Lucas 13

Amani Owr (ADJ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Lɛgŋ ab ɛm, agŋ bɛb ow am dad Jesu: «Es ɛw ɛs Pilat ↄŋ wɛl ibi Galile ecʼagŋ ekʼim am kok egb waw ↄŋ Nyam a.»
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Jesu dad ɛl ninɛ: «Kↄ am tutar eke Galile ecʼagŋ amua eke wɛl ibi a, -lʼel sikpl ɛsɛl ɛgbɛl -lʼakm Galile ecʼagŋ a fɛŋ ee?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Njaŋ! Mʼam dad ↄny; eke itŋnmn ɛrm ɛm, ↄny fɛŋ bʼow uwr ɛsɛ ɛl af.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 Ɛtŋ kↄ agŋ lɛw niwn a eke Silowe yogŋ, êl gege a bubm ok af ibi a, kↄ ɛl -lʼel agŋ eŋuŋ -lʼakm Jerusalɛm ecʼɛb eyŋ a fɛŋ ee?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Njaŋ! Mʼam dad ↄny: eke itŋnmn ɛrm ɛm, ↄny yɛji bʼow uwr ɛsɛ ɛl af.»
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Ɛtŋ Jesu dad ɛl odad nyandrɛ ɛm ninɛ: «Igŋ nyam ewl babm e likŋ in ecʼegb ↄgm a. Li bʼow ↄgm a eke li kʼↄw babm a, nʼɛŋnm.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Ɛtŋ li dad juma kok ɛs a ninɛ: “Ɛ̀kn: akpo nyahan ɛtŋ eke mi bʼow e mi kʼↄw babm na, kↄ mʼɛ́ŋnm. Ùbrʼr es! Kↄ bla ɛtŋ li kʼeb wus nʼↄnym ab ↄfr ↄfr nɛnɛ!”
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Kↄ juma ɛs a ninɛ: “Ɛgŋ gbɛl, yɛ̀bʼr nʼánŋ lakpo na yɛji; mʼow mʼagbr wus mi dídʼr, mʼókʼr suw egŋun.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Ow kʼↄdm lakpo ekʼam ow a, li bʼow lʼↄsu ey. Ekʼow elm ɛbɛn a, ke ↄ́ŋ wɛl ubrʼr es.” »
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Nɛnɛgŋ nyam, Jesu am yɛgm agŋ low Jwifɛl e Nyam nuŋ igŋ usu.
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 Yogŋ a ↄl lis nyam anŋ. Ow ij akpo lɛw niwn, eke abŋ ŋuŋ nyam ↄny ibnʼn es ɛtŋ lʼↄ́tum eke li kʼinym es.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Eke Jesu bʼɛknʼn a, lʼɛsŋ ow ɛtŋ li dad ow ninɛ: «Wɛl eb ɛluʼŋ es ŋ ecʼↄl na ɛm ŋ̂!»
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Jesu atʼr abu nuŋ, ɛtŋ kpɛkŋ nʼinym es ceŋ ɛtŋ nʼam kↄklm Nyam.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Ɛbɛn a, Nyamel a ecʼes ɛw ɛs a ebl ɛrm ewlm owi na eke Jesu kok nɛnɛgŋ e lɛgŋ a sosiɛm. Li dad dedeku a ninɛ: «Sɛgŋ nↄhↄn anŋ eke wɛl ki kok juma; blel ówr lɛgŋ ab ɛm wɛl éwlm ↄny, ke ow kʼelm nɛnɛgŋ e lɛgŋ!»
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Ɛs Kↄtↄkↄ eb odad ɛtŋ am dadʼr ɛsɛ: «Ɛnyɛmbri yony yony ɛsɛl! Nɛnɛgŋ e lɛgŋ ↄny ɛm ecʼɛgŋ nyam nyam bi mↄmu in ecʼid ekʼanŋ ob ij usu a es ɛy ↄkm, ow kʼↄdm ni mↄmu in e gbaŋkↄ es nʼim nʼↄŋ ow mij ow ɛ́gŋ. Kↄ yadŋ ee?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Ɛtŋ yↄw na ekʼel Abraham e lilaw, ke Satan ↄny ibn es ij akpo lɛw niwn a, ke ow akplm eke wɛl ki mↄmuʼn es éb ɛluʼl es nɛnɛgŋ e lɛgŋ ee?»
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Jesu ecʼodad ebl na eke dad a, ↄŋ in ecʼefnu a fɛŋ ɛ́s. Kↄ dedeku a fɛŋ gbɛ sos ɛm am iŋn sijuma ɛgbɛl amamn amua eke nʼam kok a sosiɛm.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Jesu dad ninɛ: «Kↄ bla lowi Nyam e gbreŋgbi usu a ot es ee? Bla lowi wɛl kʼoc ɛbmn ab ee?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Nʼanŋ ɛsɛ likŋ e liy nyam eke ɛgŋ nyam oc ewl in ecʼↄgm af. Lʼɛli lʼagb lʼel likŋ ligbɛl ɛtŋ ↄr ow us mel in ecʼál ab ɛm.»
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Ɛmɛny Jesu dad ninɛ: «Kↄ bla lowi mi kʼoc mʼɛbmn Nyam e gbreŋgbi usu ab ab ee?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Ow anŋ ɛsɛ lijru eke yↄw nyam oc wuwlm ma toy likŋ lele yen ab toŋ bake ma a nimum inŋ eb es ab af.»
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Jesu am ɛc baŋn ekekey lele ɛgbɛl ɛm ab yɛgm agŋ low ejagb a ekʼaamn Jerusalɛm ogŋ ogŋ a.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Ɛgŋ nyam ibrmʼn ninɛ: «Ɛgŋ gbɛl, kↄ agŋ tɛl cɛ bʼow ɛŋn sel ee?» Jesu dad ɛl ninɛ:
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 «Àtar sos es okr akŋ lisany likekli ɛm ogŋ. Kↄ low nawrɛ mʼam dad ↄny: agŋ nↄnↄ bʼow ɛbm eke kʼok akŋ, kↄ -li kʼow -lʼↄtumn.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Eke gbugŋ ɛs a bʼow igb abl lisany a safuɛ ɛm a, ↄny bʼow anŋn gbeŋ icmn lisany abu ke dádr ɛsrɛ: “Gbugŋ ɛs, fìg ɛy lisany!” Li bʼow li dad ↄny lʼɛsɛ: “Mʼuwm yogŋ ekʼanŋn am owr ab any!”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Ɛtŋ ↄny bʼow dadr ir ɛsrɛ: “Sʼij ob, sʼɛgŋ ŋ ab; yɛgm agŋ low ɛy ecʼɛb ab ɛm.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Ɛmɛny li bʼow li dad ↄny lʼɛsɛ: “Mʼuwm yogŋ ekʼanŋn am owr any. Ŋ̀gbroŋn ɛm e lís, ↄny eke bi kokr ów eŋuŋ a!”
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 Lɛgŋ eke bʼow ɛkan Abraham, Isak, Jakↄb lele kokoba ↄb ɛsɛl a fɛŋ ab Nyam e gbreŋgbi usu a, ke wɛl bʼow ogŋ ok ↄny gbeŋ a, yogŋ anake ca bʼow ikŋn ↄŋn sasagar an ɛm a!
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Agŋ bʼow anŋ susu susu fɛŋ ow ok es Nyam e gbreŋgbi usu ecʼob ij usu a.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Ɛtŋ agŋ bɛb a ekʼel ajamu a, sica bʼow el ánymu. Ɛtŋ ánymu a bʼow el ajamu.»
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Lɛgŋ ab ɛm a, Farisiɛl ecʼagŋ bɛb ow titm Jesu ɛtŋ dadʼr ninɛ: «Ŋ̀gboŋ aŋa ìm usu ɛjeci, kↄ Erↄd Antipas am erur eke kʼibiʼŋ.»
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Ɛtŋ Jesu dad ɛl ninɛ: «Ìmn dadr kprakpru na ɛsrɛ: “Mʼow mʼogŋ abŋ eŋuŋ, mʼewlm ↄ́lu yɛfɛnyna lele efi ab, ɛtŋ sɛgŋ nyahan mʼow mʼuwar ɛm e juma.”
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Ow akpl eke mi kʼimn anym eci ɛm ecʼejagb us ab ɛm, yɛfɛnyna, efi lele lɛgŋ ekʼanŋ anym am ow ab ab. Tasi ɛm a, ow akplm eke Nyam e kokoba ↄb ɛs kʼuw usu ɛjeci, ke ow kʼelm Jerusalɛm.»
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 Ɛmɛny Jesu low am ɛy sos ɛm toŋ batŋ nʼam dad lʼɛsɛ: «Jerusalɛm, Jerusalɛm, ŋ eke bʼibi kokoba ↄb ɛsɛl ke bʼↄr agŋ eke Nyam bʼɛrm ow ŋ ogŋ a mebn ɛm a! Sakp abi mʼerur eke mi kʼas ŋ ecʼey luku ɛm e lís, ɛsɛ elel eke ŋgↄs ey lis bʼas in ecʼey luku ↄw éw ab af, ɛtŋ ɛ́gŋmn!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Ow sosiɛm kin, Nyam bʼow digŋ ↄny ecʼakŋ a ɛlu es foŋ. Mʼam dad ↄny: kʼow ɛknmnʼm toŋ bake lɛgŋ a ow; yogŋ anake bʼow dadr ɛsrɛ: “Ke Nyam ɛ́dŋ ɛgŋ a ekʼam ow Ɛs Kↄtↄkↄ e nin ɛm a ↄwrↄ a!” »
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.