Marcos 5

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Yo wivé asou lòt fasad Lanmè Galili, adan péyi Gèrazin.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Kon Jézi débatjé kannòt-la, i jwenn épi an nonm ki sòti an senmityè-a.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Nonm sala té ni vyé lèspwi andidanʼy épi i té ka wèsté an senmityè-a. Pyèsonn pa té sa tjenn li mawé épi chenn ankò.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 An chay lè pyéʼy épi lanmenʼy té ka mawé, mé tout lè i té ka kasé sé chenn-an épi i té ka kwazé sé fè-a ki té mawé asou dé pyéʼy-la. I té ni twòp kouway pou pyèsonn té sa doubout li.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Tout lè, lannwit kon lajouné, an senmityè-a épi an sé mòn-an, i té ka fè yon kalité kwi épi i té ka koupé tout kòʼy épi wòch.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Épi i té an ti distans lè i wè Jézi. Kon sa i kouwi épi i tonbé asou jounouʼy douvan Jézi,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 épi i fè an gwo kwi épi i di, “Jézi Gason Bondyé ki an syèl, ki sa ou ka fè épi mwen? Mwen ka mandéʼw an pwézans Bondyé, souplé, pa fè mwen soufè.”
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 (Ou wè i di sa paski Jézi té ka konmandé sé vyé lèspwi-a pou sòti an nonm-lan.)
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Kon sa Jézi mandéʼy, “Koumonnonʼw?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Épi vyé lèspwi-a kontiné ka di Jézi, “Souplé, pa voyé nou dèwò plas sala.”
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 La té ni an gwo limowo kochon byen pwé asou an mòn épi yo té ka manjé.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Sé vyé lèspwi-a di Jézi, “Souplé voyé nou anpami sé kochon-an épi kité nou antwé andidan yo.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Kon sa Jézi kité yo fè sa yo té mandé-a. Sé vyé lèspwi-a sòti an nonm-lan épi yo antwé an sé kochon-an. Limowo-a té bò dé mil kochon an tout. Épi kon yo galopé désann kaskou-a, yo tonbé an lanmè-a épi yo néyé.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Sé moun-an ki té ka gadé apwé sé kochon-an mété kouwi épi yo bay nouvèl sala an tout sé vil-la épi an hòtè, èk sé moun-an ki ka wèsté an sé plas sala alé wè ki sa ki té fèt-la.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Lè yo wivé ko Jézi té yé-a, yo wè nonm-lan ki té ni konpanni vyé lèspwi-a andidanʼy-lan. Nonm-lan té asid, i té abiyé épi i té ja konpwann kòʼy. Épi tout sé moun-an ki wèʼy-la té byen pè.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Sé moun-an ki té wè sa ki fèt-la di sé lézòt-la sa ki wivé nonm-lan ki té ni sé vyé lèspwi-a, épi sé kochon-an.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Apwé sé moun-an tann sa ki té fèt-la, yo mandé Jézi pou kité péyi yo èk alé.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Kon Jézi té ka batjé adan kannòt-la, nonm-lan ki té ni vyé lèspwi-a di Jézi, “Souplé kité mwen alé épiʼw.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Mé Jézi wifizéʼy, épi pito sa Jézi di, “Alé lakay ou, ay wè fanmiʼw épi di yo kantité bagay Bondyé Senyè-a ja fè baʼw, épi ki mannyè i pa kitéʼw kontiné soufè mé i té ni konpasyon asouʼw.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Kon sa nonm-lan kité épi i alé an tout sé plas-la yo ka kwiyé ‘Dis Vil-la’, épi i té ka di sé moun-an ki sa Jézi té ja fè ba li. Épi tout sa ki tann li té ni tèlman kontantman an tjè yo pou sav sé bagay sala té sa fèt.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jézi viwé ankò lòt fasad lanmè-a. Épi bò lanmè-a la té ni an chay moun ki té asanblé oliwonʼy.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 La té ni on nonm nonʼy sété Jayròs ki sété an ofisyé adan légliz sé Jwif-la ki té an plas sala. Jayròs vini, épi lè i wè Jézi i tonbé douvanʼy.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 I plédé bay Jézi épi i di, “Ti fi mwen-an byen malad. Souplé vini épi pasé lanmenʼw asouʼy pou i sa vini byen épi viv.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Kon sa Jézi pati épiʼy.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 La té ni an madanm ki té ja soufè an chay. Pou douz an i té ka pèd an chay san,
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 magwé i té ja alé oti an chay dòktè. I té ja dépansé an chay lajan mé pito i vini pli mèyè, kondisyonʼy té ka vini pli mové.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 I té ja tann nouvèl konsèné Jézi, kon sa i vini anpami sé moun-an pa dèyè do Jézi.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 I di bay kòʼy, “Si mwen touché had li sèlman, mwen kay djéwi.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Kon sa i touché had Jézi épi la menm san-an doubout koulé, épi i santi an kòʼy menm kon sa i té délivwé anba tout soufwans li.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 La menm Jézi té sav pouvwa té sòti an li. Épi i tounen oliwon anpami sé moun-an épi i di, “Ki moun ki touché had mwen?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Sé disip-la wéponn, “É é, mannyè sé moun-an ka konbléʼw-la, ki mannyè ou ka mandé ki moun ti touchéʼw-la?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Mé Jézi kontiné ka gadé oliwon pou i wè kilès moun ki té fè sa-a.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Madanm-lan wéyalizé sa ki té wivéʼy-la, kon sa i vini, mé i té pè tèlman i té ka twanblé, épi i tonbé douvan Jézi épi i di tout sa ki té wivéʼy-la.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jézi diʼy, “Ich mwen, lafwa-a ou ni an Bondyé-a ja fè ou vini byen. Ou sa alé apwézan paski mwen ja byen djéwiʼw.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Patan Jézi té ka di madanm-lan sa-a, déotwa nonm sòti lakay Jayròs épi yo diʼy, “I pa ka fè sans pou Mèt-la vini ankò. Fiʼw-la ja mò.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jézi pa té anbété kòʼy épi sa yo di-a, mé i di Jayròs, “Pa pè. Kwè sèlman.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 La, i pa kité pyèsonn vini épiʼy antiwan Pita, Jémz épi Jan ki fwè Jémz.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Lè yo wivé lakay Jayròs, Jézi wè tout halé kasé-a épi i tann tout sa ki té ka hélé épi fè kwi.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 I antwé an kay-la épi i di yo, “Pouki tout halé kasé sala? Pouki ou ka hélé? Ti manmay-la pa mò. I ka dòmi sèlman.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Sé moun-an koumansé pwan Jézi sèvi widitjil, kon sa i mété yo tout dèwò épi i pwan Jayròs épi manman ti manmay-la épi sé twa disip-la ki té épiʼy-la, èk i antwé an chanm-lan koté ti manmay-la té kouché-a.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 I tjenbéʼy pa lanmen épi i diʼy, “Talitha koum.” Sa vlé di, “Ti fi, mwen diʼw lévé.”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 La menm ti fi-a lévé épi i koumansé maché oliwon-an. (I té douz an.) Lè sa fèt, sé moun-an té sipwi tèlman.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Mé Jézi konmandé yo pou pa di pyèsonn, épi i di yo pou bay ti fi-a an bagay pou i manjé.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.