Marcos 5
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA
1 Yo wivé asou lòt fasad Lanmè Galili, adan péyi Gèrazin.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Kon Jézi débatjé kannòt-la, i jwenn épi an nonm ki sòti an senmityè-a.
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 Nonm sala té ni vyé lèspwi andidanʼy épi i té ka wèsté an senmityè-a. Pyèsonn pa té sa tjenn li mawé épi chenn ankò.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 An chay lè pyéʼy épi lanmenʼy té ka mawé, mé tout lè i té ka kasé sé chenn-an épi i té ka kwazé sé fè-a ki té mawé asou dé pyéʼy-la. I té ni twòp kouway pou pyèsonn té sa doubout li.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Tout lè, lannwit kon lajouné, an senmityè-a épi an sé mòn-an, i té ka fè yon kalité kwi épi i té ka koupé tout kòʼy épi wòch.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Épi i té an ti distans lè i wè Jézi. Kon sa i kouwi épi i tonbé asou jounouʼy douvan Jézi,
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 épi i fè an gwo kwi épi i di, “Jézi Gason Bondyé ki an syèl, ki sa ou ka fè épi mwen? Mwen ka mandéʼw an pwézans Bondyé, souplé, pa fè mwen soufè.”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 (Ou wè i di sa paski Jézi té ka konmandé sé vyé lèspwi-a pou sòti an nonm-lan.)
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Kon sa Jézi mandéʼy, “Koumonnonʼw?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Épi vyé lèspwi-a kontiné ka di Jézi, “Souplé, pa voyé nou dèwò plas sala.”
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 La té ni an gwo limowo kochon byen pwé asou an mòn épi yo té ka manjé.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Sé vyé lèspwi-a di Jézi, “Souplé voyé nou anpami sé kochon-an épi kité nou antwé andidan yo.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Kon sa Jézi kité yo fè sa yo té mandé-a. Sé vyé lèspwi-a sòti an nonm-lan épi yo antwé an sé kochon-an. Limowo-a té bò dé mil kochon an tout. Épi kon yo galopé désann kaskou-a, yo tonbé an lanmè-a épi yo néyé.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Sé moun-an ki té ka gadé apwé sé kochon-an mété kouwi épi yo bay nouvèl sala an tout sé vil-la épi an hòtè, èk sé moun-an ki ka wèsté an sé plas sala alé wè ki sa ki té fèt-la.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Lè yo wivé ko Jézi té yé-a, yo wè nonm-lan ki té ni konpanni vyé lèspwi-a andidanʼy-lan. Nonm-lan té asid, i té abiyé épi i té ja konpwann kòʼy. Épi tout sé moun-an ki wèʼy-la té byen pè.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Sé moun-an ki té wè sa ki fèt-la di sé lézòt-la sa ki wivé nonm-lan ki té ni sé vyé lèspwi-a, épi sé kochon-an.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Apwé sé moun-an tann sa ki té fèt-la, yo mandé Jézi pou kité péyi yo èk alé.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Kon Jézi té ka batjé adan kannòt-la, nonm-lan ki té ni vyé lèspwi-a di Jézi, “Souplé kité mwen alé épiʼw.”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Mé Jézi wifizéʼy, épi pito sa Jézi di, “Alé lakay ou, ay wè fanmiʼw épi di yo kantité bagay Bondyé Senyè-a ja fè baʼw, épi ki mannyè i pa kitéʼw kontiné soufè mé i té ni konpasyon asouʼw.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Kon sa nonm-lan kité épi i alé an tout sé plas-la yo ka kwiyé ‘Dis Vil-la’, épi i té ka di sé moun-an ki sa Jézi té ja fè ba li. Épi tout sa ki tann li té ni tèlman kontantman an tjè yo pou sav sé bagay sala té sa fèt.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Jézi viwé ankò lòt fasad lanmè-a. Épi bò lanmè-a la té ni an chay moun ki té asanblé oliwonʼy.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 La té ni on nonm nonʼy sété Jayròs ki sété an ofisyé adan légliz sé Jwif-la ki té an plas sala. Jayròs vini, épi lè i wè Jézi i tonbé douvanʼy.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 I plédé bay Jézi épi i di, “Ti fi mwen-an byen malad. Souplé vini épi pasé lanmenʼw asouʼy pou i sa vini byen épi viv.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Kon sa Jézi pati épiʼy.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 La té ni an madanm ki té ja soufè an chay. Pou douz an i té ka pèd an chay san,
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 magwé i té ja alé oti an chay dòktè. I té ja dépansé an chay lajan mé pito i vini pli mèyè, kondisyonʼy té ka vini pli mové.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 I té ja tann nouvèl konsèné Jézi, kon sa i vini anpami sé moun-an pa dèyè do Jézi.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 I di bay kòʼy, “Si mwen touché had li sèlman, mwen kay djéwi.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Kon sa i touché had Jézi épi la menm san-an doubout koulé, épi i santi an kòʼy menm kon sa i té délivwé anba tout soufwans li.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 La menm Jézi té sav pouvwa té sòti an li. Épi i tounen oliwon anpami sé moun-an épi i di, “Ki moun ki touché had mwen?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Sé disip-la wéponn, “É é, mannyè sé moun-an ka konbléʼw-la, ki mannyè ou ka mandé ki moun ti touchéʼw-la?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Mé Jézi kontiné ka gadé oliwon pou i wè kilès moun ki té fè sa-a.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Madanm-lan wéyalizé sa ki té wivéʼy-la, kon sa i vini, mé i té pè tèlman i té ka twanblé, épi i tonbé douvan Jézi épi i di tout sa ki té wivéʼy-la.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Jézi diʼy, “Ich mwen, lafwa-a ou ni an Bondyé-a ja fè ou vini byen. Ou sa alé apwézan paski mwen ja byen djéwiʼw.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Patan Jézi té ka di madanm-lan sa-a, déotwa nonm sòti lakay Jayròs épi yo diʼy, “I pa ka fè sans pou Mèt-la vini ankò. Fiʼw-la ja mò.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Jézi pa té anbété kòʼy épi sa yo di-a, mé i di Jayròs, “Pa pè. Kwè sèlman.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 La, i pa kité pyèsonn vini épiʼy antiwan Pita, Jémz épi Jan ki fwè Jémz.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Lè yo wivé lakay Jayròs, Jézi wè tout halé kasé-a épi i tann tout sa ki té ka hélé épi fè kwi.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 I antwé an kay-la épi i di yo, “Pouki tout halé kasé sala? Pouki ou ka hélé? Ti manmay-la pa mò. I ka dòmi sèlman.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Sé moun-an koumansé pwan Jézi sèvi widitjil, kon sa i mété yo tout dèwò épi i pwan Jayròs épi manman ti manmay-la épi sé twa disip-la ki té épiʼy-la, èk i antwé an chanm-lan koté ti manmay-la té kouché-a.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 I tjenbéʼy pa lanmen épi i diʼy, “Talitha koum.” Sa vlé di, “Ti fi, mwen diʼw lévé.”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 La menm ti fi-a lévé épi i koumansé maché oliwon-an. (I té douz an.) Lè sa fèt, sé moun-an té sipwi tèlman.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Mé Jézi konmandé yo pou pa di pyèsonn, épi i di yo pou bay ti fi-a an bagay pou i manjé.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.