Atos 16

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ ووْصِلْ بُولِسْ لْدَرْبَة ولِسْتْرَة، وكَانْ فِيهَا تِلْمِيذْ إِسْمُو تِيمُوثَاوُسْ، أُمُّو كَانِتْ يْهُودِيَّة وأَمْنِتْ بِالمَسِيحْ وبُوهْ كَانْ يُونَانِي.

¹ Chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;

² وكَانِتْ عَنْدُو سُمْعَةْ بَاهْيَة عَنْدْ الإِخْوَة فِي إِيقُونْيَة ولِسْتْرَة.

² dele davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.

³ وحَبْ بُولِسْ يِهِزُّو مْعَاهْ. وَلَّى طَهَّرْلُو، عْلَى خَاطِرْ اليْهُودْ الِّي سَاكْنِينْ غَادِي، يَعْرْفُوا الِّي بُوهْ يُونَانِي.

³ Quis Paulo que ele fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que seu pai era grego.

⁴ ومْشَاوْ بُولِسْ وصْحَابُو مِنْ بْلَادْ لِبْلَادْ يْوَصْلُوا فِي القَرَارَاتْ الِّي خْذَاوْهُمْ الرُّسُلْ والشْيُوخْ فِي أُورْشَلِيمْ لِلْمُؤْمْنِينْ بَاشْ يْطَبْقُوهَا.

⁴ Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos, para que as observassem, as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém.

⁵ وكَانِتْ الكْنَايِسْ تِتْقَوَّى فِي الإِيمَانْ، وعْدَدْ المُؤْمْنِينْ يْزِيدْ نْهَارْ بَعْدْ نْهَارْ.

⁵ Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.

⁶ بَعْدْمَا مْنَعْهُمْ الرُّوحْ القُدُسْ بَاشْ يْبَشْرُوا فِي آسِيَّا، تْعَدَّاوْ لْمَنَاطِقْ فَرِيجِيَّة وغَلَاطْيَة.

⁶ E, percorrendo a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na Ásia,

⁷ وكِي وُصْلُوا لِحْدُودْ مْدِينِةْ مِيسِيَّا، حَاوْلُوا بَاشْ يُدْخْلُوا لْمَنْطَقْةْ بِثِينِيَّة، آمَا رُوحْ يَسُوعْ مَا خَلَّاهُمْشْ.

⁷ defrontando Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.

⁸ وَلَّاوْ تْعَدَّاوْ عْلَى مِيسِيَّة ومْشَاوْ لِمْدِينِةْ تَرُوَاسْ.

⁸ E, tendo contornado Mísia, desceram a Trôade.

⁹ وفِي اللِّيلَة هَاذِيكَا شَافْ بُولِسْ فِي رُؤْيَا، رَاجِلْ مِنْ مَقْدُونِيَّة يِتْشَحِّتْ فِيهْ ويْقُولْ: «تْعَدَّى لْمَقْدُونِيَّة وعَاوِنَّا!».

⁹ À noite, sobreveio a Paulo uma visão na qual um varão macedônio estava em pé e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos.

¹⁰ وَقْتْهَا تْأَكِّدْنَا الِّي اللَّهْ يْحِبْنَا نْبَشْرُوا بِالبْشَارَة فِي مَقْدُونِيَّة. يَاخِي مْشِينَالْهَا بِالوَقْتْ.

¹⁰ Assim que teve a visão, imediatamente, procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.

¹¹ وسَافِرْنَا مِنْ بُرْطْ تَرُوَاسْ لْجَزِيرِةْ سَامُوثْرَاكِي. ومِنْ غُدْوَة كَمِّلْنَا سْفَرْنَا لِمْدِينِةْ نِيَاۑُولِيسْ.

¹¹ Tendo, pois, navegado de Trôade, seguimos em direitura a Samotrácia, no dia seguinte, a Neápolis

¹² ومِنْ غَادِي مْشِينَا لْفِيلِۑِّي، وهِيَّ أَكْبِرْ مْدِينَة إِسْتَعْمْرُوهَا الرُّومَانْ فِي وِلَايِةْ مَقْدُونِيَّة. وقْعَدْنَا فِيهَا أَيَّامَاتْ.

¹² e dali, a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.

¹³ ونْهَارْ السِّبْتْ خْرَجْنَا مِنْ بَابْ المْدِينَة ومْشِينَا لِبْلَاصَة قْرِيبْ الوَادْ، كَانُوا اليْهُودْ مِسْتَانْسِينْ يْصَلِّيوْ فِيهَا. يَاخِي قْعَدْنَا نِتْكَلْمُوا مْعَ النْسَاء المَلْمُومِينْ غَادِي.

¹³ No sábado, saímos da cidade para junto do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que para ali tinham concorrido.

¹⁴ وكَانِتْ بِينَاتْهُمْ مْرَا تَقِيَّة اسْمْهَا لِيدِيَّة مِنْ مْدِينِةْ ثِيَاتِيرَا، اتَّاجِرْ فِي القْمَاشَاتْ الغَالْيَة. وَقْتِلِّي كَانِتْ تِسْمَعْ فِي بُولِسْ، اللَّهْ حَلْ قَلْبْهَا بَاشْ تِقْبِلْ كْلَامُو،

¹⁴ Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.

¹⁵ وكِي تَعَمْدِتْ هِيَّ وعَايْلِتْهَا، شَدِّتْ فِينَا صْحِيحْ وقَالْتِلْنَا: «إِذَا كَانْ تِعْتَبْرُونِي مُؤْمْنَة بِالرَّبْ، إِيجَاوْ لْدَارِي وأُقْعْدُوا عَنْدِي». ولَزْمِتْ عْلِينَا.

¹⁵ Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos rogou, dizendo: Se julgais que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa e aí ficai. E nos constrangeu a isso.

¹⁶ وفِي نْهَارْ مِنْ النْهَارَاتْ كُنَّا مَاشِينْ نْصَلِّيوْ، عُرْضِتْنَا خْدِيمَة سَاكِنْهَا رُوحْ يْخَلِّيهَا تْنَجِّمْ ادَّڨِّزْ. وكَانِتْ بِالدْڨَازَة هَاذِي تْجِيبْ لَسْيَادْهَا بَرْشَة فْلُوسْ.

¹⁶ Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, nos saiu ao encontro uma jovem possessa de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.

¹⁷ يَاخِي بْدَاتْ اتَّبَّعْ فِينَا وفِي بُولِسْ وتْصِيحْ: «النَّاسْ هَاذُمْ يِخْدْمُوا فِي اللَّهْ العَالِي، ويْخَبْرُوا فِيكُمْ عْلَى طْرِيقْ النْجَاةْ!».

¹⁷ Seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vos anunciam o caminho da salvação.

¹⁸ وقَعْدِتْ بَرْشَة أَيَّامَاتْ وهِيَّ تَعْمِلْ فِي نَفْسْ الحَاجَة حَتَّى لِينْ بُولِسْ تْقَلَّقْ، يَاخِي تْلَفِّتْ وقَالْ لِلرُّوحْ: «نُأْمْرِكْ بْإِسْمْ يَسُوعْ المَسِيحْ بَاشْ تُخْرُجْ مِنْهَا». وبِالوَقْتْ خْرَجْ مِنْهَا.

¹⁸ Isto se repetia por muitos dias. Então, Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, eu te mando: retira-te dela. E ele, na mesma hora, saiu.

¹⁹ وَقْتِلِّي أَسْيَادْهَا شَافُوا الِّي بَابْ رِزْقْهُمْ تْسَكِّرْ، شَدُّوا بُولِسْ وسِيلَا، وكَرْكْرُوهُمْ لْسَاحِةْ المْدِينَة بَاشْ يْحَاكْمُوهُمْ.

¹⁹ Vendo os seus senhores que se lhes desfizera a esperança do lucro, agarrando em Paulo e Silas, os arrastaram para a praça, à presença das autoridades;

²⁰ وَقْفُوهُمْ قُدَّامْ الحُكَّامْ وقَالُوا: «الرْجَالْ هَاذُومَا الزُّوزْ يَعْمْلُوا فِي بَلْبْلَةْ فِي البْلَادْ، وهُومَا يْهُودْ

²⁰ e, levando-os aos pretores, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,

²¹ يْحِبُّوا يْدَخْلُولْنَا عَادَاتْ أَحْنَا الرُّومَانِيِّينْ مَمْنُوعْ عْلِينَا نِقْبْلُوهَا وَلَّا نَعْمْلُوهَا».

²¹ propagando costumes que não podemos receber, nem praticar, porque somos romanos.

²² يَاخِي هَاجُوا عْلِيهُمْ النَّاسْ، والحُكَّامْ عْطَاوْ أَمْرْ بَاشْ يْقَطْعُولْهُمْ حْوَايِجْهُمْ، ويَضْرْبُوهُمْ بِالعْصِيْ.

²² Levantou-se a multidão, unida contra eles, e os pretores, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá-los com varas.

²³ وبَعْدْمَا ضَرْبُوهُمْ بَرْشَة، رْمَاوْهُمْ فِي الحَبْسْ، ووَصَّاوْ السَّجَّانْ بَاشْ يْعِسْ عْلِيهُمْ بِالڨْدَا.

²³ E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram no cárcere, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.

²⁴ وبَاشْ يَعْمِلْ الِّي وَصَّاوَهْ عْلِيهْ، حَطْهُمْ فِي الحَبْسْ الدَّخْلَانِي، ورَبْطِّلْهُمْ سَاقِيهُمْ فِي قَالِبْ لُوحْ.

²⁴ Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.

²⁵ ومْعَ نُصْفْ اللِّيلْ، كَانُوا بُولِسْ وسِيلَا يْصَلِّيوْ ويْسَبْحُوا فِي اللَّهْ بِالتَّرَانِيمْ، والمَرْبُوطِينْ الأُخْرِينْ يِسْمْعُوا فِيهُمْ.

²⁵ Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.

²⁶ وإِذَا بِيهْ زِلْزَالْ قْوِيْ زَعْزَعْ سِيسَانْ الحَبْسْ، وبِالوَقْتْ تْحَلِّتْ البِيبَانْ وتْخَلْعِتْ سْلَاسِلْ المْرَابِيطْ الكُلْ.

²⁶ De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; abriram-se todas as portas, e soltaram-se as cadeias de todos.

²⁷ وقَامْ السَّجَّانْ مِالنُّومْ، وشَافْ بِيبَانْ الحَبْسْ مَحْلُولَة، يَاخِي جْبِدْ سِيفُو بَاشْ يُقْتُلْ رُوحُو عْلَى خَاطِرْ مْشَى فِي بَالُو الِّي المْرَابِيطْ هَرْبُوا.

²⁷ O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas do cárcere, puxando da espada, ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.

²⁸ آمَا بُولِسْ عَيِّطْ عْلَى طُولْ صُوتُو: «رُدْ بَالِكْ تْضُرْ رُوحِكْ! أَحْنَا الكُلْ هْنَا».

²⁸ Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos!

²⁹ وطْلَبْ السَّجَّانْ يْجِيبُولُو ضَوْ، ودْخَلْ يِجْرِي لْدَاخِلْ وهُوَّ يُرْعِشْ بِالخُوفْ، وتِرْمَى عَنْدْ سَاقِينْ بُولِسْ وسِيلَا.

²⁹ Então, o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou precipitadamente e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.

³⁰ مْبَعِّدْ خَرِّجْهُمْ لْبَرَّة وسْإِلْهُمْ: «يَا سْيَادِي، آشْ لَازِمْنِي نَعْمِلْ بَاشْ نِنْجَى؟».

³⁰ Depois, trazendo-os para fora, disse: Senhores, que devo fazer para que seja salvo?

³¹ جَاوْبُوهْ: «أَمِّنْ بِالرَّبْ يَسُوعْ، تَوْ تِنْجَى إِنْتِ وعَايِلْتِكْ».

³¹ Responderam-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.

³² وبَشْرُوهْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ بْكِلْمِةْ الرَّبْ.

³² E lhe pregaram a palavra de Deus e a todos os de sua casa.

³³ وفِي نَفْسْ اللَّحْظَة فِي اللِّيلَة هَاذِيكَا بِيدْهَا هَزْهُمْ ونَظْفِلْهُمْ جْرُوحْهُمْ وبِالوَقْتْ تْعَمِّدْ هُوَّ وعَايِلْتُو الكُلْ.

³³ Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes os vergões dos açoites. A seguir, foi ele batizado, e todos os seus.

³⁴ وبَعْدْ هَزْهُمْ لْدَارُو، وحَطِّلْهُمْ المَاكْلَة، وفْرَحْ مْعَ عَايِلْتُو الكُلْ، عْلَى خَاطْرُو أَمَّنْ بِاللَّهْ.

³⁴ Então, levando-os para a sua própria casa, lhes pôs a mesa; e, com todos os seus, manifestava grande alegria, por terem crido em Deus.

³⁵ ووَقْتِلِّي طْلَعْ النْهَارْ، بَعْثُوا الحُكَّامْ مَجْمُوعَة مِالحَرَسْ بَاشْ يْقُولُوا لِلْسَّجَّانْ: «سَيِّبْ الزُّوزْ رْجَالْ».

³⁵ Quando amanheceu, os pretores enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem: Põe aqueles homens em liberdade.

³⁶ وعَاوِدْ السَّجَّانْ كْلَامْهُمْ لْبُولِسْ وقَالُّو: «الحُكَّامْ أَمْرُونِي بَاشْ نْسَيِّبْكُمْ، أُخْرْجُوا تَوَّا وإِمْشِيوْ فِي آمَانْ اللَّهْ».

³⁶ Então, o carcereiro comunicou a Paulo estas palavras: Os pretores ordenaram que fôsseis postos em liberdade. Agora, pois, saí e ide em paz.

³⁷ آمَا بُولِسْ قَالِلْهُمْ: «كِيفَاشْ! ضَرْبُونَا قُدَّامْ النَّاسْ مِنْ غِيرْ مَا يْحَاكْمُونَا ورْمَاوْنَا فِي الحَبْسْ رَغْمِلِّي عَنْدْنَا الجِنْسِيَّة الرُّومَانِيَّة، وتَوَّا يْحِبُّوا يْسَيْبُونَا بِالسِّرْقَة. لَا! لَازِمْ يْجِيوْ هُومَا بِيدْهُمْ ويْسَيْبُونَا!».

³⁷ Paulo, porém, lhes replicou: Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos recolheram ao cárcere, sendo nós cidadãos romanos; querem agora, às ocultas, lançar-nos fora? Não será assim; pelo contrário, venham eles e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.

³⁸ وَصّْلُوا الحَرَسْ كْلَامْهُمْ لِلحُكَّامْ. وَقْتِلِّي سَمْعُوا الِّي هُومَا رُومَانْ خَافُوا،

³⁸ Os oficiais de justiça comunicaram isso aos pretores; e estes ficaram possuídos de temor, quando souberam que se tratava de cidadãos romanos.

³⁹ يَاخِي جَاوْ وطَلْبُوا مِنْهُمْ السْمَاحْ وسَيْبُوهُمْ، وطَلْبُوا مِنْهُمْ يُخْرْجُوا مِالمْدِينَة.

³⁹ Então, foram ter com eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, rogaram que se retirassem da cidade.

⁴⁰ وكِي خْرَجْ بُولِسْ وسِيلَا مِالحَبْسْ، مْشَاوْ لْدَارْ لِيدِيَّة، وغَادِي قَابْلُوا الإِخْوَة وشَجْعُوهُمْ. ومْبَعِّدْ مْشَاوْ عْلَى رْوَاحْهُمْ.

⁴⁰ Tendo-se retirado do cárcere, dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os confortaram. Então, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Atos 16 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →