Lucas 14

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ وفِي نْهَارْ السِّبْتْ، دْخَلْ لْدَارْ وَاحِدْ مِنْ كْبَارْ الفِرِّيسِيِّينْ بَاشْ يَاكِلْ عَنْدُو، والحَاضْرِينْ كَانُوا يِتْرَصْدُوا فِيهْ.

¹ Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.

² وكَانْ قُدَّامُو وَاحِدْ مْرِيضْ بِالبُومِينَة.

² E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.

³ يَاخِي يَسُوعْ سْإِلْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ: «زَعْمَة حْلَالْ يْصِيرْ الشْفَى نْهَارْ السِّبْتْ وَلَّا لَا؟».

³ E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?

⁴ آمَا هُومَا قَعْدُوا سَاكْتِينْ، يَاخِي يَسُوعْ هَزْ الرَّاجِلْ وشْفَاهْ وبَعْثُو يْرَوَّحْ.

⁴ Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.

⁵ ومْبَعِّدْ عَاوِدْ سْإِلْهُمْ: «شْكُونْ مِنْكُمْ كِي يْطِيحْ وِلْدُو وَلَّا ثُورُو فِي بِيرْ نْهَارْ السِّبْتْ، مَا يْخَرْجُوشْ بِالوَقْتْ؟».

⁵ E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?

⁶ ومَا نَجْمُوشْ يْجَاوْبُوهْ عَالسُّؤَالْ هَاذَا.

⁶ E nada lhe podiam replicar sobre isto.

⁷ وكِي لَاحِظْ الِّي المِسْتَدْعِينْ قَاعْدِينْ يَخْتَارُوا لِرْوَاحْهُمْ فِي البْلَايِصْ الأُولَى، عْطَاهُمْ المَثَلْ هَاذَا:

⁷ E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:

⁸ «وَقْتِلِّي يِسْتَدْعَاكْ وَاحِدْ لِلْعْشَاء فِي عِرْسْ، مَا تُقْعُدْشْ فِي البْلَاصَة الأُولَى، عْلَى خَاطِرْ مُمْكِنْ يْكُونْ مِسْتَدْعِي شْكُونْ أَهَمْ مِنِّكْ،

⁸ Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;

⁹ ويْجِي الِّي اسْتَدْعَاكُمْ ويْقُلِّكْ: "خَلِّي البْلَاصَة لِلرَّاجِلْ هَاذَا". وَقْتْهَا تْقُومْ وإِنْتِ حَاشِمْ، وتُقْعُدْ فِي البْلَاصَة الإِخْرَانِيَّة.

⁹ E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.

¹⁰ آمَا وَقْتِلِّي يِسْتَدْعَاوِكْ، إِمْشِي وأُقْعُدْ فِي إِخِّرْ بْلَاصَة، بَاشْ وَقْتِلِّي يْجِي الِّي اسْتَدْعَاكْ ويْقُلِّكْ: "يَا صَاحْبِي إِيجَا وأُقْعُدْ لْقُدَّامْ"، يْزِيدْ قَدْرِكْ قُدَّامْ الضْيُوفْ المَوْجُودِينْ.

¹⁰ Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.

¹¹ عْلَى خَاطِرْ، الِّي يْعَلِّي رُوحُو يَهْبِطْ، ولِّي يْطَيَّحْ مِنْ رُوحُو يَعْلَى».

¹¹ Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.

¹² وزَادْ قَالْ لِلِّي اسْتَدْعَاهْ: «وَقْتِلِّي تَعْمِلْ فْطُورْ وَلَّا عْشَاء مَا تِسْتَدْعَاشْ لَا صْحَابِكْ ولَا خْوَاتِكْ ولَا الِّي يُقْرْبُولِكْ ولَا جِيرَانِكْ الغُنْيَا، بَاشْ مَا يِسْتَدْعَاوْكِشْ هُومَا زَادَا، وهَكَّا تِتْسَمَّى خْذِيتْ أَجْرِكْ.

¹² E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.

¹³ آمَا وَقْتِلِّي تَعْمِلْ عْشَاء، اسْتَدْعَى الفْقَارَى والمُعَاقِينْ والعَايْبِينْ والعِمْيَانْ.

¹³ Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,

¹⁴ ووَقْتْهَا صَحَّة لِيكْ، عْلَى خَاطِرْ هَاذُمْ مَا عَنْدْهُمْشْ بَاشْ يْرَجْعُولِكْ الأَجْرْ، وهَكَّا تَاخِذْ أَجْرِكْ وَقْتْ قْيَامِةْ الصَّالْحِينْ».

¹⁴ E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.

¹⁵ وَقْتِلِّي سْمَعْ وَاحِدْ مِالمِسْتَدْعِينْ الكْلَامْ هَاذَا قَالْ: «صَحَّة لِلِّي بِشْ يَاكِلْ فِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».

¹⁵ E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.

¹⁶ جَاوْبُو يَسُوعْ: «فَمَّة رَاجِلْ عْمَلْ عْشَاء كْبِيرْ، واسْتَدْعَالُو بَرْشَة نَاسْ.

¹⁶ Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.

¹⁷ وفِي وَقْتْ العْشَاء بْعَثْ خْدِيمُو بَاشْ يْقُولْ لِلْمِسْتَدْعِينْ: "إِيجَاوْ رَاوْ كُلْ شَيْ حَاضِرْ".

¹⁷ E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.

¹⁸ يَاخِي بْدَاوْ الكُلْ يِتْسَبْبُوا. وقَالْ الأُوِّلْ: "آنَا شْرِيتْ سَانْيَة ولَازِمْنِي نِمْشِي نْشُوفْهَا، سَامَحْنِي مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

¹⁸ E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.

¹⁹ ووَاحِدْ قَالْ: "آنَا شْرِيتْ خَمْسَة زْوَازْ بْڨَرْ، ومَاشِي تَوَّا بَاشْ نْجَرَّبْهُمْ. سَامَحْنِي مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

¹⁹ E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.

²⁰ ووَاحِدْ آخِرْ قَالْ: "مِزِّلْتْ كِي عَرِّسْتْ، مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

²⁰ E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.

²¹ «ورْجَعْ الخْدِيمْ لْسِيدُو وحْكَالُو عَلِّي صَارْ. وَقْتْهَا تْغَشِّشْ مُولَى الدَّارْ وقَالْ لِخْدِيمُو: "أُخْرُجْ فِيسَعْ لِشْوَارَعْ المْدِينَة وزْنَاقِيهَا وجِيبْ الفْقَارَى والمُعَاقِينْ والعَايْبِينْ والعِمْيَانْ لَهْنَا".

²¹ E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.

²² رْجَعْ الخْدِيمْ وقَالْ: "يَا سِيدِي عْمَلْتْ الِّي قُتْلِي عْلِيهْ ومَزَّالِتْ فَمَّة بْلَايِصْ فَارْغَة".

²² E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.

²³ يَاخِي قَالُّو سِيدُو: "أُخْرُجْ لِلْكَيَّاسَاتْ والثْنَايَا، وشِدْ صْحِيحْ فِي النَّاسْ بَاشْ يُدْخْلُوا، حَتَّى لِينْ تِتْعَبَّى دَارِي.

²³ E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.

²⁴ رَانِي نْأَكْدِلْكُمْ، وَلَا وَاحِدْ مِنْ هَاكْ الِّي اسْتَدْعِيتْهُمْ بِشْ يْذُوقْ مِنْ عْشَايَا"».

²⁴ Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.

²⁵ وكَانْ فَمَّة بَرْشَة نَاسْ مَاشِينْ مْعَ يَسُوعْ، يَاخِي تْلَفْتِلْهُمْ وقَالْ:

²⁵ Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:

²⁶ «كَانْ يْجِينِي وَاحِدْ، ومَا يْحِبْنِيشْ أَكْثِرْ مِنْ بُوهْ وأُمُّو ومَرْتُو ووْلَادُو وأَخْوْتُو وخْوَاتُو وحَتَّى أَكْثِرْ مِنْ رُوحُو، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

²⁶ Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.

²⁷ ولِّي مُشْ مُسْتْعَدْ يْقَاسِي العْذَابْ والمُوتْ مْعَايَا ويْتَبَّعْنِي، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

²⁷ E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.

²⁸ «شْكُونْ فِيكُمْ كِي يْحِبْ يِبْنِي بُرْجْ، مَا يُقْعُدْشْ فِي الأُوِّلْ ويِحْسِبْ قَدَّاشْ يِتْكَلَّفْلُو، ويْشُوفْ إِذَا الفْلُوسْ الِّي عَنْدُو تِكْفِيهْ بَاشْ يْكَمِّلْ وَلَّا لَا؟

²⁸ Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?

²⁹ بَاشْ مَا يْحُطِّشْ السَّاسْ ومْبَعِّدْ مَا يْنَجَّمْشْ يْكَمِّلْ، والنَّاسْ يِضْحْكُوا عْلِيهْ

²⁹ Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,

³⁰ ويْقُولُوا: "الرَّاجِلْ هَاذَا بْدَا يِبْنِي ومَا نَجَّمْشْ يْكَمِّلْ!".

³⁰ Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.

³¹ «وشْكُونْ المَلِكْ الِّي مَاشِي يْحَارِبْ فِي مَلِكْ آخِرْ، ومَا يُقْعُدْشْ قْبَلْ ويِحْسِبْهَا، بَاشْ يَعْرِفْ إِذَا كَانْ يْنَجِّمْ يْحَارِبْ بْـ10 000 عَسْكْرِي الِّي جَايُو بْـ20 000؟

³¹ Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?

³² مَا كَانِشْ، يَبْعَثْ مَرْسُولْ مَادَامْ العْدُو مَزَّالْ بْعِيدْ، ويِسْإِلْ كِيفَاشْ يْنَجِّمْ يْرَجَّعْ السَّلَامْ بِينَاتْهُمْ.

³² De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.

³³ وإِنْتُومَا زَادَا، أَيْ وَاحِدْ فِيكُمْ مَا يْسَلَّمْشْ فِلِّي يِمْلْكُو الكُلْ، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

³³ Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.

³⁴ «المِلْحْ بَاهِي، آمَا إِذَا كَانْ ضَيَّعْ مْلُوحِيتُو، كِيفَاشْ نْرَجْعُولُو طَعْمُو؟

³⁴ Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?

³⁵ لَا عَادْ يُصْلُحْ لَا لِلتْرَابْ ولَا لِلْغْبَارْ، ويِتْلَوَّحْ لْبَرَّا. الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

³⁵ Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →