Romanos 9
Ri utzilaj tzij re ri kanimajawal Jesucristo (ACR_TNT) vs NVT
1 Lic katzij wa cambiꞌij che alak, ma in re ri Cristo y na canꞌan ta rakꞌubal. Lic cunaꞌ cꞌu nucꞌuꞌx katzij ri cambiꞌij, ma e ri Santowilaj Ruxlabixel ri Dios cacꞌamaw uwach ri nunaꞌoj.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Katzij cꞌut riꞌin lic quimbisonic y ri cꞌax cꞌo chinucꞌuꞌx na quicꞌow taj
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 ruma ri quiꞌanom ri e aj Israel, ri katz-kachakꞌ kib cucꞌ. Canya ne wib e quincꞌojiꞌ riꞌin chuxeꞌ ri kꞌatbal tzij re ri Dios y na e ta rique, tob na jinta chi re ri Cristo chwe, we ta ne rucꞌ waꞌ quecolobetaj rique.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ma raj Israel e utinamit ri Dios, yey e rique ri xebuchaꞌ ri Dios re quebuꞌan ralcꞌoꞌal chique; xucꞌut cꞌu runimal uchomalil chiquiwach y xuꞌan tzij cucꞌ. Chique rique xyaꞌtaj wi Rutzij Upixab y xcꞌut chique suꞌanic calokꞌnimax ukꞌij ri Dios pa sakil wi. Yey tak rubiꞌtisinic ri Dios uꞌanom, que rique.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Rique e calcꞌoꞌal can ri kamam lic cꞌo quiwach ojertan.Yey chique cꞌu rique upetebem wi ri Cristo, Ruchaꞌoꞌn lo ri Dios, ri xcꞌun che ruwachulew y xuꞌan ticawex. Yey Rire e Dios puwi ronoje tak ri cꞌolic. ¡Na jinta utakexic lic nim ukꞌij! ¡Amén!
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 ¿Na uꞌanom ta neba ri Dios ri ubiꞌtisim che rutinamit Israel?Pero na conoje ta ri e ralcꞌoꞌal can ri Israele sakil utinamit ri Dios.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Na xa ta ruma quipetebem che ri Abraham, e ralcꞌoꞌal ri Dios.Ma jewaꞌ xubiꞌij ri Dios che ri Abraham: «Xew che racꞌajol Isaac caquipetebej wi lo rawalcꞌoꞌal» xchaꞌ.
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Na conoje ta cꞌu ri quipetebem che ri Abraham, e ralcꞌoꞌal ri Dios; ma xew e ralcꞌoꞌal ri Dios ri quebalax chirij rubiꞌtisinic Rire.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Ma ri biꞌtisinic xuꞌan ri Dios che ri Abraham e waꞌ: «Jewaꞌ pa jun junab quincꞌun tanchic, yey ecꞌu riꞌ rawixokil Sara cꞌo chi jun ralab» xchaꞌ.
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Y na xew ta waꞌ, ma echiriꞌ ruma ri kamam Isaac ri Rebeca xcanaj yewaꞌ ixok, xebumatzej eyoꞌxab.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 Yey cꞌamajaꞌ ne quebalax rique y cꞌamajaꞌ ne caquiꞌan ri utz o ri na utz taj echiriꞌ ri Dios xuchaꞌ jun chique. Jecꞌulaꞌ cakꞌalajinic e cuꞌana na janipa ri uchꞌobom lo ri Dios; y waꞌ na e ta ruma ri caquiꞌan ri winak, ma pukꞌab Rire cꞌo wi cuchaꞌo china ri caraj cusiqꞌuij.
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 Ma ri Dios xubiꞌij che ri Rebeca: «Ri chakꞌixel e cacꞌojiꞌ más uwach chwa ri atzixel» xchaꞌ.
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Jecꞌulaꞌ cuꞌana pachaꞌ ri tzꞌibital can puwi ri ubiꞌim lo ri Dios:xchaꞌ.
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ¿Saꞌ cꞌu riꞌ ri cakabiꞌij riꞌoj puwi waꞌ? ¿E nawi na jusucꞌ ta ri cuꞌan ri Dios? ¡Na e ta riꞌ!
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Ma jewaꞌ xubiꞌij ri Dios che ri Moisés ojertan:xchaꞌ.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 E uwariꞌche echiriꞌ cꞌo caraj cuya ri Dios che juna ticawex, na e ta ruma lic cacha ucꞌuꞌx wa ticawex che o ruma lic cutij ukꞌij chaꞌ cꞌo cucꞌulu; ma e ruma ri cꞌaxnaꞌbal ucꞌuꞌx ri Dios.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 E pachaꞌ ri tzꞌibital can chupa Ruchꞌaꞌtem ri Dios echiriꞌ ri Dios xubiꞌij che ri faraón: «Riꞌin xinꞌan takanel chawe chaꞌ cancꞌut ri nuchukꞌab pawiꞌ riꞌat y chaꞌ catzijox cꞌu ri nubiꞌ che ronoje ruwachulew» xchaꞌ.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Kꞌalaj cꞌu riꞌ ri Dios ruma ri cꞌaxnaꞌbal ucꞌuꞌx cutoꞌ china ri caraj cutoꞌo. Yey we Rire caraj cuꞌan pachaꞌ abaj che ri ranimaꞌ junok, jelaꞌ cuꞌan che.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Laj cꞌo cꞌu junok jewaꞌ cubiꞌij chwe: «We na jinta junok cachꞌijow ukꞌatexic janipa ri caraj ri Dios, ¿suꞌbe cꞌu riꞌ ri Dios cucoj quimac ri ticawex we rique xew e caquiꞌan ri xebutak Rire che?»
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Ecꞌu riꞌin cancꞌul uwach: «Achi, ¿saꞌ co rawach riꞌat chaꞌ catyajan chirij ri Dios? Ma na utz taj we ri xaro ulew cubiꞌij che ri caꞌanaw re: ¿Suꞌchac jewaꞌ xꞌan la chwe?»
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 E ri cachacun rucꞌ xokꞌoꞌl, ¿na jinta neba pukꞌab cuꞌan rucꞌ ri xokꞌoꞌl saꞌ ri caraj cuꞌano? Ma we Rire caraj che ri xokꞌoꞌl cuꞌan queb xun, jun lic xa kꞌalaj pa cachapabex wi y ri jun chic xa tob pa cachapabex wi, e cuꞌan riꞌ.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Jecꞌulaꞌ riꞌ ri Dios cꞌo pukꞌab saꞌ ri caraj cuꞌan cucꞌ ri winak. ¿Saꞌ cꞌu cakabiꞌij we ri Dios xraj cucꞌut ri royowal y ri unimal uchukꞌab paquiwi raj maquib yey na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, e xucꞌut ri unimal ucꞌuꞌx chique ri takal chique catzak ri royowal paquiwiꞌ y casach quiwach?
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Y jelaꞌ xuꞌano cꞌutubal re ri unimal uchomalil. Ma xucꞌut ri cꞌaxnaꞌbal ucꞌuꞌx chique ri ebuchaꞌom chi ulok re quecꞌojiꞌ rucꞌ pa ri chomilaj luwar chilaꞌ chicaj.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Chique cꞌu ri xuꞌan wi waꞌ, xebusiqꞌuij; y riꞌoj oj jujun chique. Y waꞌ na xew ta xuꞌan cucꞌ ri e aj judiꞌab, ma xuꞌan cucꞌ ri na e ta aj judiꞌab.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ma jewaꞌ ri xutzꞌibaj can ri kꞌalajisanel Oseas puwi ri xubiꞌij ri Dios:
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 — ausente —
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Yey jelaꞌ ri xutzꞌibaj can ri kꞌalajisanel Isaías paquiwi raj Israel:
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 xchaꞌ.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Yey jewaꞌ xutzꞌibaj can ri kꞌalajisanel Isaías ojertan:xchaꞌ.
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 ¿Saꞌ cꞌu riꞌ ri cakabiꞌij che ronoje waꞌ? Ma ojertan lok ri na e ta aj judiꞌab na xquitzucuj taj quebuꞌana jusucꞌ chwach ri Dios; yey woꞌora ri Dios xuꞌan jusucꞌ chique ruma ri cubulibal quicꞌuꞌx rucꞌ.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Noꞌj ri e aj Israel lic xquitij ukꞌij quebuꞌan jusucꞌ chwach ri Dios ruma caquitakej tak ri takanic re ri Tzij Pixab; na rucꞌ ta cꞌu riꞌ, na xebuꞌana ta jusucꞌ chwach ri Dios.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 ¿Suꞌchac jewaꞌ xquicꞌulumaj? E ruma na xcubiꞌ ta quicꞌuꞌx rucꞌ ri xuꞌan ri Dios chaꞌ cuꞌan jusucꞌ chique. Ma xquichꞌobo e quebuꞌan jusucꞌ chwach ri Dios ruma tak ri caquiꞌano. Y jecꞌulaꞌ e pachaꞌ xquichik quib puwi ri jun Abaj ri lic e cꞌo quetzak puwiꞌ.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ma jewaꞌ tzꞌibital can chupa Ruchꞌaꞌtem ri Dios puwi wa Abaj:cachaꞌ.
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.