Marcos 5

Amani Owr (ADJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jesu lel in eci jam ɛsɛl ab ab im ok Galile eci mij jam a, Geraseni eyŋ eci wus ab af.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Eke nʼanŋ mijɛtŋ ab ɛm lʼus es a, kpɛkŋ ɛgŋ nyam anŋ ɛgŋ es oc usu a ɛy ↄkm ow am ↄbrʼr. Ɛgŋ a, abŋ ŋuŋ anŋʼn ɛm.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Suwↄmu ecʼaraŋn anake li bʼanŋ a. Ɛgŋ kaka ↄ́tum ucurmʼn es, ŋgbraka ɛm bↄbↄ yɛji,
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 aŋke sakp nↄnↄ wɛl bʼawŋʼn akr lele sabu ab ŋgbraka ɛm, kↄ li bʼↄny fɛŋ li bubr es. Ɛgŋ kaka ↄnym lɛc eke kʼↄtu ↄnyʼn yɛji.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Sɛgŋ fɛŋ, ncok lele lɛgŋ owr ab, li bʼanŋ suwↄmu ekʼanŋ mafɛny ɛm a ecʼaraŋn; nʼam babarm ke nʼam ot mebn li kokr in sosi mob.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Lʼɛkn Jesu akpoj ɛm, lʼuru es lʼow, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af, ɛtŋ nʼam ɛlu lebl tuↄtuↄ li dad lʼɛsɛ:
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 «Jesu, Nyam ekʼanŋ afr kpekpe ecʼIy, kↄ bla lowi anŋ ɛy araŋn ee? Nyam e nin ɛm mʼam ŋↄŋnʼŋ, kì kokʼm low ŋuŋ!»
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Abŋ ŋuŋ a ɛw lebl am dad ɛbɛn aŋke Jesu ikŋ anym dadʼr ninɛ: «Abŋ ŋuŋ, ɛ̀y ↄkm ɛgŋ na ɛm!»
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ca Jesu am ibrmʼn ɛsɛ: «Kↄ ayaf wɛl bʼɛsŋnʼŋ ee?» Li dad ninɛ: «Wɛl bʼɛsŋʼm “Bubutɛ”, aŋke sʼɛny nↄnↄ.»
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ɛtŋ nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu lʼɛsɛ: «Kʼògŋ abŋ eŋuŋ amua kʼŋgboŋ wus ikpr ab af.»
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Yogŋ, gbroko nↄnↄ anŋ ekʼam ij ob lafɛny a saw.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Abŋ eŋuŋ a am ŋↄŋn Jesu dad ɛsɛ: «Ògŋ ɛy sʼim sigbroko amua ogŋ a yecʼɛtŋ ke sʼók ɛl ɛm!»
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Jesu ↄŋ ɛl ow ecʼabusu. Abŋ eŋuŋ a ok ↄkm ɛgŋ ab ɛm, ɛtŋ im ok sigbroko ab ɛm. Gbroko a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a ↄtu eke kʼij fandi yony. Ɛl a fɛŋ -nʼanŋ lafɛny ab af -lʼuru es -lʼok mij lekpl ab ɛm, ɛtŋ -nʼɛmn.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Es uru ɛm, sigbroko ↄsu ɛsɛl a ɛwl im am ↄb amani ɛb ab ɛm lele sikpukpu ɛm ab. Ɛtŋ agŋ am ow ɛkn low yecʼa ekʼɛy a.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 -Lʼow -nʼɛŋn Jesu, ɛtŋ -lʼɛkn ɛgŋ a eke lɛgŋ sig ɛm abŋ eŋuŋ anŋ ɛm a eke sig es. Sica li sus mob; nuŋ ɛm ayal. Ɛtŋ agŋ a erŋn am ↄny.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Agŋ a ekʼɛkn ów a fɛŋ ekʼɛŋn ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ a, lele low yecʼa ekʼɛŋn sigbroko ab ab a, am awl ow ecʼów ok ɛl.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ɛtŋ agŋ a fɛŋ ekʼow a okr af am ŋↄŋn Jesu eke li kʼŋgboŋ ɛl eci wus ab af.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Eke Jesu am ɛy mijɛtŋ ab ɛm a, ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ bake ewl a am dadʼr ɛsɛ: «Ekʼow akplʼŋ sos ɛm, ke mʼam erur eke mi kʼanŋ ŋ ab!»
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Jesu ɛgŋm, gbɛkↄ li dad ow ninɛ: «Ɛ̀wl im ŋ ecʼagŋ a ogŋ a, ke áwl ów a fɛŋ eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼŋ a, lele sↄrŋ ikŋ e nʼↄny ŋ ecʼab ab a ok ɛl.»
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ɛgŋ a im, ɛtŋ lʼↄb nuŋ Ɛb Lɛw ab ɛm, nʼam dad ów a fɛŋ eke Jesu kok ↄŋʼn a lʼok agŋ. Ɛtŋ agŋ a fɛŋ low iti any.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Eke Jesu anŋ mij jam a owr mijɛtŋ ɛm ecʼa, agŋ nↄnↄ gbɛl ow iwr did ɛlul il ɛm mij nɛny yogŋ.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Jayirus, Nyam nuŋ igŋ usu a ecʼes ɛw ɛs anŋ ow ɛtŋ eke lʼɛkn Jesu a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu li dad lʼɛsɛ: «Ɛm jↄwli am uw. Òw ke átʼr abu nuŋ, yecʼɛtŋ ke li kʼúwm kↄ ke nʼánŋ owr.»
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Jesu ab -nʼim, ɛtŋ agŋ nↄnↄ a ekʼaam ɛwlʼl a am itarir -lʼul il.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Bieku na ɛm, yↄw nyam eke bʼub abu ke mebl a ɛdŋm es toŋ ij akpo lɛw yony anŋ.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Lʼij gbre nↄnↄ gbɛl sos kok ɛsɛl nↄnↄ ecʼabu ɛm. Ni ŋuŋn in ecʼos fɛŋ, kↄ lʼewlm, gbɛkↄ catŋ anake ↄl a am ↄtu yɛjʼa.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ɛtŋ eke lʼiri Jesu e lís e lʼow a, lʼow lʼɛy dedeku ab ɛm, lʼɛc Jesu jam, ɛtŋ lʼitŋn ow eci mob sus ɛm a abu.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Ke li dad in ecʼɛrm ɛm ninɛ: «Blel mi kʼitŋn in e mob sus ɛm a abu cɛ, ke mʼewl ŋ̂.»
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Kpɛkŋ lʼɛkn eke mebl a ekʼam okʼr a ɛdŋ es, ɛtŋ lʼɛkan in sosi ɛm eke lʼewl in ecʼↄl ab ɛm.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Akr af yogŋ cɛ Jesu uw any eke lɛc nyam ɛy ↄkm in ɛm. Lʼɛdŋ mɛny bieku ab ɛm ɛtŋ nʼam ibrm wɛl li dad lʼɛsɛ: «Kↄ bwo ecʼɛgŋ itŋn ɛm eci mob sus ɛm a abu ee?»
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 In e jam ɛsɛl a am dadʼr ɛsɛ: «Ám ɛkn agŋ nↄnↄ na ekʼam itarir -lʼulʼŋ a, ke ám ibrm ɛgŋ ekʼitŋnʼŋ abu ee?»
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ɛtŋ Jesu am ɛw nyamn in e saw saw a, yecʼɛtŋ ke lʼɛ́kn ɛgŋ a eke kok low na a.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Yↄw a erŋn am ↄny, nʼam ufŋ, aŋke lʼuw low a ekʼɛŋnʼn ab any. Na sosiɛm lʼow lʼok ↄwrↄkp wus Jesu ecʼany af, ɛtŋ lʼɛgŋ low a lʼeb.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛm jↄw, ŋ ecʼↄmn a ewlmʼŋ! Ìm ɛrm es ɛy ɛm, ke éwl ŋ ecʼↄl ab ɛm gↄŋ.»
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Jesu odad anŋ nɛnym am dad ɛtŋ agŋ anŋ Jayirus ogŋ a ow. -Nʼam dad ow -lʼɛsɛ: «Ejↄŋ uw! Kʼìjr low yɛgm agŋ ɛs gbre ↄfr ↄfr.»
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Jesu usm ɛl e sodad ebl a jam kↄ li dad Jayirus ninɛ: «Kʼùru erŋn, kↄ ↄny ↄmn sↄny coco cɛ.»
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Nʼↄↄm ɛgŋ kaka abusu eke kʼim ɛwlʼl ekʼow elm Piɛr, Jak lele Jan ekʼel Jak lisijim ab cɛ.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 -Nʼim -lʼok Jayirus ecʼakŋ a; yogŋ, sↄ́g ↄnym nuŋ. Jesu ɛkn ekʼagŋ am ikŋ ↄŋn babarm.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Lʼɛy akŋ a, ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ikŋn ↄŋn ↄgr ee? Dedyↄwli a, lʼuwm kↄ mɛmn nʼam ɛru.»
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ɛtŋ dedeku a am kokr Jesu miyɛr. Ow sosiɛm lʼogŋ agŋ a fɛŋ ok ↄkm. Gbɛkↄ lʼɛsŋ iy ɛs a, iy lis a, lel in eci jam ɛsɛl agŋ nyahan ab ab, ɛtŋ -lʼok akŋ a eke dedyↄwli a anŋ a.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Nʼↄny ow abu, ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Talita, kum!» (Ow e nyandrɛ el: “Dedyↄwli, mʼam dadʼŋ, ìgb!”)
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Kpɛkŋ dedyↄwli a igb ɛtŋ nʼam an es. Ke dedyↄwli a, nʼↄny akpo lɛw yony. Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a, low iti any.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Jesu am dad ɛl lebl tuↄtuↄ ɛm ɛsɛ: «Kì dadr kʼokr ɛgŋ kaka.» Ɛtŋ ɛmɛny lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɔ̀ŋan in ob tɛl lʼij.»
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.