2 Coríntios 12
Amani Owr (ADJ) vs NAA
1 Kↄ ow it eke mi kʼij nɛny ee? Ow kʼow elm im low kaka. Gbɛkↄ mʼam mʼow mi dad ów eke Ɛs Kↄtↄkↄ yɛgmʼm mʼɛkn lele ow eke nʼↄny lʼok ↄkm ab ab e low.
1 Se é necessário que eu me glorie, ainda que não seja conveniente, vou falar a respeito das visões e revelações do Senhor.
2 Mʼuw Krist e jam us ɛs nyam any, ɛtŋ ow ij akpo lɛw yar ŋ̂, Nyam ↄny ɛgŋ na uyum afr kpekpe. Kↄ in e sos megl ab ab ee? Mʼuwm any. Kↄ ow elm in e sos megl ab ab ee? Mʼuwm any, kↄ Nyam gbɛ uw any.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até o terceiro céu. Se isso foi no corpo ou fora do corpo, não sei; Deus o sabe.
3 — ausente —
3 E sei que esse homem — se no corpo ou sem o corpo, não sei; Deus o sabe —
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indizíveis, que homem nenhum tem permissão para repetir.
5 Ɛgŋ nɛnɛ na eci gbɛ mi bʼow mʼij nɛny. Gbɛkↄ ɛm ecʼa, elel eke mʼanŋn a sosiɛm mi bʼow mʼij nɛny ɛm e fuɛfuɛ el a eci.
5 Desse eu me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, a não ser nas minhas fraquezas.
6 Eke batŋ mʼerur nɛny eke mi kʼij a, mi kʼow mʼijm nyamb, low eke el nawrɛ a cɛ mi bʼow mi dad. Gbɛkↄ mʼijm nɛny, yecʼɛtŋ ke wɛl dád ɛm e lís owi, ow a cɛ eke wɛl am ɛknʼm mi kok lele ow a cɛ eke wɛl am iri mi dad ab ab af, ke low ɛjeci kaka kʼígŋm af.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei louco, porque estarei falando a verdade. Mas evito fazer isso para que ninguém se preocupe comigo mais do que vê em mim ou do que ouve de mim.
7 Ów a eke Ɛs Kↄtↄkↄ yɛgmʼm mʼɛkn a agb nↄnↄ. Gbɛkↄ lʼerurm eke mi kʼij nɛny na eci. Ow sosiɛm lʼoc ɛbm ɛkn nyam lʼɛluʼm sos ɛm, bʼijrʼm gbre ɛsɛ mirŋ eke bʼub es anŋ ɛgŋ sos ɛm ab af. Ɛtŋ ow anŋ ɛsɛ Satan ecʼɛrm ɛs nyam eke wɛl ↄŋ eke kʼↄrʼm ke ɛ́dŋnʼm nɛny ij af.
7 E, para que eu não ficasse orgulhoso com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte.
8 Sakp nyahan eke mi ŋↄŋn Ɛs Kↄtↄkↄ eke kʼↄny ocʼm es gbre ij na ɛm,
8 Três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 kↄ li dadʼm ninɛ: «Ɛm ecʼɛrm mamn a cɛ ↄdŋʼŋ. Eke bʼanŋ fuɛfuɛ a, yogŋ ɛm tasi anake ɛm e lɛc a bʼɛy ↄkm a.» Ow sosiɛm, ɛm e nɛny ij a tasi bʼow el ɛm e fuɛfuɛ el a, yecʼɛtŋ ke Krist e lɛc a ánŋʼm af.
9 Então ele me disse: “A minha graça é o que basta para você, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza.” De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Na sosiɛm mʼam ɛgŋ fɛŋ mʼeb sos ɛm iŋn ɛm: lɛc ↄnym, wɛwr, ses babur, ɛm ecʼↄmn a sosiɛm e gbre ijr lele ɛrm mij ebr fɛŋ ab. Mʼam ɛgŋ fɛŋ mʼeb Krist sosiɛm eci, aŋke eke mi bʼanŋ fuɛfuɛ a, yogŋ ɛm anake mi bʼij lɛc a.
10 Por isso, sinto prazer nas fraquezas, nos insultos, nas privações, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então é que sou forte.
11 Sica am ɛkan eke mʼam kok nuŋ ɛm ŋuŋ owi a! Ɔny anake ↄŋn ke mʼam kok ɛbɛn a. Ɔny anake blel dadr ɛm ecʼów amamn ekʼanŋʼm ɛm a, aŋke eke mʼelm low kaka yɛji, low kaka anm eke ↄny eci “ɛrm ɛsɛl ɛgbɛl” a ↄny akmʼm!
11 Fiz-me louco, mas vocês me obrigaram a isso. Eu devia ter sido recomendado por vocês, pois em nada fui inferior a esses “superapóstolos”, ainda que nada sou.
12 Ɔny ogŋ yogŋ ɛkan ɛm ecʼɛrm susu ligbɛl a, simɛny ɛwr a, ów any iti owi a lele sakrowa ab ab. Ów amua fɛŋ am yɛgm eke mʼel ɛrm ɛs wɛwɛ tasi.
12 Pois as minhas credenciais de apóstolo foram apresentadas no meio de vocês, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Bla obi Sinyamel ɛjecʼa ↄny eke ↄny ↄnymn ee? Ɛɛ, nawrɛ gbɛ, mʼↄↄm ↄny labm kaka! Kↄ na anake el low ŋuŋ ab ee? Ɛbɛn ke òc aprʼm ↄ!
13 Pois em que vocês foram inferiores às demais igrejas, senão no fato de eu não ter sido pesado a vocês? Perdoem-me esta injustiça.
14 Mi bɛbm ↄny ogŋ yogŋ e sakp nyahan ɛm ecʼow e sos ɛtŋ mi kʼow mʼↄↄm ↄny labm kaka. Ɛm, ow elm ↄny ecʼos a mʼↄlm es, kↄ ↄny obi ↄny obi. Nawrɛ ɛm a, ow elm etuey am kokm os ↄↄm ɛl ɛsɛl, kↄ ey ɛsɛl anake it eke ki kok os ↄŋ ɛl ecʼey a.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto para visitá-los e não serei um peso para vocês. Pois não estou interessado nos bens de vocês, e sim em vocês mesmos. Não são os filhos que devem juntar riquezas para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Ɛm gbɛ, sos ɛm bʼow iŋnʼm eke mi kí ŋuŋn os ↄny eci, ke mʼóc ɛm obi e sel a nimum yɛji mʼigŋ af. Kↄ eke mʼerur ↄny nↄnↄ nɛnɛ a sosiɛm anake ↄny kʼow erurmnʼm nↄnↄ ab ee?
15 Eu de boa vontade gastarei e me deixarei gastar em favor de vocês. Se eu os amo cada vez mais, será que vou ser amado cada vez menos?
16 Nawrɛ eke mʼↄↄm ↄny labm kaka, gbɛkↄ agŋ bɛb dad eke yadŋ ɛm am ↄny ɛtŋ ɛm e kprakpr ab ɛm, ɛm ɛju ↄny.
16 Seja como for, eu não fui um peso para vocês. No entanto, sendo astuto, eu os prendi com astúcia.
17 Kↄ eke bʼɛwr nyamn ɛkan agŋ a fɛŋ eke mʼↄŋ ow ↄny ecʼaraŋn a, ɛl ɛm ecʼɛgŋ nyam anŋ eke mʼɛcr in ɛm mʼij ↄny os ee?
17 Será que eu explorei vocês por meio de alguém que lhes enviei?
18 Mi dad toŋ Tit ɛgŋ eb eke kʼow ɛkn ↄny, ɛtŋ mʼↄŋ ɛgŋ lisijim nyam igŋʼn ab ow. Kↄ Tit ij ↄny os ee? Kↄ in lel ɛm ab, sʼↄnym tutr nyam coco ejagb nyam a eke sʼↄkŋ any ab ɛm ee?
18 Pedi a Tito que fosse até aí e mandei com ele outro irmão. Será que Tito explorou vocês? Não é verdade que temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Ow ibn ekʼam tutar eke sʼam dogŋn sos ↄny ecʼany af. Njaŋ! Nyam ecʼany af sʼam dogŋn sos ɛsɛ Krist e jam us ɛsɛl af. Erur ɛm ecʼagŋ lisijimɛl, sʼam kok ɛbɛn eke si kʼɛlum ↄny abu agbr ↄmn ɛm.
19 Há muito vocês podem estar pensando que queremos nos defender diante de vocês. Falamos em Cristo diante de Deus, e tudo isto, meus amados, é para a edificação de vocês.
20 Lɛgŋ a eke mi bʼow mʼow ↄny ogŋ yogŋ a, ow am ↄnyʼm erŋn eke mi kʼɛ́ŋnm ↄny ɛsɛ elel eke mʼam erur eke kʼanŋn ab af. Ke oglog ɛm yɛji, kʼérurmn ɛm eci elel eke mi bʼow mi kokr a. Erŋn am ↄnyʼm eke yogŋ mi kʼuyum ów ɛsu, nyamnɛyr, ɛrm bebl, agŋ ecʼów ↄnyanin, agŋ wɛwr owi, agŋ cacak owi, mɛgŋel lele suksuk owi ab.
20 Pois tenho receio de que, indo até aí, eu não os encontre na forma em que gostaria de encontrá-los, e que também vocês me achem diferente do que esperavam, e que haja entre vocês briga, inveja, ira, egoísmo, difamação, intriga, orgulho e tumulto.
21 Ɛmɛny low nyam ecʼerŋn yɛji am ↄnym: ɛm ecʼow ab ɛm, oglog ke Nyam kókʼm ɛ́s ↄny ecʼany af. Mʼam uru eke mi kʼikŋ ↄŋn ↄny ɛm ecʼagŋ nↄnↄ eke abu anŋ ɛm am kok lɛgŋ sig ɛm e sikpl a eci. Tasi ɛm a, yɛfɛnyna yɛji -li kʼɛwlm -li ki lɛrm Nyam. -Nʼam ir ɛb eke ↄ́ↄm ɛl -lʼaylmn, -nʼam ij nfaci ɛtŋ -nʼam ɛbirir marɛm marɛm.
21 Tenho receio de que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe diante de vocês, e eu venha a chorar por muitos que, no passado, pecaram e não se arrependeram da impureza, da imoralidade sexual e da libertinagem que praticaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.