Lucas 7

Amani Owr (ADJ) vs BKJ

Sair da comparação
1 Eke Jesu dad agŋ a odad bake ow uwr a, nʼim Kapɛrnayum.
1 Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Yogŋ, Rom eci srↄda eyŋ ekŋ yen ecʼanym ɛs nyam ↄny in e juma kok ɛs nyam eke lʼerur nↄnↄ; ɛtŋ juma kok ɛs a ↄl am ↄny toŋ batŋ am ow uw.
2 E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.
3 Eke lʼiri wɛl dadʼr Jesu e low a, lʼɛrm Jwifɛl ecʼagŋ ekpekp bɛb im am ɛsŋʼn eke li kʼow lʼewlm in e juma kok ɛs a.
3 E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 -Nʼim -nʼɛŋn ow ɛtŋ -nʼam ŋↄŋn ow atrm ɛm -li dad -lʼɛsɛ: «Ɛgŋ na ekʼɛrm ɛy a it eke kʼɛŋn in ecʼabu ɛlum.
4 E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Lʼerur ɛy ecʼɛb na ɛtŋ in anake nʼↄŋ ke wɛl us ɛy e Nyam nuŋ igŋ usu a.»
5 porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.
6 Eke Jwifɛl a dad ów amua ok Jesu a, lʼɛgŋ ɛtŋ kpɛkŋ nʼaam wɛl ab.
6 Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;
7 na sosiɛm anake in igbm in obi in owm toŋ bake in ɛŋnʼŋ a. Kↄ ŋ dád odad ebl nyam cɛ, ke kpɛkŋ in e juma kok ɛs a in bʼow in ewl.
7 e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.
8 In obi yɛji in anŋ abusu ɛsɛl ekpekp ecʼew, ɛtŋ in ↄny srↄda eyŋ eke in ɛw es. Eke in bi dad nyam in ɛsɛ: “Ìm!”, kpɛkŋ owʼn bʼim; in bi dad ɛjeci in ɛsɛ: “Òw!”, kpɛkŋ owʼn bʼow; ɛtŋ eke in bi dad in e juma kok ɛs in ɛsɛ: “Kòk low na!”, kpɛkŋ owʼn bi kok low a.»
8 Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Eke Jesu iri sodad amua eke wɛl ow dadʼr a, lʼerur anym ɛs a e low. Sica lʼɛwl mɛny nʼam dad agŋ a ekʼam usʼr jam a lʼɛsɛ: «Mʼam dad ↄny, mʼɛŋnm ↄmn ɛs nɛnɛ kaka Israɛl eyŋ ɛm bↄbↄ yɛji.»
9 Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.
10 Agŋ a eke wɛl ɛrm a ɛwl mɛny im anym ɛs a e gbugŋ a, ɛtŋ -lʼɛkn eke juma kok ɛs a ewl.
10 E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.
11 Eke low na ɛc a, Jesu aam baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Nayin; ɛtŋ in e jam ɛsɛl a lele agŋ nↄnↄ gbɛl ab am usʼr jam.
11 E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.
12 Eke nʼam titm baŋn ecʼɛm ɛy usu a, wɛl oc ɛgŋ nyam ekʼuw a aam oc es ɛtŋ baŋn a ecʼagŋ nↄnↄ gbɛl yɛji aam ɛl ab. Ow el iŋnyↄw nyam ecʼiy ekpↄbi.
12 Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.
13 Eke Ɛs Kↄtↄkↄ ɛkn yↄw a, ow e low ↄnyʼn sↄrŋ ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Kʼìkŋ ↄŋn!»
13 E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.
14 Kpɛkŋ li tat nʼim lʼitŋn lɛblakp a abu, ɛtŋ agŋ a inym es. Li dad ninɛ: «Ŋgbafrɛli, mʼam dadʼŋ, ìgb!»
14 E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.
15 Ɛtŋ ɛgŋ a ekʼuw a igb inym es ɛtŋ am dad odad. Ɛtŋ Jesu dad lis ninɛ: «Kin ŋ ecʼiy a.»
15 E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.
16 Agŋ a fɛŋ erŋn am ↄny ɛtŋ am kↄklm Nyam dad ɛsɛ: «Kokoba ↄb ɛs ligbɛl nyam ɛy ↄkm ɛy ɛm! Nyam ow am ɛlum in ecʼagŋ abu!»
16 E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.
17 Ɛtŋ Jude wus ab af lele baŋn a fɛŋ eke ɛlulil ɛm ab ab iri low a eke Jesu kok a.
17 E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.
18 Jan e jam ɛsɛl a im dad ów a fɛŋ eke Jesu kok a ok Jan. Lʼɛsŋ ɛl ɛm ecʼagŋ yony,
18 E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.
19 ɛtŋ lʼɛrm wɛl Ɛs Kↄtↄkↄ ogŋ eke -li kʼibrm ow eke ow el Mesi a eke ow a, oglog ɛgŋ ɛjeci -li kʼeku.
19 E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
20 Eke jam ɛsɛl yony a im ok yogŋ a, -li dad Jesu ninɛ: «Jan mij ok nuŋ ɛs ɛrm ɛy sʼow eke si kʼibrmʼŋ: “Kↄ ŋ, ŋ el ɛgŋ a eke ɛl uw any eke in bʼow in ow a, oglog ɛgŋ ɛjeci ɛl kʼeku ee?” »
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?
21 Wanci ab af a, Jesu am ewlm agŋ nↄnↄ ekʼↄl akpasu akpasu am ↄny, nʼam ogŋ agŋ nↄnↄ ecʼabŋ eŋuŋ; ɛtŋ nʼam ↄŋ ány eflu nↄnↄ ɛkn es.
21 E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.
22 Ɛtŋ li dad agŋ a eke Jan ɛrm a ninɛ: «Ìmn ke dádr Jan low a eke ɛkan ke irir a: ány eflu am ɛkn es, akr kpɛcɛ ɛsɛl am an es, kokobe ɛsɛl yɛji am ewl, ↄ́ru ablu yɛji am iri ów, agŋ ekʼuw a yɛji am igb, ɛtŋ wɛl am ↄb Amani Mamn a e kokoba ok ↄgbↄru.
22 Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.
23 Ehe él ɛgŋ a eke kʼow irmnm in ecʼↄmn eke nʼↄny ɛm ɛm a eci!»
23 E abençoado é aquele que não se ofender em mim.
24 Eke Jan ecʼagŋ a ekʼɛrm a ɛwl mɛny im a, Jesu oc Jan e lís e low am ibrm agŋ a ɛsɛ: «Kↄ loj yogŋ bla imn eke kʼɛkan ee? Kↄ ɛgŋ ekʼanŋ ɛsɛ anany eke lɛf am ↄny mumu af ee? Njaŋ!
24 E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?
25 Ca eke ow elm ɛbɛn a, ke bla imn ɛkan ee? Ɛgŋ eke sus mob sɛnyn ee? Njaŋ! Agŋ eke bi sus mob sɛnyn sɛnyn íj ɛb a, ɛ́b ebu e gbugŋ -li bʼanŋ.
25 Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.
26 Ɛtŋ ca bla tasi imn ɛkan ee? Kↄ kokoba ↄb ɛs nyam ee? Ɛɛ, mʼam dad ↄny eke ɛgŋ a ekʼɛkan a agb akm kokoba ↄb ɛs.
26 Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.
27 Nyam Lɛl ɛm a, Nyam dad Jan e lís e low ninɛ: Kin, mʼam ↄŋ ɛm ecʼɛrm ɛs íkŋʼŋ anym kok ŋ ecʼejagb a.»
27 Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.
28 Ɛmɛny Jesu dad ɛl ninɛ: «Mʼam dad ↄny eke agŋ eke wɛl ew ab ɛm, ɛgŋ kaka anm ekʼagb akm Jan; kↄ Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼagŋ ekʼanŋ a e likekli a agb akmʼn.»
28 E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Agŋ nↄnↄ toŋ wus labm eb ɛsɛl bↄbↄ yɛji ekʼiri Jesu ecʼodad a, uw any eke Nyam e low a nawrɛ, aŋke -lʼɛgŋ Jan ok ɛl mij nuŋ.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Kↄ Farisiɛl lele ol e low any uw ɛsɛl ab ab ɛgŋm Nyam e low eke ki kok ↄŋ ɛl a ebm, aŋke -lʼɛgŋm eke Jan kʼok ɛl mij nuŋ.
30 Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Ɛmɛny Jesu dad ninɛ: «Bwo ecʼɛgŋ mʼↄtu eke mi kʼoc mi bɛbmn yɛfɛnyna ecʼagŋ ab ab ee? Bogŋ ecʼagŋ -lʼot es ee?
31 E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?
32 -Lʼot etuey ekʼanŋ an ↄl usu es ke am dad lebl gege ɛm ɛsɛ: “Sʼafl kete ɛj ub eci sʼok ↄny, ɛtŋ ɛgŋmn eke kʼubr ɛj! Sʼɛgŋ sↄrŋ ɛj sʼok ↄny, ɛtŋ ɛgŋmn okmn sabu ɛrmni ikŋmn ↄŋn!”
32 Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.
33 Kin Jan ekʼow a, li bʼɛnŋ nɛny, lʼɛ́gŋm mar, ɛtŋ ↄny bi dadr ekʼowʼn ↄny abŋ ŋuŋ!
33 Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.
34 Sica ɛgŋ ecʼIy ekʼow a, li bʼij ob, li bʼɛgŋ mar, ɛtŋ ↄny cɛ bi dadr eke ɛgŋ ikŋ na, in el ob iju, mar ɛgŋu, wus labm eb ɛsɛl lele sikpl ɛsɛl ab e lawl!
34 Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.
35 Agŋ a eke ɛgŋ Nyam e sɛwr a eb a uw any eke sɛwr a el low nɛnyɛmbri nyam.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Lɛgŋ nyam, Farisi nyam eke wɛl bʼɛsŋ Simↄ ɛsŋ Jesu eke kʼow ij ob in ab. Jesu ɛgŋ ɛtŋ im ɛy in e gbugŋ a sig es ob ij usu.
36 E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Baŋn yogŋ yↄw nyam eke nin uŋ a anŋ. Eke lʼiri eke Jesu anŋ ob ij usu Farisi a e gbugŋ a, lʼow yogŋ. Nʼↄnym mijey kↄk nyam eke wɛl kok lebn eke wɛl bʼɛsŋ albatr ɛm ab, ke mijey sŋↄsŋↄ iy ɛm gbↄŋ.
37 E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,
38 Lʼis es Jesu ecʼakr esr nʼam ikŋ ↄŋn lʼↄpar ow akr es in e mikŋ ab ɛm, lʼoc in e sin nuŋ a nʼam tɛtŋ ow es; nʼam ɛy ow akr af li joj ow akr, ɛtŋ nʼam ok ow mijey a.
38 e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.
39 Eke Farisi a bʼɛkn ɛbɛn a, nʼam dad in ɛm lʼɛsɛ: «Blel igŋ na el kokoba ↄb ɛs tasi ana, ke blel lʼúw any eke yↄw na ekʼam titŋn in sabu a el yↄw eke nin uŋ.»
39 Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.
40 Kↄ Jesu dad Farisi a ninɛ: «Simↄ, mʼↄny low eke mi ki dadʼŋ.» Ɛtŋ Simↄ ↄdu eb dad ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, dàd gↄŋ.»
40 E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.
41 Ɛtŋ lʼub ow nyandrɛ nyam li dad ninɛ: «Agŋ yony abmn os ɛgŋ nyam ogŋ: nyam ij os ekŋ yen yen sakp yen e labm, ɛtŋ nyam a ij os ekŋ yony lele lɛw ab e labm.
41 Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.
42 Ɛl yony mum -lʼↄtum -li sↄgm labm a, ɛtŋ igŋ a oc ap ɛl. Kↄ ɛl yony na ɛm a, bwo ecʼɛgŋ anake bʼow erur igŋ a akm lawl ab ee?»
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?
43 Ɛtŋ Simↄ ninɛ: «Mʼam tutr ke ɛgŋ eke wɛl oc in e labm nↄnↄ a ap a.» Jesu ɛgŋ ninɛ: «Ow tasi anake dad a.»
43 E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.
44 Ɛtŋ kpɛkŋ lʼɛwl mɛny lʼↄkŋ yↄw ab any ɛtŋ li dad Simↄ ninɛ: «Kↄ am ɛkn yↄw na! Mʼow mʼɛyʼŋ gbugŋ ɛtŋ ↄↄm im mij akr es yↄg eci. Kↄ in, li yↄgʼm akr es in e mikŋ ab ɛm ɛtŋ li tɛtŋ es in e sin nuŋ ab ɛm.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.
45 Eke mʼow a, ɛym im af. Kↄ in, anym ɛtŋ nʼam ɛyʼm akr af li jójʼm akr.
45 Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.
46 Okm im mun nuŋ, kↄ in lʼokʼm mijey akr.
46 Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.
47 Na sosiɛm mʼam dadʼŋ: erur ligbɛl na eke lʼɛlu ↄkm a am yɛgm eke in e sikpl nↄnↄ gbɛl a yɛji wɛl oc apʼr. Kↄ ɛgŋ eke wɛl ap sikpl tɛl a, erur tɛl cɛ li bʼɛlu ↄkm.»
47 Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.
48 Ɛtŋ li dad yↄw a ninɛ: «Mʼoc ŋ e sikpl a mʼapʼŋ.»
48 E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.
49 Agŋ a ekʼanŋ yogŋ am ij ob ɛl ab a am dad ɛl ↄfr ɛm ɛsɛ: «Kↄ bwo el ɛgŋ na ɛtŋ li kʼap ɛgŋ sikpl ee?»
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?
50 Kↄ Jesu dad yↄw a ninɛ: «Ŋ ecʼↄmn a eb ɛluʼŋ es; ìm ɛrm es ɛy ɛm gↄŋ.»
50 E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.