Apocalipse 14
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs VC
1 ومْبَعِّدْ خْزَرْتْ، وشُفْتْ الخَرُوفْ وَاقِفْ فُوقْ جْبَلْ صِهْيَوْنْ، ومْعَاهْ 144 000، مَكْتُوبْ عْلَى جْبِينْهُمْ إِسْمُو وإِسْمْ بُوهْ.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 وسْمَعْتْ مِالسْمَاء صُوتْ كَايِنُّو صُوتْ شَلَّالْ كْبِيرْ وَلَّا صُوتْ رْعَدْ قْوِيْ. وكَانْ الصُّوتْ الِّي سْمَعْتُو يْشَبَّهْ لْمُوسِيقِةْ الِّي يَعْزْفُوا عَالقِيثَارَاتْ،
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 وكَانُوا يْرَنْمُوا فِي تَرْنِيمَة جْدِيدَة قُدَّامْ العَرْشْ وقُدَّامْ المَخْلُوقَاتْ الحَيَّة الأَرْبْعَة وقُدَّامْ الشْيُوخْ. وحَتَّى حَدْ مَا نَجِّمْ يِتْعَلَّمْ التَّرْنِيمَة هَاذِيكَا كَانْ الـ144 000 الِّي تِفْدَاوْ مِالأَرْضْ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 هَاذُومَا مَا نَجْسُوشْ رْوَاحْهُمْ مْعَ النْسَاء، وبْقَاوْ طَاهْرِينْ، ويْتَبْعُوا فِي الخَرُوفْ وِينْ مَا يِمْشِي. هُومَا المِفْدِيِّيِنْ مِنْ بِينْ النَّاسْ، وكَانُوا كِيمَا أَوِّلْ قُرْبَانْ يِتْقَدِّمْ لِلَّهْ ولِلْخَرُوفْ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 أَفَّامْهُمْ مَا نَطْقِتْشْ بِالكِذْبْ، مَا فِيهُمْ حَتَّى عِيبْ.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 مْبَعِّدْ شُفْتْ مَلَاكْ آخِرْ طَايِرْ فِي قَلْبْ السْمَاء، عَنْدُو بْشَارَة ادُّومْ لِلْأَبَدْ، يْبَشَّرْ بِيهَا فِي سُكَّانْ الأَرْضْ، مِنْ كُلْ أُمَّة وعَرْشْ ولُوغَة وشَعْبْ.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 وقَالْ بْصُوتْ عَالِي: «خَافُوا اللَّهْ ومَجْدُوهْ، خَاطِرْ جَاتْ سَاعِةْ الحْسَابْ. إِسْجْدُوا لِلِّي خْلَقْ السْمَاء والأَرْضْ والبْحَرْ وعْيُونْ المَاء».
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 وتَبْعُو مَلَاكْ ثَانِي وقَالْ: «طَاحِتْ! طَاحِتْ مْدِينِةْ بَابِلْ العْظِيمَة! الِّي سْقَاتْ الشُّعُوبْ الكُلْ مِنْ شْرَابْ زْنَاهَا الِّي يْجِيبْ الغَضَبْ!».
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 وتَبَّعْهُمْ مَلَاكْ ثَالِثْ يْقُولْ بْصُوتْ عَالِي: «الِّي يِسْجِدْ لِلْوَحْشْ وتِمْثَالُو، ويِقْبِلْ يْحُطْ أَمَارْتُو عْلَى يِدُّو وَلَّا عْلَى جْبِينُو،
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 بِشْ يُشْرُبْ مِنْ شْرَابْ غَضَبْ اللَّهْ الِّي يْصُبْهُولُو شْرَابْ صَافِي فِي كَاسْ الغَضَبْ مْتَاعُو، وبِشْ يِتْعَذَّبْ بِالنَّارْ والكِبْرِيتْ قُدَّامْ المْلَايْكَة القِدِّيسِينْ والخَرُوفْ،
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 ودُخَّانْ عْذَابْهُمْ بِشْ يُقْعُدْ طَالَعْ لْأَبَدْ الآبِدِينْ. مَا فَمَّاشْ رَاحَة لَا فِي اللِّيلْ ولَا فِي النْهَارْ لِلِّي عِبْدُوا الوَحْشْ وسِجْدُوا لْتِمْثَالُو وقِبْلُوا أَمَارِةْ إِسْمُو».
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 هُونِي يُظْهُرْ صَبْرْ القِدِّيسِينْ الِّي يْحَافْظُوا عْلَى وْصَايَا اللَّهْ وعْلَى إِيمَانْهُمْ بْيَسُوعْ.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 ومْبَعِّدْ سْمَعْتْ صُوتْ مِالسْمَاء يْقُولْ: «إِكْتِبْ: صَحَّة لِيهُمْ المُوتَى الِّي يْمُوتُوا مِنْ تَوَّا وهُومَا تَابْعِينْ الرَّبْ!». ويْجَاوِبْ الرُّوحْ: «إِيْ نْعَمْ! بِشْ يِرْتَاحُوا مِنْ تْعَبْهُمْ عْلَى خَاطِرْ أَعْمَالْهُمْ بِشْ تِشْهْدِلْهُمْ».
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 ومْبَعِّدْ خْزَرْتْ، يَاخِي شُفْتْ غِيمَة بِيضَة قَاعِدْ عْلِيهَا وَاحِدْ يْشَبَّهْ لْإِبْنْ إِنْسَانْ، فُوقْ رَاسُو تَاجْ ذْهَبْ وفِي يِدُّو مِنْجِلْ مَاضِي.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 وخْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالهَيْكِلْ يْعَيِّطْ بْصُوتْ عَالِي لِلِّي قَاعِدْ فُوقْ الغِيمَة: «هِزْ المِنْجِلْ مْتَاعِكْ وأَحْصِدْ، رَاهُو وَقْتْ الحْصَادْ جَاء! وصَابِةْ الأَرْضْ حَاضْرَة!».
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 يَاخِي رْمَى الِّي قَاعِدْ فُوقْ الغِيمَة مِنْجْلُو عَالأَرْضْ، والأَرْضْ تْحَصْدِتْ.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 وخْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالهَيْكِلْ الِّي فِي السْمَاء وهُوَّ زَادَا عَنْدُو مِنْجِلْ مَاضِي.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 ومْبَعِّدْ، خْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالمَذْبَحْ عَنْدُو سُلْطَة عَالنَّارْ، وعَيِّطْ بْصُوتْ عَالِي لِلْمَلَاكْ الِّي عَنْدُو المِنْجِلْ المَاضِي وقَالْ: «هِزْ مِنْجْلِكْ المَاضِي وأَحْصِدْ عْنَاقِدْ عْنِبْ الأَرْضْ، رَاهُو عْنِبْهَا طَابْ».
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 يَاخِي رْمَى المَلَاكْ مِنْجْلُو عَالأَرْضْ، ولَمْ عْنَاقِدْ العْنِبْ، ورْمَاهَا فِي مَعْصَرْةْ غَضَبْ اللَّهْ العْظِيمَة.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 وتْغَفِّصْ العْنِبْ بِالسَّاقِينْ لْبَرَّا مِالمْدِينَة، وجْرَى الدَّمْ مِالمَعْصْرَة عْلَى عُلْوْ مِيتْرُو ونُصْ، وعْلَى طُولْ 320 كِيلُومَاتِرْ (عْلَى حَسْبْ التَّقْرِيبْ).
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.