Marcos 9
Amani Owr (ADJ) vs NTLH
1 Ɛmɛny Jesu dad ɛl ninɛ: «Low nawrɛ mʼam dad ↄny: agŋ amua ekʼanŋ aŋa a e bɛb bʼow ɛkn Nyam ecʼes ɛw a ow abusu ↄny ɛm gbuŋ ke -lʼuw.»
1 E Jesus terminou, dizendo:
2 Eke sɛgŋ nↄhↄn ɛc a, Jesu ɛsŋ Piɛr, Jak lele Jan ab ɛtŋ -li kpab es -nʼim saw ɛm ɛl sↄny lafɛny gege nyam af. Yogŋ, Jesu itŋn sos ɛl ecʼany af.
2 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro, Tiago e João. Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar.
3 In eci mob sus ɛm a e jɛjn a afŋn es; wus af aŋa, ɛgŋ kaka anm eke kʼↄŋ in eci mob sus ɛm a jɛjn ɛbɛn.
3 A sua roupa ficou muito branca e brilhante, mais do que qualquer lavadeira seria capaz de deixar.
4 Ɛtŋ kpɛkŋ Eli lele Mois ab okm sos ↄkm ɛtŋ am dad ów Jesu ab.
4 E os três discípulos viram Elias e Moisés conversando com Jesus.
5 Eke Piɛr bʼɛkn ɛbɛn a, li dad Jesu ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, ow akpl eke si kʼanŋ aŋa! Sʼús nuŋ igŋ usu nyahan: ŋ e nyam, Mois e nyam lel Eli e nyam ab.»
5 Então Pedro disse a Jesus: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
6 Tasi ɛm a, Piɛr ɛknm odad eke ki dad aŋke ɛl nyahan mum erŋn am ↄny ɛl.
6 Pedro não sabia o que deveria dizer, pois ele e os outros dois discípulos estavam apavorados.
7 Kpɛkŋ jru ɛy ɛtŋ ubur ɛl es. Ɛtŋ lebl nyam anŋ jru ab ɛm am ikŋ dad ɛsɛ: «Ɛgŋ na el ɛm ecʼIy eke mʼerur tasi; ìrir in e low.»
7 Logo depois, uma nuvem os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido. Escutem o que ele diz!
8 Kpɛkŋ jam ɛsɛl a am ↄl saw saw, gbɛkↄ -lʼɛknm ɛgŋ kaka ekʼow elm Jesu sↄny cɛ ekʼanŋ ɛl ab a.
8 Aí os discípulos olharam em volta e viram somente Jesus com eles.
9 Eke -nʼanŋn lafɛny ab af -nʼam us es a, Jesu ijl ɛl nɛny dad ninɛ: «Low na ekʼɛkan a, kì dadr kʼokr ɛgŋ kaka, toŋ bake ɛgŋ ecʼIy ígb agŋ ekʼuw ab ɛm.»
9 Quando estavam descendo do monte, Jesus mandou que não contassem a ninguém o que tinham visto, até que o Filho do Homem ressuscitasse.
10 -Lʼɛgŋ low a -lʼeb, gbɛkↄ -nʼam ibrmnin ɛl ↄfr -lʼɛsɛ: «Ke ɛgŋ ecʼIy ígb agŋ ekʼuw ab ɛm e nyandrɛ el ayaf ee?»
10 Eles obedeceram à ordem, mas discutiram entre si sobre o que queria dizer essa ressurreição.
11 Ɛmɛny jam ɛsɛl a am ibrm Jesu ɛsɛ: «Dàd ɛy, kↄ bla sosiɛm ɛtŋ ol e low yɛgm ɛsɛl a bi dad ekʼEli in kʼow gbuŋ ke Mesi a in ów ee?»
11 Então perguntaram a Jesus: — Por que os
12 Jesu dad ɛl ninɛ: «Ɛɛ, Eli eke li kʼow ke ni nyímn ów a fɛŋ. Gbɛkↄ bla sosiɛm Nyam Lɛl ɛm wɛl nↄn ekʼɛgŋ ecʼIy bʼow ij gbre nↄnↄ ke wɛl kʼúbmʼn ee?
12 Ele respondeu:
13 Mʼam dad ↄny ekʼEli ecʼa, lʼow lɛgŋ a ɛtŋ, ɛtŋ agŋ kokʼr low yecʼa eke -lʼerurir a ɛsɛ elel eke wɛl nↄn ab af.»
13 Eu afirmo a vocês que Elias já veio, e o maltrataram como quiseram, conforme as Escrituras dizem a respeito dele.
14 Eke -lʼowr -nʼɛŋan jam ɛsɛl likpr a, -lʼɛkn dedeku ekʼɛlul wɛl ɛm, ɛtŋ wɛl am atar ów es ol e low yɛgm ɛsɛl ab ab.
14 Quando eles chegaram perto dos outros discípulos, viram uma grande multidão em volta deles e alguns mestres da Lei discutindo com eles.
15 Eke dedeku a bʼɛkn Jesu a, low iti ɛl any ɛtŋ kpɛkŋ -nʼam uru es -nʼim -lʼɛsŋn ow.
15 Quando o povo viu Jesus, todos ficaram admirados e correram logo para o cumprimentarem.
16 Jesu ibrm jam ɛsɛl a ninɛ: «Kↄ bla owi am atarir es ee?»
16 Jesus perguntou aos discípulos:
17 Dedeku ab ɛm a, ɛgŋ nyam ↄdu eb dad ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, mʼoc ɛm jim ekʼↄny abŋ ŋuŋ ke ↄↄmʼn li dadm odad a mʼisʼŋ.
17 Um homem que estava na multidão respondeu: — Mestre, eu trouxe o meu filho para o senhor, porque ele está dominado por um espírito mau e não pode falar.
18 Usu kaka fɛŋ ekʼabŋ na bʼɛyʼr af a, ow bʼↄny ɛluʼl ow wus, sar ufu ám iflʼl nɛny, nʼám sasagr an ɛm, ke nʼám ɛcan es. Mi dad ŋ e jam ɛsɛl a eke kʼogŋ abŋ ikŋ na in ɛm, ɛtŋ -lʼↄtum -nʼↄnym ow ecʼabusu.»
18 Sempre que o espírito ataca o meu filho, joga-o no chão, e ele começa a espumar e a ranger os dentes; e ele está ficando cada vez mais fraco. Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito, mas eles não conseguiram.
19 Jesu dad in e jam ɛsɛl a ninɛ: «Ɔny tasi, eel agŋ eke ↄmn anm ɛm! Ɛmɛny sɛgŋ abi mʼit eke mi kʼanŋ ↄny ab ee? Ɛtŋ ɛmɛny sakp abi ow it eke mi kʼɛgŋ low na mʼeb ee? Òcr iy a isrʼm aŋa!»
19 Jesus disse:
20 Wɛl oc iy a isʼr. Ekʼabŋ ŋuŋ a bʼɛkn Jesu a, lʼufŋ iy a lɛc ɛm, nʼↄny lʼɛlu ow wus. Iy a am wuwl wus yogŋ ɛtŋ sar ufu am iflʼl nɛny.
20 Quando o levaram, o espírito viu Jesus e sacudiu com força o menino. Ele caiu e começou a rolar no chão, espumando pela boca.
21 Jesu ibrm iy ɛs a ninɛ: «Kↄ ow ij sɛgŋ abi ekʼabŋ ŋuŋ na anŋʼn af ee?» Iy ɛs a dad ninɛ: «In e likekli ɛm ɛtŋ.
21 Aí Jesus perguntou ao pai: O pai respondeu: — Ele está assim desde pequeno.
22 Sakp oglog abŋ a bʼↄny ɛluʼl alm, oglog mij ɛm eke kʼibiʼr. Ekʼↄtu e ki kok, ìkŋ ɛy sↄrŋ ke ɛ́lum ɛy abu!»
22 Muitas vezes o espírito o joga no fogo e na água para matá-lo. Mas, se o senhor pode, então nos ajude. Tenha pena de nós!
23 Jesu am dadʼr ɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am dad ɛsɛ: “Ekʼↄtu e ki kok ee?” Wɛl ↄtu eke ki kok low low fɛŋ ɛgŋ eke bʼↄny ↄmn a eci.»
23 Jesus respondeu:
24 Kpɛkŋ iy ɛs a igbl lebl ogŋ ɛtŋ am dad ɛsɛ: «Mʼub nawrɛ! Ɛ̀lum im abu ke ɛm ecʼↄmn ↄnym a óc es ɛm ɛm.»
24 Então o pai gritou: — Eu tenho fé! Ajude-me a ter mais fé ainda!
25 Eke Jesu ɛkn agŋ a ekʼam uru ow a, lʼoc lebl tuↄtuↄ ɛm nʼam dad abŋ ŋuŋ a lʼɛsɛ: «Abŋ eke bʼↄŋ ɛgŋ el ɛbrm lel ↄru ablu ab, mʼam dadʼŋ: ɛ̀y ↄkm iy na ɛm, kʼɛ̀wl mɛny kʼow in ɛm ij!»
25 Quando Jesus viu que muita gente estava se juntando ao redor dele, ordenou ao espírito mau:
26 Abŋ ŋuŋ a babarm, ufŋ iy a lɛc ɛm ɛtŋ lʼɛy ↄkm. Iy a ɛw ɛsɛ ekʼowʼn uw cɛ af, toŋ agŋ ekʼanŋ yogŋ a am dad ɛsɛ: «Iy a, lʼuw.»
26 O espírito gritou, sacudiu o menino e saiu dele, deixando-o como morto. Por isso todos diziam que ele havia morrido.
27 Gbɛkↄ Jesu ↄny iy a abu ɛtŋ ow ↄŋ lʼigb nʼinym es.
27 Mas Jesus pegou o menino pela mão e o ajudou a ficar de pé.
28 Eke Jesu im gbugŋ, ke in eci jam ɛsɛl ab ab -nʼanŋn ɛl sↄny a, -nʼam ibrm ow -lʼɛsɛ: «Kↄ bla ɛtŋ ɛy sʼↄtum sʼↄnym abusu sʼogŋm abŋ na ee?»
28 Quando Jesus entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele espírito?
29 Jesu am dad ɛl ɛsɛ: «Abŋ akpasu na, Nyam ŋↄŋn ɛm cɛ wɛl bʼogŋʼn lʼɛy ↄkm.»
29 Jesus respondeu:
30 Sica -nʼŋgboŋ usu a eke -nʼanŋn a, ɛtŋ -lʼubr Galile ogog a. Jesu e tutr ɛm a, kʼɛgŋ kʼúwm yogŋ a eke nʼanŋ ab any.
30 Jesus e os discípulos saíram daquele lugar e continuaram atravessando a Galileia. Jesus não queria que ninguém soubesse onde ele estava
31 Nʼam yɛgm in e jam ɛsɛl a low li dad wɛl lʼɛsɛ: «Wɛl bʼow ↄny ɛgŋ ecʼIy ɛlu agŋ abu ɛm, ke -lʼibi ow. Eke ow bʼow kok sɛgŋ nyahan a, li bʼow lʼigb luw ɛm.»
31 porque estava ensinando os discípulos. Ele lhes dizia:
32 Gbɛkↄ low yɛgm ikŋ na, jam ɛsɛl a kʼirim ow eci nyandrɛ a, ɛtŋ -nʼam uru eke -li kʼibrm Jesu low na ecʼakr otar a.
32 Eles não entendiam o que Jesus dizia, mas tinham medo de perguntar.
33 -Nʼim -lʼɛy Kapɛrnayum; eke -nʼimn -lʼokr akŋ a, Jesu am ibrm in e jam ɛsɛl a ɛsɛ: «Kↄ ejagb us ɛm a, bla owi anake am atarir es ab ee?»
33 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum. Quando já estavam em casa, Jesus perguntou aos doze discípulos:
34 Ɛl a fɛŋ -li yewal, aŋke ejagb af a, -lʼatar ów es, -nʼam dadarir ɛl ↄfr ɛm -lʼɛsɛ: «Kↄ bwo el ɛy ecʼanymu ee?»
34 Mas eles ficaram calados porque no caminho tinham discutido sobre qual deles era o mais importante.
35 Sica Jesu sig es, ɛtŋ lʼɛsŋ jam ɛsɛl lɛw yony a fɛŋ, ɛtŋ nʼam dad wɛl lʼɛsɛ: «Eke ɛgŋ nyam erur eke kʼel ↄny ecʼanymu, ke lʼél ↄny a fɛŋ eci jam ablu, lʼél ↄny fɛŋ eci ob oc ↄŋ ɛs.»
35 Jesus sentou-se, chamou os doze e lhes disse:
36 Ɛtŋ Jesu ↄny iyli nyam abu ow araŋn yogŋ ɛl ecʼany af, lʼoc ow ɛtŋ nʼam dad wɛl lʼɛsɛ:
36 Aí segurou uma criança e a pôs no meio deles. E, abraçando-a, disse aos discípulos:
37 «Ekʼɛgŋ eb ey amua ɛm e nyam ɛm sosiɛm a, ke ɛm anake lʼebʼm a. Ɛtŋ ɛgŋ a ekʼebʼm a, ow elm ɛm obi lʼebm im, kↄ ɛgŋ a ekʼɛrmʼm a anake lʼeb ɛbɛn a.»
37 — Aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará também me recebendo. E quem me receber não recebe somente a mim, mas também aquele que me enviou.
38 Jan dad Jesu ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, sʼɛkn ɛgŋ nyam eke oc ŋ e nin a am kokr juma ogŋn abŋ eŋuŋ. Sʼɛdŋn in, eke lʼelm ɛy ecʼɛgŋ a sosiɛm.»
38 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
39 Jesu dad ninɛ: «Ɛgŋ kʼɛ́dŋn in, aŋke ɛgŋ kaka anm eke bʼow oc ɛm e nin a kokr sakrowa, ke kpɛkŋ ow e jam a, ↄ́tu dad ɛm e nin ŋuŋ ecʼodad.
39 Jesus respondeu:
40 Tasi ɛm a, ɛgŋ ekʼifnm ɛy a, el ɛy ecʼɛgŋ.
40 Porque quem não é contra nós é por nós.
41 Low nawrɛ mʼam dad ↄny: ɛgŋ kaka fɛŋ ekʼↄŋ ↄny mij kpↄk ɛm ɛgŋn, Krist ecʼagŋ ekʼeel a sosiɛm a, ɛgŋ ikŋ na, li bʼow nʼɛŋn in e labm sↄg.»
41 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem der um copo de água a vocês, porque vocês são de Cristo, com toda a certeza receberá a sua recompensa.
42 Ɛmɛny Jesu usr af dad ninɛ: «Ɛgŋ eke bʼow ↄny ɛgŋ ekʼↄny ↄmn ɛm ɛm ɛsɛ iy na af ɛlu wus a, low ŋuŋ a eke li kʼɛŋn a agb nↄnↄ. Eke wɛl oc meb ucur lob ligbɛl ucuʼr ɛmn, ɛtŋ ↄny ɛman in okij a, ow akpl akm low ŋuŋ a eke wɛl ki kokʼr a.
42 Jesus continuou:
43 Eke batŋ ow el ŋ ecʼabu a anake bʼↄŋ ɛy sikpl owi ɛm a, ke ùbrʼr es, aŋke ow akpl ŋ eci eke kʼɛy sel ɛŋn tasi ab ɛm abu nyam coco ab, ow a eke kʼɛli sabu yony ke ím anŋ gbre ij usu, yogŋ a eke al ekʼiram es anŋ a. [
43 Se uma das suas mãos faz com que você peque, corte-a fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com uma só mão do que ter as duas e ir para o inferno, onde o fogo nunca se apaga.
44 Yogŋ, sisŋ a eke bʼij sos megl a, -lʼuwmn, ɛtŋ al a ekʼanŋ yogŋ a yɛji iram es kaka.]
44 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
45 Ɛtŋ ekʼow el ŋ e lakr a anake bʼↄŋ ɛy sikpl owi ɛm a, ke ùbrʼr es, aŋke ow akpl ŋ eci eke kʼɛy sel ɛŋn tasi ab ɛm lakr nyam coco ab, ow a eke kʼɛli akr yony ke ím gbre ij usu a. [
45 Se um dos seus pés faz com que você peque, corte-o fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna aleijado do que ter os dois pés e ser jogado no inferno.
46 Yogŋ, sisŋ a eke bʼij sos megl a, -lʼuwmn, ɛtŋ al a ekʼanŋ yogŋ a yɛji iram es kaka.]
46 [Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.]
47 Eke batŋ ow el ŋ e nyamn a anake bʼↄŋ ɛy sikpl owi ɛm a, ↄkr ↄny ocʼr es, ow akpl ŋ eci eke kʼoc nyamn nyam ab ɛy Nyam eci gbreŋgbi usu ab ɛm, ow a eke kʼɛli anyamn yony ke wɛl ↄny ↄwlʼŋ gbre ij usu a.
47 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o! Pois é melhor você entrar no
48 Yogŋ, sisŋ a eke bʼij sos megl a, -lʼuwmn, ɛtŋ al a ekʼanŋ yogŋ a yɛji iram es kaka.
48 Ali os vermes que devoram não morrem, e o fogo nunca se apaga.
49 Tasi ɛm a, ɛgŋ ɛgŋ bʼow ɛcr al eci gbre ijr ab ɛm, yecʼɛtŋ ke ɛbm ɛkn na áyal il ɛsɛ egb waw eke wɛl bʼok mok af ab af.
49 — Pois todas as pessoas serão
50 Mok el ob mamn. Eke batŋ lʼirmn in e ded a, ayaf wɛl ki kokr ke lʼɛ́wl mɛny li ded ee? Ow akpl ekʼↄny ɛm a, mok e ded ikŋ na kʼanŋ, yecʼɛtŋ ke ↄny ↄfr ɛm a, ír ɛrm es ɛy ecʼɛb.»
50 O sal é uma coisa útil; mas, se perder o gosto, como é que vocês poderão lhe dar gosto de novo? Tenham sal em vocês mesmos e vivam em paz uns com os outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.