Lucas 7

Amani Owr (ADJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Eke Jesu dad agŋ a odad bake ow uwr a, nʼim Kapɛrnayum.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Yogŋ, Rom eci srↄda eyŋ ekŋ yen ecʼanym ɛs nyam ↄny in e juma kok ɛs nyam eke lʼerur nↄnↄ; ɛtŋ juma kok ɛs a ↄl am ↄny toŋ batŋ am ow uw.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Eke lʼiri wɛl dadʼr Jesu e low a, lʼɛrm Jwifɛl ecʼagŋ ekpekp bɛb im am ɛsŋʼn eke li kʼow lʼewlm in e juma kok ɛs a.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 -Nʼim -nʼɛŋn ow ɛtŋ -nʼam ŋↄŋn ow atrm ɛm -li dad -lʼɛsɛ: «Ɛgŋ na ekʼɛrm ɛy a it eke kʼɛŋn in ecʼabu ɛlum.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Lʼerur ɛy ecʼɛb na ɛtŋ in anake nʼↄŋ ke wɛl us ɛy e Nyam nuŋ igŋ usu a.»
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Eke Jwifɛl a dad ów amua ok Jesu a, lʼɛgŋ ɛtŋ kpɛkŋ nʼaam wɛl ab.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 na sosiɛm anake in igbm in obi in owm toŋ bake in ɛŋnʼŋ a. Kↄ ŋ dád odad ebl nyam cɛ, ke kpɛkŋ in e juma kok ɛs a in bʼow in ewl.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 In obi yɛji in anŋ abusu ɛsɛl ekpekp ecʼew, ɛtŋ in ↄny srↄda eyŋ eke in ɛw es. Eke in bi dad nyam in ɛsɛ: “Ìm!”, kpɛkŋ owʼn bʼim; in bi dad ɛjeci in ɛsɛ: “Òw!”, kpɛkŋ owʼn bʼow; ɛtŋ eke in bi dad in e juma kok ɛs in ɛsɛ: “Kòk low na!”, kpɛkŋ owʼn bi kok low a.»
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Eke Jesu iri sodad amua eke wɛl ow dadʼr a, lʼerur anym ɛs a e low. Sica lʼɛwl mɛny nʼam dad agŋ a ekʼam usʼr jam a lʼɛsɛ: «Mʼam dad ↄny, mʼɛŋnm ↄmn ɛs nɛnɛ kaka Israɛl eyŋ ɛm bↄbↄ yɛji.»
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Agŋ a eke wɛl ɛrm a ɛwl mɛny im anym ɛs a e gbugŋ a, ɛtŋ -lʼɛkn eke juma kok ɛs a ewl.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Eke low na ɛc a, Jesu aam baŋn nyam eke wɛl bʼɛsŋ Nayin; ɛtŋ in e jam ɛsɛl a lele agŋ nↄnↄ gbɛl ab am usʼr jam.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Eke nʼam titm baŋn ecʼɛm ɛy usu a, wɛl oc ɛgŋ nyam ekʼuw a aam oc es ɛtŋ baŋn a ecʼagŋ nↄnↄ gbɛl yɛji aam ɛl ab. Ow el iŋnyↄw nyam ecʼiy ekpↄbi.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Eke Ɛs Kↄtↄkↄ ɛkn yↄw a, ow e low ↄnyʼn sↄrŋ ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Kʼìkŋ ↄŋn!»
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Kpɛkŋ li tat nʼim lʼitŋn lɛblakp a abu, ɛtŋ agŋ a inym es. Li dad ninɛ: «Ŋgbafrɛli, mʼam dadʼŋ, ìgb!»
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Ɛtŋ ɛgŋ a ekʼuw a igb inym es ɛtŋ am dad odad. Ɛtŋ Jesu dad lis ninɛ: «Kin ŋ ecʼiy a.»
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Agŋ a fɛŋ erŋn am ↄny ɛtŋ am kↄklm Nyam dad ɛsɛ: «Kokoba ↄb ɛs ligbɛl nyam ɛy ↄkm ɛy ɛm! Nyam ow am ɛlum in ecʼagŋ abu!»
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ɛtŋ Jude wus ab af lele baŋn a fɛŋ eke ɛlulil ɛm ab ab iri low a eke Jesu kok a.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Jan e jam ɛsɛl a im dad ów a fɛŋ eke Jesu kok a ok Jan. Lʼɛsŋ ɛl ɛm ecʼagŋ yony,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ɛtŋ lʼɛrm wɛl Ɛs Kↄtↄkↄ ogŋ eke -li kʼibrm ow eke ow el Mesi a eke ow a, oglog ɛgŋ ɛjeci -li kʼeku.
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Eke jam ɛsɛl yony a im ok yogŋ a, -li dad Jesu ninɛ: «Jan mij ok nuŋ ɛs ɛrm ɛy sʼow eke si kʼibrmʼŋ: “Kↄ ŋ, ŋ el ɛgŋ a eke ɛl uw any eke in bʼow in ow a, oglog ɛgŋ ɛjeci ɛl kʼeku ee?” »
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Wanci ab af a, Jesu am ewlm agŋ nↄnↄ ekʼↄl akpasu akpasu am ↄny, nʼam ogŋ agŋ nↄnↄ ecʼabŋ eŋuŋ; ɛtŋ nʼam ↄŋ ány eflu nↄnↄ ɛkn es.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Ɛtŋ li dad agŋ a eke Jan ɛrm a ninɛ: «Ìmn ke dádr Jan low a eke ɛkan ke irir a: ány eflu am ɛkn es, akr kpɛcɛ ɛsɛl am an es, kokobe ɛsɛl yɛji am ewl, ↄ́ru ablu yɛji am iri ów, agŋ ekʼuw a yɛji am igb, ɛtŋ wɛl am ↄb Amani Mamn a e kokoba ok ↄgbↄru.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Ehe él ɛgŋ a eke kʼow irmnm in ecʼↄmn eke nʼↄny ɛm ɛm a eci!»
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Eke Jan ecʼagŋ a ekʼɛrm a ɛwl mɛny im a, Jesu oc Jan e lís e low am ibrm agŋ a ɛsɛ: «Kↄ loj yogŋ bla imn eke kʼɛkan ee? Kↄ ɛgŋ ekʼanŋ ɛsɛ anany eke lɛf am ↄny mumu af ee? Njaŋ!
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Ca eke ow elm ɛbɛn a, ke bla imn ɛkan ee? Ɛgŋ eke sus mob sɛnyn ee? Njaŋ! Agŋ eke bi sus mob sɛnyn sɛnyn íj ɛb a, ɛ́b ebu e gbugŋ -li bʼanŋ.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Ɛtŋ ca bla tasi imn ɛkan ee? Kↄ kokoba ↄb ɛs nyam ee? Ɛɛ, mʼam dad ↄny eke ɛgŋ a ekʼɛkan a agb akm kokoba ↄb ɛs.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Nyam Lɛl ɛm a, Nyam dad Jan e lís e low ninɛ: Kin, mʼam ↄŋ ɛm ecʼɛrm ɛs íkŋʼŋ anym kok ŋ ecʼejagb a.»
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Ɛmɛny Jesu dad ɛl ninɛ: «Mʼam dad ↄny eke agŋ eke wɛl ew ab ɛm, ɛgŋ kaka anm ekʼagb akm Jan; kↄ Nyam e gbreŋgbi usu a ecʼagŋ ekʼanŋ a e likekli a agb akmʼn.»
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Agŋ nↄnↄ toŋ wus labm eb ɛsɛl bↄbↄ yɛji ekʼiri Jesu ecʼodad a, uw any eke Nyam e low a nawrɛ, aŋke -lʼɛgŋ Jan ok ɛl mij nuŋ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Kↄ Farisiɛl lele ol e low any uw ɛsɛl ab ab ɛgŋm Nyam e low eke ki kok ↄŋ ɛl a ebm, aŋke -lʼɛgŋm eke Jan kʼok ɛl mij nuŋ.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Ɛmɛny Jesu dad ninɛ: «Bwo ecʼɛgŋ mʼↄtu eke mi kʼoc mi bɛbmn yɛfɛnyna ecʼagŋ ab ab ee? Bogŋ ecʼagŋ -lʼot es ee?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 -Lʼot etuey ekʼanŋ an ↄl usu es ke am dad lebl gege ɛm ɛsɛ: “Sʼafl kete ɛj ub eci sʼok ↄny, ɛtŋ ɛgŋmn eke kʼubr ɛj! Sʼɛgŋ sↄrŋ ɛj sʼok ↄny, ɛtŋ ɛgŋmn okmn sabu ɛrmni ikŋmn ↄŋn!”
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Kin Jan ekʼow a, li bʼɛnŋ nɛny, lʼɛ́gŋm mar, ɛtŋ ↄny bi dadr ekʼowʼn ↄny abŋ ŋuŋ!
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Sica ɛgŋ ecʼIy ekʼow a, li bʼij ob, li bʼɛgŋ mar, ɛtŋ ↄny cɛ bi dadr eke ɛgŋ ikŋ na, in el ob iju, mar ɛgŋu, wus labm eb ɛsɛl lele sikpl ɛsɛl ab e lawl!
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Agŋ a eke ɛgŋ Nyam e sɛwr a eb a uw any eke sɛwr a el low nɛnyɛmbri nyam.»
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Lɛgŋ nyam, Farisi nyam eke wɛl bʼɛsŋ Simↄ ɛsŋ Jesu eke kʼow ij ob in ab. Jesu ɛgŋ ɛtŋ im ɛy in e gbugŋ a sig es ob ij usu.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Baŋn yogŋ yↄw nyam eke nin uŋ a anŋ. Eke lʼiri eke Jesu anŋ ob ij usu Farisi a e gbugŋ a, lʼow yogŋ. Nʼↄnym mijey kↄk nyam eke wɛl kok lebn eke wɛl bʼɛsŋ albatr ɛm ab, ke mijey sŋↄsŋↄ iy ɛm gbↄŋ.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Lʼis es Jesu ecʼakr esr nʼam ikŋ ↄŋn lʼↄpar ow akr es in e mikŋ ab ɛm, lʼoc in e sin nuŋ a nʼam tɛtŋ ow es; nʼam ɛy ow akr af li joj ow akr, ɛtŋ nʼam ok ow mijey a.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Eke Farisi a bʼɛkn ɛbɛn a, nʼam dad in ɛm lʼɛsɛ: «Blel igŋ na el kokoba ↄb ɛs tasi ana, ke blel lʼúw any eke yↄw na ekʼam titŋn in sabu a el yↄw eke nin uŋ.»
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Kↄ Jesu dad Farisi a ninɛ: «Simↄ, mʼↄny low eke mi ki dadʼŋ.» Ɛtŋ Simↄ ↄdu eb dad ninɛ: «Low yɛgm agŋ ɛs, dàd gↄŋ.»
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Ɛtŋ lʼub ow nyandrɛ nyam li dad ninɛ: «Agŋ yony abmn os ɛgŋ nyam ogŋ: nyam ij os ekŋ yen yen sakp yen e labm, ɛtŋ nyam a ij os ekŋ yony lele lɛw ab e labm.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Ɛl yony mum -lʼↄtum -li sↄgm labm a, ɛtŋ igŋ a oc ap ɛl. Kↄ ɛl yony na ɛm a, bwo ecʼɛgŋ anake bʼow erur igŋ a akm lawl ab ee?»
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Ɛtŋ Simↄ ninɛ: «Mʼam tutr ke ɛgŋ eke wɛl oc in e labm nↄnↄ a ap a.» Jesu ɛgŋ ninɛ: «Ow tasi anake dad a.»
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ɛtŋ kpɛkŋ lʼɛwl mɛny lʼↄkŋ yↄw ab any ɛtŋ li dad Simↄ ninɛ: «Kↄ am ɛkn yↄw na! Mʼow mʼɛyʼŋ gbugŋ ɛtŋ ↄↄm im mij akr es yↄg eci. Kↄ in, li yↄgʼm akr es in e mikŋ ab ɛm ɛtŋ li tɛtŋ es in e sin nuŋ ab ɛm.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Eke mʼow a, ɛym im af. Kↄ in, anym ɛtŋ nʼam ɛyʼm akr af li jójʼm akr.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Okm im mun nuŋ, kↄ in lʼokʼm mijey akr.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Na sosiɛm mʼam dadʼŋ: erur ligbɛl na eke lʼɛlu ↄkm a am yɛgm eke in e sikpl nↄnↄ gbɛl a yɛji wɛl oc apʼr. Kↄ ɛgŋ eke wɛl ap sikpl tɛl a, erur tɛl cɛ li bʼɛlu ↄkm.»
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ɛtŋ li dad yↄw a ninɛ: «Mʼoc ŋ e sikpl a mʼapʼŋ.»
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Agŋ a ekʼanŋ yogŋ am ij ob ɛl ab a am dad ɛl ↄfr ɛm ɛsɛ: «Kↄ bwo el ɛgŋ na ɛtŋ li kʼap ɛgŋ sikpl ee?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Kↄ Jesu dad yↄw a ninɛ: «Ŋ ecʼↄmn a eb ɛluʼŋ es; ìm ɛrm es ɛy ɛm gↄŋ.»
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.