Marcos 5
Amani Owr (ADJ) vs ARA
1 Jesu lel in eci jam ɛsɛl ab ab im ok Galile eci mij jam a, Geraseni eyŋ eci wus ab af.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Eke nʼanŋ mijɛtŋ ab ɛm lʼus es a, kpɛkŋ ɛgŋ nyam anŋ ɛgŋ es oc usu a ɛy ↄkm ow am ↄbrʼr. Ɛgŋ a, abŋ ŋuŋ anŋʼn ɛm.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Suwↄmu ecʼaraŋn anake li bʼanŋ a. Ɛgŋ kaka ↄ́tum ucurmʼn es, ŋgbraka ɛm bↄbↄ yɛji,
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 aŋke sakp nↄnↄ wɛl bʼawŋʼn akr lele sabu ab ŋgbraka ɛm, kↄ li bʼↄny fɛŋ li bubr es. Ɛgŋ kaka ↄnym lɛc eke kʼↄtu ↄnyʼn yɛji.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Sɛgŋ fɛŋ, ncok lele lɛgŋ owr ab, li bʼanŋ suwↄmu ekʼanŋ mafɛny ɛm a ecʼaraŋn; nʼam babarm ke nʼam ot mebn li kokr in sosi mob.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Lʼɛkn Jesu akpoj ɛm, lʼuru es lʼow, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af, ɛtŋ nʼam ɛlu lebl tuↄtuↄ li dad lʼɛsɛ:
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 «Jesu, Nyam ekʼanŋ afr kpekpe ecʼIy, kↄ bla lowi anŋ ɛy araŋn ee? Nyam e nin ɛm mʼam ŋↄŋnʼŋ, kì kokʼm low ŋuŋ!»
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Abŋ ŋuŋ a ɛw lebl am dad ɛbɛn aŋke Jesu ikŋ anym dadʼr ninɛ: «Abŋ ŋuŋ, ɛ̀y ↄkm ɛgŋ na ɛm!»
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Ca Jesu am ibrmʼn ɛsɛ: «Kↄ ayaf wɛl bʼɛsŋnʼŋ ee?» Li dad ninɛ: «Wɛl bʼɛsŋʼm “Bubutɛ”, aŋke sʼɛny nↄnↄ.»
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ɛtŋ nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu lʼɛsɛ: «Kʼògŋ abŋ eŋuŋ amua kʼŋgboŋ wus ikpr ab af.»
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Yogŋ, gbroko nↄnↄ anŋ ekʼam ij ob lafɛny a saw.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Abŋ eŋuŋ a am ŋↄŋn Jesu dad ɛsɛ: «Ògŋ ɛy sʼim sigbroko amua ogŋ a yecʼɛtŋ ke sʼók ɛl ɛm!»
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Jesu ↄŋ ɛl ow ecʼabusu. Abŋ eŋuŋ a ok ↄkm ɛgŋ ab ɛm, ɛtŋ im ok sigbroko ab ɛm. Gbroko a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a ↄtu eke kʼij fandi yony. Ɛl a fɛŋ -nʼanŋ lafɛny ab af -lʼuru es -lʼok mij lekpl ab ɛm, ɛtŋ -nʼɛmn.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Es uru ɛm, sigbroko ↄsu ɛsɛl a ɛwl im am ↄb amani ɛb ab ɛm lele sikpukpu ɛm ab. Ɛtŋ agŋ am ow ɛkn low yecʼa ekʼɛy a.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 -Lʼow -nʼɛŋn Jesu, ɛtŋ -lʼɛkn ɛgŋ a eke lɛgŋ sig ɛm abŋ eŋuŋ anŋ ɛm a eke sig es. Sica li sus mob; nuŋ ɛm ayal. Ɛtŋ agŋ a erŋn am ↄny.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Agŋ a ekʼɛkn ów a fɛŋ ekʼɛŋn ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ a, lele low yecʼa ekʼɛŋn sigbroko ab ab a, am awl ow ecʼów ok ɛl.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Ɛtŋ agŋ a fɛŋ ekʼow a okr af am ŋↄŋn Jesu eke li kʼŋgboŋ ɛl eci wus ab af.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Eke Jesu am ɛy mijɛtŋ ab ɛm a, ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ bake ewl a am dadʼr ɛsɛ: «Ekʼow akplʼŋ sos ɛm, ke mʼam erur eke mi kʼanŋ ŋ ab!»
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Jesu ɛgŋm, gbɛkↄ li dad ow ninɛ: «Ɛ̀wl im ŋ ecʼagŋ a ogŋ a, ke áwl ów a fɛŋ eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼŋ a, lele sↄrŋ ikŋ e nʼↄny ŋ ecʼab ab a ok ɛl.»
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ɛgŋ a im, ɛtŋ lʼↄb nuŋ Ɛb Lɛw ab ɛm, nʼam dad ów a fɛŋ eke Jesu kok ↄŋʼn a lʼok agŋ. Ɛtŋ agŋ a fɛŋ low iti any.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Eke Jesu anŋ mij jam a owr mijɛtŋ ɛm ecʼa, agŋ nↄnↄ gbɛl ow iwr did ɛlul il ɛm mij nɛny yogŋ.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Jayirus, Nyam nuŋ igŋ usu a ecʼes ɛw ɛs anŋ ow ɛtŋ eke lʼɛkn Jesu a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu li dad lʼɛsɛ: «Ɛm jↄwli am uw. Òw ke átʼr abu nuŋ, yecʼɛtŋ ke li kʼúwm kↄ ke nʼánŋ owr.»
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Jesu ab -nʼim, ɛtŋ agŋ nↄnↄ a ekʼaam ɛwlʼl a am itarir -lʼul il.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Bieku na ɛm, yↄw nyam eke bʼub abu ke mebl a ɛdŋm es toŋ ij akpo lɛw yony anŋ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Lʼij gbre nↄnↄ gbɛl sos kok ɛsɛl nↄnↄ ecʼabu ɛm. Ni ŋuŋn in ecʼos fɛŋ, kↄ lʼewlm, gbɛkↄ catŋ anake ↄl a am ↄtu yɛjʼa.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ɛtŋ eke lʼiri Jesu e lís e lʼow a, lʼow lʼɛy dedeku ab ɛm, lʼɛc Jesu jam, ɛtŋ lʼitŋn ow eci mob sus ɛm a abu.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Ke li dad in ecʼɛrm ɛm ninɛ: «Blel mi kʼitŋn in e mob sus ɛm a abu cɛ, ke mʼewl ŋ̂.»
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Kpɛkŋ lʼɛkn eke mebl a ekʼam okʼr a ɛdŋ es, ɛtŋ lʼɛkan in sosi ɛm eke lʼewl in ecʼↄl ab ɛm.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Akr af yogŋ cɛ Jesu uw any eke lɛc nyam ɛy ↄkm in ɛm. Lʼɛdŋ mɛny bieku ab ɛm ɛtŋ nʼam ibrm wɛl li dad lʼɛsɛ: «Kↄ bwo ecʼɛgŋ itŋn ɛm eci mob sus ɛm a abu ee?»
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 In e jam ɛsɛl a am dadʼr ɛsɛ: «Ám ɛkn agŋ nↄnↄ na ekʼam itarir -lʼulʼŋ a, ke ám ibrm ɛgŋ ekʼitŋnʼŋ abu ee?»
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Ɛtŋ Jesu am ɛw nyamn in e saw saw a, yecʼɛtŋ ke lʼɛ́kn ɛgŋ a eke kok low na a.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Yↄw a erŋn am ↄny, nʼam ufŋ, aŋke lʼuw low a ekʼɛŋnʼn ab any. Na sosiɛm lʼow lʼok ↄwrↄkp wus Jesu ecʼany af, ɛtŋ lʼɛgŋ low a lʼeb.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛm jↄw, ŋ ecʼↄmn a ewlmʼŋ! Ìm ɛrm es ɛy ɛm, ke éwl ŋ ecʼↄl ab ɛm gↄŋ.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Jesu odad anŋ nɛnym am dad ɛtŋ agŋ anŋ Jayirus ogŋ a ow. -Nʼam dad ow -lʼɛsɛ: «Ejↄŋ uw! Kʼìjr low yɛgm agŋ ɛs gbre ↄfr ↄfr.»
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesu usm ɛl e sodad ebl a jam kↄ li dad Jayirus ninɛ: «Kʼùru erŋn, kↄ ↄny ↄmn sↄny coco cɛ.»
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nʼↄↄm ɛgŋ kaka abusu eke kʼim ɛwlʼl ekʼow elm Piɛr, Jak lele Jan ekʼel Jak lisijim ab cɛ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 -Nʼim -lʼok Jayirus ecʼakŋ a; yogŋ, sↄ́g ↄnym nuŋ. Jesu ɛkn ekʼagŋ am ikŋ ↄŋn babarm.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Lʼɛy akŋ a, ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ikŋn ↄŋn ↄgr ee? Dedyↄwli a, lʼuwm kↄ mɛmn nʼam ɛru.»
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Ɛtŋ dedeku a am kokr Jesu miyɛr. Ow sosiɛm lʼogŋ agŋ a fɛŋ ok ↄkm. Gbɛkↄ lʼɛsŋ iy ɛs a, iy lis a, lel in eci jam ɛsɛl agŋ nyahan ab ab, ɛtŋ -lʼok akŋ a eke dedyↄwli a anŋ a.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Nʼↄny ow abu, ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Talita, kum!» (Ow e nyandrɛ el: “Dedyↄwli, mʼam dadʼŋ, ìgb!”)
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Kpɛkŋ dedyↄwli a igb ɛtŋ nʼam an es. Ke dedyↄwli a, nʼↄny akpo lɛw yony. Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a, low iti any.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Jesu am dad ɛl lebl tuↄtuↄ ɛm ɛsɛ: «Kì dadr kʼokr ɛgŋ kaka.» Ɛtŋ ɛmɛny lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɔ̀ŋan in ob tɛl lʼij.»
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.