Apocalipse 14
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs NVT
1 ومْبَعِّدْ خْزَرْتْ، وشُفْتْ الخَرُوفْ وَاقِفْ فُوقْ جْبَلْ صِهْيَوْنْ، ومْعَاهْ 144 000، مَكْتُوبْ عْلَى جْبِينْهُمْ إِسْمُو وإِسْمْ بُوهْ.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 وسْمَعْتْ مِالسْمَاء صُوتْ كَايِنُّو صُوتْ شَلَّالْ كْبِيرْ وَلَّا صُوتْ رْعَدْ قْوِيْ. وكَانْ الصُّوتْ الِّي سْمَعْتُو يْشَبَّهْ لْمُوسِيقِةْ الِّي يَعْزْفُوا عَالقِيثَارَاتْ،
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 وكَانُوا يْرَنْمُوا فِي تَرْنِيمَة جْدِيدَة قُدَّامْ العَرْشْ وقُدَّامْ المَخْلُوقَاتْ الحَيَّة الأَرْبْعَة وقُدَّامْ الشْيُوخْ. وحَتَّى حَدْ مَا نَجِّمْ يِتْعَلَّمْ التَّرْنِيمَة هَاذِيكَا كَانْ الـ144 000 الِّي تِفْدَاوْ مِالأَرْضْ.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 هَاذُومَا مَا نَجْسُوشْ رْوَاحْهُمْ مْعَ النْسَاء، وبْقَاوْ طَاهْرِينْ، ويْتَبْعُوا فِي الخَرُوفْ وِينْ مَا يِمْشِي. هُومَا المِفْدِيِّيِنْ مِنْ بِينْ النَّاسْ، وكَانُوا كِيمَا أَوِّلْ قُرْبَانْ يِتْقَدِّمْ لِلَّهْ ولِلْخَرُوفْ.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 أَفَّامْهُمْ مَا نَطْقِتْشْ بِالكِذْبْ، مَا فِيهُمْ حَتَّى عِيبْ.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 مْبَعِّدْ شُفْتْ مَلَاكْ آخِرْ طَايِرْ فِي قَلْبْ السْمَاء، عَنْدُو بْشَارَة ادُّومْ لِلْأَبَدْ، يْبَشَّرْ بِيهَا فِي سُكَّانْ الأَرْضْ، مِنْ كُلْ أُمَّة وعَرْشْ ولُوغَة وشَعْبْ.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 وقَالْ بْصُوتْ عَالِي: «خَافُوا اللَّهْ ومَجْدُوهْ، خَاطِرْ جَاتْ سَاعِةْ الحْسَابْ. إِسْجْدُوا لِلِّي خْلَقْ السْمَاء والأَرْضْ والبْحَرْ وعْيُونْ المَاء».
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 وتَبْعُو مَلَاكْ ثَانِي وقَالْ: «طَاحِتْ! طَاحِتْ مْدِينِةْ بَابِلْ العْظِيمَة! الِّي سْقَاتْ الشُّعُوبْ الكُلْ مِنْ شْرَابْ زْنَاهَا الِّي يْجِيبْ الغَضَبْ!».
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 وتَبَّعْهُمْ مَلَاكْ ثَالِثْ يْقُولْ بْصُوتْ عَالِي: «الِّي يِسْجِدْ لِلْوَحْشْ وتِمْثَالُو، ويِقْبِلْ يْحُطْ أَمَارْتُو عْلَى يِدُّو وَلَّا عْلَى جْبِينُو،
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 بِشْ يُشْرُبْ مِنْ شْرَابْ غَضَبْ اللَّهْ الِّي يْصُبْهُولُو شْرَابْ صَافِي فِي كَاسْ الغَضَبْ مْتَاعُو، وبِشْ يِتْعَذَّبْ بِالنَّارْ والكِبْرِيتْ قُدَّامْ المْلَايْكَة القِدِّيسِينْ والخَرُوفْ،
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 ودُخَّانْ عْذَابْهُمْ بِشْ يُقْعُدْ طَالَعْ لْأَبَدْ الآبِدِينْ. مَا فَمَّاشْ رَاحَة لَا فِي اللِّيلْ ولَا فِي النْهَارْ لِلِّي عِبْدُوا الوَحْشْ وسِجْدُوا لْتِمْثَالُو وقِبْلُوا أَمَارِةْ إِسْمُو».
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 هُونِي يُظْهُرْ صَبْرْ القِدِّيسِينْ الِّي يْحَافْظُوا عْلَى وْصَايَا اللَّهْ وعْلَى إِيمَانْهُمْ بْيَسُوعْ.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 ومْبَعِّدْ سْمَعْتْ صُوتْ مِالسْمَاء يْقُولْ: «إِكْتِبْ: صَحَّة لِيهُمْ المُوتَى الِّي يْمُوتُوا مِنْ تَوَّا وهُومَا تَابْعِينْ الرَّبْ!». ويْجَاوِبْ الرُّوحْ: «إِيْ نْعَمْ! بِشْ يِرْتَاحُوا مِنْ تْعَبْهُمْ عْلَى خَاطِرْ أَعْمَالْهُمْ بِشْ تِشْهْدِلْهُمْ».
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 ومْبَعِّدْ خْزَرْتْ، يَاخِي شُفْتْ غِيمَة بِيضَة قَاعِدْ عْلِيهَا وَاحِدْ يْشَبَّهْ لْإِبْنْ إِنْسَانْ، فُوقْ رَاسُو تَاجْ ذْهَبْ وفِي يِدُّو مِنْجِلْ مَاضِي.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 وخْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالهَيْكِلْ يْعَيِّطْ بْصُوتْ عَالِي لِلِّي قَاعِدْ فُوقْ الغِيمَة: «هِزْ المِنْجِلْ مْتَاعِكْ وأَحْصِدْ، رَاهُو وَقْتْ الحْصَادْ جَاء! وصَابِةْ الأَرْضْ حَاضْرَة!».
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 يَاخِي رْمَى الِّي قَاعِدْ فُوقْ الغِيمَة مِنْجْلُو عَالأَرْضْ، والأَرْضْ تْحَصْدِتْ.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 وخْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالهَيْكِلْ الِّي فِي السْمَاء وهُوَّ زَادَا عَنْدُو مِنْجِلْ مَاضِي.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 ومْبَعِّدْ، خْرَجْ مَلَاكْ آخِرْ مِالمَذْبَحْ عَنْدُو سُلْطَة عَالنَّارْ، وعَيِّطْ بْصُوتْ عَالِي لِلْمَلَاكْ الِّي عَنْدُو المِنْجِلْ المَاضِي وقَالْ: «هِزْ مِنْجْلِكْ المَاضِي وأَحْصِدْ عْنَاقِدْ عْنِبْ الأَرْضْ، رَاهُو عْنِبْهَا طَابْ».
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 يَاخِي رْمَى المَلَاكْ مِنْجْلُو عَالأَرْضْ، ولَمْ عْنَاقِدْ العْنِبْ، ورْمَاهَا فِي مَعْصَرْةْ غَضَبْ اللَّهْ العْظِيمَة.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 وتْغَفِّصْ العْنِبْ بِالسَّاقِينْ لْبَرَّا مِالمْدِينَة، وجْرَى الدَّمْ مِالمَعْصْرَة عْلَى عُلْوْ مِيتْرُو ونُصْ، وعْلَى طُولْ 320 كِيلُومَاتِرْ (عْلَى حَسْبْ التَّقْرِيبْ).
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.