Hebreus 12
Amani Owr (ADJ) vs NVT
1 Agŋ amua na fɛŋ eke mʼam dad ɛl e low a am ɛlu ɛl ecʼↄmn e daŋku ij ↄkm yɛgm ɛy. Ow anŋ ɛsɛ dedeku ligbɛl nyam eke ow iwr ɛlul ɛy ɛm cɛ af. Ow sosiɛm a, ɛy yɛji sʼígŋ low fɛŋ eke am ɛdŋn ɛy eci anym imn a sʼɛlu es, sʼígŋ sikpl a eke wiwrm ɛy ab a sʼↄwl. Sʼúrur es ɛrm susu ɛm es uru a ekʼanŋ ɛy anym a.
1 Portanto, uma vez que estamos rodeados de tão grande multidão de testemunhas, livremo-nos de todo peso que nos torna vagarosos e do pecado que nos atrapalha, e corramos com perseverança a corrida que foi posta diante de nós.
2 Sɛgŋ fɛŋ si lɛ́ɛr Jesu. In anake li bʼↄŋ ɛgŋ ↄny ↄmn a, ɛtŋ li bʼↄŋ ↄmn a iy nɛny igŋ nuŋ. Lʼɛgŋ olikŋ af e luw a lʼeb lʼuw ɛtŋ li lɛrm ɛ́s a ekʼanŋ luw nɛnɛ ɛm a, aŋke nʼam lɛr sos ɛm iŋn a eke wɛl bɛbm ɛwʼr es a; ɛtŋ sica li sig es Nyam e lidr abu af yogŋ.
2 Mantenhamos o olhar firme em Jesus, o líder e aperfeiçoador de nossa fé. Por causa da alegria que o esperava, ele suportou a cruz sem se importar com a vergonha. Agora ele está sentado no lugar de honra à direita do trono de Deus.
3 Ɛɛ, tùtar Jesu ecʼelel a eke ɛgŋ sikpl ɛsɛl e sifn a ekʼↄny in e lís a e low eb a. Ow bʼow ↄŋ abŋ ɛm a sos kʼow ↄwm ↄny es ɛtŋ sos kʼow aam ↄny.
3 Pensem em toda a hostilidade que ele suportou dos pecadores; desse modo, vocês não ficarão cansados nem desanimados.
4 Tasi ɛm a, ↄny lele sikpl ab eci itarir ab ɛm, kʼiimn toŋ kʼokmn luw ɛm!
4 Afinal, ainda não chegaram a arriscar a vida na luta contra o pecado.
5 Kↄ ów ↄm e sodad a eke Nyam dad ↄny ɛsɛ in ecʼey af a, es jijal ee? Kin odad a:
5 Acaso vocês se esqueceram das palavras de ânimo que Deus lhes dirigiu como filhos dele? Ele disse: “Meu filho, não despreze a disciplina do Senhor; não desanime quando ele o corrigir.
6 Tasi ɛm a, Ɛs Kↄtↄkↄ, ɛgŋ eke li bʼerur a li bʼɛnym abr,
6 Pois o Senhor disciplina quem ele ama e castiga todo aquele que aceita como filho”.
7 Eke am ijr gbre, ke ↄny e low yɛgm eci, aŋke Nyam bʼot ↄny ɛsɛ in ecʼey af. Bogŋ ecʼiy anake ɛs ɛ́nyam abr ab ee?
7 Enquanto suportam essa disciplina de Deus, lembrem-se de que ele os trata como filhos. Quem já ouviu falar de um filho que nunca foi disciplinado pelo pai?
8 Eke Nyam ɛ́nyam ↄny abr ɛsɛ in ecʼey a pupukpaŋ af, ke ow anŋ ɛsɛ owʼn elm ↄny Ɛs ɛtŋ ↄny elmn ow ecʼey lokm af.
8 Se Deus não os disciplina como faz com todos os seus filhos, significa que vocês não são filhos de verdade, mas ilegítimos.
9 Wus af aŋa sʼↄny ɛy ɛsɛl, -li bʼɛnym ɛy abr ɛtŋ ɛbɛn yɛji si bʼɛlum ɛl. Sica ayaf si kʼↄtum sʼɛluam Nyam ɛy Ɛs ekʼanŋ afr a nana, bake sʼↄ́tu sʼɛŋn sel ee?
9 Uma vez que respeitávamos nossos pais terrenos que nos disciplinavam, não devemos nos submeter ainda mais à disciplina do Pai de nosso espírito e, assim, obter vida?
10 Nawrɛ, ɛy ɛsɛl a eci abr ɛnym a el sɛgŋ tɛl eci ɛl ecʼelel eke -li bʼɛkan ów ab ɛm. Kↄ Nyam ecʼa, ɛy e low nimamn eci li bʼɛnym ɛy abr, nʼↄ́ŋ ɛy sʼel lala sʼanŋ ɛsɛ in af.
10 Pois nossos pais nos disciplinaram por alguns anos como julgaram melhor, mas a disciplina de Deus é sempre para o nosso bem, a fim de que participemos de sua santidade.
11 Eke wɛl bʼↄb nuŋ am ɛnym ɛy abr a, ow íŋnm ɛy sos ɛm, sos nana ow bʼↄwr ɛy es. Gbɛkↄ ow bʼim lɛgŋ anym ɛm a, agŋ a eke wɛl ɛnym abr ɛbɛn a, bʼanŋ ɛrm es ɛy ɛm ɛtŋ bʼir ɛb nyim nyim.
11 Nenhuma disciplina é agradável no momento em que é aplicada; ao contrário, é dolorosa. Mais tarde, porém, produz uma colheita de vida justa e de paz para os que assim são corrigidos.
12 Ow sosiɛm a, sabu kʼám ↄny, ɛtŋ ↄny ecʼakr a yɛji kʼúfŋ ↄny; kↄ àtar sos es nana, ke íman anym eci cɛ.
12 Portanto, revigorem suas mãos cansadas e seus joelhos enfraquecidos.
13 Ɛtŋ ɛmɛny, kòkr ejagb a eke bʼow ebar a inym nyim nyim, yecʼɛtŋ ke lakr ↄbr fɛŋ kʼúŋm, kↄ ke nana lʼɛ́wl nʼinym.
13 Façam caminhos retos para seus pés a fim de que os mancos não caiam, mas sejam fortalecidos.
14 Ɔ̀ↄl agŋ fɛŋ ab ecʼɛrm es ɛy ɛm ecʼɛb ir es, ke íir ɛb nyim nyim eke bʼakpl Nyam sos ɛm. Ɛgŋ fɛŋ eke kʼow kokm ɛbɛn a kʼow ɛknm Ɛs Kↄtↄkↄ.
14 Esforcem-se para viver em paz com todos e procurem ter uma vida santa, sem a qual ninguém verá o Senhor.
15 Ɛ̀wr ɛrm ke ɛgŋ kaka kʼígŋm bibm eke Nyam bʼↄŋʼn a. Ɔny ɛm a, ɛgŋ kaka kʼɛ́w low es lokm kʼɛli ɛsɛ likŋ lolo af ki ŋuŋn agŋ nↄnↄ in e lol ab ab.
15 Cuidem uns dos outros para que nenhum de vocês deixe de experimentar a graça de Deus. Fiquem atentos para que não brote nenhuma raiz venenosa de amargura que cause perturbação, contaminando muitos.
16 Ke ɛbirir marɛm marɛm owi kʼánm ↄny ecʼaraŋn! Kʼìfan Nyam ecʼów a ɛsɛ elel eke Esayu kok ab af. In eke ob ij lↄfu nyam sosiɛm, lʼↄl in e sigbɛl a lʼij a!
16 Vigiem para que ninguém seja imoral ou profano, como Esaú, que trocou seus direitos como filho mais velho por uma simples refeição.
17 Ɔ̀kan eke ow bʼibn a, lʼerur eke li kʼɛŋn ɛs ecʼↄwrↄ a, kↄ ow itr ↄwlʼl. Li kok sↄrŋ, lʼikŋ ↄŋn eke ɛs kʼitŋn ɛbr, kↄ lʼↄtum nʼↄↄm ow ow itŋnm ɛbr.
17 Como vocês sabem, mais tarde, quando ele quis a bênção do pai, foi rejeitado. Era tarde para que houvesse arrependimento, embora ele tivesse implorado com lágrimas.
18 Ɔny, lɛgŋ na ɛm a, owr titmn Nyam, gbɛkↄ ow anm ɛsɛ ↄny lagŋɛl e low any af a eke ɛkn lɛgŋ sig ɛm ab af. Eke -li titmn Sinayi lafɛny a, yogŋ -lʼɛkn al ligbɛl a, ncebn ibr a, nyamgbrany a,
18 Vocês não chegaram a um monte que se pode tocar, a um lugar de fogo ardente, escuridão, trevas e vendaval,
19 -lʼiri krↄkr nyam ikŋ ɛtŋ lebl nyam yɛji ikŋ. Eke Israɛl eyŋ iri lebl na a, -ni ŋↄŋn Nyam eke ow kí dadm ɛl odad ow obi ij.
19 ao toque da trombeta e à voz tão terrível que aqueles que a ouviram suplicaram que nada mais lhes fosse dito,
20 Nawrɛ, Nyam ɛdŋn eke wɛl kʼítŋnm lafɛny a abu,
20 pois não podiam suportar a ordem que recebiam: “Se até mesmo um animal tocar no monte, deve ser apedrejado”.
21 Low a ↄny erŋn toŋ Mois in obi yɛji dad ninɛ: «erŋn ↄnyʼm toŋ sos am ufŋʼm.»
21 O próprio Moisés ficou tão assustado com o que viu a ponto de dizer: “Fiquei apavorado e tremendo de medo”.
22 Gbɛkↄ ↄny ecʼa ow elm ɛbɛn, ↄny imn titmn Siↄn e lafɛny a, Nyam ekʼanŋ owr ecʼɛb a, Jerusalɛm a ekʼel afr eci ke yogŋ afr ɛrm ɛsɛl bubutɛ aam kok es gbɛgbl a.
22 Vocês, porém, chegaram ao monte Sião, à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, aos incontáveis milhares de anjos em alegre reunião,
23 Ɔny, imn titmn Nyam ecʼey krɛkrɛ a eke as luku, ke el agŋ a eke wɛl nↄn ɛl ecʼen afr a. Owr Nyam eke bi jɛj wus nimum e low ok a ecʼany af. Imn titmn agŋ nyim nyim a ekʼiy nɛny igŋ nuŋ a.
23 à congregação dos filhos mais velhos, cujos nomes estão escritos no céu, e a Deus, que é juiz de todos, aos espíritos dos justos no céu, agora aperfeiçoados,
24 Ɔny, imn titmn Jesu eke ok in e mebl ab es ɛy e sayl ecʼa. Nyam ɛcr in ɛm ↄŋ ɛy sinm owr nyam, ɛtŋ Jesu e mebl a ↄny mbas nↄnↄ akm Abɛl ecʼa.
24 a Jesus, o mediador da nova aliança, e ao sangue aspergido, que fala de coisas melhores do que falava o sangue de Abel.
25 Sica ɛ̀wr ɛrm, ke írir Nyam eke am dad odad a e low! Eke wus af aŋa Mois ɛwar Israɛl eyŋ, ke -lʼɛgŋm -lʼirim a, -nʼɛŋn ow e gbre ekʼanŋ ɛm a. Ɛy ecʼa, afr ɛtŋ Nyam anŋ am dad ɛy odad. Eke sʼam dad sʼɛsɛ ɛy e low anm ɛm, sʼúw any tasi eke li bʼow li kok ɛy ow e low!
25 Tenham cuidado para não se recusarem a ouvir aquele que fala. Porque, se aqueles que se recusaram a ouvir o mensageiro terreno não escaparam, certamente não escaparemos se rejeitarmos aquele que nos fala do céu.
26 Lɛgŋ sig ɛm a, Nyam e lebl a ↄŋ wus ufŋ. Yɛfɛnyna ɛm ecʼa, kin yecʼeke nʼam dad lʼɛw es eke li bʼow li kok: Ɛmɛny lɛgŋ ɛjeci, mi bʼow mʼↄŋ wus ufŋ, ɛtŋ ow kʼow elm wus cɛ, kↄ afr yɛji.
26 Quando Deus falou naquela ocasião, sua voz fez a terra tremer, mas agora ele promete: “Mais uma vez, farei tremer não só a terra, mas também os céus”.
27 Odad na eke el: ɛmɛny lɛgŋ ɛjecʼa, kin ow e nyandrɛ: mob a eke wɛl kok ke ↄtu eke kʼuŋ a, bʼow irm. Ɛtŋ ow bʼow ↄŋ ɛl a cɛ eke kʼↄtum uŋm a abusu anŋ sɛgŋ fɛŋ.
27 Isso significa que toda a criação será abalada e removida, de modo que permaneçam apenas as coisas inabaláveis.
28 Sica ɛy, sʼam ɛŋn gbreŋgbi usu a eke kʼↄtum ufŋm a. Ow sosiɛm sʼↄ́ŋ Nyam bia, ke si kók in owi sɛwl a eke li bʼerur ab ɛm, es is ɛm lele ɛlum ɛm ab.
28 Uma vez que recebemos um reino inabalável, sejamos gratos e agrademos a Deus adorando-o com reverência e santo temor.
29 Tasi ɛm a, ɛy e Nyam a el al eke bi ŋuŋn ob.
29 Porque nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.