Atos 16

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NVT

NVT Nova Versão Transformadora

¹ ووْصِلْ بُولِسْ لْدَرْبَة ولِسْتْرَة، وكَانْ فِيهَا تِلْمِيذْ إِسْمُو تِيمُوثَاوُسْ، أُمُّو كَانِتْ يْهُودِيَّة وأَمْنِتْ بِالمَسِيحْ وبُوهْ كَانْ يُونَانِي.

¹ Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.

² وكَانِتْ عَنْدُو سُمْعَةْ بَاهْيَة عَنْدْ الإِخْوَة فِي إِيقُونْيَة ولِسْتْرَة.

² Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,

³ وحَبْ بُولِسْ يِهِزُّو مْعَاهْ. وَلَّى طَهَّرْلُو، عْلَى خَاطِرْ اليْهُودْ الِّي سَاكْنِينْ غَادِي، يَعْرْفُوا الِّي بُوهْ يُونَانِي.

³ de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.

⁴ ومْشَاوْ بُولِسْ وصْحَابُو مِنْ بْلَادْ لِبْلَادْ يْوَصْلُوا فِي القَرَارَاتْ الِّي خْذَاوْهُمْ الرُّسُلْ والشْيُوخْ فِي أُورْشَلِيمْ لِلْمُؤْمْنِينْ بَاشْ يْطَبْقُوهَا.

⁴ Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.

⁵ وكَانِتْ الكْنَايِسْ تِتْقَوَّى فِي الإِيمَانْ، وعْدَدْ المُؤْمْنِينْ يْزِيدْ نْهَارْ بَعْدْ نْهَارْ.

⁵ Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.

⁶ بَعْدْمَا مْنَعْهُمْ الرُّوحْ القُدُسْ بَاشْ يْبَشْرُوا فِي آسِيَّا، تْعَدَّاوْ لْمَنَاطِقْ فَرِيجِيَّة وغَلَاطْيَة.

⁶ Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.

⁷ وكِي وُصْلُوا لِحْدُودْ مْدِينِةْ مِيسِيَّا، حَاوْلُوا بَاشْ يُدْخْلُوا لْمَنْطَقْةْ بِثِينِيَّة، آمَا رُوحْ يَسُوعْ مَا خَلَّاهُمْشْ.

⁷ Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.

⁸ وَلَّاوْ تْعَدَّاوْ عْلَى مِيسِيَّة ومْشَاوْ لِمْدِينِةْ تَرُوَاسْ.

⁸ Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.

⁹ وفِي اللِّيلَة هَاذِيكَا شَافْ بُولِسْ فِي رُؤْيَا، رَاجِلْ مِنْ مَقْدُونِيَّة يِتْشَحِّتْ فِيهْ ويْقُولْ: «تْعَدَّى لْمَقْدُونِيَّة وعَاوِنَّا!».

⁹ Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.

¹⁰ وَقْتْهَا تْأَكِّدْنَا الِّي اللَّهْ يْحِبْنَا نْبَشْرُوا بِالبْشَارَة فِي مَقْدُونِيَّة. يَاخِي مْشِينَالْهَا بِالوَقْتْ.

¹⁰ Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.

¹¹ وسَافِرْنَا مِنْ بُرْطْ تَرُوَاسْ لْجَزِيرِةْ سَامُوثْرَاكِي. ومِنْ غُدْوَة كَمِّلْنَا سْفَرْنَا لِمْدِينِةْ نِيَاۑُولِيسْ.

¹¹ Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.

¹² ومِنْ غَادِي مْشِينَا لْفِيلِۑِّي، وهِيَّ أَكْبِرْ مْدِينَة إِسْتَعْمْرُوهَا الرُّومَانْ فِي وِلَايِةْ مَقْدُونِيَّة. وقْعَدْنَا فِيهَا أَيَّامَاتْ.

¹² Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.

¹³ ونْهَارْ السِّبْتْ خْرَجْنَا مِنْ بَابْ المْدِينَة ومْشِينَا لِبْلَاصَة قْرِيبْ الوَادْ، كَانُوا اليْهُودْ مِسْتَانْسِينْ يْصَلِّيوْ فِيهَا. يَاخِي قْعَدْنَا نِتْكَلْمُوا مْعَ النْسَاء المَلْمُومِينْ غَادِي.

¹³ No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.

¹⁴ وكَانِتْ بِينَاتْهُمْ مْرَا تَقِيَّة اسْمْهَا لِيدِيَّة مِنْ مْدِينِةْ ثِيَاتِيرَا، اتَّاجِرْ فِي القْمَاشَاتْ الغَالْيَة. وَقْتِلِّي كَانِتْ تِسْمَعْ فِي بُولِسْ، اللَّهْ حَلْ قَلْبْهَا بَاشْ تِقْبِلْ كْلَامُو،

¹⁴ Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.

¹⁵ وكِي تَعَمْدِتْ هِيَّ وعَايْلِتْهَا، شَدِّتْ فِينَا صْحِيحْ وقَالْتِلْنَا: «إِذَا كَانْ تِعْتَبْرُونِي مُؤْمْنَة بِالرَّبْ، إِيجَاوْ لْدَارِي وأُقْعْدُوا عَنْدِي». ولَزْمِتْ عْلِينَا.

¹⁵ Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.

¹⁶ وفِي نْهَارْ مِنْ النْهَارَاتْ كُنَّا مَاشِينْ نْصَلِّيوْ، عُرْضِتْنَا خْدِيمَة سَاكِنْهَا رُوحْ يْخَلِّيهَا تْنَجِّمْ ادَّڨِّزْ. وكَانِتْ بِالدْڨَازَة هَاذِي تْجِيبْ لَسْيَادْهَا بَرْشَة فْلُوسْ.

¹⁶ Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.

¹⁷ يَاخِي بْدَاتْ اتَّبَّعْ فِينَا وفِي بُولِسْ وتْصِيحْ: «النَّاسْ هَاذُمْ يِخْدْمُوا فِي اللَّهْ العَالِي، ويْخَبْرُوا فِيكُمْ عْلَى طْرِيقْ النْجَاةْ!».

¹⁷ Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.

¹⁸ وقَعْدِتْ بَرْشَة أَيَّامَاتْ وهِيَّ تَعْمِلْ فِي نَفْسْ الحَاجَة حَتَّى لِينْ بُولِسْ تْقَلَّقْ، يَاخِي تْلَفِّتْ وقَالْ لِلرُّوحْ: «نُأْمْرِكْ بْإِسْمْ يَسُوعْ المَسِيحْ بَاشْ تُخْرُجْ مِنْهَا». وبِالوَقْتْ خْرَجْ مِنْهَا.

¹⁸ Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.

¹⁹ وَقْتِلِّي أَسْيَادْهَا شَافُوا الِّي بَابْ رِزْقْهُمْ تْسَكِّرْ، شَدُّوا بُولِسْ وسِيلَا، وكَرْكْرُوهُمْ لْسَاحِةْ المْدِينَة بَاشْ يْحَاكْمُوهُمْ.

¹⁹ Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.

²⁰ وَقْفُوهُمْ قُدَّامْ الحُكَّامْ وقَالُوا: «الرْجَالْ هَاذُومَا الزُّوزْ يَعْمْلُوا فِي بَلْبْلَةْ فِي البْلَادْ، وهُومَا يْهُودْ

²⁰ “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.

²¹ يْحِبُّوا يْدَخْلُولْنَا عَادَاتْ أَحْنَا الرُّومَانِيِّينْ مَمْنُوعْ عْلِينَا نِقْبْلُوهَا وَلَّا نَعْمْلُوهَا».

²¹ “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”

²² يَاخِي هَاجُوا عْلِيهُمْ النَّاسْ، والحُكَّامْ عْطَاوْ أَمْرْ بَاشْ يْقَطْعُولْهُمْ حْوَايِجْهُمْ، ويَضْرْبُوهُمْ بِالعْصِيْ.

²² Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.

²³ وبَعْدْمَا ضَرْبُوهُمْ بَرْشَة، رْمَاوْهُمْ فِي الحَبْسْ، ووَصَّاوْ السَّجَّانْ بَاشْ يْعِسْ عْلِيهُمْ بِالڨْدَا.

²³ Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,

²⁴ وبَاشْ يَعْمِلْ الِّي وَصَّاوَهْ عْلِيهْ، حَطْهُمْ فِي الحَبْسْ الدَّخْلَانِي، ورَبْطِّلْهُمْ سَاقِيهُمْ فِي قَالِبْ لُوحْ.

²⁴ por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.

²⁵ ومْعَ نُصْفْ اللِّيلْ، كَانُوا بُولِسْ وسِيلَا يْصَلِّيوْ ويْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بِالتَّرَانِيمْ، والمَرْبُوطِينْ الأُخْرِينْ يِسْمْعُوا فِيهُمْ.

²⁵ Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.

²⁶ وإِذَا بِيهْ زِلْزَالْ قْوِيْ زَعْزَعْ سِيسَانْ الحَبْسْ، وبِالوَقْتْ تْحَلِّتْ البِيبَانْ وتْخَلْعِتْ سْلَاسِلْ المْرَابِيطْ الكُلْ.

²⁶ De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.

²⁷ وقَامْ السَّجَّانْ مِالنُّومْ، وشَافْ بِيبَانْ الحَبْسْ مَحْلُولَة، يَاخِي جْبِدْ سِيفُو بَاشْ يُقْتُلْ رُوحُو عْلَى خَاطِرْ مْشَى فِي بَالُو الِّي المْرَابِيطْ هَرْبُوا.

²⁷ Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.

²⁸ آمَا بُولِسْ عَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «رُدْ بَالِكْ تْضُرْ رُوحِكْ! أَحْنَا الكُلْ هْنَا».

²⁸ Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.

²⁹ وطْلَبْ السَّجَّانْ يْجِيبُولُو ضَوْ، ودْخَلْ يِجْرِي لْدَاخِلْ وهُوَّ يُرْعِشْ بِالخُوفْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِينْ بُولِسْ وسِيلَا.

²⁹ O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.

³⁰ مْبَعِّدْ خَرِّجْهُمْ لْبَرَّة وسْإِلْهُمْ: «يَا سْيَادِي، آشْ لَازِمْنِي نَعْمِلْ بَاشْ نِنْجَى؟».

³⁰ Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.

³¹ جَاوْبُوهْ: «أَمِّنْ بِالرَّبْ يَسُوعْ، تَوْ تِنْجَى إِنْتِ وعَايِلْتِكْ».

³¹ Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.

³² وبَشْرُوهْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ بْكِلْمِةْ الرَّبْ.

³² Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.

³³ وفِي نَفْسْ اللَّحْظَة فِي اللِّيلَة هَاذِيكَا بِيدْهَا هَزْهُمْ ونَظْفِلْهُمْ جْرُوحْهُمْ وبِالوَقْتْ تْعَمِّدْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ.

³³ Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.

³⁴ وبَعْدْ هَزْهُمْ لْدَارُو، وحَطِّلْهُمْ المَاكْلَة، وفْرَحْ مْعَ عَايِلْتُو الكُلْ، عْلَى خَاطْرُو أَمَّنْ بِاللَّهْ.

³⁴ Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.

³⁵ ووَقْتِلِّي طْلَعْ النْهَارْ، بَعْثُوا الحُكَّامْ مَجْمُوعَة مِالحَرَسْ بَاشْ يْقُولُوا لِلْسَّجَّانْ: «سَيِّبْ الزُّوزْ رْجَالْ».

³⁵ Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.

³⁶ وعَاوِدْ السَّجَّانْ كْلَامْهُمْ لْبُولِسْ وقَالُّو: «الحُكَّامْ أَمْرُونِي بَاشْ نْسَيِّبْكُمْ، أُخْرْجُوا تَوَّا وإِمْشِيوْ فِي آمَانْ اللَّهْ».

³⁶ Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.

³⁷ آمَا بُولِسْ قَالِلْهُمْ: «كِيفَاشْ! ضَرْبُونَا قُدَّامْ النَّاسْ مِنْ غِيرْ مَا يْحَاكْمُونَا ورْمَاوْنَا فِي الحَبْسْ رَغْمِلِّي عَنْدْنَا الجِنْسِيَّة الرُّومَانِيَّة، وتَوَّا يْحِبُّوا يْسَيْبُونَا بِالسِّرْقَة. لَا! لَازِمْ يْجِيوْ هُومَا بِيدْهُمْ ويْسَيْبُونَا!».

³⁷ Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.

³⁸ وَصّْلُوا الحَرَسْ كْلَامْهُمْ لِلحُكَّامْ. وَقْتِلِّي سَمْعُوا الِّي هُومَا رُومَانْ خَافُوا،

³⁸ Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.

³⁹ يَاخِي جَاوْ وطَلْبُوا مِنْهُمْ السْمَاحْ وسَيْبُوهُمْ، وطَلْبُوا مِنْهُمْ يُخْرْجُوا مِالمْدِينَة.

³⁹ Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.

⁴⁰ وكِي خْرَجْ بُولِسْ وسِيلَا مِالحَبْسْ، مْشَاوْ لْدَارْ لِيدِيَّة، وغَادِي قَابْلُوا الإِخْوَة وشَجْعُوهُمْ. ومْبَعِّدْ مْشَاوْ عْلَى رْوَاحْهُمْ.

⁴⁰ Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →