Marcos 5
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Yo wivé asou lòt fasad Lanmè Galili, adan péyi Gèrazin.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kon Jézi débatjé kannòt-la, i jwenn épi an nonm ki sòti an senmityè-a.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Nonm sala té ni vyé lèspwi andidanʼy épi i té ka wèsté an senmityè-a. Pyèsonn pa té sa tjenn li mawé épi chenn ankò.
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 An chay lè pyéʼy épi lanmenʼy té ka mawé, mé tout lè i té ka kasé sé chenn-an épi i té ka kwazé sé fè-a ki té mawé asou dé pyéʼy-la. I té ni twòp kouway pou pyèsonn té sa doubout li.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 Tout lè, lannwit kon lajouné, an senmityè-a épi an sé mòn-an, i té ka fè yon kalité kwi épi i té ka koupé tout kòʼy épi wòch.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 Épi i té an ti distans lè i wè Jézi. Kon sa i kouwi épi i tonbé asou jounouʼy douvan Jézi,
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 épi i fè an gwo kwi épi i di, “Jézi Gason Bondyé ki an syèl, ki sa ou ka fè épi mwen? Mwen ka mandéʼw an pwézans Bondyé, souplé, pa fè mwen soufè.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 (Ou wè i di sa paski Jézi té ka konmandé sé vyé lèspwi-a pou sòti an nonm-lan.)
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Kon sa Jézi mandéʼy, “Koumonnonʼw?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Épi vyé lèspwi-a kontiné ka di Jézi, “Souplé, pa voyé nou dèwò plas sala.”
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 La té ni an gwo limowo kochon byen pwé asou an mòn épi yo té ka manjé.
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Sé vyé lèspwi-a di Jézi, “Souplé voyé nou anpami sé kochon-an épi kité nou antwé andidan yo.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Kon sa Jézi kité yo fè sa yo té mandé-a. Sé vyé lèspwi-a sòti an nonm-lan épi yo antwé an sé kochon-an. Limowo-a té bò dé mil kochon an tout. Épi kon yo galopé désann kaskou-a, yo tonbé an lanmè-a épi yo néyé.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Sé moun-an ki té ka gadé apwé sé kochon-an mété kouwi épi yo bay nouvèl sala an tout sé vil-la épi an hòtè, èk sé moun-an ki ka wèsté an sé plas sala alé wè ki sa ki té fèt-la.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Lè yo wivé ko Jézi té yé-a, yo wè nonm-lan ki té ni konpanni vyé lèspwi-a andidanʼy-lan. Nonm-lan té asid, i té abiyé épi i té ja konpwann kòʼy. Épi tout sé moun-an ki wèʼy-la té byen pè.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Sé moun-an ki té wè sa ki fèt-la di sé lézòt-la sa ki wivé nonm-lan ki té ni sé vyé lèspwi-a, épi sé kochon-an.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Apwé sé moun-an tann sa ki té fèt-la, yo mandé Jézi pou kité péyi yo èk alé.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Kon Jézi té ka batjé adan kannòt-la, nonm-lan ki té ni vyé lèspwi-a di Jézi, “Souplé kité mwen alé épiʼw.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mé Jézi wifizéʼy, épi pito sa Jézi di, “Alé lakay ou, ay wè fanmiʼw épi di yo kantité bagay Bondyé Senyè-a ja fè baʼw, épi ki mannyè i pa kitéʼw kontiné soufè mé i té ni konpasyon asouʼw.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Kon sa nonm-lan kité épi i alé an tout sé plas-la yo ka kwiyé ‘Dis Vil-la’, épi i té ka di sé moun-an ki sa Jézi té ja fè ba li. Épi tout sa ki tann li té ni tèlman kontantman an tjè yo pou sav sé bagay sala té sa fèt.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Jézi viwé ankò lòt fasad lanmè-a. Épi bò lanmè-a la té ni an chay moun ki té asanblé oliwonʼy.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 La té ni on nonm nonʼy sété Jayròs ki sété an ofisyé adan légliz sé Jwif-la ki té an plas sala. Jayròs vini, épi lè i wè Jézi i tonbé douvanʼy.
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 I plédé bay Jézi épi i di, “Ti fi mwen-an byen malad. Souplé vini épi pasé lanmenʼw asouʼy pou i sa vini byen épi viv.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Kon sa Jézi pati épiʼy.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 La té ni an madanm ki té ja soufè an chay. Pou douz an i té ka pèd an chay san,
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 magwé i té ja alé oti an chay dòktè. I té ja dépansé an chay lajan mé pito i vini pli mèyè, kondisyonʼy té ka vini pli mové.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 I té ja tann nouvèl konsèné Jézi, kon sa i vini anpami sé moun-an pa dèyè do Jézi.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 I di bay kòʼy, “Si mwen touché had li sèlman, mwen kay djéwi.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 Kon sa i touché had Jézi épi la menm san-an doubout koulé, épi i santi an kòʼy menm kon sa i té délivwé anba tout soufwans li.
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 La menm Jézi té sav pouvwa té sòti an li. Épi i tounen oliwon anpami sé moun-an épi i di, “Ki moun ki touché had mwen?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Sé disip-la wéponn, “É é, mannyè sé moun-an ka konbléʼw-la, ki mannyè ou ka mandé ki moun ti touchéʼw-la?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Mé Jézi kontiné ka gadé oliwon pou i wè kilès moun ki té fè sa-a.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Madanm-lan wéyalizé sa ki té wivéʼy-la, kon sa i vini, mé i té pè tèlman i té ka twanblé, épi i tonbé douvan Jézi épi i di tout sa ki té wivéʼy-la.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jézi diʼy, “Ich mwen, lafwa-a ou ni an Bondyé-a ja fè ou vini byen. Ou sa alé apwézan paski mwen ja byen djéwiʼw.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 Patan Jézi té ka di madanm-lan sa-a, déotwa nonm sòti lakay Jayròs épi yo diʼy, “I pa ka fè sans pou Mèt-la vini ankò. Fiʼw-la ja mò.”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jézi pa té anbété kòʼy épi sa yo di-a, mé i di Jayròs, “Pa pè. Kwè sèlman.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 La, i pa kité pyèsonn vini épiʼy antiwan Pita, Jémz épi Jan ki fwè Jémz.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Lè yo wivé lakay Jayròs, Jézi wè tout halé kasé-a épi i tann tout sa ki té ka hélé épi fè kwi.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 I antwé an kay-la épi i di yo, “Pouki tout halé kasé sala? Pouki ou ka hélé? Ti manmay-la pa mò. I ka dòmi sèlman.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 Sé moun-an koumansé pwan Jézi sèvi widitjil, kon sa i mété yo tout dèwò épi i pwan Jayròs épi manman ti manmay-la épi sé twa disip-la ki té épiʼy-la, èk i antwé an chanm-lan koté ti manmay-la té kouché-a.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 I tjenbéʼy pa lanmen épi i diʼy, “Talitha koum.” Sa vlé di, “Ti fi, mwen diʼw lévé.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 La menm ti fi-a lévé épi i koumansé maché oliwon-an. (I té douz an.) Lè sa fèt, sé moun-an té sipwi tèlman.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Mé Jézi konmandé yo pou pa di pyèsonn, épi i di yo pou bay ti fi-a an bagay pou i manjé.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.