2 Coríntios 10

العهد الجديد بالدارجة التونسية 2022 (AEB) vs ARA

ARA Almeida Revista e Atualizada 1993

¹ آنَا بُولِسْ الِّي يْقُولُوا عْلِيَّا مِتْوَاضَعْ وَقْتِلِّي نْكُونْ مْعَاكُمْ، وجَرِيءْ وَقْتِلِّي نْكُونْ بْعِيدْ عْلِيكُمْ، نُطْلُبْ مِنْكُمْ بْطِيبِةْ المَسِيحْ ولُطْفُو،

¹ E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,

² مَا تْلِزُّونِيشْ نْكُونْ صْعِيبْ وَقْتِلِّي نَبْدَى بَحْذَاكُمْ. وآنَا نْشُوفْ الِّي بِشْ نِتْلَزْ نْكُونْ صْعِيبْ مْعَ الِّي يْخَمِمُّوا إِنُّو أَحْنَا نِتْصَرْفُوا كِيمَا يِتْصَرْفُوا نَاسْ الدِّنْيَا هَاذِي.

² sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.

³ صْحِيحْ أَحْنَا نْعِيشُوا فِي الدِّنْيَا هَاذِي، آمَا رَانَا مَا نْحَارْبُوشْ كِيمَا يْحَارْبُوا نَاسْهَا.

³ Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.

⁴ عْلَى خَاطِرْ السْلَاحَاتْ الِّي نْحَارْبُوا بِيهُمْ مُشْ كِيفْ الِّي يْحَارْبُوا بِيهُمْ النَّاسْ. آمَا سْلَاحَاتْنَا عَنْدْهَا قُدْرَة مِنْ عَنْدْ اللَّهْ بَاشْ تْهِدْ الأَسْوَارْ: نْهِدُّوا بِيهَا الأَفْكَارْ الغَالْطَةْ،

⁴ Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas

⁵ وكُلْ تَكَبُّرْ يَاقِفْ ضِدْ مَعْرِفْةْ اللَّهْ، ونْحِبُّوا نْخَلِّيوْ النَّاسْ يْبَدْلُوا أَفْكَارْهُمْ بَاشْ يْطِيعُوا المَسِيحْ.

⁵ e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,

⁶ وأَحْنَا مُسْتْعَدِّينْ بَاشْ نْعَاقْبُو كُلْ العَاصِينْ الِّي بِينَاتْكُمْ، وَقْتِلِّي طَاعِتْكُمْ تْوَلِّي كَامْلَة.

⁶ e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.

⁷ شُوفُوا الأُمُورْ عْلَى حْقِيقِتْهَا: إِذَا كَانْ حَدْ مِتْأَكِّدْ الِّي هُوَّ تَابَعْ لِلْمَسِيحْ، مَالَا خَلِّي يِتْذَكِّرْ الِّي أَحْنَا زَادَا تَابْعِينْ لِلْمَسِيحْ كِيفُو.

⁷ Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.

⁸ وحَتَّى كَانْ تْفَخِّرْتْ أَكْثِرْ مِاللَّازِمْ بِالسُّلْطَة الِّي عَنْدْنَا، مَانِيشْ حَاشِمْ، عْلَى خَاطِرْ الرَّبْ عْطَاهَالْنَا بَاشْ نْكَبْرُوكُمْ فِي الإِيمَانْ، مُشْ بَاشْ نْطَيْحُوكُمْ.

⁸ Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,

⁹ مَا نْحِبِّشْ نُظْهُرْ كَايِنِّي نْخَوِّفْ فِيكُمْ بِرْسَايْلِي.

⁹ para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.

¹⁰ فَمَّة شْكُونْ فِيكُمْ يْقُولْ: «رَسَايِلْ بُولِسْ كَاسْحَة وصْعِيبَة، آمَا وَقْتِلِّي يْكُونْ مَوْجُودْ، يِبْدَا ضْعِيفْ وكْلَامُو تَافِهْ».

¹⁰ As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.

¹¹ الشَّخْصْ هَاذَا لَازِمْ يَعْرِفْ إِنُّو الِّي نِكْتْبُوهْ فِي رْسَايِلْنَا وأَحْنَا غَايْبِينْ، هُوَّ بِيدُو الِّي بِشْ نَعْمْلُوهْ وَقْتِلِّي نْجِيوْكُمْ.

¹¹ Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.

¹² أَحْنَا مَا نِتْجَرْؤُوشْ نْسَاوِيوْ رْوَاحْنَا مْعَ الِّي يُشْكْرُوا فِي رْوَاحْهُمْ، ولَا حَتَّى نْقَارْنُوا رْوَاحْنَا بِيهُمْ. قَدَّاشْهُمْ مَا يِفْهْمُوشْ! عَامْلِينْ رْوَاحْهُمْ مِقْيَاسْ، ويْقَارْنُوا فِي رْوَاحْهُمْ بِرْوَاحْهُمْ.

¹² Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.

¹³ آمَا أَحْنَا، رَانَا مَا نِتْفَخْرُوشْ بْحَاجَاتْ مَا عْمَلْنَاهُمِشْ، آمَا نِتْفَخْرُوا فِي حْدُودْ المَجَالْ الِّي عْطَاهُولْنَا اللَّهْ، ولِّي خَلَّانَا نُوصْلُولْكُمْ إِنْتُومَا زَادَا.

¹³ Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.

¹⁴ ومَا تْعَدِّينَاشْ حُدُودْنَا، تْقُولْشْ عْلِينَا مَا بَشَّرْنَاكُمِشْ. آمَا أَحْنَا بِالحَقْ وْصِلْنَالْكُمْ، وجِبْنَالْكُمْ بْشَارِةْ المَسِيحْ.

¹⁴ Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;

¹⁵ ومَا نِتْجَاوْزُوشْ حْدُودْنَا ونِتْفَخْرُوا بْخِدْمِةْ غِيرْنَا. آمَا عَنْدْنَا رْجَى وَقْتِلِّي إِيمَانْكُمْ يِكْبِرْ، إِنُّو خِدْمِتْنَا فِي وِسْطْكُمْ حْدُودْهَا تِتْوَسَّعْ،

¹⁵ não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,

¹⁶ حَتَّى نْوَصْلُوا البْشَارَة لْأَبْعِدْ مِنْ بْلَادْكُمْ، ومَا نِتْفَخْرُوشْ بِلِّي عَمْلُو غِيرْنَا.

¹⁶ a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.

¹⁷ وكِيمَا تْقُولْ الكْتُبْ المُقَدْسَة: «الِّي يْحِبْ يِتْفَخِّرْ خَلِّيهْ يِتْفَخِّرْ بِالرَّبْ».

¹⁷ Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.

¹⁸ ومُشْ الِّي يِمْدَحْ رُوحُو هُوَّ الِّي يْكُونْ مَقْبُولْ، آمَا الِّي يِمْدْحُو الرَّبْ.

¹⁸ Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar 2 Coríntios 10 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →