Lucas 19

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs BKJ

¹ ودْخَلْ يَسُوعْ لِمْدِينِةْ أَرِيحَا وتْعَدَّى فِي وِسْطْهَا.

¹ E Jesus entrou e passou por Jericó.

² وكَانْ فَمَّة غَادِي رَاجِلْ غْنِيْ إِسْمُو زَكَّا، وكَانْ رَئِيسْ المَكَّاسَة.

² E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.

³ وحَاوِلْ يْشُوفْ شْكُونْ هُوَّ يَسُوعْ، آمَا مَا نَجَّمْشْ عْلَى خَاطِرْ كَانُوا فَمَّة بَرْشَة نَاسْ قُدَّامُو، وزِيدْ هُوَّ قْصِيرْ.

³ E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.

⁴ يَاخِي سْبِقْ يِجْرِي وطْلَعْ فُوقْ شَجْرَة بَاشْ يْشُوفُو، عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ كَانْ بِشْ يِتْعَدَّى مِنْ غَادِي.

⁴ E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.

⁵ وكِي وْصِلْ يَسُوعْ لِلْبْلَاصَة هَاذِيكَا، هَزْ عِينِيهْ وشَافُو، يَاخِي قَالُّو: «يَا زَكَّا، أَهْبِطْ فِيسَعْ، رَاهُو لَازِمْنِي نَبْقَى فِي دَارِكْ اليُومْ».

⁵ E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.

⁶ وَلَّى زَكَّا هْبَطْ فِيسَعْ، وضَيْفُو وكَانْ فَرْحَانْ بِيهْ.

⁶ E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.

⁷ وكِي شَافُوا النَّاسْ الِّي صَارْ، بْدَاوْ يِتْشَكَّاوْ، ويْقُولُوا: «دْخَلْ لْدَارْ وَاحِدْ مُذْنِبْ بَاشْ يْبَاتْ عَنْدُو!».

⁷ E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.

⁸ آمَا زَكَّا وْقِفْ وقَالْ لِلرَّبْ يَسُوعْ: «يَا سِيدِي، هَانِي بِشْ نَعْطِي نُصْ ثَرْوْتِي لِلْفْقَارَى. وإِذَا كَانْ خْذِيتْ عْلَى وَاحِدْ حَاجَة زَايْدَة، نْرَجَّعْلُو قَدْهَا أَرْبْعَة مَرَّاتْ».

⁸ E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.

⁹ يَاخِي قَالُّو يَسُوعْ: «اليُومْ نْجَاوْ أَهْلْ الدَّارْ هَاذِي، عْلَى خَاطِرْ الرَّاجِلْ هَاذَا هُوَّ زَادَا وِلْدْ إِبْرَاهِيمْ.

⁹ E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.

¹⁰ رَاهُو إِبْنْ الإِنْسَانْ جَاء بَاشْ يْلَوِّجْ عَلِّي مَاشِينْ لِلْهْلَاكْ ويْنَجِّيهُمْ».

¹⁰ Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.

¹¹ وهُومَا قَاعْدِينْ يِسْمْعُوا فِي الكْلَامْ هَاذَا، زَادْ يَسُوعْ عْطَاهُمْ مَثَلْ، عْلَى خَاطْرُو قْرُبْ مِنْ أُورْشَلِيمْ والنَّاسْ كَانْ مَاشِي فِي بَالْهُمْ الِّي مَمْلَكْةْ اللَّهْ بِشْ تُظْهُرْ فِي لَحْظِتْهَا.

¹¹ E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.

¹² وقَالْ: «فَمَّة وَاحِدْ مِالأَعْيَانْ سَافِرْ لِبْلَادْ بْعِيدَة، بَاشْ يِتْعَيِّنْ مَلِكْ ومْبَعِّدْ يِرْجَعْ.

¹² Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.

¹³ عَيِّطْ لْعَشْرَة مِنْ خُدَّامُو، وعْطَى لْكُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ بْيَاسَة ذْهَبْ، وقَالِلْهُمْ: تَاجْرُوا بِيهُمْ حَتَّى لِينْ نِرْجَعْ.

¹³ E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.

¹⁴ «آمَا وْلَادْ بْلَادُو كَانُوا يِكْرْهُوهْ، وبَعْثُوا وْرَاهْ جْمَاعَة يْقُولُوا: "مَا نْحِبُّوشْ هَاذَا يْكُونْ مَلِكْ عْلِينَا".

¹⁴ Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.

¹⁵ ورْجَعْ بَعْدْمَا تْعَيِّنْ مَلِكْ، وعْطَى أَمْرْ بَاشْ يْعَيْطُوا لِلْخُدَّامْ الِّي عْطَاهُمْ البْيَاسَاتْ الذْهَبْ، بَاشْ يْشُوفْ قَدَّاشْ رْبِحْ كُلْ وَاحِدْ فِيهُمْ.

¹⁵ E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.

¹⁶ جَاء الأُوِّلْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ جَابِتْ عَشْرَة كِيفْهَا".

¹⁶ Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.

¹⁷ يَاخِي قَالُّو: "صَحِّيتْ، إِنْتِ خْدِيمْ صَالَحْ. عْلَى خَاطْرِكْ كُنْتْ أَمِينْ فِي القْلِيلْ، بِشْ نْحُطِّكْ حَاكِمْ عْلَى عَشْرَة مُدُنْ".

¹⁷ E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.

¹⁸ وجَاء الثَّانِي وقَالْ: "يَا سِيدِي، بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ جَابِتْ خَمْسَة كِيفْهَا".

¹⁸ E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.

¹⁹ قَالُّو: "إِنْتِ بِشْ نْحُطِّكْ حَاكِمْ عْلَى خَمْسَة مُدُنْ".

¹⁹ E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.

²⁰ وجَاء وَاحِدْ آخِرْ وقَالْ: "يَا سِيدِي، هَايْ بْيَاسْتِكْ الذْهَبْ، لَفِّيتْهَا فِي مَنْدِيلَة وخَبِّيتْهَا.

²⁰ E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;

²¹ رَانِي كُنْتْ خَايِفْ مِنِّكْ، عْلَى خَاطْرِكْ إِنْسَانْ صْعِيبْ، تَاخِذْ الِّي مُشْ لِيكْ، وتَحْصِدْ الِّي مَا زَرْعِتُّوشْ يْدِيكْ".

²¹ porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.

²² قَالُّو: "مِنْ كْلَامِكْ بِشْ نُحْكُمْ عْلِيكْ، يَا خْدِيمْ يَا شِرِّيرْ. إِنْتِ تَعْرِفْ الِّي آنَا إِنْسَانْ صْعِيبْ، نَاخِذْ الِّي مُشْ لِيَّا، ونَحْصِدْ الِّي مَا زَرْعِتُّوشْ يْدَيَّا،

²² E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;

²³ مَالَا عْلَاشْ مَا حَطِّيتْلِيشْ فْلُوسِي فِي البَانْكَة بَاشْ عَالأَقَلْ كِي نِرْجَعْ، نَاخُذْهُمْ ومْعُاهُمْ رِبْحْ؟".

²³ por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?

²⁴ مْبَعِّدْ قَالْ لِلْحَاضْرِينْ غَادِي: "خُوذُوا مِنْ عَنْدُو البْيَاسَة الذْهَبْ وأَعْطِيوْهَا لِلِّي عَنْدُو عَشْرَة بْيَاسَاتْ".

²⁴ E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.

²⁵ قَالُولُو: "يَا سِيدْنَا رَاهُو عَنْدُو عَشْرَة بْيَاسَاتْ ذْهَبْ!".

²⁵ (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).

²⁶ جَاوِبْهُمْ: "الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْزَادْلُو، ولِّي مَا عَنْدُوشْ، حَتَّى الِّي عَنْدُو بِشْ يِتْفَكْلُو.

²⁶ Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.

²⁷ آمَا الأَعْدَاءْ مْتَاعِي، الِّي مَا حَبُّونِيشْ نِمْلِكْ عْلِيهُمْ، جِيبُوهُمْلِي لَهْنَا وأَذْبْحُوهُمْ قُدَّامِي"».

²⁷ Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.

²⁸ وبَعْدْمَا كَمِّلْ يَسُوعْ كْلَامُو، مْشَى هُوَّ الأُوِّلْ وشَدْ ثْنِيِّةْ أُورْشَلِيمْ.

²⁸ E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.

²⁹ وكِي قْرُبْ مِنْ دَشْرِةْ بَيْتْ فَاجِي ودَشْرِةْ بَيْتْ عَنْيَا الِّي بَحْذَا الجْبَلْ المْسَمِّينُوا جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْعَثْ زُوزْ مِنْ تْلَامِذْتُو،

²⁹ E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,

³⁰ وقَالِلْهُمْ: «إِمْشِيوْ لِلدَّشْرَة الِّي مْقَابْلِتْكُمْ، ودُوبْ مَا تُدْخْلُوهَا بِشْ تَلْقَاوْ جَحْشْ مَرْبُوطْ عُمْرُو مَا رْكِبْ عْلِيهْ حَتَّى حَدْ، حِلُّولُو الرْبَاطْ وجِيبُوهُولِي لَهْنَا.

³⁰ dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.

³¹ وإِذَا كَانْ وَاحِدْ سْإِلْكُمْ: "عْلَاشْ تْحِلُّولُو فِي الرْبَاطْ؟" قُولُولُو: "سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهْ"».

³¹ E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.

³² ومْشَاوْ الزُّوزْ تْلَامْذَة الِّي بْعَثْهُمْ، ولْقَاوْ كُلْ شَيْ كِيفْ مَا قَالِلْهُمْ.

³² E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.

³³ وهُومَا قَاعْدِينْ يْحِلُّوا فِي الرْبَاطْ، سِأْلُوهُمْ إِمَّالِي الجَّحْشْ: «عْلَاشْ تْحِلُّوا فِيهْ؟».

³³ E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?

³⁴ قَالُوا: «سِيدْنَا حَاشْتُو بِيهْ».

³⁴ E eles disseram: O Senhor precisa dele.

³⁵ وجَابُولُو الجَّحْشْ، وحَطُّوا عْلِيهْ حْوَايِجْهُمْ، ورَكّْبُوا يَسُوعْ.

³⁵ E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.

³⁶ وهُوَّ مِتْعَدِّي، بْدَاوْ النَّاسْ يِفْرْشُوا فِي حْوَايِجْهُمْ عَالطْرِيقْ بَاشْ يِكْرْمُوهْ.

³⁶ E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.

³⁷ وكِي قْرُبْ مِنْ أُورْشَلِيمْ، فِي الهَبْطَة مْتَاعْ جْبَلْ الزِّيتُونْ، بْدَاوْ تْلَامِذْتُو الكُلْ يْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بْصُوتْ عَالِي وهُومَا فَرْحَانِينْ، عَالمُعْجْزَاتْ الِّي شَافُوهَا الكُلْ.

³⁷ E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,

³⁸ ويْقُولُوا:

³⁸ dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.

³⁹ آمَا جْمَاعَة مِالفِرِّيسِيِّينْ الِّي كَانُوا مَوْجُودِينْ غَادِي قَالُولُو: «يَا مُعَلِّمْ، سَكِّتْ تْلَامِذْتِكْ!».

³⁹ E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.

⁴⁰ جَاوِبْهُمْ يَسُوعْ: «نْقُولِلْكُمْ: إِذَا هُومَا يُسْكْتُوا، الحْجَرْ يَنْطَقْ!».

⁴⁰ E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.

⁴¹ وكِي قْرُبْ لْأُورْشَلِيمْ وشَافْهَا، بْكَى عْلِيهَا.

⁴¹ E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,

⁴² وقَالْ: «يَا لِيتِكْ اليُومْ عْرَفْتْ شْنُوَّة الِّي فِيهْ سَلَامِكْ! آمَا هَاذَا تَوَّا مَحْجُوبْ عْلَى عِينِيكْ.

⁴² dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.

⁴³ بِشْ تْجِي عْلِيكْ أَيَّامَاتْ يْسَيْجُوا عْلِيكْ أَعْدَائِكْ، ويَحْصْرُوكْ ويْضَيْقُوا عْلِيكْ مِنْ كُلْ شِيرَة

⁴³ Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,

⁴⁴ ويْهِدُّوكْ عَالسَّاكْنِينْ فِيكْ، ومَا يْخَلِّيوِشْ فِيكْ حَجْرَة فُوقْ الأُخْرَى، عْلَى خَاطْرِكْ مَا عْرَفْتِشْ الوَقْتْ الِّي جَاء فِيهْ اللَّهْ بَاشْ يْنَجِّيكْ».

⁴⁴ e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.

⁴⁵ ومْبَعِّدْ دْخَلْ لِلْهَيْكِلْ، وبْدَا يْطَرِّدْ فِي النَّاسْ الِّي كَانُوا يْبِيعُوا ويِشْرِيوْ.

⁴⁵ E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,

⁴⁶ وقَالِلْهُمْ: «مَكْتُوبْ: "دَارِي مَجْعُولَة بَاشْ تْكُونْ دَارْ لِلصْلَاةْ، آمَا إِنْتُومَا رَدِّيتُوهَا مْغَارَة مْتَاعْ سُرَّاقْ"».

⁴⁶ dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.

⁴⁷ وكَانْ يْعَلِّمْ فِي الهَيْكِلْ كُلْ يُومْ. وكْبَارْ الكَهَنَة وعُلَمَاءْ الشَّرِيعَة وأَعْيَانْ الشَّعْبْ، كَانُوا يْحَاوْلُوا بَاشْ يُقْتْلُوهْ،

⁴⁷ E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,

⁴⁸ آمَا مَا عَرْفُوشْ كِيفَاشْ. عْلَى خَاطِرْ الشَّعْبْ الكُلْ كَانُوا مِتْعَلْقِينْ بِيهْ ويْحِبُّوا يِسْمْعُوهْ.

⁴⁸ e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 19 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →