Mateus 22

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jézi palé bay sé moun-an an pawabòl ankò.
1 E respondendo Jesus, novamente lhes falou em parábolas, dizendo:
2 I di yo, “Mannyè Bondyé ka kondwi sé menm kon an wa ki fè an gwan nòs bay gasonʼy.
2 O reino do céu é semelhante a um certo rei, que fez as bodas de seu filho,
3 I voyé sèvant li ay kwiyé sé moun-an i té envité-a, mé yo wifizé vini.
3 e enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 “Kon sa wa-a voyé lòt sèvant alé ankò. I di yo, ‘Di sé moun-an mwen ja tjwé jenn towo mwen-an épi lézòt bèl bèf. Tout bagay ja pawé, kon sa vini pou manjé an fèt-la.’
4 Mais uma vez, ele enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e meus cevados estão mortos, e todas as coisas estão prontas; vinde às bodas.
5 “Mé sé moun-an i té envité-a pa menm bay sé sèvant-lan ganm. Yonn pati asou bitasyonʼy, lòt-la pati an magazenʼy,
5 Mas eles, fazendo pouco caso, seguiram os seus caminhos, um para sua fazenda, outro para o seu negócio.
6 sé lézòt-la tjenbé sé sèvant-lan, yo bat yo épi tjwé yo.
6 E os outros, tomaram os seus servos, os maltrataram e mataram.
7 Wa-a té faché tèlman i voyé sòldaʼy tjwé tout sé méchan nonm sala épi bwilé vil yo.
7 Mas, ouvindo disso o rei, irou-se, e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles assassinos, e incendiou a sua cidade.
8 “Wa-a kwiyé sé sèvant li-a, i di yo, ‘Fèt-la ja pawé, mé sé moun-an mwen envité-a pa té méwité sa.’
8 Então ele diz aos servos: As bodas estão preparadas, mas os que foram convidados não eram dignos.
9 Épi wa-a di sé sèvant li-a, ‘Alé asou lawi-a épi envité tout moun ou jwenn.’
9 Ide, pois, às estradas, e convidai para as bodas todos quantos encontrardes.
10 Kon sa sé sèvant-lan alé asou lawi-a. Yo envité tout moun yo jwenn, bon kon mové, épi kay-la té plen moun.
10 E os servos, saindo pelas estradas, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e o casamento ficou cheio de convidados.
11 “Wa-a antwé an kay-la ay gadé sé moun-an ki té envité an nòs-la épi lè i wivé la, i wè an nonm ki pa té abiyé èk had yo ka mété pou vini an nòs.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava com veste de casamento.
12 I di nonm-lan, ‘Kanmawad mwen, ki mannyè ou fè antwé isi-a abiyé kon sa?’ Mé nonm-lan pa di on mo pawòl.
12 E ele disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste de casamento? E ele emudeceu.
13 “Wa-a di sé gad li-a, ‘Pwan nonm sala, mawé ni pyéʼy ni lanmenʼy épi jétéʼy dèwò an nwèsè-a koté i kay pléwé épi i kay kwatjé danʼy.’ ”
13 Então disse o rei aos servos: Amarrai os seus pés e mãos, levai-o embora, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Épi lè Jézi fini palé bay sé moun-an, i di yo, “Bondyé ka envité an pil moun, mé sé pa tout moun i kay chwazi pou manjé an fèsten-an.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Sé Fawizyen-an ki té la-a pati, épi yo ay fè an plan pou wè ki kwèsyon pou mandé Jézi pou kwennenʼy.
15 Indo, então, os fariseus, consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra.
16 Épi yo voyé déotwa an sé disip yo-a épi déotwa nonm ki té ka sipòté Wa Hèròd. Épi yo di Jézi, “Titja, nou sav ou ka di lavéwité-a. Ou ka enstwi moun mannyè Bondyé vlé yo viv. Ou pa mélé sa moun kwè, ni ou pa mélé ki pozisyon nonm ni.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus em verdade, e sem te preocupar com nenhum homem, pois não reparas na aparência dos homens.
17 Ban nou wipinyonʼw. Ès i kont lwa nou pou nou péyé taks bay Siza, wa Ronm-lan?”
17 Dize-nos, portanto, o que tu pensas? É lícito dar tributo a César, ou não?
18 Mé Jézi té konnèt vyé plan-an yo té ka katjilé-a épi i di yo, “Débann ipokwit! Pouki ou vlé kwennen mwen épi vyé kwèsyonʼw-lan?
18 Mas Jesus, percebendo a sua maldade, disse: Por que me tentais, hipócritas?
19 Moutwé mwen lajan-an ou ka péyé taks-la.” Yo mennenʼy ba li épi
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe trouxeram um denário.
20 i di, “Fidji ki moun épi non ki moun ki anlèʼy?”
20 E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição?
21 Yo wéponn épi yo diʼy, “Sé sa Wa Siza.”
21 Disseram-lhe: De César. Então ele lhes disse: Dai, portanto, a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus.
22 Lè yo tann sa, yo té sipwi an chay épi yo kitéʼy èk yo pati.
22 Quando eles ouviram essas palavras, maravilharam-se, e, deixando-o, foram pelo seu caminho.
23 Menm jou sala déotwa Sadisyen vini koté Jézi. Sé Sadisyen-an kwè sé moun-an ki ja mò-a pa ka wésisité.
23 No mesmo dia vieram até ele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 Yo di Jézi, “Titja, lwa Moziz-la di si an nonm mò san i ni pyès ich èk madanm li, on fwèʼy ni pou mayé èk madanm-lan i kité-a épi i ni pou fè ich bay fwè-a ki mò-a.
24 dizendo: Mestre, Moisés disse: Se um homem morrer, não tendo filhos, seu irmão casará com a esposa dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Bon, la té ni sèt fwè ki té ka wèsté isi-a. Pli gwan fwè-a mayé an madanm épi nonm-lan mò, mé yo pa té ni pyès ich, épi dézyenm fwè-a mayé madanm-lan.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, casou-se com uma mulher, e faleceu, e não tendo descendente, deixou a sua esposa para o seu irmão.
26 Menm bagay-la wivé dézyenm-lan, twazyenm-lan jis pou dènyé fwè-a.
26 Da mesma forma o segundo, e o terceiro, até o sétimo.
27 Dènyéman madanm-lan menm vin mò.
27 E por último de todos, morreu também a mulher.
28 Bon, asou jou-a lè tout moun ki ja mò ni pou wésisité-a, madanm kilès an yo madanm sala kay yé? Paski yo tout té mayé épiʼy.”
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, pois todos a tiveram?
29 Jézi wéponn yo épi i di, “Ou an lèwè lè ou di moun mò pa ka wésisité. Sé paski ou pa konnèt sa lévanjil-la di épi ou pa konnèt pouvwa Bondyé.
29 Jesus, respondendo, disse-lhes: Vós errais, não conhecendo as escrituras, nem o poder de Deus.
30 Paski lè sé mò-a kay wésisité, yo kay menm kon nanj ki an syèl, yo pa kay mayé.
30 Porque na ressurreição não casam, nem são dados em casamento, mas são como os anjos de Deus no céu.
31 Bon, konsèné lè moun kay wésisité, ès ou pʼòkò li sa Bondyé di an lévanjil-la? I di,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, não lestes o que vos foi dito por Deus, dizendo:
32 ‘Sé mwen ki Bondyé-a Abrahanm, Ayzak épi Jakòb ka adowé-a.’ ” Kon sa Jézi di, “Bondyé sé pa Bondyé moun ki mò, mé i sé Bondyé moun ki vivan osi apwé yo ja mò asou latè.”
32 Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Lè sé moun-an tann sa, yo té sipwi pou yo tann sé bagay-la i té ka enstwi-a.
33 E as multidões, ouvindo isto, maravilhavam-se com a sua doutrina.
34 Lè sé Fawizyen-an tann Jézi té fè sé Sadisyen-an fèmé bouch yo, yo asanblé ansanm épi yo alé koté Jézi,
34 Mas os fariseus, quando ouviram que ele fizera emudecer os saduceus, eles se reuniram.
35 épi yonn adan yo ki sété on titja lwa Moziz-la, mandéʼy on kwèsyon pouʼy té wè si i té sa kwennenʼy.
35 Então um deles, que era mestre da lei, perguntou-lhe, provando-o, dizendo:
36 I diʼy, “Titja, kilès ki pli enpòtan konmandman an lwa Moziz-la?”
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 Jézi wéponn li, “ ‘Enmen Bondyé Senyèʼw épi tout tjèʼw, tout lam ou èk tout lidéʼw.’
37 Respondeu-lhe Jesus: Tu amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de toda a tua mente.
38 Sé sa ki pwèmyé épi pli enpòtan konmandman-an,
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 épi dézyenm konmandman-an ki enpòtan menm kon pwèmyé-a sé, ‘Enmen pwochenʼw menm kon ou enmen kòʼw.’
39 E o segundo é semelhante a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Si ou obéyi dé konmandman sala, ou obéyi tout lwa Moziz-la épi tout sa sé pwòfèt-la té ka enstwi-a.”
40 Desses dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Lè adan sé Fawizyen-an té asanblé ansanm, Jézi mandé yo,
41 Enquanto os fariseus estavam reunidos, Jesus os indagou,
42 “An wipinyonʼw, désandan ki moun Mèsaya-a yé?”
42 dizendo: O que pensais vós do Cristo? De quem ele é filho? Eles disseram-lhe: O filho de Davi.
43 I di, “Bon, si sé désandan David tousèl i yé, pouki Lèspwi Bondyé fè David kwiyéʼy, ‘Senyè’? David di,
43 Disse-lhes ele: Como então Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 ‘Bondyé di bay Senyè mwen:
44 Disse o SENHOR ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até eu fazer os teus inimigos por escabelo?
45 Bon, si Wa David kwiyéʼy ‘Senyè,’ ki mannyè Mèsaya-a ka fè sé désandan David sèlman, èk anyen ankò?”
45 Então se Davi lhe chama Senhor, como é ele seu filho?
46 Épi pyèsonn pa té sa wéponn Jézi kwèsyon sala, épi dépi jou sala tout moun té pè mandéʼy kwèsyon.
46 E nenhum homem era capaz de responder-lhe uma palavra; e daquele dia em diante nenhum homem ousou fazer-lhe mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.