2 Coríntios 1
العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ACF
1 مِنْ بُولِسْ، الِّي اخْتَارُو اللَّهْ بَاشْ يْكُونْ رَسُولْ يَسُوعْ المَسِيحْ، ومِنْ خُونَا تِيمُوثَاوُسْ، لِكْنِيسِةْ اللَّهْ الِّي فِي كُورِنْثُوسْ، ولِلْقِدِّيسِينْ الكُلْ المَوْجُودِينْ فِي مَنْطَقْةْ أَخَائِيَة الكُلْ.
1 Paulo, apóstolo de Jesus Cristo, pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia.
2 النِّعْمَة والسَّلَامْ لِيكُمْ مِنْ عَنْدْ اللَّهْ بُونَا والرَّبْ يَسُوعْ المَسِيحْ.
2 Graça a vós e paz da parte de Deus nosso Pai, e da do Senhor Jesus Cristo.
3 مُبَارَكْ اللَّهْ، بُو رَبْنَا يَسُوعْ المَسِيحْ، البُو الرَّحِيمْ وإِلَاهْ كُلْ تَشْجِيعْ،
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias e o Deus de toda a consolação;
4 الِّي يْشَجَّعْنَا فِي كُلْ ضِيقَة نِتْعَدَّاوْ بِيهَا، بَاشْ أَحْنَا زَادَا انَّجْمُوا نْشَجْعُوا غِيرْنَا فِي ضِيقِتْهُمْ، بْنَفْسْ التَّشْجِيعْ الِّي خْذِينَاهْ مِنْ عَنْدْ اللَّهْ.
4 Que nos consola em toda a nossa tribulação, para que também possamos consolar os que estiverem em alguma tribulação, com a consolação com que nós mesmos somos consolados por Deus.
5 وكِيمَا قَاعْدِينْ نِتْشَارْكُوا مْعَ المَسِيحْ فِي وْجَايْعُوا، كِيمَا يْفِيضْ عْلِينَا التَّشْجِيعْ بِالمَسِيحْ زَادَا.
5 Porque, como as aflições de Cristo são abundantes em nós, assim também é abundante a nossa consolação por meio de Cristo.
6 وإِذَا كَانْ أَحْنَا فِي ضِيقْ، رَاهُو بَاشْ إِنْتُومَا تِتْشَجْعُوا وتِنْجَاوْ. وإِذَا كَانْ أَحْنَا مِتْشَجْعِينْ رَاهُو بَاشْ نْشَجْعُوكُمْ إِنْتُومَا، وهَاذَا يْخَلِّيكُمْ تُصْبْرُوا وتِتْحَمْلُوا نَفْسْ الوْجَايَعْ الِّي نِتْحَمْلُوا فِيهَا.
6 Mas, se somos atribulados, é para vossa consolação e salvação; ou, se somos consolados, para vossa consolação é, a qual se opera suportando com paciência as mesmas aflições que nós também padecemos;
7 ورْجَانَا مِنْ نَاحْيِتْكُمْ مَا يِتْبَدَّلْشْ، عْلَى خَاطِرْنَا نَعْرْفُوا الِّي كِيمَا تِتْشَارْكُوا مْعَانَا فِي الوْجَايَعْ، بِشْ تِتْشَارْكُوا مْعَانَا زَادَا فِي التَّشْجِيعْ.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que, como sois participantes das aflições, assim o sereis também da consolação.
8 ونْحِبُّوكُمْ تَعْرْفُوا يَا خْوَاتِي المِحْنَة الِّي تْعَدِّينَا بِيهَا فِي مَنْطَقْةْ آسِيَّا. رَاهِي كَانِتْ صْعِيبَةْ بَرْشَة، وفُوقْ طَاقِتْنَا لْدَرْجِةْ إِنُّو فْقِدْنَا الأَمَلْ فِي إِنَّا نُقْعْدُوا حَيِّينْ.
8 Porque não queremos, irmãos, que ignoreis a tribulação que nos sobreveio na Ásia, pois que fomos sobremaneira agravados mais do que podíamos suportar, de modo tal que até da vida desesperamos.
9 أَصْلًا حَسِّينَا الِّي مَحْكُومْ عْلِينَا بِالمُوتْ، وهَاذَا صَارْ بَاشْ مَا نْعَمْلُوشْ عْلَى رْوَاحْنَا، آمَا نِتْوَكْلُوا عْلَى اللَّهْ الِّي يْقَيِّمْ المُوتَى.
9 Mas já em nós mesmos tínha- mos a sentença de morte, para que não confiássemos em nós, mas em Deus, que ressuscita os mortos;
10 وهُوَّ الِّي مَنَّعْنَا مِالمُوتْ هَاذَا، ومَزَّالْ يْمَنَّعْ فِينَا حَتَّى لْتَوَّا، وعَنْدْنَا ثِيقَة إِنُّو بِشْ يْزِيدْ يْمَنَّعْنَا.
10 O qual nos livrou de tão grande morte, e livra; em quem esperamos que também nos livrará ainda,
11 وإِنْتُومَا بِشْ تْعَاوْنُونَا بْصْلَاوَاتْكُمْ، وهَاذَا بِشْ يْخَلِّي بَرْشَة نَاسْ يُشْكْرُوا اللَّهْ عْلَى خَاطِرْنَا، وَقْتِلِّي يِقْبِلْ صْلَاوَاتْ بَرْشَة نَاسْ ويْبَارِكْنَا.
11 Ajudando-nos também vós com orações por nós, para que pela mercê, que por muitas pessoas nos foi feita, por muitas também sejam dadas graças a nosso respeito.
12 وأَحْنَا نِتْفَخِّرُوا بِشْهَادِةْ ضَمِيرْنَا: الِّي أَحْنَا تْصَرَّفْنَا مْعَ النَّاسْ الكُلْ وخَاصَّةً مْعَاكُمْ إِنْتُومَا، بِصِدْقْ وأَمَانَة مِنْ عَنْدْ اللَّهْ، مُشْ بْحِكْمَة بَشَرِيَّة، آمَا بْنِعْمِةْ اللَّهْ.
12 Porque a nossa glória é esta: o testemunho da nossa consciência, de que com simplicidade e sinceridade de Deus, não com sabedoria carnal, mas na graça de Deus, temos vivido no mundo, e de modo particular convosco.
13 وأَحْنَا مَا نِكْتْبُولْكُمْ كَانْ الِّي تْنَجْمُوا تَقْرَاوُهْ وتِفْهْمُوهْ، ونِتْمَنَّى الِّي إِنْتُومَا تِفْهْمُوهْ بِالحَقْ.
13 Porque nenhumas outras coisas vos escrevemos, senão as que já sabeis ou também reconheceis; e espero que também até ao fim as reconhecereis.
14 ونِتْمَنَّى الِّي، كِيمَا فْهِمْتُوا شْوَيَّة حَاجَاتْ بِخْصُوصْنَا، تْنَجْمُوا تِفْهْمُوا كُلْ شَيْ عْلِينَا، بَاشْ تِتْفَخْرُوا بِينَا، كِيمَا أَحْنَا زَادَا بِشْ نِتْفَخْرُوا بِيكُمْ نْهَارِةْ الِّي يِرْجَعْ رَبْنَا يَسُوعْ.
14 Como também já em parte reconhecestes em nós, que somos a vossa glória, como também vós sereis a nossa no dia do Senhor Jesus.
15 وعْلَى خَاطِرْنِي كُنْتْ مِتْأَكِّدْ مِنْ هَاذَا، قَرَّرْتْ نْزُورْكُمْ فِي الأُوِّلْ، بَاشْ تِسْتْفَادُوا مَرْتِينْ،
15 E com esta confiança quis primeiro ir ter convosco, para que tivésseis uma segunda graça;
16 ونِتْعَدَّالْكُمْ وآنَا مَاشِي لْمَنْطَقْةْ مَقْدُونِيَّة، ونْعَاوِدْ نْجِيكُمْ وآنَا رَاجَعْ مِنْهَا، بَاشْ تْعَاوْنُونِي عَالسْفَرْ لْمَنْطَقْةْ اليَهُودِيَّة.
16 E por vós passar à macedônia, e da macedônia ir outra vez ter convosco, e ser guiado por vós à Judéia.
17 يَاخِي فِي بَالْكُمْ الِّي آنَا خْذِيتْ القَرَارْ هَاذَا هَكَّاكَا؟ وَلَّا نْقَرِّرْ كِي بْقِيِّةْ النَّاسْ، ونْقُولْ «إِيْ» و «لَا» فِي نَفْسْ الوَقْتْ؟
17 E, deliberando isto, usei porventura de leviandade? Ou o que delibero, o delibero segundo a carne, para que haja em mim sim, sim, e não, não?
18 واللَّهْ الأَمِينْ يِشْهِدْ الِّي كْلَامْنَا لِيكُمْ مَا كَانِشْ «إِيْ» و «لَا» فِي نَفْسْ الوَقْتْ!
18 Antes, como Deus é fiel, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 عْلَى خَاطِرْ يَسُوعْ المَسِيحْ إِبْنْ اللَّهْ الِّي بَشِّرْنَاكُمْ بِيهْ، آنَا وسِلْوَانُسْ وتِيمُوثَاوُسْ، مَا كَانِشْ نْعَمْ ولَا فِي نَفْسْ الوَقْتْ، آمَا كَانْ دِيمَا نْعَمْ.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que entre vós foi pregado por nós, isto é, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não; mas nele houve sim.
20 هُوَّ «النْعَمْ» لْوُعُودْ اللَّهْ الكُلْ. هَاذَاكَا عْلَاشْ أَحْنَا نْمَجْدُوا اللَّهْ وَقْتِلِّي نْقُولُوا «آمِينَ» بِإِسْمُو.
20 Porque todas quantas promessas há de Deus, são nele sim, e por ele o Amém, para glória de Deus por nós.
21 واللَّهْ هُوَّ الِّي يْثَبِّتْنَا الكُلْ فِي المَسِيحْ، وهُوَّ الِّي إِخْتَارْنَا،
21 Mas o que nos confirma convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus,
22 وهُوَّ زَادَا الِّي حَطْ عْلِينَا طَابِعْ المِلْكِيَّة مْتَاعُو، وعْطَانَا الرُّوحْ القُدُسْ فِي قْلُوبْنَا كِيمَا العَرْبُونْ.
22 O qual também nos selou e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 واللَّهْ يِشْهِدْ إِنِّي قَرَّرْتْ مَا نِرْجَعْشْ لْكُورِنْثُوسْ عْلَى خَاطِرْ مَا حَبِّيتِشْ نْكُونْ صْعِيبْ مْعَاكُمْ.
23 Invoco, porém, a Deus por testemunha sobre a minha alma, que para vos poupar não tenho até agora ido a Corinto;
24 رَانَا مَا نْحِبُّوشْ نِتْحَكْمُوا فِي إِيمَانْكُمْ، آمَا نْحِبُّوا نِخْدْمُوا مْعَاكُمْ بَاشْ تِفْرْحُوا، عْلَى خَاطِرْكُمْ ثَابْتِينْ فِي الإِيمَانْ.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas porque somos cooperadores de vosso gozo; porque pela fé estais em pé.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.