلِينَا".

¹⁴ Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.

¹⁵ ورْجَعْ بَعْدْمَا تْعَيِّنْ مَلِكْ، وعْطَى أَمْرْ بَاشْ يْعَيْطُوا لِلْخُدَّامْ الِّي عْطَاهُمْ البْيَاسَاتْ الذْهَبْ، بَاشْ يْشُوفْ قَدَّاشْ رْبِحْ كُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ.

¹⁵ Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.

¹⁶ جَاء الأُوِّلْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ جَابِتْ عَشْرَة كِيفْهَا".

¹⁶ Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.

¹⁷ يَاخِي قَالُّو: "صَحِّيتْ، إِنْتِ خْدِيمْ صَالَحْ. عْلَى خَاطْرِكْ كُنْتْ أَمِينْ فِي القْلِيلْ، بِشْ نْحُطِّكْ حَاكِمْ عْلَى عَشْرَة مُدُنْ".

¹⁷ Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.

¹⁸ وجَاء الثَّانِي وقَالْ: "يَا سِيدِي، بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ جَابِتْ خَمْسَة كِيفْهَا".

¹⁸ Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.

¹⁹ قَالُّو: "إِنْتِ بِشْ نْحُطِّكْ حَاكِمْ عْلَى خَمْسَة مُدُنْ".

¹⁹ Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.

²⁰ وجَاء وَاحِدْ آخِرْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، هَايْ بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ، لَفِّيتْهَا فِي مَنْدِيلَة وخَبِّيتْهَا.

²⁰ Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;

²¹ رَانِي كُنْتْ خَايِفْ مِنِّكْ، عْلَى خَاطْرِكْ إِنْسَانْ صْعِيبْ، تَاخِذْ الِّي مُشْ لِيكْ، وتَحْصِدْ الِّي مَا زَرْعِتُّوشْ يْدِيكْ".

²¹ pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.

²² قَالُّو: "مِنْ كْلَامِكْ بِشْ نُحْكُمْ عْلِيكْ، يَا خْدِيمْ يَا شِرِّيرْ. إِنْتِ تَعْرِفْ الِّي آنَا إِنْسَانْ صْعِيبْ، نَاخِذْ الِّي مُشْ لِيَّا، ونَحْصِدْ الِّي مَا زَرْعِتُّوشْ يْدَيَّا،

²² Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...

²³ مَالَا عْلَاشْ مَا حَطِّيتْلِيشْ فْلُوسِي فِي البَانْكَة بَاشْ عَالأَقَلْ كِي نِرْجَعْ، نَاخُذْهُمْ ومْعُاهُمْ رِبْحْ؟".

²³ Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.

²⁴ مْبَعِّدْ قَالْ لِلْحَاضْرِينْ غَادِي: "خُوذُوا مِنْ عَنْدُو البْيَاسَة الذْهَبْ وأَعْطِيوْهَا لِلِّي عَنْدُو عَشْرَة بْيَاسَاتْ".

²⁴ E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.

²⁵ قَالُولُو: "يَا سِيدْنَا رَاهُو عَنْدُو عَشْرَة بْيَاسَاتْ ذْهَبْ!".

²⁵ Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...

²⁶ جَاوِبْهُمْ: "الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْزَادْلُو، ولِّي مَا عَنْدُوشْ، حَتَّى الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو.

²⁶ Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.

²⁷ آمَا الأَعْدَاءْ مْتَاعِي، الِّي مَا حَبُّونِيشْ نِمْلِكْ عْلِيهُمْ، جِيبُوهُمْلِي لَهْنَا وأَذْبْحُوهُمْ قُدَّامِي"».

²⁷ Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.

²⁸ وبَعْدْمَا كَمِّلْ يَسُوعْ كْلَامُو، مْشَى هُوَّ الأُوِّلْ وشَدْ ثْنِيِّةْ أُورْشَلِيمْ.

²⁸ Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.

²⁹ وكِي قْرُبْ مِنْ دَشْرِةْ بَيْتْ فَاجِي ودَشْرِةْ بَيْتْ عَنْيَا الِّي بَحْذَا الجْبَلْ المْسَمِّينُوا جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْعَثْ زُوزْ مِنْ تْلَامِذْتُو،

²⁹ Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:

³⁰ وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ لِلدَّشْرَة الِّي مْقَابْلِتْكُمْ، ودُوبْ مَا تُدْخْلُوهَا بِشْ تَلْقَاوْ جَحْشْ مَرْبُوطْ عُمْرُو مَا رْكِبْ عْلِيهْ حَتَّى حَدْ، حِلُّولُو الرْبَاطْ وجِيبُوهُولِي لَهْنَا.

³⁰ Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.

³¹ وإِذَا كَانْ وَاحِدْ سْإِلْكُمْ: "عْلَاشْ تْحِلُّولُو فِي الرْبَاطْ؟" قُولُولُو: "سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهْ"».

³¹ Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.

³² ومْشَاوْ الزُّوزْ تْلَامْذَة الِّي بْعَثْهُمْ، ولْقَاوْ كُلْ شَيْ كِيفْ مَا قَالِلْهُمْ.

³² Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.

³³ وهُومَا قَاعْدِينْ يْحِلُّوا فِي الرْبَاطْ، سِأْلُوهُمْ إِمَّالِي الجَّحْشْ: «عْلَاشْ تْحِلُّوا فِيهْ؟».

³³ Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?

³⁴ قَالُوا: «سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهْ».

³⁴ Eles responderam: O Senhor precisa dele.

³⁵ وجَابُولُو الجَّحْشْ، وحَطُّوا عْلِيهْ حْوَايِجْهُمْ، ورَكّْبُوا يَسُوعْ.

³⁵ E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.

³⁶ وهُوَّ مِتْعَدِّي، بْدَاوْ النَّاسْ يِفْرْشُوا فِي حْوَايِجْهُمْ عَالطْرِيقْ بَاشْ يِكْرْمُوهْ.

³⁶ À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.

³⁷ وكِي قْرُبْ مِنْ أُورْشَلِيمْ، فِي الهَبْطَة مْتَاعْ جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْدَاوْ تْلَامِذْتُو الكُلْ يْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بْصُوتْ عَالِي وهُومَا فَرْحَانِينْ، عَالمُعْجْزَاتْ الِّي شَافُوهَا الكُلْ.

³⁷ Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.

³⁸ ويْقُولُوا:

³⁸ E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!

³⁹ آمَا جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ الِّي كَانُوا مَوْجُودِينْ غَادِي قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، سَكِّتْ تْلَامِذْتِكْ!».

³⁹ Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.

⁴⁰ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «نْقُولِلْكُمْ: إِذَا هُومَا يُسْكْتُوا، الحْجَرْ يَنْطَقْ!».

⁴⁰ Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!

⁴¹ وكِي قْرُبْ لْأُورْشَلِيمْ وشَافْهَا، بْكَى عْلِيهَا.

⁴¹ Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:

⁴² وقَالْ: «يَا لِيتِكْ اليُومْ عْرَفْتْ شْنُوَّة الِّي فِيهْ سَلَامِكْ! آمَا هَاذَا تَوَّا مَحْجُوبْ عْلَى عِينِيكْ.

⁴² Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.

⁴³ بِشْ تْجِي عْلِيكْ أَيَّامَاتْ يْسَيْجُوا عْلِيكْ أَعْدَائِكْ، ويَحْصْرُوكْ ويْضَيْقُوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة

⁴³ Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;

⁴⁴ ويْهِدُّوكْ عَالسَّاكْنِينْ فِيكْ، ومَا يْخَلِّيوِشْ فِيكْ حَجْرَة فُوقْ الأُخْرَى، عْلَى خَاطْرِكْ مَا عْرَفْتِشْ الوَقْتْ الِّي جَاء فِيهْ اللَّهْ بَاشْ يْنَجِّيكْ».

⁴⁴ destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.

⁴⁵ ومْبَعِّدْ دْخَلْ لِلْهَيْكِلْ، وبْدَا يْطَرِّدْ فِي النَّاسْ الِّي كَانُوا يْبِيعُوا ويِشْرِيوْ.

⁴⁵ Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.

⁴⁶ وقَالِلْهُمْ: «مَكْتُوبْ: "دَارِي مَجْعُولَة بَاشْ تْكُونْ دَارْ لِلصْلَاةْ، آمَا إِنْتُومَا رَدِّيتُوهَا مْغَارَة مْتَاعْ سُرَّاقْ"».

⁴⁶ Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.

⁴⁷ وكَانْ يْعَلِّمْ فِي الهَيْكِلْ كُلْ يُومْ. وكْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة وأَعْيَانْ الشَّعْبْ، كَانُوا يْحَاوْلُوا بَاشْ يُقْتْلُوهْ،

⁴⁷ Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.

⁴⁸ آمَا مَا عَرْفُوشْ كِيفَاشْ. عْلَى خَاطِرْ الشَّعْبْ الكُلْ كَانُوا مِتْعَلْقِينْ بِيهْ ويْحِبُّوا يِسْمْعُوهْ.

⁴⁸ Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →