Lucas 16
Tèstèman nèf-la: Épi an posyòn an liv samz-la (ACFNT) vs ARIB
1 Jézi di sé disip li-a, “La té ni yon nonm ki té wich èk i té ni yon jèwè pou mennajé zafèʼy ba li, èk i tann ki jèwè-a ka gaspiyé lajan mèt-la.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Mèt-la kwiyé jèwè-a èk i diʼy, ‘Ki sa mwen ka tann konsènéʼw-la? Mwen vlé ou ban mwen yon wapò asou tout sa ou ka fè an zafè mwen, paski ou pa kay jèwè mwen ankò!’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Jèwè-a di bay kòʼy, ‘Mèt mwen kay ladjé mwen. Ki sa mwen kay fè? Mwen pa ni kouway pou mwen sa fouyé tè, èk mwen hont pou mwen mandé chawité.
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Apwézan mwen sav ki sa mwen kay fè. Èk kon sa lè mwen pèd twavay mwen, mwen kay ni jan ki kay wisivwè mwen an kay yo!’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Kon sa i kwiyé tout sé moun-an ki té ka dwé mèt li-a. I di pwèmyé-a, ‘Konmen ou dwé mèt mwen?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “I wéponn, ‘Ywit san galon lwil.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Èk i mandé dézyenm-lan, ‘Konmen ou ka dwéʼy?’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Mèt-la di jèwè bòbòlis-la moutwé i ni an chay lèspwi. Paski jan latè-a ni pli lèspwi an mannyè-a yo ka mennajé zafè yo pou i sa édé yo pli ta pasé sé moun-an ki konnèt Bondyé-a.”
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Èk Jézi di yo, “Édé moun épi lajan-an ou ni asou latè-a, èk an tan-an ki kay vini-an lè i fini Bondyé kay wisivwèʼw an plas-la koté ou kay wèsté pou tout tan.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Moun-an ou sa konfyé èk tizing bagay-la ou sa konfyé èk an chay, èk moun-an ki pa onnèt èk tizing bagay-la pa kay onnèt èk an chay.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Si ou pa té onnèt an mannyè-a ou ka mennajé wichès latè-a, ki mannyè moun kay sa konfyéʼw èk wichès ki vwéman valowab?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Èk si ou pa té onnèt èk bagay lòt moun, ki moun ki kay baʼw wichès pou kòʼw?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Pyès sèvant pa sa ni dé mèt. I kay hayi yonn èk i kay kontan lòt-la. I kay tjenbé yonn èk i kay widjèkté lòt-la. Ou pa sa sèvi Bondyé èk lajan ansanm.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Sé Fawizyen-an tann tout sa, mé yo pwan Jézi sèvi widitjil paski yo kontan lajan.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Jézi di yo, “Zòt ka fè lézòt moun kwè zòt tèlman bon, mé Bondyé sav tjè zòt mové. Sa lézòm kwè ki ni an chay valè, an zyé Bondyé i pa vo anyen.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Lwa Moziz-la èk sa sé pwòfèt-la ékwi-a moutwé nou mannyè pou obéyi Bondyé jis tan Jan Batis vini. Mé apwézan mwen ka diʼw Bon Nouvèl-la konsèné tan-an Bondyé kay kondwi sé moun li-an adan on mannyè nèf, èk tout moun ka débat pou swiv chimen nèf-la.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Mé i pli ézé pou syèl èk latè dispawèt pasé pou yon sèl ti détay an lwa-a pèd valèʼy.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Pa ègzanp, pyès nonm ki dévosé madanm li èk mayé èk yon lòt madanm, i ka viv an adiltè, èk nonm-lan ki mayé èk yon madanm ki dévosé-a ka viv an adiltè osi.”
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “La té ni yon nonm ki té wich ki té ka abiyé an had wicha. I té ka viv éwé épi i té ka byen manjé toulé jou.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 — ausente —
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 — ausente —
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Lazaròs mò épi nanj pòtéʼy alé jwenn Abrahanm an plas-la Bondyé pwépawé pou sé moun-an ki obéyi pawòl li. Wicha-a mò osi, èvèk yo téwéʼy.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 I alé lanfè, plas-la ki pwépawé bay sé moun méchan-an, i té ka soufè an chay. I lévé zyéʼy èvèk i wè Lazaròs lwen èvèk Abrahanm an plas-la Bondyé pwépawé bay sé moun-an ki obéyi pawòl li.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 “I andjélé, ‘Abrahanm, papa sé Jwif-la, voyé Lazaròs pou i sa fouyé dwèt li an dlo èvèk pou tak dlo-a sa tonbé asou lanng mwen, paski mwen ka soufè an difé sala.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Abrahanm diʼy, ‘Ich mwen, chonjé lè ou té asou latè, ou té ka jwenn tout sé bon bagay-la épi Lazaròs té ka jwenn tout sé vyé bagay-la? Ében, apwézan i an lakontantman èk ou an soufwans.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Èk osi sé moun-an ki koté nou yé-a pa sa vini koté ou yé-a, ni nonplis sé moun-an ki koté ou yé-a pa sa vini koté nou yé-a, paski la ni an gwan fon ki ka sépawé ou hòd nou.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Nonm wich-la di, ‘Ében, Papa Abrahanm, mwen ka mandéʼw, voyé Lazaròs an kay papa mwen
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 koté mwen ni senk fwè pou i sa alé vèti yo pou yo pa vini an plas soufwans sala.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Abrahanm diʼy kon sa, ‘Yo ni Liv Moziz épi sé pwòfèt-la pou vèti yo. Kité yo koutéʼy.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 “I di, ‘Sa pa asé, Papa Abrahanm, mé si yo wè ki yon moun wésisité hòd lanmò sé fwè mwen-an kay tounen hòd péché yo. Yo kay tann sa i ni pou di.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 “Abrahanm diʼy, ‘Si yo pa ka kouté sa Moziz épi sé pwòfèt-la ékwi, ni nonplis yo pa kay wépanti yo, menm si yon moun wésisité hòd lanmò épi i vini palé ba yo.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.