Atos 16

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARC

ARC Almeida Revista e Corrigida 2009

¹ ووْصِلْ بُولِسْ لْدَرْبَة ولِسْتْرَة، وكَانْ فِيهَا تِلْمِيذْ إِسْمُو تِيمُوثَاوُسْ، أُمُّو كَانِتْ يْهُودِيَّة وأَمْنِتْ بِالمَسِيحْ وبُوهْ كَانْ يُونَانِي.

¹ E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,

² وكَانِتْ عَنْدُو سُمْعَةْ بَاهْيَة عَنْدْ الإِخْوَة فِي إِيقُونْيَة ولِسْتْرَة.

² do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.

³ وحَبْ بُولِسْ يِهِزُّو مْعَاهْ. وَلَّى طَهَّرْلُو، عْلَى خَاطِرْ اليْهُودْ الِّي سَاكْنِينْ غَادِي، يَعْرْفُوا الِّي بُوهْ يُونَانِي.

³ Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.

⁴ ومْشَاوْ بُولِسْ وصْحَابُو مِنْ بْلَادْ لِبْلَادْ يْوَصْلُوا فِي القَرَارَاتْ الِّي خْذَاوْهُمْ الرُّسُلْ والشْيُوخْ فِي أُورْشَلِيمْ لِلْمُؤْمْنِينْ بَاشْ يْطَبْقُوهَا.

⁴ E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,

⁵ وكَانِتْ الكْنَايِسْ تِتْقَوَّى فِي الإِيمَانْ، وعْدَدْ المُؤْمْنِينْ يْزِيدْ نْهَارْ بَعْدْ نْهَارْ.

⁵ de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.

⁶ بَعْدْمَا مْنَعْهُمْ الرُّوحْ القُدُسْ بَاشْ يْبَشْرُوا فِي آسِيَّا، تْعَدَّاوْ لْمَنَاطِقْ فَرِيجِيَّة وغَلَاطْيَة.

⁶ E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.

⁷ وكِي وُصْلُوا لِحْدُودْ مْدِينِةْ مِيسِيَّا، حَاوْلُوا بَاشْ يُدْخْلُوا لْمَنْطَقْةْ بِثِينِيَّة، آمَا رُوحْ يَسُوعْ مَا خَلَّاهُمْشْ.

⁷ E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.

⁸ وَلَّاوْ تْعَدَّاوْ عْلَى مِيسِيَّة ومْشَاوْ لِمْدِينِةْ تَرُوَاسْ.

⁸ E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.

⁹ وفِي اللِّيلَة هَاذِيكَا شَافْ بُولِسْ فِي رُؤْيَا، رَاجِلْ مِنْ مَقْدُونِيَّة يِتْشَحِّتْ فِيهْ ويْقُولْ: «تْعَدَّى لْمَقْدُونِيَّة وعَاوِنَّا!».

⁹ E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!

¹⁰ وَقْتْهَا تْأَكِّدْنَا الِّي اللَّهْ يْحِبْنَا نْبَشْرُوا بِالبْشَارَة فِي مَقْدُونِيَّة. يَاخِي مْشِينَالْهَا بِالوَقْتْ.

¹⁰ E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.

¹¹ وسَافِرْنَا مِنْ بُرْطْ تَرُوَاسْ لْجَزِيرِةْ سَامُوثْرَاكِي. ومِنْ غُدْوَة كَمِّلْنَا سْفَرْنَا لِمْدِينِةْ نِيَاۑُولِيسْ.

¹¹ E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;

¹² ومِنْ غَادِي مْشِينَا لْفِيلِۑِّي، وهِيَّ أَكْبِرْ مْدِينَة إِسْتَعْمْرُوهَا الرُّومَانْ فِي وِلَايِةْ مَقْدُونِيَّة. وقْعَدْنَا فِيهَا أَيَّامَاتْ.

¹² e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.

¹³ ونْهَارْ السِّبْتْ خْرَجْنَا مِنْ بَابْ المْدِينَة ومْشِينَا لِبْلَاصَة قْرِيبْ الوَادْ، كَانُوا اليْهُودْ مِسْتَانْسِينْ يْصَلِّيوْ فِيهَا. يَاخِي قْعَدْنَا نِتْكَلْمُوا مْعَ النْسَاء المَلْمُومِينْ غَادِي.

¹³ No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.

¹⁴ وكَانِتْ بِينَاتْهُمْ مْرَا تَقِيَّة اسْمْهَا لِيدِيَّة مِنْ مْدِينِةْ ثِيَاتِيرَا، اتَّاجِرْ فِي القْمَاشَاتْ الغَالْيَة. وَقْتِلِّي كَانِتْ تِسْمَعْ فِي بُولِسْ، اللَّهْ حَلْ قَلْبْهَا بَاشْ تِقْبِلْ كْلَامُو،

¹⁴ E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.

¹⁵ وكِي تَعَمْدِتْ هِيَّ وعَايْلِتْهَا، شَدِّتْ فِينَا صْحِيحْ وقَالْتِلْنَا: «إِذَا كَانْ تِعْتَبْرُونِي مُؤْمْنَة بِالرَّبْ، إِيجَاوْ لْدَارِي وأُقْعْدُوا عَنْدِي». ولَزْمِتْ عْلِينَا.

¹⁵ Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.

¹⁶ وفِي نْهَارْ مِنْ النْهَارَاتْ كُنَّا مَاشِينْ نْصَلِّيوْ، عُرْضِتْنَا خْدِيمَة سَاكِنْهَا رُوحْ يْخَلِّيهَا تْنَجِّمْ ادَّڨِّزْ. وكَانِتْ بِالدْڨَازَة هَاذِي تْجِيبْ لَسْيَادْهَا بَرْشَة فْلُوسْ.

¹⁶ E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.

¹⁷ يَاخِي بْدَاتْ اتَّبَّعْ فِينَا وفِي بُولِسْ وتْصِيحْ: «النَّاسْ هَاذُمْ يِخْدْمُوا فِي اللَّهْ العَالِي، ويْخَبْرُوا فِيكُمْ عْلَى طْرِيقْ النْجَاةْ!».

¹⁷ Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.

¹⁸ وقَعْدِتْ بَرْشَة أَيَّامَاتْ وهِيَّ تَعْمِلْ فِي نَفْسْ الحَاجَة حَتَّى لِينْ بُولِسْ تْقَلَّقْ، يَاخِي تْلَفِّتْ وقَالْ لِلرُّوحْ: «نُأْمْرِكْ بْإِسْمْ يَسُوعْ المَسِيحْ بَاشْ تُخْرُجْ مِنْهَا». وبِالوَقْتْ خْرَجْ مِنْهَا.

¹⁸ E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.

¹⁹ وَقْتِلِّي أَسْيَادْهَا شَافُوا الِّي بَابْ رِزْقْهُمْ تْسَكِّرْ، شَدُّوا بُولِسْ وسِيلَا، وكَرْكْرُوهُمْ لْسَاحِةْ المْدِينَة بَاشْ يْحَاكْمُوهُمْ.

¹⁹ E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.

²⁰ وَقْفُوهُمْ قُدَّامْ الحُكَّامْ وقَالُوا: «الرْجَالْ هَاذُومَا الزُّوزْ يَعْمْلُوا فِي بَلْبْلَةْ فِي البْلَادْ، وهُومَا يْهُودْ

²⁰ E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.

²¹ يْحِبُّوا يْدَخْلُولْنَا عَادَاتْ أَحْنَا الرُّومَانِيِّينْ مَمْنُوعْ عْلِينَا نِقْبْلُوهَا وَلَّا نَعْمْلُوهَا».

²¹ E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.

²² يَاخِي هَاجُوا عْلِيهُمْ النَّاسْ، والحُكَّامْ عْطَاوْ أَمْرْ بَاشْ يْقَطْعُولْهُمْ حْوَايِجْهُمْ، ويَضْرْبُوهُمْ بِالعْصِيْ.

²² E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.

²³ وبَعْدْمَا ضَرْبُوهُمْ بَرْشَة، رْمَاوْهُمْ فِي الحَبْسْ، ووَصَّاوْ السَّجَّانْ بَاشْ يْعِسْ عْلِيهُمْ بِالڨْدَا.

²³ E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,

²⁴ وبَاشْ يَعْمِلْ الِّي وَصَّاوَهْ عْلِيهْ، حَطْهُمْ فِي الحَبْسْ الدَّخْلَانِي، ورَبْطِّلْهُمْ سَاقِيهُمْ فِي قَالِبْ لُوحْ.

²⁴ o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.

²⁵ ومْعَ نُصْفْ اللِّيلْ، كَانُوا بُولِسْ وسِيلَا يْصَلِّيوْ ويْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بِالتَّرَانِيمْ، والمَرْبُوطِينْ الأُخْرِينْ يِسْمْعُوا فِيهُمْ.

²⁵ Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.

²⁶ وإِذَا بِيهْ زِلْزَالْ قْوِيْ زَعْزَعْ سِيسَانْ الحَبْسْ، وبِالوَقْتْ تْحَلِّتْ البِيبَانْ وتْخَلْعِتْ سْلَاسِلْ المْرَابِيطْ الكُلْ.

²⁶ E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.

²⁷ وقَامْ السَّجَّانْ مِالنُّومْ، وشَافْ بِيبَانْ الحَبْسْ مَحْلُولَة، يَاخِي جْبِدْ سِيفُو بَاشْ يُقْتُلْ رُوحُو عْلَى خَاطِرْ مْشَى فِي بَالُو الِّي المْرَابِيطْ هَرْبُوا.

²⁷ Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.

²⁸ آمَا بُولِسْ عَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «رُدْ بَالِكْ تْضُرْ رُوحِكْ! أَحْنَا الكُلْ هْنَا».

²⁸ Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.

²⁹ وطْلَبْ السَّجَّانْ يْجِيبُولُو ضَوْ، ودْخَلْ يِجْرِي لْدَاخِلْ وهُوَّ يُرْعِشْ بِالخُوفْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِينْ بُولِسْ وسِيلَا.

²⁹ E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.

³⁰ مْبَعِّدْ خَرِّجْهُمْ لْبَرَّة وسْإِلْهُمْ: «يَا سْيَادِي، آشْ لَازِمْنِي نَعْمِلْ بَاشْ نِنْجَى؟».

³⁰ E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?

³¹ جَاوْبُوهْ: «أَمِّنْ بِالرَّبْ يَسُوعْ، تَوْ تِنْجَى إِنْتِ وعَايِلْتِكْ».

³¹ E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.

³² وبَشْرُوهْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ بْكِلْمِةْ الرَّبْ.

³² E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.

³³ وفِي نَفْسْ اللَّحْظَة فِي اللِّيلَة هَاذِيكَا بِيدْهَا هَزْهُمْ ونَظْفِلْهُمْ جْرُوحْهُمْ وبِالوَقْتْ تْعَمِّدْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ.

³³ E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.

³⁴ وبَعْدْ هَزْهُمْ لْدَارُو، وحَطِّلْهُمْ المَاكْلَة، وفْرَحْ مْعَ عَايِلْتُو الكُلْ، عْلَى خَاطْرُو أَمَّنْ بِاللَّهْ.

³⁴ Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.

³⁵ ووَقْتِلِّي طْلَعْ النْهَارْ، بَعْثُوا الحُكَّامْ مَجْمُوعَة مِالحَرَسْ بَاشْ يْقُولُوا لِلْسَّجَّانْ: «سَيِّبْ الزُّوزْ رْجَالْ».

³⁵ E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.

³⁶ وعَاوِدْ السَّجَّانْ كْلَامْهُمْ لْبُولِسْ وقَالُّو: «الحُكَّامْ أَمْرُونِي بَاشْ نْسَيِّبْكُمْ، أُخْرْجُوا تَوَّا وإِمْشِيوْ فِي آمَانْ اللَّهْ».

³⁶ O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.

³⁷ آمَا بُولِسْ قَالِلْهُمْ: «كِيفَاشْ! ضَرْبُونَا قُدَّامْ النَّاسْ مِنْ غِيرْ مَا يْحَاكْمُونَا ورْمَاوْنَا فِي الحَبْسْ رَغْمِلِّي عَنْدْنَا الجِنْسِيَّة الرُّومَانِيَّة، وتَوَّا يْحِبُّوا يْسَيْبُونَا بِالسِّرْقَة. لَا! لَازِمْ يْجِيوْ هُومَا بِيدْهُمْ ويْسَيْبُونَا!».

³⁷ Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.

³⁸ وَصّْلُوا الحَرَسْ كْلَامْهُمْ لِلحُكَّامْ. وَقْتِلِّي سَمْعُوا الِّي هُومَا رُومَانْ خَافُوا،

³⁸ E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.

³⁹ يَاخِي جَاوْ وطَلْبُوا مِنْهُمْ السْمَاحْ وسَيْبُوهُمْ، وطَلْبُوا مِنْهُمْ يُخْرْجُوا مِالمْدِينَة.

³⁹ Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.

⁴⁰ وكِي خْرَجْ بُولِسْ وسِيلَا مِالحَبْسْ، مْشَاوْ لْدَارْ لِيدِيَّة، وغَادِي قَابْلُوا الإِخْوَة وشَجْعُوهُمْ. ومْبَعِّدْ مْشَاوْ عْلَى رْوَاحْهُمْ.

⁴⁰ E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →