Lucas 14

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ وفِي نْهَارْ السِّبْتْ، دْخَلْ لْدَارْ وَاحِدْ مِنْ كْبَارْ الفِرِّيسِيِّينْ بَاشْ يَاكِلْ عَنْدُو، والحَاضْرِينْ كَانُوا يِتْرَصْدُوا فِيهْ.

¹ Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.

² وكَانْ قُدَّامُو وَاحِدْ مْرِيضْ بِالبُومِينَة.

² Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.

³ يَاخِي يَسُوعْ سْإِلْ عُلَمَاءْ الشَّرِيعَة والفِرِّيسِيِّينْ: «زَعْمَة حْلَالْ يْصِيرْ الشْفَى نْهَارْ السِّبْتْ وَلَّا لَا؟».

³ Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?

⁴ آمَا هُومَا قَعْدُوا سَاكْتِينْ، يَاخِي يَسُوعْ هَزْ الرَّاجِلْ وشْفَاهْ وبَعْثُو يْرَوَّحْ.

⁴ Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.

⁵ ومْبَعِّدْ عَاوِدْ سْإِلْهُمْ: «شْكُونْ مِنْكُمْ كِي يْطِيحْ وِلْدُو وَلَّا ثُورُو فِي بِيرْ نْهَارْ السِّبْتْ، مَا يْخَرْجُوشْ بِالوَقْتْ؟».

⁵ A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?

⁶ ومَا نَجْمُوشْ يْجَاوْبُوهْ عَالسُّؤَالْ هَاذَا.

⁶ A isto nada puderam responder.

⁷ وكِي لَاحِظْ الِّي المِسْتَدْعِينْ قَاعْدِينْ يَخْتَارُوا لِرْوَاحْهُمْ فِي البْلَايِصْ الأُولَى، عْطَاهُمْ المَثَلْ هَاذَا:

⁷ Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:

⁸ «وَقْتِلِّي يِسْتَدْعَاكْ وَاحِدْ لِلْعْشَاء فِي عِرْسْ، مَا تُقْعُدْشْ فِي البْلَاصَة الأُولَى، عْلَى خَاطِرْ مُمْكِنْ يْكُونْ مِسْتَدْعِي شْكُونْ أَهَمْ مِنِّكْ،

⁸ Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,

⁹ ويْجِي الِّي اسْتَدْعَاكُمْ ويْقُلِّكْ: "خَلِّي البْلَاصَة لِلرَّاجِلْ هَاذَا". وَقْتْهَا تْقُومْ وإِنْتِ حَاشِمْ، وتُقْعُدْ فِي البْلَاصَة الإِخْرَانِيَّة.

⁹ vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.

¹⁰ آمَا وَقْتِلِّي يِسْتَدْعَاوِكْ، إِمْشِي وأُقْعُدْ فِي إِخِّرْ بْلَاصَة، بَاشْ وَقْتِلِّي يْجِي الِّي اسْتَدْعَاكْ ويْقُلِّكْ: "يَا صَاحْبِي إِيجَا وأُقْعُدْ لْقُدَّامْ"، يْزِيدْ قَدْرِكْ قُدَّامْ الضْيُوفْ المَوْجُودِينْ.

¹⁰ Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.

¹¹ عْلَى خَاطِرْ، الِّي يْعَلِّي رُوحُو يَهْبِطْ، ولِّي يْطَيَّحْ مِنْ رُوحُو يَعْلَى».

¹¹ Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.

¹² وزَادْ قَالْ لِلِّي اسْتَدْعَاهْ: «وَقْتِلِّي تَعْمِلْ فْطُورْ وَلَّا عْشَاء مَا تِسْتَدْعَاشْ لَا صْحَابِكْ ولَا خْوَاتِكْ ولَا الِّي يُقْرْبُولِكْ ولَا جِيرَانِكْ الغُنْيَا، بَاشْ مَا يِسْتَدْعَاوْكِشْ هُومَا زَادَا، وهَكَّا تِتْسَمَّى خْذِيتْ أَجْرِكْ.

¹² Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.

¹³ آمَا وَقْتِلِّي تَعْمِلْ عْشَاء، اسْتَدْعَى الفْقَارَى والمُعَاقِينْ والعَايْبِينْ والعِمْيَانْ.

¹³ Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;

¹⁴ ووَقْتْهَا صَحَّة لِيكْ، عْلَى خَاطِرْ هَاذُمْ مَا عَنْدْهُمْشْ بَاشْ يْرَجْعُولِكْ الأَجْرْ، وهَكَّا تَاخِذْ أَجْرِكْ وَقْتْ قْيَامِةْ الصَّالْحِينْ».

¹⁴ e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.

¹⁵ وَقْتِلِّي سْمَعْ وَاحِدْ مِالمِسْتَدْعِينْ الكْلَامْ هَاذَا قَالْ: «صَحَّة لِلِّي بِشْ يَاكِلْ فِي مَمْلَكْةْ اللَّهْ».

¹⁵ Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.

¹⁶ جَاوْبُو يَسُوعْ: «فَمَّة رَاجِلْ عْمَلْ عْشَاء كْبِيرْ، واسْتَدْعَالُو بَرْشَة نَاسْ.

¹⁶ Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.

¹⁷ وفِي وَقْتْ العْشَاء بْعَثْ خْدِيمُو بَاشْ يْقُولْ لِلْمِسْتَدْعِينْ: "إِيجَاوْ رَاوْ كُلْ شَيْ حَاضِرْ".

¹⁷ À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.

¹⁸ يَاخِي بْدَاوْ الكُلْ يِتْسَبْبُوا. وقَالْ الأُوِّلْ: "آنَا شْرِيتْ سَانْيَة ولَازِمْنِي نِمْشِي نْشُوفْهَا، سَامَحْنِي مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

¹⁸ Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.

¹⁹ ووَاحِدْ قَالْ: "آنَا شْرِيتْ خَمْسَة زْوَازْ بْڨَرْ، ومَاشِي تَوَّا بَاشْ نْجَرَّبْهُمْ. سَامَحْنِي مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

¹⁹ Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.

²⁰ ووَاحِدْ آخِرْ قَالْ: "مِزِّلْتْ كِي عَرِّسْتْ، مَا انَّجَّمْشْ نْجِي".

²⁰ E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.

²¹ «ورْجَعْ الخْدِيمْ لْسِيدُو وحْكَالُو عَلِّي صَارْ. وَقْتْهَا تْغَشِّشْ مُولَى الدَّارْ وقَالْ لِخْدِيمُو: "أُخْرُجْ فِيسَعْ لِشْوَارَعْ المْدِينَة وزْنَاقِيهَا وجِيبْ الفْقَارَى والمُعَاقِينْ والعَايْبِينْ والعِمْيَانْ لَهْنَا".

²¹ Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.

²² رْجَعْ الخْدِيمْ وقَالْ: "يَا سِيدِي عْمَلْتْ الِّي قُتْلِي عْلِيهْ ومَزَّالِتْ فَمَّة بْلَايِصْ فَارْغَة".

²² Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.

²³ يَاخِي قَالُّو سِيدُو: "أُخْرُجْ لِلْكَيَّاسَاتْ والثْنَايَا، وشِدْ صْحِيحْ فِي النَّاسْ بَاشْ يُدْخْلُوا، حَتَّى لِينْ تِتْعَبَّى دَارِي.

²³ Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.

²⁴ رَانِي نْأَكْدِلْكُمْ، وَلَا وَاحِدْ مِنْ هَاكْ الِّي اسْتَدْعِيتْهُمْ بِشْ يْذُوقْ مِنْ عْشَايَا"».

²⁴ Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.

²⁵ وكَانْ فَمَّة بَرْشَة نَاسْ مَاشِينْ مْعَ يَسُوعْ، يَاخِي تْلَفْتِلْهُمْ وقَالْ:

²⁵ Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:

²⁶ «كَانْ يْجِينِي وَاحِدْ، ومَا يْحِبْنِيشْ أَكْثِرْ مِنْ بُوهْ وأُمُّو ومَرْتُو ووْلَادُو وأَخْوْتُو وخْوَاتُو وحَتَّى أَكْثِرْ مِنْ رُوحُو، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

²⁶ Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.

²⁷ ولِّي مُشْ مُسْتْعَدْ يْقَاسِي العْذَابْ والمُوتْ مْعَايَا ويْتَبَّعْنِي، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

²⁷ E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.

²⁸ «شْكُونْ فِيكُمْ كِي يْحِبْ يِبْنِي بُرْجْ، مَا يُقْعُدْشْ فِي الأُوِّلْ ويِحْسِبْ قَدَّاشْ يِتْكَلَّفْلُو، ويْشُوفْ إِذَا الفْلُوسْ الِّي عَنْدُو تِكْفِيهْ بَاشْ يْكَمِّلْ وَلَّا لَا؟

²⁸ Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?

²⁹ بَاشْ مَا يْحُطِّشْ السَّاسْ ومْبَعِّدْ مَا يْنَجَّمْشْ يْكَمِّلْ، والنَّاسْ يِضْحْكُوا عْلِيهْ

²⁹ Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,

³⁰ ويْقُولُوا: "الرَّاجِلْ هَاذَا بْدَا يِبْنِي ومَا نَجَّمْشْ يْكَمِّلْ!".

³⁰ dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.

³¹ «وشْكُونْ المَلِكْ الِّي مَاشِي يْحَارِبْ فِي مَلِكْ آخِرْ، ومَا يُقْعُدْشْ قْبَلْ ويِحْسِبْهَا، بَاشْ يَعْرِفْ إِذَا كَانْ يْنَجِّمْ يْحَارِبْ بْـ10 000 عَسْكْرِي الِّي جَايُو بْـ20 000؟

³¹ Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?

³² مَا كَانِشْ، يَبْعَثْ مَرْسُولْ مَادَامْ العْدُو مَزَّالْ بْعِيدْ، ويِسْإِلْ كِيفَاشْ يْنَجِّمْ يْرَجَّعْ السَّلَامْ بِينَاتْهُمْ.

³² Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.

³³ وإِنْتُومَا زَادَا، أَيْ وَاحِدْ فِيكُمْ مَا يْسَلَّمْشْ فِلِّي يِمْلْكُو الكُلْ، مَا يْنَجَّمْشْ يْكُونْ تِلْمِيذِي.

³³ Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.

³⁴ «المِلْحْ بَاهِي، آمَا إِذَا كَانْ ضَيَّعْ مْلُوحِيتُو، كِيفَاشْ نْرَجْعُولُو طَعْمُو؟

³⁴ O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?

³⁵ لَا عَادْ يُصْلُحْ لَا لِلتْرَابْ ولَا لِلْغْبَارْ، ويِتْلَوَّحْ لْبَرَّا. الِّي عَنْدُو وِذْنِينْ تِسْمَعْ، خَلِّيهْ يِسْمَعْ!».

³⁵ Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 14 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →