Lucas 14

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs BKJ

¹ وفِي نْهَارْ السِّبْتْ، دْخَلْ لْدَارْ وَاحِدْ مِنْ كْبَارْ الفِرِّيسِيِّينْ بَاشْ يَاكِلْ عَنْدُو، والحَاضْرِينْ كَانُوا يِتْرَصْدُوا فِيهْ.

¹ E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.

² وكَانْ قُدَّامُو وَاحِدْ مْرِيضْ بِالبُومِينَة.

² E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.

³ يَاخِي يَسُوعْ سْإِلْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ: «زَعْمَة حْلَالْ يْصِيرْ الشْفَى نْهَارْ السِّبْتْ وَلَّا لَا؟».

³ E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?

⁴ آمَا هُومَا قَعْدُوا سَاكْتِينْ، يَاخِي يَسُوعْ هَزْ الرَّاجِلْ وشْفَاهْ وبَعْثُو يْرَوَّحْ.

⁴ E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;

⁵ ومْبَعِّدْ عَاوِدْ سْإِلْهُمْ: «شْكُونْ مِنْكُمْ كِي يْطِيحْ وِلْدُو وَلَّا ثُورُو فِي بِيرْ نْهَارْ السِّبْتْ، مَا يْخَرْجُوشْ بِالوَقْتْ؟».

⁵ e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?

⁶ ومَا نَجْمُوشْ يْجَاوْبُوهْ عَالسُّؤَالْ هَاذَا.

⁶ E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.

⁷ وكِي لَاحِظْ الِّي المِسْتَدْعِينْ قَاعْدِينْ يَخْتَارُوا لِرْوَاحْهُمْ فِي البْلَايِصْ الأُولَى، عْطَاهُمْ المَثَلْ هَاذَا:

⁷ E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:

⁸ «وَقْتِلِّي يِسْتَدْعَاكْ وَاحِدْ لِلْعْشَاء فِي عِرْسْ، مَا تُقْعُدْشْ فِي البْلَاصَة الأُولَى، عْلَى خَاطِرْ مُمْكِنْ يْكُونْ مِسْتَدْعِي شْكُونْ أَهَمْ مِنِّكْ،

⁸ Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,

⁹ ويْجِي الِّي اسْتَدْعَاكُمْ ويْقُلِّكْ: "خَلِّي البْلَاصَة لِلرَّاجِلْ هَاذَا". وَقْتْهَا تْقُومْ وإِنْتِ حَاشِمْ، وتُقْعُدْ فِي البْلَاصَة الإِخْرَانِيَّة.

⁹ e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.

¹⁰ آمَا وَقْتِلِّي يِسْتَدْعَاوِكْ، إِمْشِي وأُقْعُدْ فِي إِخِّرْ بْلَاصَة، بَاشْ وَقْتِلِّي يْجِي الِّي اسْتَدْعَاكْ ويْقُلِّكْ: "يَا صَاحْبِي إِيجَا وأُقْعُدْ لْقُدَّامْ"، يْزِيدْ قَدْرِكْ قُدَّامْ الضْيُوفْ المَوْجُودِينْ.

¹⁰ Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.

¹¹ عْلَى خَاطِرْ، الِّي يْعَلِّي رُوحُو يَهْبِطْ، ولِّي يْطَيَّحْ مِنْ رُوحُو يَعْلَى».

¹¹ Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.

¹² وزَادْ قَالْ لِلِّي اسْتَدْعَاهْ: «وَقْتِلِّي تَعْمِلْ فْطُورْ وَلَّا عْشَاء مَا تِسْتَدْعَاشْ لَا صْحَابِكْ ولَا خْوَاتِكْ ولَا الِّي يُقْرْبُولِكْ ولَا جِيرَانِكْ الغُنْيَا، بَاشْ مَا يِسْتَدْعَاوْكِشْ هُومَا زَادَا، وهَكَّا تِتْسَمَّى خْذِيتْ أَجْرِكْ.

¹² E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.

¹³ آمَا وَقْتِلِّي تَعْمِلْ عْشَاء، اسْتَدْعَى الفْقَارَى والمُعَاقِينْ والعَايْبِينْ والعِمْيَانْ.

¹³ Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;

¹⁴ ووَقْتْهَا صَحَّة لِيكْ، عْلَى خَاطِرْ هَاذُمْ مَا عَنْدْهُمْشْ بَاشْ يْرَجْعُولِكْ الأَجْرْ، وهَكَّا تَاخِذْ أَجْرِكْ وَقْتْ قْيَامِةْ الصَّالْحِينْ».

¹⁴ e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.

¹⁵ وَقْتِلِّي سْمَعْ وَاحِدْ مِالمِسْتَدْعِينْ الكْلَامْ هَاذَا قَالْ: «صَحَّة لِلِّي بِشْ يَاكِلْ فِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».

¹⁵ E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.

¹⁶ جَاوْبُو يَسُوعْ: «فَمَّة رَاجِلْ عْمَلْ عْشَاء كْبِيرْ، واسْتَدْعَالُو بَرْشَة نَاسْ.

¹⁶ Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;

¹⁷ وفِي وَقْتْ العْشَاء بْعَثْ خْدِيمُو بَاشْ يْقُولْ لِلْمِسْتَدْعِينْ: "إِيجَاوْ رَاوْ كُلْ شَيْ حَاضِرْ".

¹⁷ e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.

¹⁸ يَاخِي بْدَاوْ الكُلْ يِتْسَبْبُوا. وقَالْ الأُوِّلْ: "آنَا شْرِيتْ سَانْيَة ولَازِمْنِي نِمْشِي نْشُوفْهَا، سَامَحْنِي مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

¹⁸ E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.

¹⁹ ووَاحِدْ قَالْ: "آنَا شْرِيتْ خَمْسَة زْوَازْ بْڨَرْ، ومَاشِي تَوَّا بَاشْ نْجَرَّبْهُمْ. سَامَحْنِي مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

¹⁹ E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.

²⁰ ووَاحِدْ آخِرْ قَالْ: "مِزِّلْتْ كِي عَرِّسْتْ، مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

²⁰ E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.

²¹ «ورْجَعْ الخْدِيمْ لْسِيدُو وحْكَالُو عَلِّي صَارْ. وَقْتْهَا تْغَشِّشْ مُولَى الدَّارْ وقَالْ لِخْدِيمُو: "أُخْرُجْ فِيسَعْ لِشْوَارَعْ المْدِينَة وزْنَاقِيهَا وجِيبْ الفْقَارَى والمُعَاقِينْ والعَايْبِينْ والعِمْيَانْ لَهْنَا".

²¹ E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.

²² رْجَعْ الخْدِيمْ وقَالْ: "يَا سِيدِي عْمَلْتْ الِّي قُتْلِي عْلِيهْ ومَزَّالِتْ فَمَّة بْلَايِصْ فَارْغَة".

²² E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.

²³ يَاخِي قَالُّو سِيدُو: "أُخْرُجْ لِلْكَيَّاسَاتْ والثْنَايَا، وشِدْ صْحِيحْ فِي النَّاسْ بَاشْ يُدْخْلُوا، حَتَّى لِينْ تِتْعَبَّى دَارِي.

²³ E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.

²⁴ رَانِي نْأَكْدِلْكُمْ، وَلَا وَاحِدْ مِنْ هَاكْ الِّي اسْتَدْعِيتْهُمْ بِشْ يْذُوقْ مِنْ عْشَايَا"».

²⁴ Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.

²⁵ وكَانْ فَمَّة بَرْشَة نَاسْ مَاشِينْ مْعَ يَسُوعْ، يَاخِي تْلَفْتِلْهُمْ وقَالْ:

²⁵ E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:

²⁶ «كَانْ يْجِينِي وَاحِدْ، ومَا يْحِبْنِيشْ أَكْثِرْ مِنْ بُوهْ وأُمُّو ومَرْتُو ووْلَادُو وأَخْوْتُو وخْوَاتُو وحَتَّى أَكْثِرْ مِنْ رُوحُو، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

²⁶ Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.

²⁷ ولِّي مُشْ مُسْتْعَدْ يْقَاسِي العْذَابْ والمُوتْ مْعَايَا ويْتَبَّعْنِي، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

²⁷ E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.

²⁸ «شْكُونْ فِيكُمْ كِي يْحِبْ يِبْنِي بُرْجْ، مَا يُقْعُدْشْ فِي الأُوِّلْ ويِحْسِبْ قَدَّاشْ يِتْكَلَّفْلُو، ويْشُوفْ إِذَا الفْلُوسْ الِّي عَنْدُو تِكْفِيهْ بَاشْ يْكَمِّلْ وَلَّا لَا؟

²⁸ Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?

²⁹ بَاشْ مَا يْحُطِّشْ السَّاسْ ومْبَعِّدْ مَا يْنَجَّمْشْ يْكَمِّلْ، والنَّاسْ يِضْحْكُوا عْلِيهْ

²⁹ Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,

³⁰ ويْقُولُوا: "الرَّاجِلْ هَاذَا بْدَا يِبْنِي ومَا نَجَّمْشْ يْكَمِّلْ!".

³⁰ dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.

³¹ «وشْكُونْ المَلِكْ الِّي مَاشِي يْحَارِبْ فِي مَلِكْ آخِرْ، ومَا يُقْعُدْشْ قْبَلْ ويِحْسِبْهَا، بَاشْ يَعْرِفْ إِذَا كَانْ يْنَجِّمْ يْحَارِبْ بْـ10 000 عَسْكْرِي الِّي جَايُو بْـ20 000؟

³¹ Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?

³² مَا كَانِشْ، يَبْعَثْ مَرْسُولْ مَادَامْ العْدُو مَزَّالْ بْعِيدْ، ويِسْإِلْ كِيفَاشْ يْنَجِّمْ يْرَجَّعْ السَّلَامْ بِينَاتْهُمْ.

³² Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.

³³ وإِنْتُومَا زَادَا، أَيْ وَاحِدْ فِيكُمْ مَا يْسَلَّمْشْ فِلِّي يِمْلْكُو الكُلْ، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

³³ Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.

³⁴ «المِلْحْ بَاهِي، آمَا إِذَا كَانْ ضَيَّعْ مْلُوحِيتُو، كِيفَاشْ نْرَجْعُولُو طَعْمُو؟

³⁴ Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?

³⁵ لَا عَادْ يُصْلُحْ لَا لِلتْرَابْ ولَا لِلْغْبَارْ، ويِتْلَوَّحْ لْبَرَّا. الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

³⁵ Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →