2 Coríntios 10
Amani Owr (ADJ) vs NTLH
1 Ɛm Pↄl, ɛm anake mʼam ibrm ↄny low Krist ecʼɛrm frↄrↄ lel ɛrm mamn ab ab ɛm a. Wɛl am dad eke ɛm bʼanŋ tiŋ eke ɛm bʼanŋ ↄny ecʼany af a, kↄ ɛm bʼanŋ akpoj a, nɛny in bʼↄtuʼm nↄnↄ.
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 Mʼam ŋↄŋn ↄny, kʼↄ̀ŋn mi kʼɛw gbagba lɛgŋ a eke mi bʼow mʼow ↄny ecʼaraŋn a! Agŋ bɛb bi tutr eke sʼam kok low ɛsɛ wus ecʼagŋ ɛs el af. Ɛɛ, agŋ nɛnɛ e lís a, mʼam tutr eke mi bʼow mʼɛlu ɛm ecʼɛrm susu a ↄkm ɛtŋ ekʼow it yɛji mi bʼow mʼɛw gbagba.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Nawrɛ eke sʼel agŋ gↄŋ, kↄ mum a eke sʼam ogŋ a elm agŋ ɛm eci.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Mum a e mob a eke sʼam ot sʼogŋn a elm agŋ ecʼa. Ɛl e lɛc a, Nyam ogŋ a ow bʼanŋ ow ŋuŋn ob fɛŋ eke bʼatar in ab a. Si bi ŋuŋn sow tutr yadŋ ɛm a fɛŋ.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Si bʼↄny tutr fɛŋ e bʼↄl eke kʼɛdŋn agŋ Nyam ecʼany uw a sʼoc es. Tutr fɛŋ eke bʼatar Nyam ab a, si bʼↄnyʼn lɛc ɛm eke li kʼɛlum Krist.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Ɛtŋ ɛbɛn a, sʼinym es eke low ɛluam fɛŋ ecʼa, si kʼɛw low sʼↄŋ ɛgŋ, gbɛkↄ ow akpl eke kʼↄnyn abusu ɛ́lul ↄny ecʼɛlum a nimum ↄkm yɛ.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Lɛ̀ɛr ów a ecʼelel ekʼanŋn a sɛnyn sɛnyn! Eke ɛgŋ nyam ↄny tutr eke in sↄny cɛ lʼel Krist eci, ow it ke ɛmɛny li tútr sɛnyn sɛnyn: ɛy yɛji sʼel Krist eci ɛsɛ in af.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Ɛs Kↄtↄkↄ ↄŋ ɛy abusu eke si kʼↄŋ ↄny e Nyamel a agb ↄmn ɛm, kↄ ow elm in e ŋuŋn eci. Nawrɛ eke low na ↄŋ ntotŋ okʼm nↄnↄ, gbɛkↄ mi kʼow mʼururm ɛ́s na sosiɛm.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Mʼerurm eke kʼɛkanʼm ɛsɛ ɛgŋ eke bʼok agŋ erŋn lokm, in e silɛl e li bʼawŋ ab ɛm af.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Tasi ɛm a, agŋ bɛb bi dad ɛsɛ: «Pↄl e silɛl a bʼɛw kpaŋ kpaŋ lele lɛc ɛm ab. Gbɛkↄ eke li bʼanŋ ɛy ecʼaraŋn a, li bʼɛw fuɛfuɛ ɛtŋ sodad eke li bi dad a élm low kaka.»
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Ke ɛgŋ a ekʼam dad odad nɛnɛ a, úw low na gbɛ any: eke si bʼanŋ kpekpe a, si bʼawŋ silɛl kpaŋ kpaŋ. Lɛgŋ eke si bʼow sʼanŋ ↄny ecʼany af a, si bʼow si kok ɛbɛn kpɛŋ.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Agŋ bɛb bʼawr ɛl sosi nↄnↄ, si kʼↄtum si bɛbmnm ɛl ab oglog sʼotm ɛl es. -Li bʼocr ɛl sosi ɛsɛ ob bɛbmn ob af -li bɛbmn ɛl sosi, ke -nʼↄnyn ɛl sosi -lʼigbl ogŋ -lʼɛkn. Na nuŋ ɛm ŋuŋ!
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Ɛy ecʼa, si kʼow si yɛbm ɛy eci ntotŋ ok a iim nↄnↄ nɛnɛ. Eke Nyam nyimn ɛy sʼow sʼɛŋn ↄny a, li yɛgm ɛy yogŋ ekʼɛy e juma e lʼabul ɛy a kʼim ok a, ɛtŋ si bʼow sʼoc ereb a ɛsɛ ɛy ecʼob bɛbmn ob af.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Blel sʼowm toŋ sʼokm ↄny ogŋ aŋa ana, wɛl ↄtu e kʼↄny tutr dad eke sʼam afŋ ɛy ecʼabusu a ecʼereb ab es. Kↄ ɛy tasi anake sʼikŋ anym sʼoc Krist ecʼAmani Mamn a sʼism ↄny ab a.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Ɛbɛn a, ɛy sʼɛwm sos ɛsɛ ɛbɛn agŋ ɛjeci e juma e kok a e low cɛ ɛs am ibrm af. Kↄ ɛy sʼam ↄmn eke ↄny ecʼↄmn a bʼow obn ɛtŋ ɛmɛny sʼↄtu eke si ki kok juma nↄnↄ ↄny ogŋ yogŋ. Gbɛkↄ sʼerurm eke si kʼafŋ ereb a eke Nyam ɛw ↄŋ ɛy ab es.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Ow e jam a, si bʼow sʼim sʼↄb Amani Mamn a e kokoba susu eke ibn akm ↄny ogŋ aŋa. Sʼerurm eke si ki kok juma agŋ ɛjeci e juma kok usu a, ke sʼɛw sos ów a eke -lʼikŋn anym -li kokr a eci.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Eke ɛgŋ nyam erur eke kʼɛw sos, ke lʼɛ́w sos Ɛs Kↄtↄkↄ sosiɛm.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Tasi ɛm a, ow elm ɛgŋ a eke bʼawr in sosi a wɛl áwm, kↄ ɛgŋ a eke Ɛs Kↄtↄkↄ bʼaw a.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.