Lucas 19
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARIB
1 ودْخَلْ يَسُوعْ لِمْدِينِةْ أَرِيحَا وتْعَدَّى فِي وِسْطْهَا.
1 Tendo Jesus entrado em Jericó, ia atravessando a cidade.
2 وكَانْ فَمَّة غَادِي رَاجِلْ غْنِيْ إِسْمُو زَكَّا، وكَانْ رَئِيسْ المَكَّاسَة.
2 Havia ali um homem chamado Zaqueu, o qual era chefe de publicanos e era rico.
3 وحَاوِلْ يْشُوفْ شْكُونْ هُوَّ يَسُوعْ، آمَا مَا نَجَّمْشْ عْلَى خَاطِرْ كَانُوا فَمَّة بَرْشَة نَاسْ قُدَّامُو، وزِيدْ هُوَّ قْصِيرْ.
3 Este procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque era de pequena estatura.
4 يَاخِي سْبِقْ يِجْرِي وطْلَعْ فُوقْ شَجْرَة بَاشْ يْشُوفُو، عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ كَانْ بِشْ يِتْعَدَّى مِنْ غَادِي.
4 E correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque havia de passar por ali.
5 وكِي وْصِلْ يَسُوعْ لِلْبْلَاصَة هَاذِيكَا، هَزْ عِينِيهْ وشَافُو، يَاخِي قَالُّو: «يَا زَكَّا، أَهْبِطْ فِيسَعْ، رَاهُو لَازِمْنِي نَبْقَى فِي دَارِكْ اليُومْ».
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa; porque importa que eu fique hoje em tua casa.
6 وَلَّى زَكَّا هْبَطْ فِيسَعْ، وضَيْفُو وكَانْ فَرْحَانْ بِيهْ.
6 Desceu, pois, a toda a pressa, e o recebeu com alegria.
7 وكِي شَافُوا النَّاسْ الِّي صَارْ، بْدَاوْ يِتْشَكَّاوْ، ويْقُولُوا: «دْخَلْ لْدَارْ وَاحِدْ مُذْنِبْ بَاشْ يْبَاتْ عَنْدُو!».
7 Ao verem isso, todos murmuravam, dizendo: Entrou para ser hóspede de um homem pecador.
8 آمَا زَكَّا وْقِفْ وقَالْ لِلرَّبْ يَسُوعْ: «يَا سِيدِي، هَانِي بِشْ نَعْطِي نُصْ ثَرْوْتِي لِلْفْقَارَى. وإِذَا كَانْ خْذِيتْ عْلَى وَاحِدْ حَاجَة زَايْدَة، نْرَجَّعْلُو قَدْهَا أَرْبْعَة مَرَّاتْ».
8 Zaqueu, porém, levantando-se, disse ao Senhor: Eis aqui, Senhor, dou aos pobres metade dos meus bens; e se em alguma coisa tenho defraudado alguém, eu lho restituo quadruplicado.
9 يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «اليُومْ نْجَاوْ أَهْلْ الدَّارْ هَاذِي، عْلَى خَاطِرْ الرَّاجِلْ هَاذَا هُوَّ زَادَا وِلْدْ إِبْرَاهِيمْ.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 رَاهُو إِبْنْ الإِنْسَانْ جَاء بَاشْ يْلَوِّجْ عَلِّي مَاشِينْ لِلْهْلَاكْ ويْنَجِّيهُمْ».
10 Porque o Filho do homem veio buscar e salvar o que se havia perdido.
11 وهُومَا قَاعْدِينْ يِسْمْعُوا فِي الكْلَامْ هَاذَا، زَادْ يَسُوعْ عْطَاهُمْ مَثَلْ، عْلَى خَاطْرُو قْرُبْ مِنْ أُورْشَلِيمْ والنَّاسْ كَانْ مَاشِي فِي بَالْهُمْ الِّي مَمْلَكْةْ اللَّهْ بِشْ تُظْهُرْ فِي لَحْظِتْهَا.
11 Ouvindo eles isso, prosseguiu Jesus, e contou uma parábola, visto estar ele perto de Jerusalém, e pensarem eles que o reino de Deus se havia de manifestar imediatamente.
12 وقَالْ: «فَمَّة وَاحِدْ مِالأَعْيَانْ سَافِرْ لِبْلَادْ بْعِيدَة، بَاشْ يِتْعَيِّنْ مَلِكْ ومْبَعِّدْ يِرْجَعْ.
12 Disse pois: Certo homem nobre partiu para uma terra longínqua, a fim de tomar posse de um reino e depois voltar.
13 عَيِّطْ لْعَشْرَة مِنْ خُدَّامُو، وعْطَى لْكُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ بْيَاسَة ذْهَبْ، وقَالِلْهُمْ: تَاجْرُوا بِيهُمْ حَتَّى لِينْ نِرْجَعْ.
13 E chamando dez servos seus, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 «آمَا وْلَادْ بْلَادُو كَانُوا يِكْرْهُوهْ، وبَعْثُوا وْرَاهْ جْمَاعَة يْقُولُوا: "مَا نْحِبُّوشْ هَاذَا يْكُونْ مَلِكْ عْلِينَا".
14 Mas os seus concidadãos odiavam-no, e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 ورْجَعْ بَعْدْمَا تْعَيِّنْ مَلِكْ، وعْطَى أَمْرْ بَاشْ يْعَيْطُوا لِلْخُدَّامْ الِّي عْطَاهُمْ البْيَاسَاتْ الذْهَبْ، بَاشْ يْشُوفْ قَدَّاشْ رْبِحْ كُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ.
15 E sucedeu que, ao voltar ele, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar aqueles servos a quem entregara o dinheiro, a fim de saber como cada um havia negociado.
16 جَاء الأُوِّلْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ جَابِتْ عَشْرَة كِيفْهَا".
16 Apresentou-se, pois, o primeiro, e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 يَاخِي قَالُّو: "صَحِّيتْ، إِنْتِ خْدِيمْ صَالَحْ. عْلَى خَاطْرِكْ كُنْتْ أَمِينْ فِي القْلِيلْ، بِشْ نْحُطِّكْ حَاكِمْ عْلَى عَشْرَة مُدُنْ".
17 Respondeu-lhe o senhor: Bem está, servo bom! porque no mínimo foste fiel, sobre dez cidades terás autoridade.
18 وجَاء الثَّانِي وقَالْ: "يَا سِيدِي، بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ جَابِتْ خَمْسَة كِيفْهَا".
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 قَالُّو: "إِنْتِ بِشْ نْحُطِّكْ حَاكِمْ عْلَى خَمْسَة مُدُنْ".
19 A este também respondeu: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 وجَاء وَاحِدْ آخِرْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، هَايْ بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ، لَفِّيتْهَا فِي مَنْدِيلَة وخَبِّيتْهَا.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, eis aqui a tua mina, que guardei num lenço;
21 رَانِي كُنْتْ خَايِفْ مِنِّكْ، عْلَى خَاطْرِكْ إِنْسَانْ صْعِيبْ، تَاخِذْ الِّي مُشْ لِيكْ، وتَحْصِدْ الِّي مَا زَرْعِتُّوشْ يْدِيكْ".
21 pois tinha medo de ti, porque és homem severo; tomas o que não puseste, e ceifas o que não semeaste.
22 قَالُّو: "مِنْ كْلَامِكْ بِشْ نُحْكُمْ عْلِيكْ، يَا خْدِيمْ يَا شِرِّيرْ. إِنْتِ تَعْرِفْ الِّي آنَا إِنْسَانْ صْعِيبْ، نَاخِذْ الِّي مُشْ لِيَّا، ونَحْصِدْ الِّي مَا زَرْعِتُّوشْ يْدَيَّا،
22 Disse-lhe o Senhor: Servo mau! pela tua boca te julgarei; sabias que eu sou homem severo, que tomo o que não pus, e ceifo o que não semeei;
23 مَالَا عْلَاشْ مَا حَطِّيتْلِيشْ فْلُوسِي فِي البَانْكَة بَاشْ عَالأَقَلْ كِي نِرْجَعْ، نَاخُذْهُمْ ومْعُاهُمْ رِبْحْ؟".
23 por que, pois, não puseste o meu dinheiro no barco? então vindo eu, o teria retirado com os juros.
24 مْبَعِّدْ قَالْ لِلْحَاضْرِينْ غَادِي: "خُوذُوا مِنْ عَنْدُو البْيَاسَة الذْهَبْ وأَعْطِيوْهَا لِلِّي عَنْدُو عَشْرَة بْيَاسَاتْ".
24 E disse aos que estavam ali: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem as dez minas.
25 قَالُولُو: "يَا سِيدْنَا رَاهُو عَنْدُو عَشْرَة بْيَاسَاتْ ذْهَبْ!".
25 Responderam-lhe eles: Senhor, ele tem dez minas.
26 جَاوِبْهُمْ: "الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْزَادْلُو، ولِّي مَا عَنْدُوشْ، حَتَّى الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو.
26 Pois eu vos digo que a todo o que tem, dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
27 آمَا الأَعْدَاءْ مْتَاعِي، الِّي مَا حَبُّونِيشْ نِمْلِكْ عْلِيهُمْ، جِيبُوهُمْلِي لَهْنَا وأَذْبْحُوهُمْ قُدَّامِي"».
27 Quanto, porém, àqueles meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 وبَعْدْمَا كَمِّلْ يَسُوعْ كْلَامُو، مْشَى هُوَّ الأُوِّلْ وشَدْ ثْنِيِّةْ أُورْشَلِيمْ.
28 Tendo Jesus assim falado, ia caminhando adiante deles, subindo para Jerusalém.
29 وكِي قْرُبْ مِنْ دَشْرِةْ بَيْتْ فَاجِي ودَشْرِةْ بَيْتْ عَنْيَا الِّي بَحْذَا الجْبَلْ المْسَمِّينُوا جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْعَثْ زُوزْ مِنْ تْلَامِذْتُو،
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto do monte que se chama das Oliveiras, enviou dois dos discípulos,
30 وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ لِلدَّشْرَة الِّي مْقَابْلِتْكُمْ، ودُوبْ مَا تُدْخْلُوهَا بِشْ تَلْقَاوْ جَحْشْ مَرْبُوطْ عُمْرُو مَا رْكِبْ عْلِيهْ حَتَّى حَدْ، حِلُّولُو الرْبَاطْ وجِيبُوهُولِي لَهْنَا.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia que está defronte, e aí, ao entrar, achareis preso um jumentinho em que ninguém jamais montou; desprendei-o e trazei-o.
31 وإِذَا كَانْ وَاحِدْ سْإِلْكُمْ: "عْلَاشْ تْحِلُّولُو فِي الرْبَاطْ؟" قُولُولُو: "سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهْ"».
31 Se alguém vos perguntar: Por que o desprendeis? respondereis assim: O Senhor precisa dele.
32 ومْشَاوْ الزُّوزْ تْلَامْذَة الِّي بْعَثْهُمْ، ولْقَاوْ كُلْ شَيْ كِيفْ مَا قَالِلْهُمْ.
32 Partiram, pois, os que tinham sido enviados, e acharam conforme lhes dissera.
33 وهُومَا قَاعْدِينْ يْحِلُّوا فِي الرْبَاطْ، سِأْلُوهُمْ إِمَّالِي الجَّحْشْ: «عْلَاشْ تْحِلُّوا فِيهْ؟».
33 Enquanto desprendiam o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: Por que desprendeis o jumentinho?
34 قَالُوا: «سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهْ».
34 Responderam eles: O Senhor precisa dele.
35 وجَابُولُو الجَّحْشْ، وحَطُّوا عْلِيهْ حْوَايِجْهُمْ، ورَكّْبُوا يَسُوعْ.
35 Trouxeram-no, pois, a Jesus e, lançando os seus mantos sobre o jumentinho, fizeram que Jesus montasse.
36 وهُوَّ مِتْعَدِّي، بْدَاوْ النَّاسْ يِفْرْشُوا فِي حْوَايِجْهُمْ عَالطْرِيقْ بَاشْ يِكْرْمُوهْ.
36 E, enquanto ele ia passando, outros estendiam no caminho os seus mantos.
37 وكِي قْرُبْ مِنْ أُورْشَلِيمْ، فِي الهَبْطَة مْتَاعْ جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْدَاوْ تْلَامِذْتُو الكُلْ يْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بْصُوتْ عَالِي وهُومَا فَرْحَانِينْ، عَالمُعْجْزَاتْ الِّي شَافُوهَا الكُلْ.
37 Quando já ia chegando à descida do Monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinha visto,
38 ويْقُولُوا:
38 dizendo: Bendito o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 آمَا جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ الِّي كَانُوا مَوْجُودِينْ غَادِي قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، سَكِّتْ تْلَامِذْتِكْ!».
39 Nisso, disseram-lhe alguns dos fariseus dentre a multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «نْقُولِلْكُمْ: إِذَا هُومَا يُسْكْتُوا، الحْجَرْ يَنْطَقْ!».
40 Ao que ele respondeu: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras clamarão.
41 وكِي قْرُبْ لْأُورْشَلِيمْ وشَافْهَا، بْكَى عْلِيهَا.
41 E quando chegou perto e viu a cidade, chorou sobre ela,
42 وقَالْ: «يَا لِيتِكْ اليُومْ عْرَفْتْ شْنُوَّة الِّي فِيهْ سَلَامِكْ! آمَا هَاذَا تَوَّا مَحْجُوبْ عْلَى عِينِيكْ.
42 dizendo: Ah! se tu conhecesses, ao menos neste dia, o que te poderia trazer a paz! mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 بِشْ تْجِي عْلِيكْ أَيَّامَاتْ يْسَيْجُوا عْلِيكْ أَعْدَائِكْ، ويَحْصْرُوكْ ويْضَيْقُوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة
43 Porque dias virão sobre ti em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, e te sitiarão, e te apertarão de todos os lados,
44 ويْهِدُّوكْ عَالسَّاكْنِينْ فِيكْ، ومَا يْخَلِّيوِشْ فِيكْ حَجْرَة فُوقْ الأُخْرَى، عْلَى خَاطْرِكْ مَا عْرَفْتِشْ الوَقْتْ الِّي جَاء فِيهْ اللَّهْ بَاشْ يْنَجِّيكْ».
44 e te derribarão, a ti e aos teus filhos que dentro de ti estiverem; e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo da tua visitação.
45 ومْبَعِّدْ دْخَلْ لِلْهَيْكِلْ، وبْدَا يْطَرِّدْ فِي النَّاسْ الِّي كَانُوا يْبِيعُوا ويِشْرِيوْ.
45 Então, entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam,
46 وقَالِلْهُمْ: «مَكْتُوبْ: "دَارِي مَجْعُولَة بَاشْ تْكُونْ دَارْ لِلصْلَاةْ، آمَا إِنْتُومَا رَدِّيتُوهَا مْغَارَة مْتَاعْ سُرَّاقْ"».
46 dizendo-lhes: Está escrito: A minha casa será casa de oração; vós, porém, a fizestes covil de salteadores.
47 وكَانْ يْعَلِّمْ فِي الهَيْكِلْ كُلْ يُومْ. وكْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة وأَعْيَانْ الشَّعْبْ، كَانُوا يْحَاوْلُوا بَاشْ يُقْتْلُوهْ،
47 E todos os dias ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas, e os principais do povo procuravam matá-lo;
48 آمَا مَا عَرْفُوشْ كِيفَاشْ. عْلَى خَاطِرْ الشَّعْبْ الكُلْ كَانُوا مِتْعَلْقِينْ بِيهْ ويْحِبُّوا يِسْمْعُوهْ.
48 mas não achavam meio de o fazer; porque todo o povo ficava enlevado ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.