Lucas 20
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Yon jou lè Jézi té an Kay Bondyé ka enstwi sé moun-an èk ka pwéché Bon Nouvèl-la, sé chèf pwèt-la èk sé titja lwa sé Jwif-la ansanm èk sé lézòt chèf anpami sé Jwif-la vini
1 Num desses dias, quando Jesus ensinava o povo no templo, e anunciava o evangelho, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, com os anciãos.
2 èk yo diʼy, “Di nou, ki dwa ou ni pou fè èk di tout sé bagay sala? Ki moun ki baʼw pouvwa pou fè sa?”
2 e falaram-lhe deste modo: Dize-nos, com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou, quem é o que te deu esta autoridade?
3 Jézi wéponn yo, “Bon, kité mwen mandé zòt yon kwèsyon osi. Di mwen,
3 Respondeu-lhes ele: Eu também vos farei uma pergunta; dizei-me, pois:
4 ès sé Bondyé ében lézòm ki voyé Jan Batis pou batizé moun?”
4 O batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Yo koumansé ka dispité anpami yo. Yo di, “Ki sa nou kay di? Si nou di sé Bondyé ki voyéʼy, i kay mandé nou pouki nou pa té kwè Jan Batis.
5 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não crestes?
6 Mé si nou di sé lézòm ki voyéʼy, tout sé moun-an kay voyé wòch dèyè nou, paski yo asiwé ki Jan Batis sété yon pwòfèt.”
6 Mas, se dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará; pois está convencido de que João era profeta.
7 Kon sa yo di, “Nou pa sav ki moun ki voyéʼy.”
7 Responderam, pois, que não sabiam donde era.
8 Kon sa Jézi di yo, “Ében mwen pa kay di zòt ki kalité pouvwa mwen ni pou fè sé bagay-la mwen ka fè-a.”
8 Replicou-lhes Jesus: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jézi di sé moun-an pawabòl sala, “La té ni yon nonm ki planté an jaden wézen. Lè i fini plantéʼy, i vini lwéʼy bay on konpanni moun èk i alé lòt péyi pou an chay tan.
9 Começou então a dizer ao povo esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a uns lavradores, e ausentou-se do país por muito tempo.
10 Lè i té tan wékòt, mèt jaden-an voyé yon sèvant oti sé moun-an ki té ka otjipé jaden wézen-an pou yo sa bay yon pòsyon wézen ba li. Mé sé moun-an bat sèvant-lan èk yo voyéʼy alé san anyen.
10 No tempo próprio mandou um servo aos lavradores, para que lhe dessem dos frutos da vinha; mas os lavradores, espancando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
11 Kon sa mèt jaden-an voyé yon lòt sèvant, mé sé moun-an bat li osi èk yo maltwétéʼy èk yo voyéʼy alé lanmenʼy vid.
11 Tornou a mandar outro servo; mas eles espancaram também a este e, afrontando-o, mandaram-no embora de mãos vazias.
12 Èk mèt jaden-an voyé yon twazyenm sèvant oti sé moun-an. Yo bléséʼy èk yo jétéʼy sòti an jaden-an.
12 E mandou ainda um terceiro; mas feriram também a este e lançaram-no fora.
13 “Lè sala mèt jaden-an di, ‘Ki sa mwen kay fè? Mwen kay voyé gason mwen-an mwen ka chéwi-a. Pitèt yo kay wèspèktéʼy.’
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei o meu filho amado; a ele talvez respeitarão.
14 “Mé lè sé moun-an ki té ka lwé tè-a wè gason-an, yo di bay yonn a lòt, ‘Sé li ki kay éwityé jaden-an pli ta. Annou tjwéʼy, èk tout jadenʼy-lan kay wèsté pou nou.’
14 Mas quando os lavradores o viram, arrazoaram entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança seja nossa.
15 Kon sa yo jétéʼy sòti an jaden wézen-an èk yo tjwéʼy.
15 E lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o senhor da vinha?
16 I kay vini èk tjwé sé nonm-lan èk i kay lwé jaden wézen-an bay yon lòt konpanni moun.”
16 Virá e destruirá esses lavradores, e dará a vinha a outros. Ouvindo eles isso, disseram: Tal não aconteça!
17 Jézi gadé yo an mitan zyé èk i mandé yo, “Sé kon sa i sipozé fèt, paski sé sa ki ékwi an lévanjil,
17 Mas Jesus, olhando para eles, disse: Pois, que quer dizer isto que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular?
18 I di, “Pyès moun ki tonbé anlè wòch sala kay kwazé an plizyè mòso, èk si wòch-la tonbé anlè pyès moun osi i kay kwazé yo nèt.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
19 Sé titja lwa sé Jwif-la èk sé chèf pwèt-la éséyé jwenn on mannyè pou yo té awété Jézi la menm paski yo sav i di pawabòl sala kont yo. Mé yo té pè sé moun-an.
19 Ainda na mesma hora os escribas e os principais sacerdotes, percebendo que contra eles proferira essa parábola, procuraram deitar-lhe as mãos, mas temeram o povo.
20 Yo té ka véyé Jézi pou yo té jwenn yon bon chans anlèʼy, kon sa yo éséyé kwennenʼy èk kwèsyon. Yo péyé déotwa moun pou fè akwèdi yo té vlé sav ki sa ki dwèt pou fè. Kon sa yo voyé yo alé palé èk Jézi, èk yo té ka éséyé tjenbé Jézi ka di yon bagay ki té kay ofwansé gouvèdman-an, èk kon sa sé chèf-la té kay awétéʼy.
20 E, aguardando oportunidade, mandaram espias, os quais se fingiam justos, para o apanharem em alguma palavra, e o entregarem à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Sé nonm-lan di Jézi, “Titja, nou sav ki tout sa ou di èk enstwi-a, i vwé. Ou pa ka moutwé pwéféwans pou pyès moun. Pito ou ka di nou lavéwité konsèné ki mannyè Bondyé vlé lézòm viv.
21 Estes, pois, o interrogaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente, e que não consideras a aparência da pessoa, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus;
22 Di nou, ès si i kont lwa sé Jwif-la pou nou péyé wa péyi Ronm taks lè i konmandé nou pou péyéʼy?”
22 é-nos lícito dar tributo a César, ou não?
23 Mé Jézi sav ki yo té ka éséyé kwennenʼy, èk i di yo,
23 Mas Jesus, percebendo a astúcia deles, disse-lhes:
24 “Moutwé mwen yon pyès dajan.” I mandé yo, “Fidji ki moun èk non ki moun ki anlèʼy?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que ele tem? Responderam: De César.
25 Kon sa Jézi wéponn yo, “Ében bay Wa Siza sa ki sa li èk bay Bondyé sa ki sa Bondyé.”
25 Disse-lhes então: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
26 Yo pa té sa tjenbéʼy ka di anyen ki té kay ofwansé gouvèdman Ronm-lan douvan sé moun-an. Yo té étonnen pou tann wépons-lan i ba yo-a, kon sa yo tjenn silans yo.
26 E não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e admirados da sua resposta, calaram-se.
27 La té ni yon konpanni Jwif yo kwiyé ‘sé Sadisyen-an’ ki di lè moun mò yo pa ka wésisité pou yo alé an syèl ében lanfè. Yon konpanni Sadisyen té vlé kwennen Jézi, kon sa yo vini otiʼy èk yo mandéʼy,
27 Chegaram então alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
28 “Titja, an lwa Moziz-la i ékwi ban nou kon sa, ‘Si yon nonm té mayé èk i mò èk i pa té fè pyès ich èk madanm li, fwè nonm sala ni pou mayé madanm nonm-lan pou yo fè ich bay nonm-lan ki mò-a.’
28 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, tendo mulher mas não tendo filhos, o irmão dele case com a viúva, e suscite descendência ao irmão.
29 Bon, la té ni sèt fwè èk pli gwan-an té mayé, i mò èk i pa fè pyès ich.
29 Havia, pois, sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem filhos;
30 Kon sa dézyenm-lan mayé madanm-lan èk i mò osi san i fè pyès ich èk madanm-lan.
30 então o segundo, e depois o terceiro, casaram com a viúva;
31 Èk twazyenm-lan mayé madanm-lan, èk menm bagay-la wivé toulé sèt fwè-a. Yo mò san fè ich.
31 e assim todos os sete, e morreram, sem deixar filhos.
32 Èk dènyéman madanm-lan mò.
32 Depois morreu também a mulher.
33 Bon, jou-a tout mò kay wésisité-a, madanm kilès an sé nonm sala i kay yé? Paski yo tout té mayé épiʼy.”
33 Portanto, na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
34 Jézi wéponn yo, “Mawiyaj sé pou moun ki isi-a asou latè.
34 Respondeu-lhes Jesus: Os filhos deste mundo casaram-se e dão-se em casamento;
35 Mé madanm èk misyé Bondyé pèwmité pou wésisité hòd lanmò èk alé an syèl, yo pa ka mayé.
35 mas os que são julgados dignos de alcançar o mundo vindouro, e a ressurreição dentre os mortos, nem se casam nem se dão em casamento;
36 Èk yo pa kay janmen mò ankò. Yo kay viv kon nanj. Yo sé ich Bondyé paski yo ja wésisité hòd lanmò.”
36 porque já não podem mais morrer; pois são iguais aos anjos, e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Èk Jézi kontiné ka di yo, “Èk konsèné kwèsyon-an si moun kay wésisité hòd lanmò, jik sa Moziz ékwi-a ka moutwéʼw aklè ki sa ka fèt pou vwé. Lè i ékwi listwa-a konsèné wazyé bwilé-a, i di kon sa Bondyé sé Bondyé-a Abrahanm, Ayzak èk Jakòb ka adowé-a.
37 Mas que os mortos hão de ressurgir, o próprio Moisés o mostrou, na passagem a respeito da sarça, quando chama ao Senhor; Deus de Abraão, e Deus de Isaque, e Deus de Jacó.
38 Zòt ka kwè ki sé moun sala té ja mò, mé Bondyé sav ki yo ka viv toujou an syèl. Paski Bondyé sav sé pou tout tan moun ka viv.”
38 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yon konpanni titja lwa sé Jwif-la di Jézi, “Sa sé yon bon wépons, titja,”
39 Responderam alguns dos escribas: Mestre, disseste bem.
40 paski yo té pè mandéʼy yon lòt kwèsyon ankò.
40 Não ousavam, pois, perguntar-lhe mais coisa alguma.
41 Jézi tounen èk i mandé yo yon kwèsyon, i di, “Ki mannyè yo ka di ki Mèsaya-a kay yon désandan Wa David?
41 Jesus, porém, lhes perguntou: Como dizem que o Cristo é filho de Davi?
42 Paski David menm ékwi sé bagay sala an liv Samz-la konsèné Mèsaya,
42 Pois o próprio Davi diz no livro dos Salmos: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
43 jis tan mwen mété sé lèlmiʼw-lan anba pyéʼw.” ’
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
44 David kwiyéʼy ‘Mèt mwen’. Ki mannyè yon moun pé gason David èk David sa kwiyéʼy ‘Mèt li’ a menm lè?”
44 Logo Davi lhe chama Senhor como, pois, é ele seu filho?
45 Kon tout sé moun-an té ka kouté Jézi, Jézi di sé disip li-a,
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse Jesus aos seus discípulos:
46 “Pwan gad pou sé titja lwa sé Jwif-la ki kontan maché toupatou ka pòté lonng wòb pou moutwé ki yo enpòtan, èk yo kontan pou tout moun di yo bonjou èk gwan wèspé lè yo ka maché an piblik. Yo ka chwazi plas-la ki pli enpòtan-an an légliz sé Jwif-la, èk lè yon moun envité yo adan yon fèt, yo ka asid an plas-la ki pli mèyè-a.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar com vestes compridas, e gostam das saudações nas praças, dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes;
47 An menm di tan yo ka pwan lavantay anlè sé madanm-lan ki maléwèz-la èk yo ka vòlè sa yo ni. Mé yo ka fè lonng lapwiyè pou yo moutwé ki yo bon. Èk pinisyon yo kay byen mové.”
47 que devoram as casas das viúvas, fazendo, por pretexto, longas orações; estes hão de receber maior condenação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.