Lucas 20
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs VC
1 Yon jou lè Jézi té an Kay Bondyé ka enstwi sé moun-an èk ka pwéché Bon Nouvèl-la, sé chèf pwèt-la èk sé titja lwa sé Jwif-la ansanm èk sé lézòt chèf anpami sé Jwif-la vini
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 èk yo diʼy, “Di nou, ki dwa ou ni pou fè èk di tout sé bagay sala? Ki moun ki baʼw pouvwa pou fè sa?”
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Jézi wéponn yo, “Bon, kité mwen mandé zòt yon kwèsyon osi. Di mwen,
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ès sé Bondyé ében lézòm ki voyé Jan Batis pou batizé moun?”
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Yo koumansé ka dispité anpami yo. Yo di, “Ki sa nou kay di? Si nou di sé Bondyé ki voyéʼy, i kay mandé nou pouki nou pa té kwè Jan Batis.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Mé si nou di sé lézòm ki voyéʼy, tout sé moun-an kay voyé wòch dèyè nou, paski yo asiwé ki Jan Batis sété yon pwòfèt.”
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Kon sa yo di, “Nou pa sav ki moun ki voyéʼy.”
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Kon sa Jézi di yo, “Ében mwen pa kay di zòt ki kalité pouvwa mwen ni pou fè sé bagay-la mwen ka fè-a.”
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Jézi di sé moun-an pawabòl sala, “La té ni yon nonm ki planté an jaden wézen. Lè i fini plantéʼy, i vini lwéʼy bay on konpanni moun èk i alé lòt péyi pou an chay tan.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Lè i té tan wékòt, mèt jaden-an voyé yon sèvant oti sé moun-an ki té ka otjipé jaden wézen-an pou yo sa bay yon pòsyon wézen ba li. Mé sé moun-an bat sèvant-lan èk yo voyéʼy alé san anyen.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Kon sa mèt jaden-an voyé yon lòt sèvant, mé sé moun-an bat li osi èk yo maltwétéʼy èk yo voyéʼy alé lanmenʼy vid.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Èk mèt jaden-an voyé yon twazyenm sèvant oti sé moun-an. Yo bléséʼy èk yo jétéʼy sòti an jaden-an.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 “Lè sala mèt jaden-an di, ‘Ki sa mwen kay fè? Mwen kay voyé gason mwen-an mwen ka chéwi-a. Pitèt yo kay wèspèktéʼy.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 “Mé lè sé moun-an ki té ka lwé tè-a wè gason-an, yo di bay yonn a lòt, ‘Sé li ki kay éwityé jaden-an pli ta. Annou tjwéʼy, èk tout jadenʼy-lan kay wèsté pou nou.’
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Kon sa yo jétéʼy sòti an jaden wézen-an èk yo tjwéʼy.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 I kay vini èk tjwé sé nonm-lan èk i kay lwé jaden wézen-an bay yon lòt konpanni moun.”
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Jézi gadé yo an mitan zyé èk i mandé yo, “Sé kon sa i sipozé fèt, paski sé sa ki ékwi an lévanjil,
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 I di, “Pyès moun ki tonbé anlè wòch sala kay kwazé an plizyè mòso, èk si wòch-la tonbé anlè pyès moun osi i kay kwazé yo nèt.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Sé titja lwa sé Jwif-la èk sé chèf pwèt-la éséyé jwenn on mannyè pou yo té awété Jézi la menm paski yo sav i di pawabòl sala kont yo. Mé yo té pè sé moun-an.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Yo té ka véyé Jézi pou yo té jwenn yon bon chans anlèʼy, kon sa yo éséyé kwennenʼy èk kwèsyon. Yo péyé déotwa moun pou fè akwèdi yo té vlé sav ki sa ki dwèt pou fè. Kon sa yo voyé yo alé palé èk Jézi, èk yo té ka éséyé tjenbé Jézi ka di yon bagay ki té kay ofwansé gouvèdman-an, èk kon sa sé chèf-la té kay awétéʼy.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Sé nonm-lan di Jézi, “Titja, nou sav ki tout sa ou di èk enstwi-a, i vwé. Ou pa ka moutwé pwéféwans pou pyès moun. Pito ou ka di nou lavéwité konsèné ki mannyè Bondyé vlé lézòm viv.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Di nou, ès si i kont lwa sé Jwif-la pou nou péyé wa péyi Ronm taks lè i konmandé nou pou péyéʼy?”
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Mé Jézi sav ki yo té ka éséyé kwennenʼy, èk i di yo,
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 “Moutwé mwen yon pyès dajan.” I mandé yo, “Fidji ki moun èk non ki moun ki anlèʼy?”
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Kon sa Jézi wéponn yo, “Ében bay Wa Siza sa ki sa li èk bay Bondyé sa ki sa Bondyé.”
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Yo pa té sa tjenbéʼy ka di anyen ki té kay ofwansé gouvèdman Ronm-lan douvan sé moun-an. Yo té étonnen pou tann wépons-lan i ba yo-a, kon sa yo tjenn silans yo.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 La té ni yon konpanni Jwif yo kwiyé ‘sé Sadisyen-an’ ki di lè moun mò yo pa ka wésisité pou yo alé an syèl ében lanfè. Yon konpanni Sadisyen té vlé kwennen Jézi, kon sa yo vini otiʼy èk yo mandéʼy,
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 “Titja, an lwa Moziz-la i ékwi ban nou kon sa, ‘Si yon nonm té mayé èk i mò èk i pa té fè pyès ich èk madanm li, fwè nonm sala ni pou mayé madanm nonm-lan pou yo fè ich bay nonm-lan ki mò-a.’
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Bon, la té ni sèt fwè èk pli gwan-an té mayé, i mò èk i pa fè pyès ich.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Kon sa dézyenm-lan mayé madanm-lan èk i mò osi san i fè pyès ich èk madanm-lan.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Èk twazyenm-lan mayé madanm-lan, èk menm bagay-la wivé toulé sèt fwè-a. Yo mò san fè ich.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Èk dènyéman madanm-lan mò.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Bon, jou-a tout mò kay wésisité-a, madanm kilès an sé nonm sala i kay yé? Paski yo tout té mayé épiʼy.”
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Jézi wéponn yo, “Mawiyaj sé pou moun ki isi-a asou latè.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Mé madanm èk misyé Bondyé pèwmité pou wésisité hòd lanmò èk alé an syèl, yo pa ka mayé.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Èk yo pa kay janmen mò ankò. Yo kay viv kon nanj. Yo sé ich Bondyé paski yo ja wésisité hòd lanmò.”
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Èk Jézi kontiné ka di yo, “Èk konsèné kwèsyon-an si moun kay wésisité hòd lanmò, jik sa Moziz ékwi-a ka moutwéʼw aklè ki sa ka fèt pou vwé. Lè i ékwi listwa-a konsèné wazyé bwilé-a, i di kon sa Bondyé sé Bondyé-a Abrahanm, Ayzak èk Jakòb ka adowé-a.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Zòt ka kwè ki sé moun sala té ja mò, mé Bondyé sav ki yo ka viv toujou an syèl. Paski Bondyé sav sé pou tout tan moun ka viv.”
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Yon konpanni titja lwa sé Jwif-la di Jézi, “Sa sé yon bon wépons, titja,”
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 paski yo té pè mandéʼy yon lòt kwèsyon ankò.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Jézi tounen èk i mandé yo yon kwèsyon, i di, “Ki mannyè yo ka di ki Mèsaya-a kay yon désandan Wa David?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Paski David menm ékwi sé bagay sala an liv Samz-la konsèné Mèsaya,
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 jis tan mwen mété sé lèlmiʼw-lan anba pyéʼw.” ’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 David kwiyéʼy ‘Mèt mwen’. Ki mannyè yon moun pé gason David èk David sa kwiyéʼy ‘Mèt li’ a menm lè?”
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Kon tout sé moun-an té ka kouté Jézi, Jézi di sé disip li-a,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 “Pwan gad pou sé titja lwa sé Jwif-la ki kontan maché toupatou ka pòté lonng wòb pou moutwé ki yo enpòtan, èk yo kontan pou tout moun di yo bonjou èk gwan wèspé lè yo ka maché an piblik. Yo ka chwazi plas-la ki pli enpòtan-an an légliz sé Jwif-la, èk lè yon moun envité yo adan yon fèt, yo ka asid an plas-la ki pli mèyè-a.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 An menm di tan yo ka pwan lavantay anlè sé madanm-lan ki maléwèz-la èk yo ka vòlè sa yo ni. Mé yo ka fè lonng lapwiyè pou yo moutwé ki yo bon. Èk pinisyon yo kay byen mové.”
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.