Lucas 18
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARC
1 وعْطَاهُمْ مَثَلْ يْبَيْنِلْهُمْ بِيهْ كِيفَاشْ يِلْزِمْهُمْ دِيمَا يْصَلِّيوْ ومَا يْمِلُّوشْ،
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 وقَالْ: «كَانِتْ فَمَّة مْدِينَة فِيهَا قَاضِي مَا يْخَافِشْ اللَّهْ ومَا يْهِمُّو فِي حَدْ.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 وكَانِتْ فَمَّة مْرَا هَجَّالَة فِي نَفْسْ المْدِينَة، دِيمَا تْجِيهْ وتْقُلُّو: "خُوذْلِي حَقِّي مِنْ عْدُويَا".
3 Havia também naquela mesma cidade
4 وبْقَى مُدَّة مَا يْحِبِّشْ يِقْبِلْ شْكَايِتْهَا. آمَا مْبَعِّدْ قَالْ بِينُو وبِينْ رُوحُو: "صْحِيحْ آنَا مَا نْخَافِشْ اللَّهْ ومَا يْهِمْنِي فِي حَدْ،
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 آمَا عْلَى خَاطِرْ الهَجَّالَة هَاذِي تْقَلَّقْ فِيَّا، بِشْ نَاخْذِلْهَا حَقْهَا، مَاكَانِشْ بِشْ تُقْعُدْ كُلْ مَرَّة تْكَسَّرْلِي فِي رَاسِي!"».
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 وقَالْ الرَّبْ يَسُوعْ: «إِسْمْعُوا القَاضِي الظَّالِمْ آشْ قَالْ.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 مَالَا زَعْمَة اللَّهْ مَا يَاخِذْشْ حَقْ الِّي إِخْتَارْهُمْ، الِّي يِتْضَرْعُولُو لِيلْ ونْهَارْ؟ زَعْمَة يِبْطَى عْلِيهُمْ ومَا يْجَاوِبْهُمْشْ؟
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 نْقُولِلْكُمْ: رَاهُو فِيسَعْ يَاخْذِلْهُمْ حَقْهُمْ. آمَا وَقْتِلِّي يِرْجَعْ إِبْنْ الإِنْسَانْ، زَعْمَة يَلْقَى إِيمَانْ عَالأَرْضْ؟».
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 وعْطَى زَادَا مَثَلْ لِلنَّاسْ الِّي يِعْتَبْرُوا رْوَاحْهُمْ صَالْحِينْ، ويَحْقْرُوا غِيرْهُمْ:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 «فَمَّة زُوزْ رْجَالْ طَلْعُوا لِلْهَيْكِلْ بَاشْ يْصَلِّيوْ، وَاحِدْ فِرِّيسِي والآخِرْ مَكَّاسْ.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 وْقِفْ الفِرِّيسِي يْصَلِّي فِي قَلْبُو وقَالْ: "نُشْكْرِكْ يَا اللَّهْ، عْلَى خَاطِرْنِي مَانِيشْ كِيمَا بْقِيِّةْ النَّاسْ الأُخْرِينْ الطَّمَّاعِينْ والظَّالْمِينْ والزَّانِينْ، ولَا كِيمَا المَكَّاسْ هَاذَا.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 نْصُومْ مَرْتِينْ فِي الجِّمْعَة، ونَعْطِي العْشُرْ مِلِّي نِكْسْبُو الكُلْ".
12 Jejuo duas vezes na semana
13 آمَا المَكَّاسْ، وْقِفْ مِنْ بْعِيدْ ومَا حَبِّشْ حَتَّى يْهِزْ عِينِيهْ لِلسْمَاء، آمَا كَانْ يَضْرِبْ عْلَى صِدْرُو ويْقُولْ: "يَا اللَّهْ أَرْحَمْنِي، آنَا المُذْنِبْ".
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 نْقُولِلْكُمْ: الِّي رْجَعْ لْدَارُو واللَّهْ مُعْتَبْرُو صَالَحْ هُوَّ المَكَّاسْ مُشْ الفِرِّيسِي. عْلَى خَاطِرْ الِّي يْعَلِّي رُوحُو يَهْبِطْ، ولِّي يْطَيَّحْ مِنْ رُوحُو يَعْلَى».
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 وجَاوْ نَاسْ وجَابُولُو صْغَارْ بَاشْ يْحُطْ عْلِيهُمْ يِدُّو ويْبَارِكْهُمْ، وكِي شَافُوهُمْ التْلَامْذَة لَامُوهُمْ.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 آمَا يَسُوعْ عَيِّطْ لِلصْغَارْ وقَالْ: «خَلِّيوْ الصْغَارْ يْجِيوْنِي ومَا تَمْنْعُوهُمْشْ، عْلَى خَاطِرْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ هِيَّ لِلنَّاسْ الِّي كِيفْهُمْ.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 نْقُولِلْكُمْ الحَقْ: الِّي مَا يِقْبِلْشْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ كِيمَا الطْفُلْ الصْغِيرْ عُمْرُو مَا يُدْخْلِلْهَا».
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 وسِأْلُو وَاحِدْ مِالأَعْيَانْ: «إِنْتِ مُعَلِّمْ صَالَحْ، قُلِّي آشْ نَعْمِلْ بَاشْ نُورِثْ الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة؟».
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 آمَا يَسُوعْ قَالُّو: «عْلَاشْ تْعَيِّطْلِي صَالَحْ؟ مَا فَمَّة حَتَّى وَاحِدْ صَالَحْ كَانْ اللَّهْ وَحْدُو.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 إِنْتِ تَعْرِفْ الوْصَايَا: مَا تَزْنَاشْ، مَا تَعْمِلْشْ جْرِيمِةْ قَتْلْ، مَا تِسْرَقْشْ، مَا تِشْهِدْشْ بِالكِذْبْ، إِكْرِمْ بُوكْ وأُمِّكْ».
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 قَالُّو الرَّاجِلْ: «الوْصَايَا هَاذُمْ الكُلْ نْطَبَّقْ فِيهُمْ مِنْ صُغْرِي».
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 وكِي سْمَعْ يَسُوعْ الكْلَامْ هَاذَا قَالُّو: «مَزَّالِتْ نَاقْصِتِّكْ حَاجَة وَحْدَة: بِيعْ الِّي عَنْدِكْ الكُلْ وفَرْقُو عَالفْقَارَى، وهَكَّا يْوَلِّي عَنْدِكْ كِنْزْ فِي السْمَاء، ومْبَعِّدْ إِيجَا تَبَّعْنِي».
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 آمَا الرَّاجِلْ كِي سْمَعْ الكْلَامْ هَاذَا، حْزِنْ عَالإِخِّرْ، عْلَى خَاطْرُو كَانْ غْنِيْ بَرْشَة.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 وكِي شَافُو يَسُوعْ كِيفَاشْ حْزِنْ، قَالْ: «مَصْعِبْ دْخُولْ الغْنِيِّينْ لْمَمْلَكْةْ اللَّهْ!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 رَاهُو دْخُولْ الجْمَلْ مِنْ نُقْبِةْ الإِبْرَة أَسْهِلْ مِنْ دْخُولْ الغْنِيْ لْمَمْلَكْةْ اللَّهْ».
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 ولِّي كَانُوا يِسْمْعُوا فِيهْ قَالُوا: «مَالَا شْكُونْ يْنَجِّمْ يِنْجَى؟».
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 قَالِلْهُمْ يَسُوعْ: «المُسْتَحِيلْ عَنْدْ النَّاسْ، اللَّهْ يَقْدِرْ عْلِيهْ».
27 Mas ele respondeu: As
28 وقَالُّو بُطْرُسْ: «هَانَا أَحْنَا خَلِّينَا الِّي عَنْدْنَا الكُلْ وتَبَّعْنَاكْ!».
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 يَاخِي قَالِلْهُمْ: «نْقُلْكُمْ الحَقْ: كُلْ مِنْ خَلَّى دَارْ، وَلَّا مْرَا، وَلَّا خْوَاتْ، وَلَّا وَالْدِينْ، وَلَّا وْلَادْ، عْلَى خَاطِرْ مَمْلَكْةْ اللَّهْ،
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 بِشْ يَاخِذْ فِي الزْمَانْ هَاذَا أَضْعَافْ الِّي خَلَّاهْ، ويَاخِذْ فِي الزْمَانْ الجَايْ الحَيَاةْ الأَبَدِيَّة».
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 وبَعْدْهَا جْبِدْ الأَثْنَاشِنْ تِلْمِيذْ عْلَى جْنَبْ وقَالِلْهُمْ: «هَاوْ بِشْ نِطْلْعُوا لْأُورْشَلِيمْ، ولِّي كِتْبُوهْ الأَنْبِيَاءْ عْلَى إِبْنْ الإِنْسَانْ الكُلْ بِشْ يْتِمْ.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 رَاهُو بِشْ يْسَلْمُوهْ لِلِّي مَاهُمْشْ يْهُودْ، وبِشْ يِتْمَسْخْرُوا عْلِيهْ ويْسِبُّوهْ ويِبْزْقُوا عْلِيهْ،
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 وبَعْدْمَا يِجْلْدُوهْ يُقْتْلُوهْ، وفِي النْهَارْ الثَّالِثْ يْقُومْ».
33 e, havendo-
34 آمَا التْلَامْذَة مَا فِهْمُوا حَتَّى شَيْ، والكْلَامْ كَانْ غَامِضْ عْلِيهُمْ، ومَا عَرْفُوشْ شْنِيَّة يُقْصِدْ.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 وكِي قْرُبْ يَسُوعْ مِنْ مْدِينِةْ أَرِيحَا، كَانْ فَمَّة وَاحِدْ أَعْمَى قَاعِدْ عْلَى جْنَبْ الطْرِيقْ يُطْلُبْ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 وكِي سْمَعْ حِسْ بَرْشَة نَاسْ مِتْعَدِّينْ، سْإِلْ: «آشْ فَمَّة؟».
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 قَالُولُو: «يَسُوعْ النَّاصْرِي مِتْعَدِّي مِنْ هْنَا».
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 يَاخِي بْدَا يْعَيِّطْ: «يَا يَسُوعْ وِلْدْ دَاوِدْ، أَرْحَمْنِي!».
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 والنَّاسْ الِّي قَاعْدِينْ يِمْشِيوْ مِالقُدَّامْ صَاحُوا عْلِيهْ بَاشْ يُسْكُتْ، آمَا هُوَّ وَلَّى يْعَيِّطْ أَكْثِرْ: «يَا وِلْدْ دَاوِدْ، أَرْحَمْنِي!».
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 يَاخِي وْقِفْ يَسُوعْ وقَالِلْهُمْ يْجِيبُوهُولُو، وكِي قْرُبْ مِنُّو سِأْلُو:
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «شْنُوَّة تْحِبْنِي نَعْمَلِّكْ؟». قَالْ: «يَا سِيدِي، نْحِبْ نْوَلِّي نْشُوفْ!».
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 قَالُّو يَسُوعْ: «تْنَجِّمْ تْشُوفْ، إِيمَانِكْ شْفَاكْ».
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 وبِالوَقْتْ وَلَّى يْشُوفْ، وتَبْعُو وهُوَّ يْسَبَّحْ فِي اللَّهْ. والنَّاسْ الكُلْ كِي شَافُوا الِّي صَارْ، مَجْدُوا اللَّهْ.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.