Mateus 27
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Bonnè bonmaten tout sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la mété tèt yo ansanm pou fè moun tjwé Jézi,
1 Chegando a manhã, todos os príncipes dos sacerdotes e os anciãos do povo reuniram-se em conselho para entregar Jesus à morte.
2 épi yo mawé lanmenʼy épi yo mennenʼy bay Pilat, gouvènè-a.
2 Ligaram-no e o levaram ao governador Pilatos.
3 Lè Jida, nonm-lan ki té twayi Jézi-a, wè yo té kondanné Jézi, sa fèʼy lapenn an chay épi i pwan twant pyès dajan-an, i mennenʼy viwé an Kay Bondyé-a bay sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la.
3 Judas, o traidor, vendo-o então condenado, tomado de remorsos, foi devolver aos príncipes dos sacerdotes e aos anciãos as trinta moedas de prata,
4 I di yo, “Mwen ja péché paski mwen ladjé on nonm inosan an lanmenʼw pouʼw tjwé!”
4 dizendo-lhes: Pequei, entregando o sangue de um justo. Responderam-lhe: Que nos importa? Isto é lá contigo!
5 Jida jété lajan-an atè an Kay Bondyé-a épi i pati alé pann kòʼy.
5 Ele jogou então no templo as moedas de prata, saiu e foi enforcar-se.
6 Sé chèf pwèt-la anmasé lajan-an épi yo di, “Sa sé lajan ki péyé pou lavi an nonm, kon sa i kont lwa nou pou nou météʼy anpami lajan Kay Bondyé-a.”
6 Os príncipes dos sacerdotes tomaram o dinheiro e disseram: Não é permitido lançá-lo no tesouro sagrado, porque se trata de preço de sangue.
7 Kon sa yo tout té dakò pou yo achté an tjò tè lanmen an nonm ki té ka fè jè. Yo sèvi tè sala kon an senmityè pou yo téwé moun ki pa Jwif,
7 Depois de haverem deliberado, compraram com aquela soma o campo do Oleiro, para que ali se fizesse um cemitério de estrangeiros.
8 épi sé pou sa yo ka kwiyé senmityè sala, “Savann San-an,” pou jis jòdi-a.
8 Esta é a razão por que aquele terreno é chamado, ainda hoje, Campo de Sangue.
9 Sa pwòfèt Jérémaya té di-a vin fèt vwé. I té di, “Yo pwan twant pyès dajan-an, paski sété pwi sala sé jan Izwayèl-la té dakò pou péyé pou li,
9 Assim se cumpriu a profecia do profeta Jeremias: Eles receberam trinta moedas de prata, preço daquele cujo valor foi estimado pelos filhos de Israel;
10 épi yo pwan lajan-an, yo achté on tjò tè lanmen nonm-lan ki té ka fè jè-a, menm kon Bondyé té konmandé.”
10 e deram-no pelo campo do Oleiro, como o Senhor me havia prescrito.
11 Jézi doubout douvan Gouvènè Pilat, épi Pilat mandéʼy, “Ès ou sé wa sé Jwif-la?”
11 Jesus compareceu diante do governador, que o interrogou: És o rei dos judeus? Sim, respondeu-lhe Jesus.
12 Lè sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la akizé Jézi, i pa wéponn yo.
12 Ele, porém, nada respondia às acusações dos príncipes dos sacerdotes e dos anciãos.
13 Pilat diʼy, “Ou pa tann tout sé bagay sala yo ka di ou fè-a?”
13 Perguntou-lhe Pilatos: Não ouves todos os testemunhos que levantam contra ti?
14 Mé Jézi pa wéponn li ting, épi sa sipwi gouvènè-a an chay.
14 Mas, para grande admiração do governador, não quis responder a nenhuma acusação.
15 Sa sété labitid gouvènè-a toulé Fèt Délivwans pouʼy ladjé népòt an sé pwizonnyé-a sé moun-an té vléʼy ladjé-a,
15 Era costume que o governador soltasse um preso a pedido do povo em cada festa de Páscoa.
16 épi an tan sala la té ni on pwizonnyé tout moun té konnèt, nonʼy sété Barabas.
16 Ora, havia naquela ocasião um prisioneiro famoso, chamado Barrabás.
17 Lè tout sé moun-an asanblé douvan Pilat, i mandé yo, “Kilès ou vlé mwen ladjé baʼw jòdi-a, Barabas ében Jézi yo ka kwiyé Mèsaya-a?”
17 Pilatos dirigiu-se ao povo reunido: Qual quereis que eu vos solte: Barrabás ou Jesus, que se chama Cristo?
18 Pilat mandé yo sa paski i té konnèt byen sé jalouzi ki té fè sé chèf Jwif-la mennen Jézi ba li.
18 {Ele sabia que tinham entregue Jesus por inveja.}
19 Paditan Pilat té asid an chanm jijman-an, madanm li voyé an konmisyon ba li, i diʼy, “Pa fè nonm inosan sala anyen, paski yè òswè mwen soufè an chay adan an wèv pou lapétiʼy.”
19 Enquanto estava sentado no tribunal, sua mulher lhe mandou dizer: Nada faças a esse justo. Fui hoje atormentada por um sonho que lhe diz respeito.
20 Sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé Jwif-la fè sé moun-an di pou ladjé Barabas épi tjwé Jézi.
20 Mas os príncipes dos sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo que pedisse a libertação de Barrabás e fizesse morrer Jesus.
21 Pilat mandé sé moun-an ankò, i di, “Kilès ou vlé mwen ladjé baʼw?”
21 O governador tomou então a palavra: Qual dos dois quereis que eu vos solte? Responderam: Barrabás!
22 I mandé yo, “Bon, ki sa mwen kay fè épi Jézi yo ka kwiyé Mèsaya-a?”
22 Pilatos perguntou: Que farei então de Jesus, que é chamado o Cristo? Todos responderam: Seja crucificado!
23 Mé Pilat mandé yo, “Ki mové bagay i ja fè?”
23 O governador tornou a perguntar: Mas que mal fez ele? E gritavam ainda mais forte: Seja crucificado!
24 Lè Pilat wè i pa té sa fè anyen ankò paski yo té kay lévé an gwo wévòt, i pwan dlo épi i lavé lanmenʼy douvan tout sé moun-an. I di, “Mwen pa wèskonsab pou lanmò nonm sala! Sa sé zafè zòt!”
24 Pilatos viu que nada adiantava, mas que, ao contrário, o tumulto crescia. Fez com que lhe trouxessem água, lavou as mãos diante do povo e disse: Sou inocente do sangue deste homem. Isto é lá convosco!
25 Tout sé moun-an wéponn, yo di, “Kité modisyon lanmò nonm sala tonbé asou nou épi désandan nou!”
25 E todo o povo respondeu: Caia sobre nós o seu sangue e sobre nossos filhos!
26 Lè yo di sa, Pilat ladjé Barabas kon yo té mandé, épi i bay sé sòlda-a Jézi pou yo bat li épi kwisifyéʼy.
26 — ausente —
27 Lè sala sé sòlda-a pwan Jézi épi yo mennenʼy andidan kay gouvènè-a, épi tout sé sòlda-a fè wonʼy.
27 Os soldados do governador conduziram Jesus para o pretório e rodearam-no com todo o pelotão.
28 Yo tiwé had li épi yo mété an lonng gòl wouj anlèʼy.
28 Arrancaram-lhe as vestes e colocaram-lhe um manto escarlate.
29 Yo pwan bwanch pikan, yo fè an kouwonn épi yo météʼy asou tèt li. Yo mété on baton an lanmen dwèt li menm kon on wa, épi yo ajounou douvanʼy épi yo koumansé motjéʼy. Yo diʼy, “Viv wa sé Jwif-la!”
29 Depois, trançaram uma coroa de espinhos, meteram-lha na cabeça e puseram-lhe na mão uma vara. Dobrando os joelhos diante dele, diziam com escárnio: Salve, rei dos judeus!
30 Yo kwaché anlèʼy épi yo pwan baton-an, yo bat li an tèt.
30 Cuspiam-lhe no rosto e, tomando da vara, davam-lhe golpes na cabeça.
31 Lè yo fini motjéʼy, yo tiwé gwo gòl wouj-la épi yo mété had li menm anlèʼy épi yo pwanʼy, yo mennenʼy alé pou yo kwisifyéʼy.
31 Depois de escarnecerem dele, tiraram-lhe o manto e entregaram-lhe as vestes. Em seguida, levaram-no para o crucificar.
32 Lè yo té ka alé, yo jwenn an nonm ki sòti Sayrini, nonʼy sété Simon. Sé sòlda-a fòséʼy pou pòté kwa Jézi-a,
32 Saindo, encontraram um homem de Cirene, chamado Simão, a quem obrigaram a levar a cruz de Jesus.
33 épi yo mouté asou an mòn yo ka kwiyé Gòlgòfa, sa vlé di, “Mòn Kalòt Tèt-la.”
33 Chegaram ao lugar chamado Gólgota, isto é, lugar do crânio.
34 Lè sala yo ofè Jézi diven ki té ni an wimèd ki anmè pou tjwé mal-la. Lè Jézi goutéʼy, i pa bwèʼy.
34 Deram-lhe de beber vinho misturado com fel. Ele provou, mas se recusou a beber.
35 Apwé yo kwisifyéʼy, sé sòlda-a jwé gwenndé anpami kò yo menm pou yo té sépawé sé had-la i té ni-an.
35 Depois de o haverem crucificado, dividiram suas vestes entre si, tirando a sorte. Cumpriu-se assim a profecia do profeta: Repartiram entre si minhas vestes e sobre meu manto lançaram a sorte {Sl 21,19}.
36 Épi yo asid la ka véyéʼy
36 Sentaram-se e montaram guarda.
37 épi yo ékwi plent-lan yo fè kont li-a anho tèt li asou kwa-a, “Sa Sé Jézi, Wa Sé Jwif-la.”
37 Por cima de sua cabeça penduraram um escrito trazendo o motivo de sua crucificação: Este é Jesus, o rei dos judeus.
38 Yo kwisifyé dé kwiminèl menm lè-a épi Jézi, yonn asou koté dwèt li épi lòt-la asou koté gòch li.
38 Ao mesmo tempo foram crucificados com ele dois ladrões, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Moun ki té ka pasé té ka motjé Jézi épi yo té ka fè sin anlèʼy.
39 Os que passavam o injuriavam, sacudiam a cabeça e diziam:
40 Yo di, “Ou di ou sa kwazé Kay Bondyé-a épi viwé batiʼy an twa jou! Ében, sové kòʼw atjwèlman si ou sé Gason Bondyé, épi désann sòti asou kwa-a!”
40 Tu, que destróis o templo e o reconstróis em três dias, salva-te a ti mesmo! Se és o Filho de Deus, desce da cruz!
41 Sé chèf pwèt-la èk sé titja lwa sé Jwif-la épi sé ofisyé Jwif-la motjéʼy menm mannyè-a.
41 Os príncipes dos sacerdotes, os escribas e os anciãos também zombavam dele:
42 Yo di, “I ka sové lézòt moun, mé i pa sa sové kòʼy. I di i sé wa sé jan Izwayèl-la, épi si i désann sòti asou kwa-a, nou kay kwè sé li ki wa-a pou vwé!
42 Ele salvou a outros e não pode salvar-se a si mesmo! Se é rei de Israel, desça agora da cruz e nós creremos nele!
43 I kwè an Bondyé épi i di i sé Gason Bondyé. Ében, annou gadé si Bondyé kay vini sovéʼy-la apwézan!”
43 Confiou em Deus, Deus o livre agora, se o ama, porque ele disse: Eu sou o Filho de Deus!
44 Jis dé kwiminèl-la ki té kwisifyé épiʼy-la motjéʼy menm mannyè-a.
44 E os ladrões, crucificados com ele, também o ultrajavam.
45 Lè i té midi, an gwo nwèsè kouvè tout péyi-a épi i diwé pou twa nèditan.
45 Desde a hora sexta até a nona, cobriu-se toda a terra de trevas.
46 Lè i té bò twazè apwémidi, Jézi hélé épi an gwo vwa. I di an langaj sé Jwif-la, “Eloi, Eloi, lama sabachthani?” Sa vlé di, “Bondyé mwen, Bondyé mwen, pouki ou ja tounen doʼw anlè mwen?”
46 Próximo da hora nona, Jesus exclamou em voz forte: Eli, Eli, lammá sabactáni? - o que quer dizer: Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?
47 Adan sé moun-an ki té doubout la-a tann li. Yo di, “Mi, i ka kwiyé Ilaydja!”
47 A estas palavras, alguns dos que lá estavam diziam: Ele chama por Elias.
48 Yonn adan yo kouwi, i pwan on léponj, i météʼy adan diven wak épi i fouyéʼy an bout an baton épi i lonjéʼy ba li pouʼy gadé si i té kay bwèʼy.
48 Imediatamente um deles tomou uma esponja, embebeu-a em vinagre e apresentou-lha na ponta de uma vara para que bebesse.
49 Mé sé lézòt-la di, “Èspéyé èk annou gadé si Ilaydja kay vini sovéʼy.”
49 Os outros diziam: Deixa! Vejamos se Elias virá socorrê-lo.
50 Jézi hélé épi an gwo vwa ankò épi i mò.
50 Jesus de novo lançou um grande brado, e entregou a alma.
51 Lè sala gwo wido épé-a ki té an Kay Bondyé-a déchiwé an dé mòso dépi an tèt pou wivé an bout li, tè-a soukwé, épi kayè fann.
51 E eis que o véu do templo se rasgou em duas partes de alto a baixo, a terra tremeu, fenderam-se as rochas.
52 Sé twou moun mò-a ouvè, épi an pil moun Bondyé ki té ja mò wésisité.
52 Os sepulcros se abriram e os corpos de muitos justos ressuscitaram.
53 Yo sòti an twou-a épi apwé Jézi wésisité, yo alé Jérouzalèm, vil-la ki pou Bondyé yonn-an, koté an chay moun wè yo.
53 Saindo de suas sepulturas, entraram na Cidade Santa depois da ressurreição de Jesus e apareceram a muitas pessoas.
54 Lè chèf sòlda-a épi sé lézòt sòlda-a ki té ka véyé Jézi-a wè twanblanntè-a épi tout sé bagay-la ki té fèt-la, yo té pè an chay. Yo di, “Nonm sala sété Gason Bondyé pou vwé!”
54 O centurião e seus homens que montavam guarda a Jesus, diante do estremecimento da terra e de tudo o que se passava, disseram entre si, possuídos de grande temor: Verdadeiramente, este homem era Filho de Deus!
55 La té ni an chay madanm ki té ka véyé adan an distans. Yo té swiv Jézi sòti Galili épi yo té édéʼy.
55 Havia ali também algumas mulheres que de longe olhavam; tinham seguido Jesus desde a Galiléia para o servir.
56 La té ni Mari Madlenn, Mari, manman Jémz épi Jozèf, épi madanm Zèbèdi.
56 Entre elas se achavam Maria Madalena e Maria, mãe de Tiago e de José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Lè òswè pwan, an nonm wich wivé sòti Arimatéya. Nonʼy sété Jozèf èk i sété an disip Jézi tou.
57 À tardinha, um homem rico de Arimatéia, chamado José, que era também discípulo de Jesus,
58 I alé koté Pilat, i mandéʼy kò Jézi pouʼy alé téwéʼy. Pilat fè sé moun-an ba liʼy,
58 foi procurar Pilatos e pediu-lhe o corpo de Jesus. Pilatos cedeu-o.
59 épi Jozèf pwan kò-a èk i vopléʼy adan on dwa blan nèf.
59 José tomou o corpo, envolveu-o num lençol branco
60 I téwéʼy an twou-a i té ja fouyé an kayè-a pou kòʼy menm-lan épi i woulé an gwo wòch pou bouché djòl twou-a épi i pati.
60 e o depositou num sepulcro novo, que tinha mandado talhar para si na rocha. Depois rolou uma grande pedra à entrada do sepulcro e foi-se embora.
61 Mari Madlenn épi lòt Mari-a té asid la ka gadé twou-a.
61 Maria Madalena e a outra Maria ficaram lá, sentadas defronte do túmulo.
62 An li denmen, jou sabaf-la, sé chèf pwèt-la épi sé Fawizyen-an alé koté Pilat
62 No dia seguinte - isto é, o dia seguinte ao da Preparação -, os príncipes dos sacerdotes e os fariseus dirigiram-se todos juntos à casa de Pilatos.
63 épi yo diʼy, “Mèt, nou chonjé lè mantè sala té vivan toujou, i té di, ‘Mwen kay wésisité anlè twazyenm jou-a.’
63 E disseram-lhe: Senhor, nós nos lembramos de que aquele impostor disse, enquanto vivia: Depois de três dias ressuscitarei.
64 Kon sa konmandé sé sòldaʼw-la pou véyé twou-a byen pou sé disip li-a pa vini vòlè kò-a èk pou yo di sé moun-an i wésisité. Mansonj yo-a kay pli mové pasé sa li-a.”
64 Ordena, pois, que seu sepulcro seja guardado até o terceiro dia. Os seus discípulos poderiam vir roubar o corpo e dizer ao povo: Ressuscitou dos mortos. E esta última impostura seria pior que a primeira.
65 Pilat di yo, “Pwan déotwa sòlda épi mété yo véyé pou pyès moun pa sa vini bò wòch sala.”
65 Respondeu Pilatos: Tendes uma guarda. Ide e guardai-o como o entendeis.
66 Kon sa, sé nonm-lan alé, yo sélé wòch-la épi yo mété sé sòlda-a véyéʼy.
66 Foram, pois, e asseguraram o sepulcro, selando a pedra e colocando guardas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.