Marcos 10
Amani Owr (ADJ) vs NVT
1 Jesu igb yogŋ im Jude wus af, ɛtŋ lʼubr Jurdɛn jam a. Ɛmɛny agŋ nↄnↄ ow as luku ɛlul il ɛm; ɛsɛ sɛgŋ fɛŋ ecʼa eke li bi kok ab af, nʼam yɛgm agŋ a low.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Eke Farisiɛl kʼɛbm Jesu a sosiɛm, -lʼow -nʼɛŋn ow ɛtŋ -nʼam ibrm ow -lʼɛsɛ: «Kↄ ɛy ecʼol ab ɛm abusu ɛru es eke igŋ kʼɛlu in e yↄw es ee?»
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Jesu ibrm ɛl ninɛ: «Kↄ low yɛgm eke Mois ↄŋ ↄny a el bogŋ ecʼee?»
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 -Li dad ninɛ: «Mois ↄŋ abusu eke wɛl ki nↄn igŋnin e lɛl gbuŋ ke igŋ ógŋ in e yↄw.»
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Ow sosiɛm Jesu dad ɛl ninɛ: «Mois nↄn ol ikŋ na aŋke ↄny, eel agŋ ɛrm tuↄtuↄ ɛsɛl.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Gbɛkↄ wus e nuŋ ↄb ɛm a, eke Nyam kok ów a fɛŋ a, li kok wɛl igŋ lele yↄw ab.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Na sosiɛm anake igŋ bʼow ŋgboŋ ɛs lele lis ab ecʼakŋ,
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 ke lʼókr af in e yↄw ab ab -lʼel sos megl nyam a. Ca -lʼelm agŋ yony ij, kↄ sos megl nyam.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Ke ɛgŋ kʼↄ́nym yecʼeke Nyam ↄny okr af a, kpabm es.»
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Sica eke Jesu lele in e jam ɛsɛl ab ab im ok akŋ a, ɛmɛny jam ɛsɛl a am ibrmʼn ów, odad a eke li dad ab af.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Jesu dad ɛl ninɛ: «Igŋ fɛŋ eke ɛlu in e yↄw es, ke im ɛbi yↄw ɛjecʼa, lʼij nfaci krɛkrɛ e yↄw a ecʼany af ŋ̂.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Ɛtŋ eke yↄw nyam ɛlu in ecʼigŋ es ɛtŋ im oc igŋ ɛjecʼa, in yɛji lʼij nfaci ŋ̂.»
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Agŋ ot etuey aam Jesu ogŋ eke li kʼat wɛl abu nuŋ, gbɛkↄ jam ɛsɛl a am ɛnym ɛl abr.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Eke Jesu bʼɛkn ɛbɛn a, ow e low eblʼl ɛrm ɛtŋ li dad in e jam ɛsɛl a ninɛ: «Yɛ̀br etuey ow ɛm ogŋ! Ɛgŋ kʼɛ́dŋn ɛl, aŋke tasi ɛm a Nyam e gbreŋgbi usu a, agŋ a ekʼanŋ ɛsɛ ɛl af a eci.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Low nawrɛ mʼam dad ↄny, ɛgŋ kaka fɛŋ ekʼɛgŋm Nyam e gbreŋgbi usu a ebm ɛsɛ iyli af a, ɛgŋ ikŋ na, lɛgŋ kaka li kʼow lʼↄtum lʼɛym ɛm.»
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Ɛtŋ Jesu am ot ey a, at ɛl abu nuŋ ɛdŋ ɛl ↄwrↄ.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Ejagb cɛ eke Jesu us eke kʼim a, kpɛkŋ ɛgŋ nyam uru es ɛcʼr anym ok ↄwrↄkp wus ɛtŋ am ibrmʼn ɛsɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs mamn, kↄ ayaf mi ki kokr ke mʼíj sel ɛŋn ekʼↄnym uwr ecʼaja ee?»
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesu dadʼr ninɛ: «Kↄ bla ɛtŋ am ɛsŋʼm ɛgŋ mamn ee? Ɛgŋ kaka elm ɛgŋ mamn, ekʼow elm Nyam sↄny coco cɛ.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Kↄ uw sol ab any ee? Kʼíbim ɛgŋ, kʼíjm \+w nfaci\+w*, kʼíym mil, kʼíjm daŋku yadŋ ɛm ɛgŋ e nuŋ af, kí kokm lɛyr owi ɛgŋ e lís, ɛ́lum asŋ lele esŋ ab.»
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ɛgŋ a dadʼr ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, likekli ɛm ɛtŋ mi bʼɛlum sol amua fɛŋ.»
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Jesu lɛrʼr, ↄny in ecʼerur ɛtŋ dadʼr ninɛ: «Ow anŋʼŋ low nyam cɛ. Ìm ↄl ŋ ecʼob ekʼↄny a ij, òc ow ecʼos a ↄŋ ↄgbↄru, ke bʼow ɛŋn ob ↄny afr, ca ɛ́wl mɛny ow usʼm jam.»
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ekʼɛgŋ a iri odad na a, ow e low ɛdŋʼn ɛrmni es, ɛtŋ nʼaam sos es ↄw ɛm, aŋke nʼↄny ob nↄnↄ.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Eke Jesu lɛr in e jam ɛsɛl a ekʼanŋʼn saw saw a, li dad wɛl ninɛ: «Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼɛm ɛy a ɛw tuↄtuↄ agŋ a ekʼↄny ob nↄnↄ a eci gbɛ!»
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Jam ɛsɛl a low iti any low na eke -lʼirir a sosiɛm; ɛtŋ Jesu ɛwl am dad ɛl ɛsɛ: «Ɛm jimɛl, Nyam eci gbreŋgbi usu a ecʼɛm ɛy a ɛw tuↄtuↄ.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Kin, gbaŋkↄ kedebnam eci fɛfn ↄmu ɛm eke kʼɛcr a, ɛw fuɛfuɛ akm gbreŋgbi eci Nyam e gbreŋgbi usu ecʼɛm ɛy a.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ow ↄŋ jam ɛsɛl a eci low any iti a am afŋn es, ɛtŋ -nʼam dadarir ɛl ↄfr ɛm -lʼɛsɛ: «Kↄ sica bwo ecʼɛgŋ ↄtu ekʼɛŋn sel ee?»
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Jesu ok ɛl anyamn af, ɛtŋ dad ɛl ninɛ: «Agŋ ecʼany af a, ow ɛw tuↄtuↄ, kↄ ow elm Nyam ecʼany af a gbɛ, aŋke Nyam ecʼa, fɛŋ ɛw fuɛfuɛ!»
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Af yogŋ Piɛr dadʼr ninɛ: «Ŋ obi yɛji ɛ̀kn! Ɛy, sʼigŋ fɛŋ sʼok es ɛtŋ sʼusʼŋ jam.»
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Jesu dadʼr ninɛ: «Low nawrɛ mʼam dad ↄny: eke ɛm lele Amani Mamn ab ab sosiɛm ɛgŋ nyam igŋ in ecʼakŋ, lisijimɛl, lisijↄwɛl, lis, ɛs, in ecʼey, in e sↄgm ɛlu es a,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 sɛgŋ amua eke sʼanŋ ɛm ab ɛm, li bʼow nʼɛŋn ów amua e sakp ekŋ yen ok af: akŋ, lisijimɛl, lisijↄwɛl, lisɛl, ey lele sↄgm ab. Ɛtŋ li bʼow lʼↄbr gbre ijr yɛji. Ke sica sɛgŋ a eke anŋ anym am ow ab ɛm a, nʼɛ́ŋn sel ekʼↄnym uwr.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Gbɛkↄ ánymu ab ɛm eci nↄnↄ bʼow ɛwl el ajamu, ɛtŋ ajamu ab ɛm e nↄnↄ, bʼow ɛwl el ánymu.»
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Jesu us ejagb agŋ a ekʼam usʼr jam ab ab, lʼikŋ wɛl anym -nʼam uyu -nʼim Jerusalɛm. Jam ɛsɛl a ɛrmni ɛdŋ es, ɛtŋ agŋ a ekʼam usʼr jam a erŋn ow sos. Jesu ɛsŋ lɛw yony a saw ɛm eke ki dad ɛl low yecʼa eke bʼow ɛŋnʼn a.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 — ausente —
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 — ausente —
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Sica Sebede jimɛl a, Jak lele Jan ab, ow ɛŋn Jesu ɛtŋ am dadʼr ɛsɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, sʼam erur eke low yecʼeke si bʼow sʼibrmʼŋ a, kók ↄŋ ɛy.»
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Jesu ibrm ɛl ninɛ: «Kↄ bla lowi am erurir eke mi ki kok mʼↄŋ ↄny ee?»
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 -Li dad ow ninɛ: «Lɛgŋ eke bʼow anŋ ŋ ecʼanygbɛl ɛm a, ɛ̀gŋ ↄŋ ɛy abusu ke sʼók es ŋ ab: ɛgŋ nyam sígʼŋ es lidr ogog ke nyam sígʼŋ es nɛmn ogog.»
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Gbɛkↄ Jesu dad ɛl ninɛ: «Low yecʼa ekʼam ibrmn a, kʼuwmn any. Kↄ ↄtur eke bʼow ɛgŋn gbre e mij kpↄk a eke mʼow mʼɛgŋ a, oglog wɛl ok ↄny gbre e mij nuŋ a eke wɛl bʼow okʼm ab ee?»
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 -Li dad ow ninɛ: «Ɛɛ, sʼↄtu.» Ɛtŋ Jesu dad ɛl ninɛ: «Bʼow ɛgŋn mij kpↄk a eke mʼow mʼɛgŋ a, ɛtŋ wɛl bʼow ok ↄny mij nuŋ a eke wɛl bʼow okʼm a,
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 gbɛkↄ ɛm e lidr abu af ecʼes sig a lele nɛmn abu af ecʼab ab a, ow elm ɛm mʼↄↄm ɛgŋ. Susu amua el agŋ a eke ɛl sosiɛm Nyam kok ɛw es a eci.»
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Eke jam ɛsɛl agŋ lɛw a iri low na a, -nʼam ebl ɛrm -lʼok Jak lele Jan ab af.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ow sosiɛm Jesu ɛsŋ ɛl fɛŋ ɛtŋ am dad ɛl ɛsɛ: «Ɛ̀kan ekʼagŋ a e si bʼoc ɛsɛ ɛb ecʼes ɛw ɛsɛl af a, bʼɛw ɛb ab es abusu ↄny ɛm, ke ɛl ɛm ecʼagŋ any ɛsɛl ekʼanŋ a, bʼɛlu ɛl ecʼabusu ↄny a ↄkm dedeku a e nuŋ af a.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Gbɛkↄ ↄny eci araŋn ecʼa, ow kʼɛ́cr ɛbɛn. Eke batŋ ↄny ɛm ecʼɛgŋ kaka fɛŋ am erur eke kʼel ↄny ecʼes ɛw ɛs a, ke lʼél ↄny a fɛŋ ecʼob oc ↄŋ ɛs;
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 ɛtŋ ɛmɛny ekʼↄny ɛm ecʼɛgŋ kaka fɛŋ am erur eke kʼel ↄny ecʼanymu, ke lʼél agŋ a fɛŋ ecʼadu.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Ɛbɛn nyam coco ɛgŋ ecʼIy yɛji owm ekʼagŋ ki kok in e lís e low, kↄ lʼow eke li ki kok agŋ e lís e low, ke lʼóc in e sel a lʼɛw awoba li sↄgr agŋ nↄnↄ.»
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Jesu lel in e jam ɛsɛl ab ab ow ok Jeriko ɛb ɛm. Sica eke Jesu, in e jam ɛsɛl a lel agŋ dedeku ab ab am ok ↄkm baŋn a, -lʼuyum any eflu nyam eke wɛl bʼɛsŋ Bartime, Time jim ab, eke sig es ejagb saw ob sasm eci.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Eke lʼiri ekʼow el Nasarɛt iy Jesu a, nʼam ɛlu lebl li dad lʼɛsɛ: «Jesu, David eci lilaw, ìkŋʼm sↄrŋ!»
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Agŋ nↄnↄ gbɛl erurm ɛtŋ am ɛnymʼn abr eke li ki yewal, gbɛkↄ nʼam at lebl es lʼↄg li dad lʼɛsɛ: «David eci lilaw, ìkŋʼm sↄrŋ!»
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Jesu inym es ɛtŋ dad eke wɛl kʼɛsŋʼn any eflu a. -Lʼɛsŋ ow ɛtŋ -li dad ow ninɛ: «Àtr sos es igb! Nʼam ɛsŋʼŋ.»
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Any eflu a wↄg in e mob sus ɛm a ɛlu es, ɛtŋ lʼigb kpɛkŋ nʼim nʼɛŋn ow.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Jesu ibrmʼn ninɛ: «Kↄ bla lowi am erur eke mi ki kok mʼↄŋʼŋ ee?» Any eflu a dadʼr ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, mʼam erur eke mi kʼɛwl mʼɛkn es.»
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Jesu dadʼr ninɛ: «Ìm! Ŋ ecʼↄmn a ewlmʼŋ.» Kpɛkŋ nʼam ɛkn es, ɛtŋ nʼam us Jesu jam.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.