Lucas 20
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARA
1 Yon jou lè Jézi té an Kay Bondyé ka enstwi sé moun-an èk ka pwéché Bon Nouvèl-la, sé chèf pwèt-la èk sé titja lwa sé Jwif-la ansanm èk sé lézòt chèf anpami sé Jwif-la vini
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 èk yo diʼy, “Di nou, ki dwa ou ni pou fè èk di tout sé bagay sala? Ki moun ki baʼw pouvwa pou fè sa?”
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Jézi wéponn yo, “Bon, kité mwen mandé zòt yon kwèsyon osi. Di mwen,
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ès sé Bondyé ében lézòm ki voyé Jan Batis pou batizé moun?”
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 Yo koumansé ka dispité anpami yo. Yo di, “Ki sa nou kay di? Si nou di sé Bondyé ki voyéʼy, i kay mandé nou pouki nou pa té kwè Jan Batis.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Mé si nou di sé lézòm ki voyéʼy, tout sé moun-an kay voyé wòch dèyè nou, paski yo asiwé ki Jan Batis sété yon pwòfèt.”
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 Kon sa yo di, “Nou pa sav ki moun ki voyéʼy.”
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 Kon sa Jézi di yo, “Ében mwen pa kay di zòt ki kalité pouvwa mwen ni pou fè sé bagay-la mwen ka fè-a.”
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 Jézi di sé moun-an pawabòl sala, “La té ni yon nonm ki planté an jaden wézen. Lè i fini plantéʼy, i vini lwéʼy bay on konpanni moun èk i alé lòt péyi pou an chay tan.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Lè i té tan wékòt, mèt jaden-an voyé yon sèvant oti sé moun-an ki té ka otjipé jaden wézen-an pou yo sa bay yon pòsyon wézen ba li. Mé sé moun-an bat sèvant-lan èk yo voyéʼy alé san anyen.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 Kon sa mèt jaden-an voyé yon lòt sèvant, mé sé moun-an bat li osi èk yo maltwétéʼy èk yo voyéʼy alé lanmenʼy vid.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 Èk mèt jaden-an voyé yon twazyenm sèvant oti sé moun-an. Yo bléséʼy èk yo jétéʼy sòti an jaden-an.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 “Lè sala mèt jaden-an di, ‘Ki sa mwen kay fè? Mwen kay voyé gason mwen-an mwen ka chéwi-a. Pitèt yo kay wèspèktéʼy.’
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 “Mé lè sé moun-an ki té ka lwé tè-a wè gason-an, yo di bay yonn a lòt, ‘Sé li ki kay éwityé jaden-an pli ta. Annou tjwéʼy, èk tout jadenʼy-lan kay wèsté pou nou.’
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 Kon sa yo jétéʼy sòti an jaden wézen-an èk yo tjwéʼy.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 I kay vini èk tjwé sé nonm-lan èk i kay lwé jaden wézen-an bay yon lòt konpanni moun.”
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 Jézi gadé yo an mitan zyé èk i mandé yo, “Sé kon sa i sipozé fèt, paski sé sa ki ékwi an lévanjil,
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 I di, “Pyès moun ki tonbé anlè wòch sala kay kwazé an plizyè mòso, èk si wòch-la tonbé anlè pyès moun osi i kay kwazé yo nèt.”
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 Sé titja lwa sé Jwif-la èk sé chèf pwèt-la éséyé jwenn on mannyè pou yo té awété Jézi la menm paski yo sav i di pawabòl sala kont yo. Mé yo té pè sé moun-an.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 Yo té ka véyé Jézi pou yo té jwenn yon bon chans anlèʼy, kon sa yo éséyé kwennenʼy èk kwèsyon. Yo péyé déotwa moun pou fè akwèdi yo té vlé sav ki sa ki dwèt pou fè. Kon sa yo voyé yo alé palé èk Jézi, èk yo té ka éséyé tjenbé Jézi ka di yon bagay ki té kay ofwansé gouvèdman-an, èk kon sa sé chèf-la té kay awétéʼy.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 Sé nonm-lan di Jézi, “Titja, nou sav ki tout sa ou di èk enstwi-a, i vwé. Ou pa ka moutwé pwéféwans pou pyès moun. Pito ou ka di nou lavéwité konsèné ki mannyè Bondyé vlé lézòm viv.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Di nou, ès si i kont lwa sé Jwif-la pou nou péyé wa péyi Ronm taks lè i konmandé nou pou péyéʼy?”
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 Mé Jézi sav ki yo té ka éséyé kwennenʼy, èk i di yo,
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 “Moutwé mwen yon pyès dajan.” I mandé yo, “Fidji ki moun èk non ki moun ki anlèʼy?”
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 Kon sa Jézi wéponn yo, “Ében bay Wa Siza sa ki sa li èk bay Bondyé sa ki sa Bondyé.”
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Yo pa té sa tjenbéʼy ka di anyen ki té kay ofwansé gouvèdman Ronm-lan douvan sé moun-an. Yo té étonnen pou tann wépons-lan i ba yo-a, kon sa yo tjenn silans yo.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 La té ni yon konpanni Jwif yo kwiyé ‘sé Sadisyen-an’ ki di lè moun mò yo pa ka wésisité pou yo alé an syèl ében lanfè. Yon konpanni Sadisyen té vlé kwennen Jézi, kon sa yo vini otiʼy èk yo mandéʼy,
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 “Titja, an lwa Moziz-la i ékwi ban nou kon sa, ‘Si yon nonm té mayé èk i mò èk i pa té fè pyès ich èk madanm li, fwè nonm sala ni pou mayé madanm nonm-lan pou yo fè ich bay nonm-lan ki mò-a.’
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 Bon, la té ni sèt fwè èk pli gwan-an té mayé, i mò èk i pa fè pyès ich.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 Kon sa dézyenm-lan mayé madanm-lan èk i mò osi san i fè pyès ich èk madanm-lan.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 Èk twazyenm-lan mayé madanm-lan, èk menm bagay-la wivé toulé sèt fwè-a. Yo mò san fè ich.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 Èk dènyéman madanm-lan mò.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Bon, jou-a tout mò kay wésisité-a, madanm kilès an sé nonm sala i kay yé? Paski yo tout té mayé épiʼy.”
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 Jézi wéponn yo, “Mawiyaj sé pou moun ki isi-a asou latè.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Mé madanm èk misyé Bondyé pèwmité pou wésisité hòd lanmò èk alé an syèl, yo pa ka mayé.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 Èk yo pa kay janmen mò ankò. Yo kay viv kon nanj. Yo sé ich Bondyé paski yo ja wésisité hòd lanmò.”
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 Èk Jézi kontiné ka di yo, “Èk konsèné kwèsyon-an si moun kay wésisité hòd lanmò, jik sa Moziz ékwi-a ka moutwéʼw aklè ki sa ka fèt pou vwé. Lè i ékwi listwa-a konsèné wazyé bwilé-a, i di kon sa Bondyé sé Bondyé-a Abrahanm, Ayzak èk Jakòb ka adowé-a.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Zòt ka kwè ki sé moun sala té ja mò, mé Bondyé sav ki yo ka viv toujou an syèl. Paski Bondyé sav sé pou tout tan moun ka viv.”
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 Yon konpanni titja lwa sé Jwif-la di Jézi, “Sa sé yon bon wépons, titja,”
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 paski yo té pè mandéʼy yon lòt kwèsyon ankò.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 Jézi tounen èk i mandé yo yon kwèsyon, i di, “Ki mannyè yo ka di ki Mèsaya-a kay yon désandan Wa David?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Paski David menm ékwi sé bagay sala an liv Samz-la konsèné Mèsaya,
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 jis tan mwen mété sé lèlmiʼw-lan anba pyéʼw.” ’
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 David kwiyéʼy ‘Mèt mwen’. Ki mannyè yon moun pé gason David èk David sa kwiyéʼy ‘Mèt li’ a menm lè?”
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 Kon tout sé moun-an té ka kouté Jézi, Jézi di sé disip li-a,
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 “Pwan gad pou sé titja lwa sé Jwif-la ki kontan maché toupatou ka pòté lonng wòb pou moutwé ki yo enpòtan, èk yo kontan pou tout moun di yo bonjou èk gwan wèspé lè yo ka maché an piblik. Yo ka chwazi plas-la ki pli enpòtan-an an légliz sé Jwif-la, èk lè yon moun envité yo adan yon fèt, yo ka asid an plas-la ki pli mèyè-a.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 An menm di tan yo ka pwan lavantay anlè sé madanm-lan ki maléwèz-la èk yo ka vòlè sa yo ni. Mé yo ka fè lonng lapwiyè pou yo moutwé ki yo bon. Èk pinisyon yo kay byen mové.”
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.