Lucas 24

Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Byen bonnè Dimanch bonmaten sé madanm-lan pwan fiksyon-an yo té fè-a èk yo alé an twou-a koté kò Jézi té yé-a.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Lè yo wivé la yo jwenn wòch-la ki té ka bouché twou-a té ja woulé sòti.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Kon sa yo antwé an twou-a, mé yo pa jwenn kò Jézi Senyè-a.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Yo té la ka katjilé ki sa ki wivé kò Jézi. Lè sala dé nonm annèk pawèt douvan yo, had yo té ka kléwé kon zéklè, èk yo doubout bò yo.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Sé madanm-lan té tèlman pè yo bésé tèt yo plat a tè, kon sa sé nonm-lan mandé yo, “Pouki zòt ka gadé pou sa ki vivan anpami sa ki mò?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 I pa isi-a — i ja wésisité! Ès zòt pa chonjé sa i té di zòt lè i té an Galili èk zòt?
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 I té di, ‘Gason Lézòm ni pou tonbé anba lanmen nonm ki mové èk yo kay kwisifyéʼy, èk asou twazyenm jou-a i kay wésisité hòd lanmò.’ ”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Lè sala yo chonjé sé pawòl-la Jézi té di yo-a.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Kon sa yo witounen alé Jérouzalèm èk yo di sé wonz disip-la èk sé lézòt-la tout sé bagay sala.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Sé madanm-lan ki di sé disip-la sa-a sété Mari Madlenn, Jowanna, Mari manman Jémz, èk sé lézòt madanm-lan ki té épi yo-a.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Mé sé disip-la kwè ki sé madanm-lan té ka palé papicho èk yo pa té kwè yo.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Mé kanmenm, Pita lévé èk i kouwi alé an twou-a, i bésé èk i wè sé lenn-an ki té voplé kò Jézi-a tousèl èk i viwé ka katjilé ki sa ki té fèt.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Menm jou sala dé anpami sé nonm-lan ki té ka swiv Jézi-a té ka alé adan yon vil yo ka kwiyé Imayòs, ki té apipwé sèt lyé hòd Jérouzalèm.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Yo té ka palé èk yonn a lòt konsèné tout sé bagay-la ki fèt-la.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Kon yo té ka palé èk ka mandé yonn a lòt kwèsyon konsèné sé bagay sala ki fèt-la, Jézi menm vini ka maché ansanm épi yo.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Mé yo pa té sa wè sé Jézi ki té la, paski Bondyé anpéché yo wè moun-an ki té la épi yo-a sété Jézi.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Jézi mandé yo, “Ki sa zòt ka dispité kon zòt ka maché ansanm la?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Yonn anpami yo nonʼy sété Kliyopas diʼy, “I sanm ou sé sèl moun an Jérouzalèm ki pʼòkò tann ki sa ki fèt-la sé jou sala.”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Jézi mandéʼy, “Ki sa ki fèt-la?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Sé chèf pwèt-la èk sé chèf sé moun-an livwéʼy an lanmen sé chèf péyi Ronm-lan pou yo kondannéʼy pou i mò, èk yo kwisifyéʼy.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Mé nou té ka kwè i sété moun-an ki té kay délivwé sé jan Izwayèl-la hòd tout twaka yo. Èk apa di tout sa, jòdi-a sé twa jou dépi sé bagay sala fèt.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Èk yon konpanni sé madanm-lan ki té anpami nou-an sipwi nou. Bonnè bonmaten yo alé an twou-a koté yo té mété kò Jézi-a
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 mé yo pa jwenn kò-a pyès. Yo vini di nou yo wè yon vizyon. An vizyon-an yo wè nanj ki di yo Jézi vivan.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Kon sa yon konpanni an sé kanmawad nou-an alé an twou-a èk yo wè menm sa sé madanm-lan di nou-an. Yo gadé pou kò Jézi mé yo pa wèʼy nonplis.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Kon sa Jézi di yo, “Zòt sa kouyon èk mal a konpwann! Ès zòt pa kwè tout sé bagay-la sé pwòfèt-la di-a?
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Ès i pa té nésésè pou Mèsaya-a té soufè sé bagay sala, èk apwé sa i kay jwenn wèspé?”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Kon sa Jézi èspliké ba yo tout sé bagay-la ki té ékwi an lévanjil konsènéʼy-la, i koumansé dépi an liv Moziz èk i kontiné èvèk sé ékwiti sé pwòfèt-la.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Lè yo wivé tou pwé vil-la yo té ka alé-a, Jézi fè akwèdi i té ka alé pli lwen,
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 mé yo tjenn li dèyè, yo di, “Wèsté épi nou. Jouné-a ja pwèskè fini èk i ja ka fè nwè.” Kon sa i alé épi yo.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 I asid pou manjé épi yo, i pwan pen-an èk i mandé Bondyé pou benniʼy. Lè i fini i sépawé pen-an èk i ba yo li.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Lè sala, sé menm konmsidi zyé yo ouvè èk yo wè sé Jézi ki té la épi yo. Mé i annèk dispawèt douvan yo.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Èk yo di bay yonn a lòt, “Ès nou pa santi akwèdi tjè nou té ka bat èk lakontantman lè i té ka palé ban nou anlè chimen-an èk èspliké lévanjil-la ban nou-an?”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Kon sa yo lévé vitman èk yo viwé alé Jérouzalèm èk yo jwenn sé wonz disip-la asanblé ansanm èvèk sé lézòt-la,
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 èk yo té ka di, “Mèt-la ja wésisité pou vwé! I pawèt douvan Simon.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Lè sala sé dé nonm-lan wakonté yo sa ki fèt anlè chimen-an èk mannyè yo wè sé Jézi ki té la épi yo lè i sépawé pen-an.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Padan yo té ka di sé disip-la sa, Jézi menm annèk pawèt èk i doubout anpami yo èk i di yo, “Lapé èk zòt.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Yo tout té pè an chay, yo kwè sé yon lèspwi yo wè.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Mé i di yo, “Pouki pou zòt pè kon sa? Pouki pou zòt ka mandé kò zòt ki moun mwen yé?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Gadé lanmen mwen èk pyé mwen èk wè ki sé mwen menm. Touché mwen èk gadé mwen, paski lèspwi pa ni lachè èk zo kon zòt ka wè mwen ni.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 I di yo sa èk i moutwé yo lanmenʼy èk pyéʼy.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Yo té tèlman kontan èk étonnen yo pa té sa kwè sé li. Kon sa i mandé yo, “Ès zòt ni anyen pou manjé isi-a?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Yo ba li yon mòso pwéson ki tjwit,
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 i pwanʼy èk i manjéʼy douvan yo.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Lè sala i di yo, “Sa sé menm sé bagay-la mwen té di zòt-la padan mwen té la èk zòt toujou. Mwen té di zòt, tout sa Moziz èk sé pwòfèt-la té ékwi konsèné mwen, èk tout sa ki ékwi konsèné mwen an liv Samz-la, té ni pou fèt.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Lè sala i fè yo konpwann lévanjil-la
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 èk i di yo, “Mi sé sa ki ékwi. Mèsaya-a ni pou soufè èk wésisité asou twazyenm jou-a,
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 èk an non mwen ou ni pou pwan konmisyon sala sòti Jérouzalèm bay sé moun-an an tout nasyon, ki Bondyé kay pawdonnen péché yo si yo té kay wépanti.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ou ja wè sé bagay sala èk ou ni pou di lézòt konsèné yo.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Èk mwen menm kay voyé anlè zòt sa Papa mwen ja pwonmèt. Mé zòt ni pou wèsté an vil-la jis tan zòt wisivwè pouvwa sala sòti an syèl.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Kon sa Jézi mennen yo sòti an vil-la èk i mennen yo tou pwé Bèfanni. Lè yo wivé la i lévé lanmenʼy anlè èk i benni yo.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Kon i té ka benni yo i kité yo èk i mouté an syèl.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Yo adowéʼy èk yo viwé alé Jérouzalèm ka widjèwté,
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 èk yo pasé tout tan yo an Kay Bondyé ka wimèsyé Bondyé.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.