Atos 27
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA
1 وكِي تْقَرَّرْ إِنُّو نْسَافْرُوا لْإِيطَالْيَا عْلَى طْرِيقْ البْحَرْ، سَلْمُوا بُولِسْ ومْعَاهْ مْرَابِيطْ أُخْرِينْ لْضَابِطْ إِسْمُو يُولْيُوسْ تَابَعْ لْفِرْقِةْ أُوغُسْطُسْ.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 ورْكِبْنَا فِي سْفِينَة جَايَة مِنْ بُرْطْ أَدْرَامِيتْ ومَاشْيَة لِلمَوَانِي الِّي عْلَى شْطُوطْ آسِيَّا، وكَانْ مْعَانَا أَرِسْتَرْخُسْ مِنْ تْسَالُونِيكِي الِّي فِي مَنْطَقْةْ مَقْدُونِيَّة.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 ومِنْ غُدْوَة وْصِلْنَا لْصَيْدَا. وكَانْ يُولْيُوسْ يْعَامِلْ فِي بُولِسْ بِالبَاهِي، وخَلَّاهْ يْزُورْ صْحَابُو بَاشْ يَاخُذْ مِنْ عَنْدْهُمْ الِّي يِحْتَاجُو.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 وبَحَّرْنَا مِنْ غَادِي، وجِبْنَا عْلَى شْطُوطْ قُبْرُصْ، خَاطِرْ الرِّيحْ كَانِتْ عَكْسْنَا.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 وتْعَدِّينَا فِي البْحَرْ بِجْنَبْ كِيلِيكِيَّة وبَمْفِيلِيَّة، ووْصُلْنَا لْبُرْطْ مِيرَا فِي مَنْطَقْةْ لِيكِيَّة.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 ولْقَى الضَّابِطْ غَادِي سْفِينَة جَايَة مِالإِسْكَنْدَرِيَّة ومَاشْيَة لْإِيطَالْيَا، يَاخِي طْلَعْنَا فِيهَا.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 وقَعْدِتْ السْفِينَة مُدَّة وهِيَّ تِمْشِي بِينَا بِالشْوَيَّة بِالشْوَيَّة. تْعِبْنَا بَرْشَةْ بَاشْ وْصِلْنَا لِمْدِينِةْ كِنِيدُسْ، وكِيفْ الرِّيحْ مَا خَلَّاتْنَاشْ نُدْخْلُوا لِلبُرْطْ، وَلِّينَا سَافِرْنَا قْرِيبْ مِنْ شْطُوطْ جَزِيرِةْ كْرِيتْ وتْعَدِّينَا مِنْ بَحْذَا رَاسْ سَلْمُونِي.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 وبِصْعُوبَة كْبِيرَة وْصِلْنَا لْبُقْعَة تِتْسَمَّى المَوانِي الجْمِيلَة، قْرِيبَة مِنْ مْدِينِةْ لَسَائِيَّة.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 وضَاعْ عْلِينَا بَرْشَة وَقْتْ، وحَتَّى مِنْ وَقْتْ الصْيَامْ تْعَدَّى ووَلَّى السْفَرْ فِي البْحَرْ مُخْطِرْ، يَاخِي بُولِسْ نَبَّهُّمْ
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 وقَالْ: «يَا رْجَالْ، آنَا نْرَى الِّي السْفَرْ تَوَّا مُخْطِرْ، وفِيهْ خْسَارَة كْبِيرَة، مُشْ عَالسْفِينَة ولِّي فِيهَا بَرْكْ، آمَا زَادَا عْلَى حْيَاتْنَا».
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 آمَا الضَّابِطْ إِقْتَنَعْ بِكْلَامْ رَايِّسْ السْفِينَة وبِكْلَامْ مُولَاهَا أَكْثِرْ مِنْ كْلَامْ بُولِسْ.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 وبِمَا إِنُّو البُرْطْ مَا يُصْلُحْشْ بَاشْ نْشَتِّيوْ فِيهْ، الأَكْثَرِيَّةْ قَرْرُوا يْكَمْلُوا يْسَافْرُوا فَمَّاشْ مَا يُوصْلُوا لْبُرْطْ فِينِكْسْ ويْعَدِّيوْ الشْتَاء غَادِي، والبُرْطْ هَاذَا كَانْ فِي جَزِيرِةْ كْرِيتْ مْقَابِلْ الجَنُوبْ الغَرْبِي والشَّمَالْ الْغَرْبِي.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 وكِي هَبِّتْ رِيحْ خْفِيفَة مِالجَنُوبْ، مْشَى فِي بَالْهُمْ إِنُّو الِّي حَبُّوا عْلِيهْ صَارْ، يَاخِي طَلّْعُوا مَرْسَاةْ السْفِينَة وبَحْرُوا بِجْنَبْ جَزِيرَةْ كْرِيتْ.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 آمَا بَعْدْهَا بِشْوَيَّة هَبِّتْ مِالجَزِيرَة رِيحْ قْوِيَّة يْسَمِّيوْهَا الشَّمَالِيَّة الشَّرْقِيَّة.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 وضَرْبِتْ السْفِينَة حَتَّى لِينْ مَا عَادِشْ تْنَجِّمْ تْقَاوِمْهَا. يَاخِي سَلِّمْنْا وخَلِّينَا الرِّيحْ تْهِزْنَا.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 وتْعَدِّينَا قْرِيبْ مِنْ جَزِيرَة صْغِيرَة إِسْمْهَا كُودَا. وبِالسِّيفْ مَا نَجِّمْنَا نْطَلْعُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ فُوقْ السْفِينَة.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 وبَعْدْ فِيسَعْ خْذَاوْ الإِحْتِيَاطَاتْ اللَّازْمَة ورَبْطُوا السْفِينَة مِالوِسْطْ بِالحْبَالْ. وعْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا لَا يُصْدْمُوا فِي رْمَلْ شَطْ سِيرْتِسْ، هَبّْطُوا القْلَاعَاتْ وخَلَّاوْ السْفِينَة هَازِزْهَا الرِّيحْ.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 وفِي النْهَارْ الثَّانِي قْوَاتْ عْلِينَا الرِّيحْ، وبْدَاوْ يْنَقْصُوا مِالسِّلْعَة الِّي هَازِّتْهَا السْفِينَة.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 وفِي النْهَارْ الثَّالِثْ، هُومَا بِيدِيهُمْ رْمَاوْ مَاعُونْ السْفِينَة فِي البْحَرْ.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 تْعَدَّاتْ أَيَّامَاتْ، مَا رِينَا فِيهَا لَا شَمْسْ ولَا نْجُومْ، والعَاصْفَةْ مَاشْيَة وتَقْوَى، ومَا عَادْ عَنْدْنَا حَتَّى أَمَلْ بَاشْ نَمْنْعُوا.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 وكَانُوا المْسَافْرِينْ مْبَطْلِينْ المَاكْلَة مِنْ مُدِّة طْوِيلَة، وْقِفْ بُولِسْ فِي وُسْطْهُمْ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، كَارْكُمْ سْمَعْتُوا كْلَامِي ومَا سَافِرْتُوشْ مِنْ كْرِيتْ، وَلَّا رَاكُمْ مْنَعْتُوا مِالخْطَرْ والخْسَايِرْ هَاذُمْ.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 آمَا تَوَّا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تِتْشَجْعُوا. رَاهُو حَتَى وَاحِدْ فِيكُمْ مَا بِشْ يِخْسِرْ حْيَاتُو. آمَا بِشْ نِخْسْرُوا السْفِينَة.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 عْلَى خَاطِرْ فِي اللِّيلَة الِّي فَاتِتْ ظْهُرْلِي مَلَاكْ مِنْ عَنْدْ إِلَاهِي الِّي آنَا نِعْبِدْ فِيهْ،
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 وقَالِّي: "مَا تْخَافِشْ يَا بُولِسْ. رَاكْ لَازْمِكْ تَاقِفْ قُدَّامْ القَيْصِرْ. وعْلَى خَاطْرِكْ، اللَّهْ بَاشْ يْمَنَّعْ المْسَافْرِينْ الِّي مْعَاكْ الكُلْ".
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 مَالَا تْهَنَّاوْ يَا رْجَالْ، عْلَى خَاطِرْ عَنْدِي إِيمَانْ بِاللَّهْ ولِّي قَالْهُولِي بِشْ يْصِيرْ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 عْلَى خَاطِرْ أَكِيدْ السْفِينَة تِصْطَعْ فِي جَزِيرَة مِالجُزُرْ».
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 وفِي لِيلِةْ أَرْبَعْطَاشْ، كُنَّا ضَايْعِينْ والرِّيحْ تْهِزْ فِينَا وتْجِيبْ فِي بْحَرْ أَدْرِيَا. ومْعَ نُصْ اللِّيلْ، البَحَّارَة مْشَى فِي بَالْهُمْ الِّي هُومَا قُرْبُوا مِالبَرْ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 قَاسُوا غُرْقْ المَاء لْقَاوْهْ 37 مِيتْرُو، وبَعْدْ شْوَيَّة قَاسُوا مَرَّة أُخْرَى لْقَاوْهْ 28 مِيتْرُو.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 وخَافُوا لَا السْفِينَة تُصْدُمْ فِي الحْجَرْ، وَلَّاوْ رْمَاوْ أَرْبْعَة مْخَاطِفْ مِنْ تَالِي، وقَعْدُوا يِسْتَنَّاوْ فِي طْلُوعْ النْهَارْ بِالدْقِيقَة والدْرَجْ.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 وحَاوْلُوا البَحَّارَة بَاشْ يُهْرْبُوا مِالسْفِينَة، يَاخِي هَبّْطُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ زَعْمَة زَعْمَة بَاشْ يَرْمِيوْ المْخَاطِفْ مِالقُدَّامْ.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 يَاخِي قَالْ بُولِسْ لِلضَّابِطْ ولِلْعَسْكَرْ: «إِذَا كَانْ هَاذُمْ مَا يَبْقَاوِشْ فِي السْفِينَة، رَاكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تَمْنْعُوا».
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 يَاخِي قَصُّوا العَسْكِرْ حْبَالْ الفْلُوكَة وخَلَّاوْهَا اطِّيحْ فِي المَاء.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 وكِي قْرِيبْ يِطْلَعْ النْهَارْ، طْلَبْ بُولِسْ مِالنَّاسْ الكُلْ بَاشْ يَاكْلُوا وقَالْ: «تْعَدَّاوْ أَرْبَعْطَاشِنْ يُومْ وإِنْتُومَا تِسْتَنَّاوْ مِنْ غِيرْ مَا كْلِيتُوا شَيْ.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 وآنَا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تَاكْلُوا، عْلَى خَاطِرْ هَاذَا يْعَاوِنْكُمْ بَاشْ تِمْنْعُوا، ومُشْ بِشْ تِتْمَسْ حَتَّى شَعْرَة مِنْ رَاسْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْكُمْ».
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 مْبَعِّدْ خْذَا الخُبْزْ وشْكَرْ اللَّهْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ، وقَسْمُو وبْدَا يَاكِلْ.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 يَاخِي الكُلْهُمْ طْمَانُوا وكْلَاوْ.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 وكُنَّا 276 وَاحِدْ فِي السْفِينَة.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 وبَعْدْمَا شَبْعُوا، رْمَاوْ القَمْحْ فِي البْحَرْ بَاشْ يْخَفْفُوا عَالسْفِينَة.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 وكِي طْلَعْ النْهَارْ، مَا عَرْفُوشْ البَحَّارَة الْأَرْضْ الِّي وِصْلُولْهَا، آمَا شَافُوا خَلِيجْ فِيهْ شَطْ رْمَلْ، يَاخِي قَرْرُوا بِشْ يِرْسِيوْ السْفِينَة فِيهْ كَانْ يْنَجْمُوا.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 وقَصُّوا المْخَاطِفْ وخَلَّاوْهُمْ يُغْرْقُوا. وحَلُّوا الحْبَالْ الِّي تُرْبِطْ الدَّفَّة، وطَلّْعُوا القْلَاعْ القُدَّامِي وقَبّْلُوهْ لِلرِّيحْ وقَصْدُوا الشَّطْ.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 آمَا السْفِينَةْ صُدْمِتْ فِي بْلَاصَة فِي البْحَرْ رْمَلْهَا عَالِي. وْحِلْ نُصْهَا القُدَّامِي فِي الرْمَلْ ومَا عَادِشْ يِتْحَرِّكْ، ونُصْهَا التِّيلَانِي قْعَدْ يِتْكَسِّرْ مِنْ قُوِّةْ المُوجْ.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 والعَسْكِرْ حَبُّوا يُقْتْلُوا المْرَابِيطْ بَاشْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْهُمْ مَا يْعُومْ لِلشَّطْ ويُهْرُبْ.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 آمَا الضَّابِطْ كَانْ يْحِبْ يْمَنَّعْ بُولِسْ، وَلَّى مَا خَلَّاهُمْشْ يَعْمْلُوا الِّي فِي بَالْهُمْ. وعْطَى أَمْرْ لِلِّي يَعْرْفُوا يْعُومُوا بَاشْ يْنَڨْزُوا هُومَا الأُولَانِينْ ويْعُومُوا لِلشَطْ قْبَلْ الأُخْرِينْ،
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 والبْقِيَّة يْحَاوْلُوا بَاشْ يَخْلْطُوا عْلِيهُمْ عَاللُّوحْ وَلَّا عْلَى قْطَايِعْ السْفِينَة. وهَكَّا وُصْلُوا الكُلْ سَالْمِينْ لِلبَرْ.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.