Atos 27

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ وكِي تْقَرَّرْ إِنُّو نْسَافْرُوا لْإِيطَالْيَا عْلَى طْرِيقْ البْحَرْ، سَلْمُوا بُولِسْ ومْعَاهْ مْرَابِيطْ أُخْرِينْ لْضَابِطْ إِسْمُو يُولْيُوسْ تَابَعْ لْفِرْقِةْ أُوغُسْطُسْ.

¹ E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.

² ورْكِبْنَا فِي سْفِينَة جَايَة مِنْ بُرْطْ أَدْرَامِيتْ ومَاشْيَة لِلمَوَانِي الِّي عْلَى شْطُوطْ آسِيَّا، وكَانْ مْعَانَا أَرِسْتَرْخُسْ مِنْ تْسَالُونِيكِي الِّي فِي مَنْطَقْةْ مَقْدُونِيَّة.

² E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.

³ ومِنْ غُدْوَة وْصِلْنَا لْصَيْدَا. وكَانْ يُولْيُوسْ يْعَامِلْ فِي بُولِسْ بِالبَاهِي، وخَلَّاهْ يْزُورْ صْحَابُو بَاشْ يَاخُذْ مِنْ عَنْدْهُمْ الِّي يِحْتَاجُو.

³ E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.

⁴ وبَحَّرْنَا مِنْ غَادِي، وجِبْنَا عْلَى شْطُوطْ قُبْرُصْ، خَاطِرْ الرِّيحْ كَانِتْ عَكْسْنَا.

⁴ E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.

⁵ وتْعَدِّينَا فِي البْحَرْ بِجْنَبْ كِيلِيكِيَّة وبَمْفِيلِيَّة، ووْصُلْنَا لْبُرْطْ مِيرَا فِي مَنْطَقْةْ لِيكِيَّة.

⁵ E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.

⁶ ولْقَى الضَّابِطْ غَادِي سْفِينَة جَايَة مِالإِسْكَنْدَرِيَّة ومَاشْيَة لْإِيطَالْيَا، يَاخِي طْلَعْنَا فِيهَا.

⁶ E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.

⁷ وقَعْدِتْ السْفِينَة مُدَّة وهِيَّ تِمْشِي بِينَا بِالشْوَيَّة بِالشْوَيَّة. تْعِبْنَا بَرْشَةْ بَاشْ وْصِلْنَا لِمْدِينِةْ كِنِيدُسْ، وكِيفْ الرِّيحْ مَا خَلَّاتْنَاشْ نُدْخْلُوا لِلبُرْطْ، وَلِّينَا سَافِرْنَا قْرِيبْ مِنْ شْطُوطْ جَزِيرِةْ كْرِيتْ وتْعَدِّينَا مِنْ بَحْذَا رَاسْ سَلْمُونِي.

⁷ E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.

⁸ وبِصْعُوبَة كْبِيرَة وْصِلْنَا لْبُقْعَة تِتْسَمَّى المَوانِي الجْمِيلَة، قْرِيبَة مِنْ مْدِينِةْ لَسَائِيَّة.

⁸ E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.

⁹ وضَاعْ عْلِينَا بَرْشَة وَقْتْ، وحَتَّى مِنْ وَقْتْ الصْيَامْ تْعَدَّى ووَلَّى السْفَرْ فِي البْحَرْ مُخْطِرْ، يَاخِي بُولِسْ نَبَّهُّمْ

⁹ E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,

¹⁰ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، آنَا نْرَى الِّي السْفَرْ تَوَّا مُخْطِرْ، وفِيهْ خْسَارَة كْبِيرَة، مُشْ عَالسْفِينَة ولِّي فِيهَا بَرْكْ، آمَا زَادَا عْلَى حْيَاتْنَا».

¹⁰ Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.

¹¹ آمَا الضَّابِطْ إِقْتَنَعْ بِكْلَامْ رَايِّسْ السْفِينَة وبِكْلَامْ مُولَاهَا أَكْثِرْ مِنْ كْلَامْ بُولِسْ.

¹¹ Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.

¹² وبِمَا إِنُّو البُرْطْ مَا يُصْلُحْشْ بَاشْ نْشَتِّيوْ فِيهْ، الأَكْثَرِيَّةْ قَرْرُوا يْكَمْلُوا يْسَافْرُوا فَمَّاشْ مَا يُوصْلُوا لْبُرْطْ فِينِكْسْ ويْعَدِّيوْ الشْتَاء غَادِي، والبُرْطْ هَاذَا كَانْ فِي جَزِيرِةْ كْرِيتْ مْقَابِلْ الجَنُوبْ الغَرْبِي والشَّمَالْ الْغَرْبِي.

¹² E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.

¹³ وكِي هَبِّتْ رِيحْ خْفِيفَة مِالجَنُوبْ، مْشَى فِي بَالْهُمْ إِنُّو الِّي حَبُّوا عْلِيهْ صَارْ، يَاخِي طَلّْعُوا مَرْسَاةْ السْفِينَة وبَحْرُوا بِجْنَبْ جَزِيرَةْ كْرِيتْ.

¹³ E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.

¹⁴ آمَا بَعْدْهَا بِشْوَيَّة هَبِّتْ مِالجَزِيرَة رِيحْ قْوِيَّة يْسَمِّيوْهَا الشَّمَالِيَّة الشَّرْقِيَّة.

¹⁴ Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.

¹⁵ وضَرْبِتْ السْفِينَة حَتَّى لِينْ مَا عَادِشْ تْنَجِّمْ تْقَاوِمْهَا. يَاخِي سَلِّمْنْا وخَلِّينَا الرِّيحْ تْهِزْنَا.

¹⁵ E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.

¹⁶ وتْعَدِّينَا قْرِيبْ مِنْ جَزِيرَة صْغِيرَة إِسْمْهَا كُودَا. وبِالسِّيفْ مَا نَجِّمْنَا نْطَلْعُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ فُوقْ السْفِينَة.

¹⁶ E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.

¹⁷ وبَعْدْ فِيسَعْ خْذَاوْ الإِحْتِيَاطَاتْ اللَّازْمَة ورَبْطُوا السْفِينَة مِالوِسْطْ بِالحْبَالْ. وعْلَى خَاطِرْهُمْ خَافُوا لَا يُصْدْمُوا فِي رْمَلْ شَطْ سِيرْتِسْ، هَبّْطُوا القْلَاعَاتْ وخَلَّاوْ السْفِينَة هَازِزْهَا الرِّيحْ.

¹⁷ E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.

¹⁸ وفِي النْهَارْ الثَّانِي قْوَاتْ عْلِينَا الرِّيحْ، وبْدَاوْ يْنَقْصُوا مِالسِّلْعَة الِّي هَازِّتْهَا السْفِينَة.

¹⁸ E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.

¹⁹ وفِي النْهَارْ الثَّالِثْ، هُومَا بِيدِيهُمْ رْمَاوْ مَاعُونْ السْفِينَة فِي البْحَرْ.

¹⁹ E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.

²⁰ تْعَدَّاتْ أَيَّامَاتْ، مَا رِينَا فِيهَا لَا شَمْسْ ولَا نْجُومْ، والعَاصْفَةْ مَاشْيَة وتَقْوَى، ومَا عَادْ عَنْدْنَا حَتَّى أَمَلْ بَاشْ نَمْنْعُوا.

²⁰ E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.

²¹ وكَانُوا المْسَافْرِينْ مْبَطْلِينْ المَاكْلَة مِنْ مُدِّة طْوِيلَة، وْقِفْ بُولِسْ فِي وُسْطْهُمْ وقَالْ: «يَا رْجَالْ، كَارْكُمْ سْمَعْتُوا كْلَامِي ومَا سَافِرْتُوشْ مِنْ كْرِيتْ، وَلَّا رَاكُمْ مْنَعْتُوا مِالخْطَرْ والخْسَايِرْ هَاذُمْ.

²¹ E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.

²² آمَا تَوَّا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تِتْشَجْعُوا. رَاهُو حَتَى وَاحِدْ فِيكُمْ مَا بِشْ يِخْسِرْ حْيَاتُو. آمَا بِشْ نِخْسْرُوا السْفِينَة.

²² Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.

²³ عْلَى خَاطِرْ فِي اللِّيلَة الِّي فَاتِتْ ظْهُرْلِي مَلَاكْ مِنْ عَنْدْ إِلَاهِي الِّي آنَا نِعْبِدْ فِيهْ،

²³ Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,

²⁴ وقَالِّي: "مَا تْخَافِشْ يَا بُولِسْ. رَاكْ لَازْمِكْ تَاقِفْ قُدَّامْ القَيْصِرْ. وعْلَى خَاطْرِكْ، اللَّهْ بَاشْ يْمَنَّعْ المْسَافْرِينْ الِّي مْعَاكْ الكُلْ".

²⁴ Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.

²⁵ مَالَا تْهَنَّاوْ يَا رْجَالْ، عْلَى خَاطِرْ عَنْدِي إِيمَانْ بِاللَّهْ ولِّي قَالْهُولِي بِشْ يْصِيرْ.

²⁵ Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.

²⁶ عْلَى خَاطِرْ أَكِيدْ السْفِينَة تِصْطَعْ فِي جَزِيرَة مِالجُزُرْ».

²⁶ É contudo necessário irmos dar numa ilha.

²⁷ وفِي لِيلِةْ أَرْبَعْطَاشْ، كُنَّا ضَايْعِينْ والرِّيحْ تْهِزْ فِينَا وتْجِيبْ فِي بْحَرْ أَدْرِيَا. ومْعَ نُصْ اللِّيلْ، البَحَّارَة مْشَى فِي بَالْهُمْ الِّي هُومَا قُرْبُوا مِالبَرْ.

²⁷ E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.

²⁸ قَاسُوا غُرْقْ المَاء لْقَاوْهْ 37 مِيتْرُو، وبَعْدْ شْوَيَّة قَاسُوا مَرَّة أُخْرَى لْقَاوْهْ 28 مِيتْرُو.

²⁸ E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.

²⁹ وخَافُوا لَا السْفِينَة تُصْدُمْ فِي الحْجَرْ، وَلَّاوْ رْمَاوْ أَرْبْعَة مْخَاطِفْ مِنْ تَالِي، وقَعْدُوا يِسْتَنَّاوْ فِي طْلُوعْ النْهَارْ بِالدْقِيقَة والدْرَجْ.

²⁹ E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.

³⁰ وحَاوْلُوا البَحَّارَة بَاشْ يُهْرْبُوا مِالسْفِينَة، يَاخِي هَبّْطُوا فْلُوكِةْ النَّجْدَةْ زَعْمَة زَعْمَة بَاشْ يَرْمِيوْ المْخَاطِفْ مِالقُدَّامْ.

³⁰ Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,

³¹ يَاخِي قَالْ بُولِسْ لِلضَّابِطْ ولِلْعَسْكَرْ: «إِذَا كَانْ هَاذُمْ مَا يَبْقَاوِشْ فِي السْفِينَة، رَاكُمْ مَاكُمْشْ بِشْ تَمْنْعُوا».

³¹ Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.

³² يَاخِي قَصُّوا العَسْكِرْ حْبَالْ الفْلُوكَة وخَلَّاوْهَا اطِّيحْ فِي المَاء.

³² Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.

³³ وكِي قْرِيبْ يِطْلَعْ النْهَارْ، طْلَبْ بُولِسْ مِالنَّاسْ الكُلْ بَاشْ يَاكْلُوا وقَالْ: «تْعَدَّاوْ أَرْبَعْطَاشِنْ يُومْ وإِنْتُومَا تِسْتَنَّاوْ مِنْ غِيرْ مَا كْلِيتُوا شَيْ.

³³ E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.

³⁴ وآنَا نُطْلُبْ مِنْكُمْ بَاشْ تَاكْلُوا، عْلَى خَاطِرْ هَاذَا يْعَاوِنْكُمْ بَاشْ تِمْنْعُوا، ومُشْ بِشْ تِتْمَسْ حَتَّى شَعْرَة مِنْ رَاسْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْكُمْ».

³⁴ Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.

³⁵ مْبَعِّدْ خْذَا الخُبْزْ وشْكَرْ اللَّهْ قُدَّامْ النَّاسْ الكُلْ، وقَسْمُو وبْدَا يَاكِلْ.

³⁵ E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.

³⁶ يَاخِي الكُلْهُمْ طْمَانُوا وكْلَاوْ.

³⁶ E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.

³⁷ وكُنَّا 276 وَاحِدْ فِي السْفِينَة.

³⁷ E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.

³⁸ وبَعْدْمَا شَبْعُوا، رْمَاوْ القَمْحْ فِي البْحَرْ بَاشْ يْخَفْفُوا عَالسْفِينَة.

³⁸ E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.

³⁹ وكِي طْلَعْ النْهَارْ، مَا عَرْفُوشْ البَحَّارَة الْأَرْضْ الِّي وِصْلُولْهَا، آمَا شَافُوا خَلِيجْ فِيهْ شَطْ رْمَلْ، يَاخِي قَرْرُوا بِشْ يِرْسِيوْ السْفِينَة فِيهْ كَانْ يْنَجْمُوا.

³⁹ E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.

⁴⁰ وقَصُّوا المْخَاطِفْ وخَلَّاوْهُمْ يُغْرْقُوا. وحَلُّوا الحْبَالْ الِّي تُرْبِطْ الدَّفَّة، وطَلّْعُوا القْلَاعْ القُدَّامِي وقَبّْلُوهْ لِلرِّيحْ وقَصْدُوا الشَّطْ.

⁴⁰ E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.

⁴¹ آمَا السْفِينَةْ صُدْمِتْ فِي بْلَاصَة فِي البْحَرْ رْمَلْهَا عَالِي. وْحِلْ نُصْهَا القُدَّامِي فِي الرْمَلْ ومَا عَادِشْ يِتْحَرِّكْ، ونُصْهَا التِّيلَانِي قْعَدْ يِتْكَسِّرْ مِنْ قُوِّةْ المُوجْ.

⁴¹ Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.

⁴² والعَسْكِرْ حَبُّوا يُقْتْلُوا المْرَابِيطْ بَاشْ حَتَّى وَاحِدْ مِنْهُمْ مَا يْعُومْ لِلشَّطْ ويُهْرُبْ.

⁴² Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.

⁴³ آمَا الضَّابِطْ كَانْ يْحِبْ يْمَنَّعْ بُولِسْ، وَلَّى مَا خَلَّاهُمْشْ يَعْمْلُوا الِّي فِي بَالْهُمْ. وعْطَى أَمْرْ لِلِّي يَعْرْفُوا يْعُومُوا بَاشْ يْنَڨْزُوا هُومَا الأُولَانِينْ ويْعُومُوا لِلشَطْ قْبَلْ الأُخْرِينْ،

⁴³ Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;

⁴⁴ والبْقِيَّة يْحَاوْلُوا بَاشْ يَخْلْطُوا عْلِيهُمْ عَاللُّوحْ وَلَّا عْلَى قْطَايِعْ السْفِينَة. وهَكَّا وُصْلُوا الكُلْ سَالْمِينْ لِلبَرْ.

⁴⁴ E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 27 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →