Atos 27

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs VC

VC Versão Católica

¹ وكِي تْقَرَّرْ إِنُّو نْسَافْرُوا لْإِيطَالْيَا عْلَى طْرِيقْ البْحَرْ، سَلْمُوا بُولِسْ ومْعَاهْ مْرَابِيطْ أُخْرِينْ لْضَابِطْ إِسْمُو يُولْيُوسْ تَابَعْ لْفِرْقِةْ أُوغُسْطُسْ.

¹ Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.

² ورْكِبْنَا فِي سْفِينَة جَايَة مِنْ بُرْطْ أَدْرَامِيتْ ومَاشْيَة لِلمَوَانِي الِّي عْلَى شْطُوطْ آسِيَّا، وكَانْ مْعَانَا أَرِسْتَرْخُسْ مِنْ تْسَالُونِيكِي الِّي فِي مَنْطَقْةْ مَقْدُونِيَّة.

² Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.

³ ومِنْ غُدْوَة وْصِلْنَا لْصَيْدَا. وكَانْ يُولْيُوسْ يْعَامِلْ فِي بُولِسْ بِالبَاهِي، وخَلَّاهْ يْزُورْ صْحَابُو بَاشْ يَاخُذْ مِنْ عَنْدْهُمْ الِّي يِحْتَاجُو.

³ No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.

⁴ وبَحَّرْنَا مِنْ غَادِي، وجِبْنَا عْلَى شْطُوطْ قُبْرُصْ، خَاطِرْ الرِّيحْ كَانِتْ عَكْسْنَا.

⁴ Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.

⁵ وتْعَدِّينَا فِي البْحَرْ بِجْنَبْ كِيلِيكِيَّة وبَمْفِيلِيَّة، ووْصُلْنَا لْبُرْطْ مِيرَا فِي مَنْطَقْةْ لِيكِيَّة.

⁵ Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.

⁶ ولْقَى الضَّابِطْ غَادِي سْفِينَة جَايَة مِالإِسْكَنْدَرِيَّة ومَاشْيَة لْإِيطَالْيَا، يَاخِي طْلَعْنَا فِيهَا.

⁶ O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.

⁷ وقَعْدِتْ السْفِينَة مُدَّة وهِيَّ تِمْشِي بِينَا بِالشْوَيَّة بِالشْوَيَّة. تْعِبْنَا بَرْشَةْ بَاشْ وْصِلْنَا لِمْدِينِةْ كِنِيدُسْ، وكِيفْ الرِّيحْ مَا خَلَّاتْنَاشْ نُدْخْلُوا لِلبُرْطْ، وَلِّينَا سَافِرْنَا قْرِيبْ مِنْ شْطُوطْ جَزِيرِةْ كْرِيتْ وتْعَدِّينَا مِنْ بَحْذَا رَاسْ سَلْمُونِي.

⁷ Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.

⁸ وبِصْعُوبَة كْبِيرَة وْصِلْنَا لْبُقْعَة تِتْسَمَّى المَوانِي الجْمِيلَة، قْرِيبَة مِنْ مْدِينِةْ لَسَائِيَّة.

⁸ Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.

⁹ وضَاعْ عْلِينَا بَرْشَة وَقْتْ، وحَتَّى مِنْ وَقْتْ الصْيَامْ تْعَدَّى ووَلَّى السْفَرْ فِي البْحَرْ مُخْطِرْ، يَاخِي بُولِسْ نَبَّهُّمْ

⁹ Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:

¹⁰ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، آنَا نْرَى الِّي السْفَرْ تَوَّا مُخْطِرْ، وفِيهْ خْسَارَة كْبِيرَة، مُشْ عَالسْفِينَة ولِّي فِيهَا بَرْكْ، آمَا زَادَا عْلَى حْيَاتْنَا».

¹⁰ Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.

¹¹ آمَا الضَّابِطْ إِقْتَنَعْ بِكْلَامْ رَايِّسْ السْفِينَة وبِكْلَامْ مُولَاهَا أَكْثِرْ مِنْ كْلَامْ بُولِسْ.

¹¹ O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.

¹² وبِمَا إِنُّو البُرْطْ مَا يُصْلُحْشْ بَاشْ نْشَتِّيوْ فِيهْ، الأَكْثَرِيَّةْ قَرْرُوا يْكَمْلُوا يْسَافْرُوا فَمَّاشْ مَا يُوصْلُوا لْبُرْطْ فِينِكْسْ ويْعَدِّيوْ الشْتَاء غَادِي، والبُرْطْ هَاذَا كَانْ فِي جَزِيرِةْ كْرِيتْ مْقَابِلْ الجَنُوبْ الغَرْبِي والشَّمَالْ الْغَرْبِي.

¹² O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.

¹³ وكِي هَبِّتْ رِيحْ خْفِيفَة مِالجَنُوبْ، مْشَى فِي بَالْهُمْ إِنُّو الِّي حَبُّوا عْلِيهْ صَارْ، يَاخِي طَلّْعُوا مَرْسَاةْ السْفِينَة وبَحْرُوا بِجْنَبْ جَزِيرَةْ كْرِيتْ.

¹³ Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.

¹⁴ آمَا بَعْدْهَا بِشْوَيَّة هَبِّتْ مِالجَزِيرَة رِيحْ قْوِيَّة يْسَمِّيوْهَا الشَّمَالِيَّة الشَّرْقِيَّة.

¹⁴ Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.

¹⁵ وضَرْبِتْ السْفِينَة حَتَّى لِينْ مَا عَادِشْ تْنَجِّمْ تْقَاوِمْهَا. يَاخِي سَلِّمْنْا وخَلِّينَا الرِّيحْ تْهِزْنَا.

¹⁵ Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.

¹⁶ وتْعَدِّينَا قْرِيبْ مِنْ جَزِيرَة صْغِيرَة إِسْمْهَا كُودَا. وبِالسِّيفْ مَا نَجِّمْنَا نْطَلْعُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ فُوقْ السْفِينَة.

¹⁶ Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.

¹⁷ وبَعْدْ فِيسَعْ خْذَاوْ الإِحْتِيَاطَاتْ اللَّازْمَة ورَبْطُوا السْفِينَة مِالوِسْطْ بِالحْبَالْ. وعْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا لَا يُصْدْمُوا فِي رْمَلْ شَطْ سِيرْتِسْ، هَبّْطُوا القْلَاعَاتْ وخَلَّاوْ السْفِينَة هَازِزْهَا الرِّيحْ.

¹⁷ Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.

¹⁸ وفِي النْهَارْ الثَّانِي قْوَاتْ عْلِينَا الرِّيحْ، وبْدَاوْ يْنَقْصُوا مِالسِّلْعَة الِّي هَازِّتْهَا السْفِينَة.

¹⁸ No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.

¹⁹ وفِي النْهَارْ الثَّالِثْ، هُومَا بِيدِيهُمْ رْمَاوْ مَاعُونْ السْفِينَة فِي البْحَرْ.

¹⁹ No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.

²⁰ تْعَدَّاتْ أَيَّامَاتْ، مَا رِينَا فِيهَا لَا شَمْسْ ولَا نْجُومْ، والعَاصْفَةْ مَاشْيَة وتَقْوَى، ومَا عَادْ عَنْدْنَا حَتَّى أَمَلْ بَاشْ نَمْنْعُوا.

²⁰ Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.

²¹ وكَانُوا المْسَافْرِينْ مْبَطْلِينْ المَاكْلَة مِنْ مُدِّة طْوِيلَة، وْقِفْ بُولِسْ فِي وُسْطْهُمْ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، كَارْكُمْ سْمَعْتُوا كْلَامِي ومَا سَافِرْتُوشْ مِنْ كْرِيتْ، وَلَّا رَاكُمْ مْنَعْتُوا مِالخْطَرْ والخْسَايِرْ هَاذُمْ.

²¹ Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.

²² آمَا تَوَّا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تِتْشَجْعُوا. رَاهُو حَتَى وَاحِدْ فِيكُمْ مَا بِشْ يِخْسِرْ حْيَاتُو. آمَا بِشْ نِخْسْرُوا السْفِينَة.

²² Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.

²³ عْلَى خَاطِرْ فِي اللِّيلَة الِّي فَاتِتْ ظْهُرْلِي مَلَاكْ مِنْ عَنْدْ إِلَاهِي الِّي آنَا نِعْبِدْ فِيهْ،

²³ Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:

²⁴ وقَالِّي: "مَا تْخَافِشْ يَا بُولِسْ. رَاكْ لَازْمِكْ تَاقِفْ قُدَّامْ القَيْصِرْ. وعْلَى خَاطْرِكْ، اللَّهْ بَاشْ يْمَنَّعْ المْسَافْرِينْ الِّي مْعَاكْ الكُلْ".

²⁴ Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.

²⁵ مَالَا تْهَنَّاوْ يَا رْجَالْ، عْلَى خَاطِرْ عَنْدِي إِيمَانْ بِاللَّهْ ولِّي قَالْهُولِي بِشْ يْصِيرْ.

²⁵ Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.

²⁶ عْلَى خَاطِرْ أَكِيدْ السْفِينَة تِصْطَعْ فِي جَزِيرَة مِالجُزُرْ».

²⁶ Vamos dar a uma ilha.

²⁷ وفِي لِيلِةْ أَرْبَعْطَاشْ، كُنَّا ضَايْعِينْ والرِّيحْ تْهِزْ فِينَا وتْجِيبْ فِي بْحَرْ أَدْرِيَا. ومْعَ نُصْ اللِّيلْ، البَحَّارَة مْشَى فِي بَالْهُمْ الِّي هُومَا قُرْبُوا مِالبَرْ.

²⁷ Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.

²⁸ قَاسُوا غُرْقْ المَاء لْقَاوْهْ 37 مِيتْرُو، وبَعْدْ شْوَيَّة قَاسُوا مَرَّة أُخْرَى لْقَاوْهْ 28 مِيتْرُو.

²⁸ Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.

²⁹ وخَافُوا لَا السْفِينَة تُصْدُمْ فِي الحْجَرْ، وَلَّاوْ رْمَاوْ أَرْبْعَة مْخَاطِفْ مِنْ تَالِي، وقَعْدُوا يِسْتَنَّاوْ فِي طْلُوعْ النْهَارْ بِالدْقِيقَة والدْرَجْ.

²⁹ Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.

³⁰ وحَاوْلُوا البَحَّارَة بَاشْ يُهْرْبُوا مِالسْفِينَة، يَاخِي هَبّْطُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ زَعْمَة زَعْمَة بَاشْ يَرْمِيوْ المْخَاطِفْ مِالقُدَّامْ.

³⁰ Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.

³¹ يَاخِي قَالْ بُولِسْ لِلضَّابِطْ ولِلْعَسْكَرْ: «إِذَا كَانْ هَاذُمْ مَا يَبْقَاوِشْ فِي السْفِينَة، رَاكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تَمْنْعُوا».

³¹ Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.

³² يَاخِي قَصُّوا العَسْكِرْ حْبَالْ الفْلُوكَة وخَلَّاوْهَا اطِّيحْ فِي المَاء.

³² Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.

³³ وكِي قْرِيبْ يِطْلَعْ النْهَارْ، طْلَبْ بُولِسْ مِالنَّاسْ الكُلْ بَاشْ يَاكْلُوا وقَالْ: «تْعَدَّاوْ أَرْبَعْطَاشِنْ يُومْ وإِنْتُومَا تِسْتَنَّاوْ مِنْ غِيرْ مَا كْلِيتُوا شَيْ.

³³ Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.

³⁴ وآنَا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تَاكْلُوا، عْلَى خَاطِرْ هَاذَا يْعَاوِنْكُمْ بَاشْ تِمْنْعُوا، ومُشْ بِشْ تِتْمَسْ حَتَّى شَعْرَة مِنْ رَاسْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْكُمْ».

³⁴ Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.

³⁵ مْبَعِّدْ خْذَا الخُبْزْ وشْكَرْ اللَّهْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ، وقَسْمُو وبْدَا يَاكِلْ.

³⁵ Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.

³⁶ يَاخِي الكُلْهُمْ طْمَانُوا وكْلَاوْ.

³⁶ Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.

³⁷ وكُنَّا 276 وَاحِدْ فِي السْفِينَة.

³⁷ No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.

³⁸ وبَعْدْمَا شَبْعُوا، رْمَاوْ القَمْحْ فِي البْحَرْ بَاشْ يْخَفْفُوا عَالسْفِينَة.

³⁸ Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.

³⁹ وكِي طْلَعْ النْهَارْ، مَا عَرْفُوشْ البَحَّارَة الْأَرْضْ الِّي وِصْلُولْهَا، آمَا شَافُوا خَلِيجْ فِيهْ شَطْ رْمَلْ، يَاخِي قَرْرُوا بِشْ يِرْسِيوْ السْفِينَة فِيهْ كَانْ يْنَجْمُوا.

³⁹ Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.

⁴⁰ وقَصُّوا المْخَاطِفْ وخَلَّاوْهُمْ يُغْرْقُوا. وحَلُّوا الحْبَالْ الِّي تُرْبِطْ الدَّفَّة، وطَلّْعُوا القْلَاعْ القُدَّامِي وقَبّْلُوهْ لِلرِّيحْ وقَصْدُوا الشَّطْ.

⁴⁰ Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.

⁴¹ آمَا السْفِينَةْ صُدْمِتْ فِي بْلَاصَة فِي البْحَرْ رْمَلْهَا عَالِي. وْحِلْ نُصْهَا القُدَّامِي فِي الرْمَلْ ومَا عَادِشْ يِتْحَرِّكْ، ونُصْهَا التِّيلَانِي قْعَدْ يِتْكَسِّرْ مِنْ قُوِّةْ المُوجْ.

⁴¹ Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.

⁴² والعَسْكِرْ حَبُّوا يُقْتْلُوا المْرَابِيطْ بَاشْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْهُمْ مَا يْعُومْ لِلشَّطْ ويُهْرُبْ.

⁴² Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.

⁴³ آمَا الضَّابِطْ كَانْ يْحِبْ يْمَنَّعْ بُولِسْ، وَلَّى مَا خَلَّاهُمْشْ يَعْمْلُوا الِّي فِي بَالْهُمْ. وعْطَى أَمْرْ لِلِّي يَعْرْفُوا يْعُومُوا بَاشْ يْنَڨْزُوا هُومَا الأُولَانِينْ ويْعُومُوا لِلشَطْ قْبَلْ الأُخْرِينْ،

⁴³ O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.

⁴⁴ والبْقِيَّة يْحَاوْلُوا بَاشْ يَخْلْطُوا عْلِيهُمْ عَاللُّوحْ وَلَّا عْلَى قْطَايِعْ السْفِينَة. وهَكَّا وُصْلُوا الكُلْ سَالْمِينْ لِلبَرْ.

⁴⁴ Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →