Marcos 5
Amani Owr (ADJ) vs NVI
1 Jesu lel in eci jam ɛsɛl ab ab im ok Galile eci mij jam a, Geraseni eyŋ eci wus ab af.
1 Eles atravessaram o mar e foram para a região dos gerasenos.
2 Eke nʼanŋ mijɛtŋ ab ɛm lʼus es a, kpɛkŋ ɛgŋ nyam anŋ ɛgŋ es oc usu a ɛy ↄkm ow am ↄbrʼr. Ɛgŋ a, abŋ ŋuŋ anŋʼn ɛm.
2 Quando Jesus desembarcou, um homem com um espírito imundo veio dos sepulcros ao seu encontro.
3 Suwↄmu ecʼaraŋn anake li bʼanŋ a. Ɛgŋ kaka ↄ́tum ucurmʼn es, ŋgbraka ɛm bↄbↄ yɛji,
3 Esse homem vivia nos sepulcros, e ninguém conseguia prendê-lo, nem mesmo com correntes;
4 aŋke sakp nↄnↄ wɛl bʼawŋʼn akr lele sabu ab ŋgbraka ɛm, kↄ li bʼↄny fɛŋ li bubr es. Ɛgŋ kaka ↄnym lɛc eke kʼↄtu ↄnyʼn yɛji.
4 pois muitas vezes lhe haviam sido acorrentados pés e mãos, mas ele arrebentara as correntes e quebrara os ferros de seus pés. Ninguém era suficientemente forte para dominá-lo.
5 Sɛgŋ fɛŋ, ncok lele lɛgŋ owr ab, li bʼanŋ suwↄmu ekʼanŋ mafɛny ɛm a ecʼaraŋn; nʼam babarm ke nʼam ot mebn li kokr in sosi mob.
5 Noite e dia ele andava gritando e cortando-se com pedras entre os sepulcros e nas colinas.
6 Lʼɛkn Jesu akpoj ɛm, lʼuru es lʼow, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af, ɛtŋ nʼam ɛlu lebl tuↄtuↄ li dad lʼɛsɛ:
6 Quando ele viu Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele,
7 «Jesu, Nyam ekʼanŋ afr kpekpe ecʼIy, kↄ bla lowi anŋ ɛy araŋn ee? Nyam e nin ɛm mʼam ŋↄŋnʼŋ, kì kokʼm low ŋuŋ!»
7 e gritou em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te por Deus que não me atormentes! "
8 Abŋ ŋuŋ a ɛw lebl am dad ɛbɛn aŋke Jesu ikŋ anym dadʼr ninɛ: «Abŋ ŋuŋ, ɛ̀y ↄkm ɛgŋ na ɛm!»
8 Pois Jesus lhe tinha dito: "Saia deste homem, espírito imundo! "
9 Ca Jesu am ibrmʼn ɛsɛ: «Kↄ ayaf wɛl bʼɛsŋnʼŋ ee?» Li dad ninɛ: «Wɛl bʼɛsŋʼm “Bubutɛ”, aŋke sʼɛny nↄnↄ.»
9 Então Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Meu nome é Legião", respondeu ele, "porque somos muitos".
10 Ɛtŋ nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu lʼɛsɛ: «Kʼògŋ abŋ eŋuŋ amua kʼŋgboŋ wus ikpr ab af.»
10 E implorava a Jesus, com insistência, que não os mandasse sair daquela região.
11 Yogŋ, gbroko nↄnↄ anŋ ekʼam ij ob lafɛny a saw.
11 Uma grande manada de porcos estava pastando numa colina próxima.
12 Abŋ eŋuŋ a am ŋↄŋn Jesu dad ɛsɛ: «Ògŋ ɛy sʼim sigbroko amua ogŋ a yecʼɛtŋ ke sʼók ɛl ɛm!»
12 Os demônios imploraram a Jesus: "Manda-nos para os porcos, para que entremos neles".
13 Jesu ↄŋ ɛl ow ecʼabusu. Abŋ eŋuŋ a ok ↄkm ɛgŋ ab ɛm, ɛtŋ im ok sigbroko ab ɛm. Gbroko a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a ↄtu eke kʼij fandi yony. Ɛl a fɛŋ -nʼanŋ lafɛny ab af -lʼuru es -lʼok mij lekpl ab ɛm, ɛtŋ -nʼɛmn.
13 Ele lhes deu permissão, e os espíritos imundos saíram e entraram nos porcos. A manada de cerca de dois mil porcos atirou-se precipício abaixo, em direção ao mar, e nele se afogou.
14 Es uru ɛm, sigbroko ↄsu ɛsɛl a ɛwl im am ↄb amani ɛb ab ɛm lele sikpukpu ɛm ab. Ɛtŋ agŋ am ow ɛkn low yecʼa ekʼɛy a.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos na cidade e nos campos, e o povo foi ver o que havia acontecido.
15 -Lʼow -nʼɛŋn Jesu, ɛtŋ -lʼɛkn ɛgŋ a eke lɛgŋ sig ɛm abŋ eŋuŋ anŋ ɛm a eke sig es. Sica li sus mob; nuŋ ɛm ayal. Ɛtŋ agŋ a erŋn am ↄny.
15 Quando se aproximaram de Jesus, viram ali o homem que fora possesso da legião de demônios, assentado, vestido e em perfeito juízo; e ficaram com medo.
16 Agŋ a ekʼɛkn ów a fɛŋ ekʼɛŋn ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ a, lele low yecʼa ekʼɛŋn sigbroko ab ab a, am awl ow ecʼów ok ɛl.
16 Os que o tinham visto contaram ao povo o que acontecera ao endemoninhado, e falaram também sobre os porcos.
17 Ɛtŋ agŋ a fɛŋ ekʼow a okr af am ŋↄŋn Jesu eke li kʼŋgboŋ ɛl eci wus ab af.
17 Então o povo começou a suplicar a Jesus que saísse do território deles.
18 Eke Jesu am ɛy mijɛtŋ ab ɛm a, ɛgŋ a ekʼↄny abŋ eŋuŋ bake ewl a am dadʼr ɛsɛ: «Ekʼow akplʼŋ sos ɛm, ke mʼam erur eke mi kʼanŋ ŋ ab!»
18 Quando Jesus estava entrando no barco, o homem que estivera endemoninhado suplicava-lhe que o deixasse ir com ele.
19 Jesu ɛgŋm, gbɛkↄ li dad ow ninɛ: «Ɛ̀wl im ŋ ecʼagŋ a ogŋ a, ke áwl ów a fɛŋ eke Ɛs Kↄtↄkↄ kok ↄŋʼŋ a, lele sↄrŋ ikŋ e nʼↄny ŋ ecʼab ab a ok ɛl.»
19 Jesus não o permitiu, mas disse: "Vá para casa, para a sua família e anuncie-lhes quanto o Senhor fez por você e como teve misericórdia de você".
20 Ɛgŋ a im, ɛtŋ lʼↄb nuŋ Ɛb Lɛw ab ɛm, nʼam dad ów a fɛŋ eke Jesu kok ↄŋʼn a lʼok agŋ. Ɛtŋ agŋ a fɛŋ low iti any.
20 Então, aquele homem se foi e começou a anunciar em Decápolis quanto Jesus tinha feito por ele. Todos ficavam admirados.
21 Eke Jesu anŋ mij jam a owr mijɛtŋ ɛm ecʼa, agŋ nↄnↄ gbɛl ow iwr did ɛlul il ɛm mij nɛny yogŋ.
21 Tendo Jesus voltado de barco para a outra margem, uma grande multidão se reuniu ao seu redor, enquanto ele estava à beira do mar.
22 Ɛgŋ nyam eke wɛl bʼɛsŋ Jayirus, Nyam nuŋ igŋ usu a ecʼes ɛw ɛs anŋ ow ɛtŋ eke lʼɛkn Jesu a, lʼok ↄwrↄkp wus ow ecʼany af.
22 Então chegou ali um dos dirigentes da sinagoga, chamado Jairo. Vendo Jesus, prostrou-se aos seus pés
23 Nʼam at lebl es ni ŋↄŋn Jesu li dad lʼɛsɛ: «Ɛm jↄwli am uw. Òw ke átʼr abu nuŋ, yecʼɛtŋ ke li kʼúwm kↄ ke nʼánŋ owr.»
23 e lhe implorou insistentemente: "Minha filhinha está morrendo! Vem, por favor, e impõe as mãos sobre ela, para que seja curada e viva".
24 Jesu ab -nʼim, ɛtŋ agŋ nↄnↄ a ekʼaam ɛwlʼl a am itarir -lʼul il.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão o seguia e o comprimia.
25 Bieku na ɛm, yↄw nyam eke bʼub abu ke mebl a ɛdŋm es toŋ ij akpo lɛw yony anŋ.
25 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Lʼij gbre nↄnↄ gbɛl sos kok ɛsɛl nↄnↄ ecʼabu ɛm. Ni ŋuŋn in ecʼos fɛŋ, kↄ lʼewlm, gbɛkↄ catŋ anake ↄl a am ↄtu yɛjʼa.
26 Ela padecera muito sob o cuidado de vários médicos e gastara tudo o que tinha, mas, em vez de melhorar, piorava.
27 Ɛtŋ eke lʼiri Jesu e lís e lʼow a, lʼow lʼɛy dedeku ab ɛm, lʼɛc Jesu jam, ɛtŋ lʼitŋn ow eci mob sus ɛm a abu.
27 Quando ouviu falar de Jesus, chegou-se por trás dele, no meio da multidão, e tocou em seu manto,
28 Ke li dad in ecʼɛrm ɛm ninɛ: «Blel mi kʼitŋn in e mob sus ɛm a abu cɛ, ke mʼewl ŋ̂.»
28 porque pensava: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
29 Kpɛkŋ lʼɛkn eke mebl a ekʼam okʼr a ɛdŋ es, ɛtŋ lʼɛkan in sosi ɛm eke lʼewl in ecʼↄl ab ɛm.
29 Imediatamente cessou sua hemorragia e ela sentiu em seu corpo que estava livre do seu sofrimento.
30 Akr af yogŋ cɛ Jesu uw any eke lɛc nyam ɛy ↄkm in ɛm. Lʼɛdŋ mɛny bieku ab ɛm ɛtŋ nʼam ibrm wɛl li dad lʼɛsɛ: «Kↄ bwo ecʼɛgŋ itŋn ɛm eci mob sus ɛm a abu ee?»
30 No mesmo instante, Jesus percebeu que dele havia saído poder, virou-se para a multidão e perguntou: "Quem tocou em meu manto? "
31 In e jam ɛsɛl a am dadʼr ɛsɛ: «Ám ɛkn agŋ nↄnↄ na ekʼam itarir -lʼulʼŋ a, ke ám ibrm ɛgŋ ekʼitŋnʼŋ abu ee?»
31 Responderam os seus discípulos: "Vês a multidão aglomerada ao teu redor e ainda perguntas: ‘Quem tocou em mim? ’ "
32 Ɛtŋ Jesu am ɛw nyamn in e saw saw a, yecʼɛtŋ ke lʼɛ́kn ɛgŋ a eke kok low na a.
32 Mas Jesus continuou olhando ao seu redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Yↄw a erŋn am ↄny, nʼam ufŋ, aŋke lʼuw low a ekʼɛŋnʼn ab any. Na sosiɛm lʼow lʼok ↄwrↄkp wus Jesu ecʼany af, ɛtŋ lʼɛgŋ low a lʼeb.
33 Então a mulher, sabendo o que lhe tinha acontecido, aproximou-se, prostrou-se aos seus pés e, tremendo de medo, contou-lhe toda a verdade.
34 Jesu dadʼr ninɛ: «Ɛm jↄw, ŋ ecʼↄmn a ewlmʼŋ! Ìm ɛrm es ɛy ɛm, ke éwl ŋ ecʼↄl ab ɛm gↄŋ.»
34 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz e fique livre do seu sofrimento".
35 Jesu odad anŋ nɛnym am dad ɛtŋ agŋ anŋ Jayirus ogŋ a ow. -Nʼam dad ow -lʼɛsɛ: «Ejↄŋ uw! Kʼìjr low yɛgm agŋ ɛs gbre ↄfr ↄfr.»
35 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegaram algumas pessoas da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga. "Sua filha morreu", disseram eles. "Não precisa mais incomodar o mestre! "
36 Jesu usm ɛl e sodad ebl a jam kↄ li dad Jayirus ninɛ: «Kʼùru erŋn, kↄ ↄny ↄmn sↄny coco cɛ.»
36 Não fazendo caso do que eles disseram, Jesus disse ao dirigente da sinagoga: "Não tenha medo; tão-somente creia".
37 Nʼↄↄm ɛgŋ kaka abusu eke kʼim ɛwlʼl ekʼow elm Piɛr, Jak lele Jan ekʼel Jak lisijim ab cɛ.
37 E não deixou ninguém segui-lo, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 -Nʼim -lʼok Jayirus ecʼakŋ a; yogŋ, sↄ́g ↄnym nuŋ. Jesu ɛkn ekʼagŋ am ikŋ ↄŋn babarm.
38 Quando chegaram à casa do dirigente da sinagoga, Jesus viu um alvoroço, com gente chorando e se lamentando em alta voz.
39 Lʼɛy akŋ a, ɛtŋ nʼam ibrm wɛl lʼɛsɛ: «Kↄ bla sosiɛm ɛtŋ am ikŋn ↄŋn ↄgr ee? Dedyↄwli a, lʼuwm kↄ mɛmn nʼam ɛru.»
39 Então entrou e lhes disse: "Por que todo este alvoroço e lamento? A criança não está morta, mas dorme".
40 Ɛtŋ dedeku a am kokr Jesu miyɛr. Ow sosiɛm lʼogŋ agŋ a fɛŋ ok ↄkm. Gbɛkↄ lʼɛsŋ iy ɛs a, iy lis a, lel in eci jam ɛsɛl agŋ nyahan ab ab, ɛtŋ -lʼok akŋ a eke dedyↄwli a anŋ a.
40 Mas todos começaram a rir de Jesus. Ele, porém, ordenou que eles saíssem, tomou consigo o pai e a mãe da criança e os discípulos que estavam com ele, e entrou onde se encontrava a criança.
41 Nʼↄny ow abu, ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Talita, kum!» (Ow e nyandrɛ el: “Dedyↄwli, mʼam dadʼŋ, ìgb!”)
41 Tomou-a pela mão e lhe disse: "Talita cumi! ", que significa: "Menina, eu lhe ordeno, levante-se! ".
42 Kpɛkŋ dedyↄwli a igb ɛtŋ nʼam an es. Ke dedyↄwli a, nʼↄny akpo lɛw yony. Agŋ a fɛŋ ekʼanŋ yogŋ a, low iti any.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos de idade, levantou-se e começou a andar. Isso os deixou atônitos.
43 Jesu am dad ɛl lebl tuↄtuↄ ɛm ɛsɛ: «Kì dadr kʼokr ɛgŋ kaka.» Ɛtŋ ɛmɛny lʼigŋ af li dad ninɛ: «Ɔ̀ŋan in ob tɛl lʼij.»
43 Ele deu ordens expressas para que não dissessem nada a ninguém e mandou que dessem a ela alguma coisa para comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.