Marcos 15
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs NVT
1 Byen bonnè li bonmaten, sé chèf pwèt-la épi sé ofisyé an légliz sé Jwif-la, sé titja lwa sé Jwif-la épi tout lèstan sé manm konsèy sé Jwif-la wivé an disizyon asou ki sa pou fè épi Jézi. Yo mawé Jézi épi yo mennenʼy alé épi yo délivwéʼy an lanmen Pons Pilat, gouvènè-a ki ka wépwézanté péyi Ronm-lan.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Pilat mandéʼy, “Ès si ou sé wa sé Jwif-la?”
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Sé chèf pwèt-la akizéʼy épi an chay bagay.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Kon sa Pilat mandéʼy ankò, “Yo ja akizéʼw épi an chay bagay. Ès si ou pa ka bay pyès wépons?”
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Ankò Jézi pa wéponn anyen, épi Pilat té byen sipwi.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Bon, toulé lanné asou jou sé Jwif-la té ka sélébwé Fèt Délivwans-lan, kon lakoutim Pilat té ka ladjé yonn adan sé Jwif-la ki té an pwizon-an, népòt-la sé moun-an té mandé pou.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Menm tan sala, la té ni an nonm yo ka kwiyé Barabas ki té an pwizon épi lèstan sé moun-an ki té lévé wévòt kont gouvèdman-an épi yo té tjwé moun patan yo té ka goumen-an.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Sé moun-an vini ansanm épi yo di Pilat pou fè sa i ka toujou fè ba yo toulé lanné an tan sala.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Pilat mandé yo, “Ès si zòt vlé mwen ladjé wa sé Jwif-la?”
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Pilat té sav byen sé jalouzi ki té fè sé chèf-la mennen Jézi ba li.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Mé sé chèf pwèt-la pitjé sé moun-an pou yo mandé Pilat pou ladjé Barabas pito.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Pilat mandé sé moun-an, “Ében, ki sa zòt vlé mwen fè épi moun sala zòt ka kwiyé wa sé Jwif-la?”
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Yo tout andjélé, “Kwisifyéʼy pou mò asou kwa-a.”
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Pilat mandé, “Mé ki movèzté i ja fè?”
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Pilat té vlé plè sé moun-an, kon sa i ladjé Barabas kon yo té mandé. Épi i fè sé sòlda-a bay Jézi an mové chalè, épi apwé sa yo mennenʼy alé pou yo té sa kwisifyéʼy.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Sé sòlda-a pwan Jézi épi yo mennenʼy alé adan kay gouvènè-a (sa yo ka kwiyé Pratoriyòm-lan) épi yo kwiyé tout lèstan sé sòlda-a ki té an menm konpanni épi yo-a.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Yo mété an lonng gòl lila asou Jézi épi yo naté an konmès bwanch pikan kon an kouwonn épi yo plaséʼy asou tèt li.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Yo koumansé ka motjéʼy épi yo té ka andjélé, “Viv, wa sé Jwif-la!”
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Épi kon an plézi yo té ka ba li koul baton asou tèt li épi yo té ka kwaché asouʼy, épi yo tonbé asou jounou yo pou fè akwèdi yo ka adowéʼy.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Épi lè yo fini motjéʼy, yo tiwé lonng gòl lila-a asouʼy épi yo viwé mété menm had-la i té ni-an asouʼy ankò. Apwé sa yo mennenʼy alé pou yo té sa kwisifyéʼy.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Patan yo té ka alé-a, yo jwenn épi an nonm yo ka kwiyé Simon, ki té sòti an hòtè épi i té ka vini an vil, épi sé sòlda-a oblijéʼy pòté kwa Jézi-a. (Simon sala té jan Sayrini, papa Alèkzanda épi Roufòs.)
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Yo mennen Jézi an plas-la yo ka kwiyé Gòlgòfa, sa vlé di, ‘Mòn Kalòt Tèt’.
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 La yo ofèʼy diven ki té ni an wazyé yo ka kwiyé lanmi andidanʼy, mé Jézi pa té bwèʼy.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Apwé sa yo kwisifyéʼy. Épi pou yo té sa sépawé had li, yo jwé gwenndé pou yo wè kilès mòso yonn a lòt té kay jwenn.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 I té névè li bonmaten lè yo té kwisifyé Jézi.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Épi yo matjé asou an papyé wézon-an yo kwisifyéʼy-la pou tout moun wè, i di, “Wa Sé Jwif-la.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Yo té kwisifyé dé vòlè épiʼy, yonn asou koté dwèt li, épi lòt-la asou koté gòch li. [
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Mannyè sala sa lévanjil-la té di kay fèt-la fèt pou vwé, lè i di, “I té anpami mové nonm.”]
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Sé moun-an ki té ka pasé-a té ka fè sin épi tèt yo kon yo té ka ensilté Jézi, yo di, “Mé wi, ou té kay kwazé Kay Bondyé-a épi adan twa jou ou té kay viwé fèʼy, kouman?
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Ében désann asou kwa-a épi sové kòʼw.”
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 An menm mannyè-a, sé chèf pwèt-la épi sé titja lwa sé Jwif-la té ka motjéʼy, épi yo té ka di bay yonn a lòt, “I sové lézòt mé i pa sa sové kòʼy menm.
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Kité Mèsaya-a, wa Izwayèl-la, désann asou kwa-a apwézan pou nou sa wè épi nou kay kwè.” Dé vòlè-a yo té kwisifyé épiʼy-la té ka ensiltéʼy osi.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 A midi tout péyi-a té kouvè épi an nwèsè épi i diwé pou jis twazè apwémidi.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Épi lè i té twazè, Jézi hélé épi an gwo vwa, “Eloi, Eloi, lama sabachthani?” Sa vlé di, “Bondyé mwen! Bondyé mwen! Pou ki wézon ou ka abandonnen mwen?”
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Lè adan an sé moun-an ki té doubout la-a tann sa, yo di, “Tann sa, i ka kwiyé Ilaydja.”
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 An nonm kouwi épi i twanpé an léponj adan diven wak, épi i mété léponj-lan asou an bout an baton. Apwé sa i lonjéʼy bay Jézi pou i té sa bwè. Épi nonm-lan di, “Bon, doubout la, annou gadé si Ilaydja kay vini tiwéʼy asou kwa-a.”
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Épi Jézi hélé épi an gwo vwa, épi i pwan dènyé lisouf li.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Wido-a ki té an Kay Bondyé-a déchiwé an dé, dépi an tèt li pou wivé an bout li.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Épi lè chèf sòlda-a ki té doubout douvan Jézi-a tann mannyè i hélé, épi lè i wè mannyè i mò, i di, “Pou vwé, nonm sala sé Gason Bondyé-a.”
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 La té ni déotwa madanm ki té adan an distans ka gadé. Anpami yo té Mari Madlenn, Mari manman Jémz (sa yo ka kwiyé ti Jémz) épi Joziz, épi Salonmé té la osi.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Sé madanm sala té ka swiv Jézi patan i té an Galili épi yo té ka potjiwé tout sa i té bizwen. La té ni an chay lézòt madanm ki té vini Jérouzalèm épi Jézi ki té la osi.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Bon, i té jou-a avan jou sabaf-la, sa sé jou-a sé Jwif-la té ka fè pwépawasyon pou jou sabaf-la. I té ja apwémidi.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 La té ni an nonm yo ka kwiyé Jozèf, an Jwif ki té sòti an vil Arimatéya. I té an manm an konsit sé Jwif-la tout moun té ka wèspèkté an chay. Épi i té ka èspéyé pou tan-an Bondyé menm kay kondwi-a vini. I pwan tjè épi i alé mandé Pilat pou kò Jézi.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Pilat té sipwi lè i tann Jézi té ja mò, kon sa i kwiyé chèf sòlda-a pou i té sa mandéʼy si sa té vwé.
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Lè chèf sòlda-a diʼy Jézi té ja mò pou vwé, Pilat bay Jozèf pèwmi pou i té sa pwan kò mò-a.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Kon sa Jozèf achté an dwa blan, i dépann kò Jézi asou kwa-a, épi i voplé kò-a adan dwa-a, épi i téwéʼy adan an twou yo té fouyé adan kayè an mòn-an. Apwé, i woulé an gwo manman wòch asou djòl twou-a pou i té sa kouvèʼy.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Mari Madlenn épi Mari manman Joziz wè an kilès twou yo té plasé kò Jézi-a.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.