Atos 28
I 'utz laj tzij re i dios (ACR-ACC) vs NTLH
1 Are oj totajnak chic konojel, xketamaj u bi i jyub pa oj ʼo wi, Málta u bi.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 I winak chi je aj chila, lic ʼutz kilic xqui ʼano; xqui nucʼ jun nim laj ʼaʼ, man ca tijin i jab, y lic joron tew. Xoj qui siqʼuij cuʼ chi ʼaʼ, miʼsabal kib.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 I ma Páblo xu mol jubiʼ siʼ chakij; are ca tijin chu cojic pa ʼaʼ, xak teʼet xel li jun cumatz rumal u cʼatanal i ʼaʼ. Xu chap u ʼab i ma Páblo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 I winak je aj chila, are xquil i cumatz tzayal che u ʼab i ma Páblo, xqui bij chiquiwach:
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Xui-ri i ma Páblo xu pu i cumatz che u ʼab, y xtzak pa ʼaʼ. I ma Páblo n-ta xu riko.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Conojel ʼis coyʼem umpa ca sipoj ʼanok, o xak ca cam ʼanok. Xui-ri, naj xcoyʼej, y n-ta xu riko. Are u ʼonquil xqui jalwachij qui nojbal, y xqui bij chi i ma Páblo are jun dios.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Chu nakaj pa i oj ʼo wi-le, ca canaj i rulew jun achi ʼatz u patan che i jyub-le. I u bi, ma Públio. Ire xoj u cʼulaj ruʼ, y ʼutz kilic xu ʼano che oxib ʼij.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 I u kajaw i ma Públio, iwab, cotzʼol chuwi u chʼat; ʼo ʼaʼ chirij, ʼo quicʼ puj che. I ma Páblo xa ʼe u solij. Are xuponic, xu tzʼonoj che i Dios, teʼuri xu ya u ʼab puwi, y xrutzirsaj.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Are xel rason ile, conojel i iwabib re i jyub-le, xe cʼun ruʼ i ma Páblo y xe utzirsaxic.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Mas i utzil chomal xqui ʼan chake, xak ʼo i sipon xqui ya chake, tioxbal-re niʼpa i xa ʼani chique. Are ya coj ʼe tan chic, ʼis xqui ya bi chake niʼpa i rajwaxic re i ka ʼenam.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Xicʼaw oxib icʼ ka ʼolem chila, teʼuri xoj ʼan bi che jun bárco chi xak xricʼawsaj i ʼalaj chila. I bárco-le petnak che i tinimit Alejandría. Chu tzam i bárco, ʼantal u qʼuexwach queb tiox; i qui bi: Cástor y Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Xoj upon che i tinimit Siracúsa, ʼo chu chiʼ i mar; chila xoj canaj wi oxib ʼij.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Teʼuri xoj bin chuwi mar chu cʼulel i jyub cʼa xoj upon che i tinimit Régio. Chucab ʼij xoj ʼe chic y xpe jun tew pa sur, ʼenam re pa ca tijin wi ka ʼenam yoj, (y xoj u to che i ka be). Chucab ʼij tan chic, xoj upon pa tinimit Puteóli chu chiʼ i mar.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Chila xoj qui cʼulaj wi juban creyent; xqui bij chake chi coj qʼuiji cuʼ jun seman. Je ile xka ʼano, teʼuri xoj ʼe pa Róma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 I creyent pa Róma quetaʼam chic chi coj upon yoj; rumal-i xe pe chaka cʼulaxic. Nim xqui binbej lok, cʼa pa queb tinimit, Fóro de Apio u bi i jun, Tres Tabérnas u bi i jun chic. I ma Páblo, are xe rilo, lic xu tioxij che i Dios, y xqʼuiji mas u cowil u cʼux. Teʼuri konojel xoj ʼe pa Róma.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Are xoj upon pa Róma, i capitan xe u jach i aj prexil puʼab i cajʼatzil i guárdia, xui-ri xu ya che i ma Páblo chi ca qʼuiji che jun ja, xa ca chajix rumal jun soldádo.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Xicʼaw oxib ʼij che i kuponic, i ma Páblo xu tak qui siqʼuixic i aj Israel nimak qui patan. Are qui molom chic quib, xu bij chique:
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ique, are xquelej u tzʼonoxic chwe, xcaj xin coʼtaj man n-ta in mac xqui riko we quin camsaxic.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Xui-ri, i aj Israel n-xqui ya ta qui wach we quin oʼtaxic, rumal-i ʼo u chac xin tzʼonoj in petic waral chuwach i ʼatz laj ʼatol tzij; xwaj chi are ire cu ʼat na tzij pinwi. Are i rumal-i xin petic, n-are ti u cojic qui mac i wach aj tinimit quin ʼano.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Rumal niʼpa ile chi xa ʼanic, ix in siqʼuim wuʼ, man cwaj quix wilo y quin chʼaʼat iwuʼ. In tzʼapilic xa rumal cul in cʼux che, chi ya cʼunnak chic i Tolke chi konojel yoj oj aj Israel koyʼem. (Queje ile u tzij i ma Páblo chique.)
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Teʼuri ique xqui bij che:
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Cakaj caka ta wach ca chʼob yet, man ketaʼam chi xa ipa, i winak cʼax que chʼaw chirij i cʼacʼ laj cʼutunic-le —xqui bij.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Teʼuri xqui chʼic jun ʼij quiqui mol quib ruʼ i ma Páblo. Are xu rik i ʼij, je qʼui i winak xe moltaj ruʼ. Xa ʼan ʼij, i ma Páblo xu jek chʼaʼatic cuʼ, y te xu mayij are xkaj i ʼij; xu bij chique wach usucʼ u ʼatbal tzij i Dios. Ire xu tij u ʼijol chique man quiqui ta u be chi Jesus are i Tolke. Rumal-i, xu cʼunsaj chi qui cʼux wach cu bij i ʼatbal tzij tzʼibtal can rumal i mam Moises, xak i tzij tzʼibtal can cumal i ujer ajbil u tzij i Dios.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 ʼO jujun xqui cojo wach xu bij i ma Páblo, xui-ri xak ʼo i n-xqui coj taj.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Lic n-junam ti qui wach che, wach xu bij i ma Páblo, rumal-i xqui ticba li ʼelic. Are ʼuri i ma Páblo xu bij chique:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 Jat, y cha bij i tzij-i chique i winak-i:
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 Man i winak-i, lic n-ta cu cʼulaj i piqui cʼux,
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Chiwetamaj ʼuri yix iri: i ʼutz laj tzij re i ʼelbal chi sak chi cu sujuj i Dios, ca sujux na woʼor chique i ne te aj Israel. Ique lic quiqui ta na —xu bij chique.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Are xu bij ile, i aj Israel xe oc chu chapic quib chi tzij; xe walijic y xe ʼec.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 I ma Páblo xqʼuiji queb junab che i ja pa u tojom wi u posar. Niʼpa i que upon chu solixic, ʼis que u cʼulaj ruʼ.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Lic xu bij chique wach usucʼ i ʼatbal tzij re i Dios, xak xu ʼalijinsaj wach u patan i Kajwal Jesucrísto. Lic co u wach chu bixquil, xak mi jun xa ʼatiw che.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.