Apocalipse 14
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ACF
1 ومْبَعِّدْ خْزَرْتْ، وشُفْتْ الخَرُوفْ وَاقِفْ فُوقْ جْبَلْ صِهْيَوْنْ، ومْعَاهْ 144 000، مَكْتُوبْ عْلَى جْبِينْهُمْ إِسْمُو وإِسْمْ بُوهْ.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 وسْمَعْتْ مِالسْمَاء صُوتْ كَايِنُّو صُوتْ شَلَّالْ كْبِيرْ وَلَّا صُوتْ رْعَدْ قْوِيْ. وكَانْ الصُّوتْ الِّي سْمَعْتُو يْشَبَّهْ لْمُوسِيقِةْ الِّي يَعْزْفُوا عَالقِيثَارَاتْ،
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 وكَانُوا يْرَنْمُوا فِي تَرْنِيمَة جْدِيدَة قُدَّامْ العَرْشْ وقُدَّامْ المَخْلُوقَاتْ الحَيَّة الأَرْبْعَة وقُدَّامْ الشْيُوخْ. وحَتَّى حَدْ مَا نَجِّمْ يِتْعَلَّمْ التَّرْنِيمَة هَاذِيكَا كَانْ الـ144 000 الِّي تِفْدَاوْ مِالأَرْضْ.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 هَاذُومَا مَا نَجْسُوشْ رْوَاحْهُمْ مْعَ النْسَاء، وبْقَاوْ طَاهْرِينْ، ويْتَبْعُوا فِي الخَرُوفْ وِينْ مَا يِمْشِي. هُومَا المِفْدِيِّيِنْ مِنْ بِينْ النَّاسْ، وكَانُوا كِيمَا أَوِّلْ قُرْبَانْ يِتْقَدِّمْ لِلَّهْ ولِلْخَرُوفْ.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 أَفَّامْهُمْ مَا نَطْقِتْشْ بِالكِذْبْ، مَا فِيهُمْ حَتَّى عِيبْ.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 مْبَعِّدْ شُفْتْ مَلَاكْ آخِرْ طَايِرْ فِي قَلْبْ السْمَاء، عَنْدُو بْشَارَة ادُّومْ لِلْأَبَدْ، يْبَشَّرْ بِيهَا فِي سُكَّانْ الأَرْضْ، مِنْ كُلْ أُمَّة وعَرْشْ ولُوغَة وشَعْبْ.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 وقَالْ بْصُوتْ عَالِي: «خَافُوا اللَّهْ ومَجْدُوهْ، خَاطِرْ جَاتْ سَاعِةْ الحْسَابْ. إِسْجْدُوا لِلِّي خْلَقْ السْمَاء والأَرْضْ والبْحَرْ وعْيُونْ المَاء».
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 وتَبْعُو مَلَاكْ ثَانِي وقَالْ: «طَاحِتْ! طَاحِتْ مْدِينِةْ بَابِلْ العْظِيمَة! الِّي سْقَاتْ الشُّعُوبْ الكُلْ مِنْ شْرَابْ زْنَاهَا الِّي يْجِيبْ الغَضَبْ!».
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 وتَبَّعْهُمْ مَلَاكْ ثَالِثْ يْقُولْ بْصُوتْ عَالِي: «الِّي يِسْجِدْ لِلْوَحْشْ وتِمْثَالُو، ويِقْبِلْ يْحُطْ أَمَارْتُو عْلَى يِدُّو وَلَّا عْلَى جْبِينُو،
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 بِشْ يُشْرُبْ مِنْ شْرَابْ غَضَبْ اللَّهْ الِّي يْصُبْهُولُو شْرَابْ صَافِي فِي كَاسْ الغَضَبْ مْتَاعُو، وبِشْ يِتْعَذَّبْ بِالنَّارْ والكِبْرِيتْ قُدَّامْ المْلَايْكَة القِدِّيسِينْ والخَرُوفْ،
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 ودُخَّانْ عْذَابْهُمْ بِشْ يُقْعُدْ طَالَعْ لْأَبَدْ الآبِدِينْ. مَا فَمَّاشْ رَاحَة لَا فِي اللِّيلْ ولَا فِي النْهَارْ لِلِّي عِبْدُوا الوَحْشْ وسِجْدُوا لْتِمْثَالُو وقِبْلُوا أَمَارِةْ إِسْمُو».
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 هُونِي يُظْهُرْ صَبْرْ القِدِّيسِينْ الِّي يْحَافْظُوا عْلَى وْصَايَا اللَّهْ وعْلَى إِيمَانْهُمْ بْيَسُوعْ.
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 ومْبَعِّدْ سْمَعْتْ صُوتْ مِالسْمَاء يْقُولْ: «إِكْتِبْ: صَحَّة لِيهُمْ المُوتَى الِّي يْمُوتُوا مِنْ تَوَّا وهُومَا تَابْعِينْ الرَّبْ!». ويْجَاوِبْ الرُّوحْ: «إِيْ نْعَمْ! بِشْ يِرْتَاحُوا مِنْ تْعَبْهُمْ عْلَى خَاطِرْ أَعْمَالْهُمْ بِشْ تِشْهْدِلْهُمْ».
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 ومْبَعِّدْ خْزَرْتْ، يَاخِي شُفْتْ غِيمَة بِيضَة قَاعِدْ عْلِيهَا وَاحِدْ يْشَبَّهْ لْإِبْنْ إِنْسَانْ، فُوقْ رَاسُو تَاجْ ذْهَبْ وفِي يِدُّو مِنْجِلْ مَاضِي.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 وخْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالهَيْكِلْ يْعَيِّطْ بْصُوتْ عَالِي لِلِّي قَاعِدْ فُوقْ الغِيمَة: «هِزْ المِنْجِلْ مْتَاعِكْ وأَحْصِدْ، رَاهُو وَقْتْ الحْصَادْ جَاء! وصَابِةْ الأَرْضْ حَاضْرَة!».
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 يَاخِي رْمَى الِّي قَاعِدْ فُوقْ الغِيمَة مِنْجْلُو عَالأَرْضْ، والأَرْضْ تْحَصْدِتْ.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 وخْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالهَيْكِلْ الِّي فِي السْمَاء وهُوَّ زَادَا عَنْدُو مِنْجِلْ مَاضِي.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 ومْبَعِّدْ، خْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالمَذْبَحْ عَنْدُو سُلْطَة عَالنَّارْ، وعَيِّطْ بْصُوتْ عَالِي لِلْمَلَاكْ الِّي عَنْدُو المِنْجِلْ المَاضِي وقَالْ: «هِزْ مِنْجْلِكْ المَاضِي وأَحْصِدْ عْنَاقِدْ عْنِبْ الأَرْضْ، رَاهُو عْنِبْهَا طَابْ».
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 يَاخِي رْمَى المَلَاكْ مِنْجْلُو عَالأَرْضْ، ولَمْ عْنَاقِدْ العْنِبْ، ورْمَاهَا فِي مَعْصَرْةْ غَضَبْ اللَّهْ العْظِيمَة.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 وتْغَفِّصْ العْنِبْ بِالسَّاقِينْ لْبَرَّا مِالمْدِينَة، وجْرَى الدَّمْ مِالمَعْصْرَة عْلَى عُلْوْ مِيتْرُو ونُصْ، وعْلَى طُولْ 320 كِيلُومَاتِرْ (عْلَى حَسْبْ التَّقْرِيبْ).
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.